* ยามห่าง *
ไปแจมกระทู้พี่สาวที่น่ารัก tiki_ทิกิ

ขอหิ่งห้อย... อย่าน้อยใจ... เลย

จะบอกว่าไม่ได้เป็นคนขี้ใจน้อย แต่เป็นคนคิดมากเท่านั้นเอง
แฮ่.... แล้วมันต่างกันตรงไหนเนี่ย ^_^

//www.pantip.com/cafe/writer/topic/W5597553/W5597553.html


flower

เลือนรางใช่หลีกเร้น......ลาใจ
เพียงแค่เดินทางไกล.....ห่างล้ำ
อาจเงียบจากถิ่นไป.......ชั่วครู่
แล้วจึ่งบินกลับถ้ำ..........ที่เฝ้าคอยรอ

แสงส่งต่อไม่พ้น...........จึงเลือน
กระพริบระยิบเยือน.......ฝั่งนี้
ฟ้าพยับแผ่นดินเสทือน...ฝนหลั่ง
มองผ่านไกลครึ่งลี้........พบเพี้ยงวาริน

แว่วยินเสียงตัดพ้อ........จึงมา
รู้สึกผิดที่ลา.................เกือบร้าง
เลิกงานเกือบสิ้นทิวา......ไฟหมด
แสงหยุดกระพริบค้าง......แค่พ้นผ่านวัน

แรงพลันคืนอีกครั้ง.........ยามอรุณ
งานชุกชุนละมุน.............เริ่มขึ้น
ลำบากจากกรรมหนุน......ภพก่อน
เพียรก่อบุญเพื่อฟื้น........จากไร้เป็นมี

งานดีจึงผ่านพ้น.............เวลา
เร็วดั่งพายุพา................จากฟ้า
เพียงกระพริบขยิบตา......ก็หมด..วันเฮย
แรงจึ่งค่อนอ่อนล้า.........สลบแล้วยามคืน

ปฐพีผืนแผ่นนี้...............แสนไกล
ติดฝั่งชายแดนไทย........สุดแล้ว
เดือนสิ้นก่อนจึงไป.........กรุงเทพ ฯ
ค่อยนัดเผื่อคลาดแคล้ว...อาจเว้นอีกเดือน

แสงเลือนส่งมาเว้า.........เจรจา
ขอผัดวันเวลา...............พบเจ้า
สิ้นเดือนค่อยนัดมา........ที่เก่า..ไหมเอย ?
แล้วจัดกลุ่มไปเข้า.........ปั่นเท้าถึบจักรยาน

ผูกพันกาลก่อนล้วน.......จริงใจ
เติมต่อด้วยห่วงใย.........ทุกมื้อ
แม้เหินห่างทางไกล.......ใช่หยุด -
รั้งจิตที่ดึงดื้อ................เช่นน้องชาวดอย

เฝ้าคอยวันหยุดตั้ง..........ตารอ
อยากกลับไปเคลียคลอ...อีกครั้ง
วานดาวเกลื่อนฟ้าทอ......แสงส่ง -
ข่าวบอกเพื่อนพี่ทั้ง.........หมดห้องบทกวี

ราตรีเวียนผ่านพ้น..........อีกครา
แสงที่กระพริบมา..........จากฟ้า
ดั่งแสงจากแววตา..........หนูหิ่ง ฯ
คอยปลอบยามอ่อนล้า....สื่อถ้อยบอกความ

ในยามอยู่ห่างล้ำ............เกินไป
มิอาจสบตาใคร..............สักผู้
เฝ้ามองแต่ฟ้าไกล..........ยามดึก
เพียรบอกใจเพื่อรู้...........อยู่ใต้ฟ้าเดียว


flower

เพียรเหลียวมองตราบเช้า......จรดเย็น
หวังอยากจะได้เห็น..............พบบ้าง
ส่งสารอย่างลำเค็น..............เพราะอยู่...ไกลเอย
ขอพี่อย่าเพิ่งร้าง.................ห่างนี้เพียงกาย

ยามสายเมื่อแดดขึ้น............จึงจร
ร่อนเร่ดังภมร.....................ภู่ผึ้ง
โผบินผ่านดงดอน...............ข้ามสมุทร
เรือรถสับกันอึ้ง..................ปากอ้าด้วยงง

ขึ้นลงรถเรือนั้น..................ทุกวัน
เช้าจรดเย็นมัน...................หยดย้อย
ฝนตกแดดออกพลัน...........สลับ
วันหนึ่งลับแดดคล้อย..........กลับทิ้งฝนโปรย

จึงโรยแรงอ่อนล้า..............ยามเย็น
งานเลิกจึงกายเอน.............อยู่ห้อง
บางคืนค่ำเพียงเพ็ญ............ดาวส่อง
บางค่ำคืนฟ้าร้อง................กึกก้องปฐพี

ภาพมีเตรียมส่งแล้ว............แต่กลัว
พิมพ์ออกมามืดมัว..............บ่พริ้ง
ถ่ายนกกลับได้ตัว..............แมลงอื่น
จึงลบใส่ขยะทิ้ง.................หมดแล้วภาพเบลอ

อยากเจอจึงสื่อถ้อย...........ส่งความ
หนูหิ่ง ฯ เพียงอยากถาม.....ข่าวบ้าง
คิดถึงอยู่ทุกยาม...............หรือเปล่า ?
วานบอกว่าอย่าร้าง............ตัดทิ้งเยื่อใย ^_^

ยามไกลเพียงต่างแคว้น......เขตแดน
ใช่ห่างกันพันแสน..............หมื่นล้าน -
กิโลเมตรเพียงแทน...........ค่าบอก
ใจอยู่ใกล้เพียงบ้าน...........คั่นด้วยผนังปูน





Create Date : 05 สิงหาคม 2550
Last Update : 5 สิงหาคม 2550 14:37:17 น.
Counter : 295 Pageviews.

1 comments
เธออยากให้เราอ่านใช่ปะ comicclubs
(19 ก.ย. 2564 01:13:05 น.)
♥♥ Leaf ♥♥ ทูน่าค่ะ
(17 ก.ย. 2564 11:02:49 น.)
ภพผูกรัก บทที่ 4/2 lovereason
(16 ก.ย. 2564 09:15:52 น.)
13 ก.ย. 64 สอบเก็บคะแนนเลข แอบดูซีวาดรูป kae+aoe
(15 ก.ย. 2564 11:00:24 น.)
  
แวะมาทักทายยามบ่ายค่ะ

แต่งโคลงกลอนเก่ง..นะค่ะ

แต่งไม่เป็นเลย..สำหรับโคลง



โดย: gripenator วันที่: 5 สิงหาคม 2550 เวลา:15:34:51 น.
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

Sunflower.BlogGang.com

หิ่งห้อยน้อยใจ
Location :
นนทบุรี  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]

บทความทั้งหมด