* * * เหนื่อยไหม . . .. ? * * *
เหนื่อยไหม กับชีวิต ในวันนี้
ผ่านเดือนปี ประสบการณ์ พานสุขสม
ความหม่นหมอง ปวดร้าว เศร้าระทม
ความตรอมตรม สดชื่น รื่นอุรา

ในทุกทุก ความรู้สึก ที่ผันผ่าน
ดั่งฤดู - กาลเวียน เปลี่ยนพรรษา
เมื่อพายุ โหมซัด กระหน่ำมา
สายลมจะ พาไป ในไม่นาน

สายฝนโปรย - ปรายคง ลงมาสู่
ผืนดินรู้ เริงรื่น ทุกถิ่นฐาน
มวลต้นไม้ ใบผลิ มีดอกบาน
คงสราญ ฉ่ำชื่น ระรื่นใจ

เมื่อแสงแดด ทอประกาย ให้มองเห็น
ก็จะเป็น วันสนุก สุขสดใส
บนท้องฟ้า โปร่งตา เห็นไกลไกล
เมฆหมอกไม่ บดบัง แสงชีวิน

หากเหนื่อยล้า กับชีวิต ในวันนี้
ดวงฤดี เศร้าหมอง ต้องถวิล
ให้คิดถึง ความสุข ที่โบยบิน
ให้ผกผิน คืนสู่ ประตูใจ


ถ้าหากเรา.... มีความรู้สึกเหมือนเด็กน้อย....
ก็คงจะดี.... จะได้ไม่มีความรู้สึกปวดร้าวใจ....

ถ้าหากเรา.... มีความสุขไปทุกฤดูกาล....
ก็คงจะดี.... จะได้ไม่มีใครรู้สึกถึงความสูญเสีย....



รูปเหลนน้อยหวา หวา อายุ 5 เดือนค่ะ




Create Date : 19 มกราคม 2554
Last Update : 19 มกราคม 2554 0:47:04 น.
Counter : 355 Pageviews.

6 comments
บางองค์กรเท่านั้น ที่เหมาะกับการมี "ที่ปรึกษา" wbj
(21 ก.ค. 2564 01:02:20 น.)
: เมื่อก่อน...ตอนนี้ : กะว่าก๋า
(20 ก.ค. 2564 05:33:12 น.)
: เห็นสิ่งใดเป็นสิ่งนั้น : กะว่าก๋า
(18 ก.ค. 2564 06:48:16 น.)
: ก๋าราณีตอบคำถามน้องก้อนหิน : กะว่าก๋า
(15 ก.ค. 2564 06:37:26 น.)
  
หิ่งห้อยเอยจงอย่าได้น้อยใจ
มีแสงไฟสว่างเหมือนดั่งฝัน
เป็นแสงแห่งเทวาฟ้าประทาน
ที่ยืนนานจนดับพร้อมกับกาย

จะท้อไยในเมื่อยังมีแสง
แม้มิแรงดุจดังสรีย์ฉาย
แต่เป็นไฟที่อยู่ในใจกาย
จะมีใครเด่นดังเจ้า...โปรดกล่าวมา
โดย: panwat วันที่: 19 มกราคม 2554 เวลา:1:26:18 น.
  

สวัสดีค่ะ


เชิญมาร่วม comment ไขปริศนาในตัวคุณ


ได้ที่ blog นี่ ค่ะ



ขอบคุณที่ร่วมสนุกกันนะค่ะ




โดย: Gunpung วันที่: 19 มกราคม 2554 เวลา:4:46:46 น.
  
ความน่ารักไร้เดียงสาของเด็กๆ
เมื่ออยู่ใกล้ๆ ทำให้เรามีความสุขไปด้วยครับ

โดย: bayesian วันที่: 20 มกราคม 2554 เวลา:19:07:24 น.
  
จ้ะเอ๋........
โดย: พันคม วันที่: 21 มกราคม 2554 เวลา:22:48:53 น.
  
บางทีก็เหนื่อย
แต่บางทีในความเหนื่อย
ก็มีความสุขอยู่ในนั้นนะ
โดย: คุณพีทคุง (ลายปากกา ) วันที่: 23 มกราคม 2554 เวลา:19:31:38 น.
  


สวัสดีเจ้า

^^"

ขออภัยอย่างสูง หนูหิ่ง ฯ ไม่ได้มาเฝ้าบ้านตัวเองเลยค่ะ

คุณ panwat :

เป็นหิ่งห้อย เด็กดอย คอยแต่เหงา
ทุกวันเฝ้า แสวงหา ล่าความฝัน
หวังจะไป ให้ถึง ซึ่งสักหนึ่งวัน
จึงต้องดั้น ด้นไป ถึงปลายทาง

คอยส่งแสง ริบหรี่ ที่มีอยู่
ฝืนทนสู้ แสงจ้า ฟ้าสว่าง
จึงอ่อนล้า แรงลด หมดใจนาง
บนหนทาง ขรุขระ น่าน้อยใจ




คุณ Gunpung : ขอบคุณที่แวะมาชวนจ้า




คุณ bayesian : หนูหิ่ง ฯ รักเด็ก แต่.... ไม่ยักกะได้เป็นนางงาม อิ ๆ ๆ ๆ




คุณ พันคม : จะเอ้.... (เสียงเหวิน ๆ เป็นแบบนี้ค่ะ) ^o^




เฮียจ๋า : เหนื่อยไม่พอ เริ่มปวดหลังแล้วค่ะ หมอบอกว่าขับรถเยอะเกินไป

ให้หนูหิ่ง ฯ ไปออกกำลังโดยการว่ายน้ำ งื้อ ! ตจว. คงต้องไปว่ายที่แม่น้ำลำคลอง ^^"



โดย: หิ่งห้อยน้อยใจ วันที่: 22 พฤษภาคม 2554 เวลา:13:28:56 น.
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

Sunflower.BlogGang.com

หิ่งห้อยน้อยใจ
Location :
นนทบุรี  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]

บทความทั้งหมด