เรื่องรักสองเวลา - ปัญญ์ปรียา,เมเปิ้ลสีขาว


เรื่อง : เรื่องรักสองเวลา
โดย : ปัญญ์ปรียา และ เมเปิ้ลสีขาว
ราคา : 219
จำนวนหน้า : 368


รายละเอียด :
เพลินตา... ความรักเริ่มแตกยอดอ่อนในหัวใจ แต่ยังไม่ทันจะผลิบานเต็มที่ก็ต้องเด็ดมันทิ้ง เพราะคนที่เธอให้ใจมีใครอีกคนอยู่เคียงข้างเสมอ บางทีการถอยออกมาเสียแต่ตอนนี้อาจทำให้เธอ...ตัดใจได้ง่ายขึ้น

ธนุส... เขาไม่เข้าใจว่าทำไมเธอผู้สดใสร่าเริงถึงเปลี่ยนไป ปิดกั้น ห่างเหิน พาให้รู้สึกผิดแผก จึงอยากจะเรียกคืนเธอคนเดิมให้ได้ใกล้ชิดกันเหมือนที่แล้วมา แต่พอลงมือทำดังใจ ผลกลับเป็นการยั่วยุให้เธอโกรธทุกที

อัยยา... คนที่เธอรักมากทั้งสองคนหักหลังเธอ มันทรมานเสียจนแทบหายใจไม่ออก สิ่งเดียวที่คิดได้ตอนนี้คือการหนี... หนีไปที่ไหนสักแห่งเพื่อสมานแผลใจ

คราม... เขาเหนื่อยกับการเป็นของตาย หัวใจเริ่มล้ากับการรอคอยว่าสักวันเธอจะหันมามอง เขาเป็นเหมือนคนโง่ที่ยอมให้อีกฝ่ายหลอกใช้ แต่สิ้นสุดกันที นับจากนี้เขาขอลืมเธอ จะไม่มีคนโง่คนนั้นอีกต่อไปแล้ว

พวกเขาและเธอต่างหอบเอาความรู้สึกสงสัยและปวดร้าวข้ามฟ้ามายังสิงคโปร์ ประเทศเล็กๆ ซึ่งไม่มีใครคาดคิดเลยว่าจะกลายเป็นสถานที่แห่งความทรงจำ เมื่อหัวใจอันแสนสับสนและบอบช้ำพบเจอคำตอบที่เฝ้าถามถึง ได้รับการเยียวยาจนแผลสมานตัว รวมถึงค้นพบว่าใครกันคือคนที่พรหมลิขิตกำหนดมาเพื่อเราจริงๆ



...........................................................................................................................................


โดยส่วนตัว :
สวัสดีค่ะ เล่มแรกของปีเสือ ขอประเดิมด้วยเรื่องนี้เลยค่ะ ที่หยิบเล่มนี้มาอ่านด้วยความรู้สึกเซงค่ะ ปีใหม่ทั้งทีไม่ได้ไปไหนเลย เลยหยิบเล่มนี้มาอ่านแทน เรื่องราวเกิดขึ้นในประเทศสิงคโปร์ค่ะ อ่านแล้วก๊รู้สึกเหมือนรำลึกความหลัง อยากกลับไปอีกครั้ง เข้าเรื่องกันเลยดีกว่าค่ะ เรื่องนี้จะแบ่งออกเป็นสองเรื่องค่ะ แต่เกิดขึ้นพร้อมๆกัน เวลาเดียวกัน ประเทศเดียวกัน โดยนักเขียนสองท่านค่ะ

เวลาที่หนึ่ง : เพลินตาต้องใจ
เรื่องราวของ เพลินตา ที่หลงรักผู้ชายคนหนึ่ง โดยไม่มั่นใจว่า เขามีใจให้เธอหรือเปล่า และตัวเขานั้นมีสถานะอย่างไร เธอจึงเริ่มถอยห่าง แต่ยิ่งเธอถอยห่าง เขากลับยิ่งเข้าใกล้ และแล้วธนุชก็ทนไม่ได้กับความห่างเหินและการเปลี่ยนไปของเพลินตา เขาจึงพยายามพูดคุยยกับเธอ เพื่อปรับความเข้าใจ และเปิดใจคุยกับเธอ ผลสรุปเป็นอย่างไร ลองติดตามดูน่ะค่ะ

เวลาที่สอง : ฟากฟ้าสีคราม
เรื่องราวของ คราม และ อัยยา ทั้งสองเป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่สมัยม.ต้น และได้กลับมาเจอกันอีกครั้ง ทั้งสองหนีปัญหามา เพื่อทบทวนและถามใจตัวเอง แต่ทั้งสองที่ต่างคนต่างมา กลับกลายเป็นเพื่อนร่วมทาง ที่เข้าใจถึงปัญหาของกันและกัน แต่ไม่รู้เพราะความเห็นใจ หรือ ความสงสาร ทั้งสองงกลับเกิดความหวั่นไหว แต่เมื่อการเดินทางมาถึงวันสุดท้าย ทั้งสองจะจัดการกับชีวิตอย่างไร

สำหรับเล่มนี้อันค่อนข้างชอบค่ะ ไม่ได้เน้นด้านการท่องเที่ยวมากไป แต่ก็ไม่ได้ละเลยจนไม่ได้พุดถึง อ่านแล้วก็พอจะจินตนาการตามได้ เพราะเคยไปมาแล้ว เรื่องราวก็ไม่มีตัวอิจฉามารบกวนให้หงุดหงิดค่ะ อย่างเรื่องแรกก็เป็นเรื่องของคนสองคนที่ไม่เปิดปากพูดถึงสิ่งที่คิดซักที จนเวลาล่วงเลยไป ต้องให้คนมากระตุ้น ส่วนเรื่องที่สองก็ ต่างคนต่างมีปัญหา ไปสิงคโปร์เพื่อสงบจิตใจ แต่กลับได้คนระบายความรู้สึกซะงั้น สรุปแล้วคือ ชอบค่ะ ขอแนะนำเลย ^^



Create Date : 02 มกราคม 2553
Last Update : 2 มกราคม 2553 18:02:13 น.
Counter : 1131 Pageviews.

7 comments
:: ปฐมบทแห่งการเริ่มต้นและจุดสิ้นสุดของความทรงจำ ตอนที่ 28 :: กะว่าก๋า
(6 พ.ค. 2564 06:34:44 น.)
:: ปฐมบทแห่งการเริ่มต้นและจุดสิ้นสุดของความทรงจำ ตอนที่ 27 :: กะว่าก๋า
(5 พ.ค. 2564 06:57:25 น.)
PATRON ปลาทอง Khaosap เขียน ออโอ
(30 เม.ย. 2564 17:07:04 น.)
:: ปฐมบทแห่งการเริ่มต้นและจุดสิ้นสุดของความทรงจำ ตอนที่ 22 :: กะว่าก๋า
(29 เม.ย. 2564 06:37:24 น.)
  
สุขสันต์วันปีใหม่นะคับ เดินทางไปเที่ยวก็ขอให้ปลอดภัย ปีใหม่หน้าที่การงานรุ่งเรือง รายได้ดีๆ ร่ำรวย สุขภาพแข็งแรง คิดอะไรสมปรารถนาทุกประการครับ
โดย: ไม่รวยสักที วันที่: 2 มกราคม 2553 เวลา:19:47:25 น.
  


ส่งความสุขปีใหม่ค่ะ
ร่าเริง..สดใส..สมหวัง..สุขภาพแข็งแรง...ร่ำรวยนะคะ
โดย: nootikky วันที่: 2 มกราคม 2553 เวลา:21:11:23 น.
  
ติดไว้ก่อนนะจ๊ะสำหรับเรื่องนี้ ^^

โดย: หวานเย็นผสมโซดา วันที่: 4 มกราคม 2553 เวลา:16:43:21 น.
  
เป็นอีกเล่มหนึ่งที่ยังคงอยุ่บนหิ้ง 555

ไม่ใช่ว่าละเลยที่จะอ่าน แต่เวลาไม่มีจริงๆ


โดย: ลอยละล่อง IP: 115.87.77.65 วันที่: 4 มกราคม 2553 เวลา:20:22:10 น.
  
น่าติดตามมาก ๆ เลยจ้ะสำหรับก่อการรัก ^^
โดย: หวานเย็นผสมโซดา วันที่: 18 มกราคม 2553 เวลา:17:49:44 น.
  
มาตอบจ้า

สำหรับ ...อยากได้ยินว่ารักกัน... ก็แล้วแต่ว่าน้องอันหวังให้เป็นแบบไหนอะนะ ถ้ามันตรงกับที่หนูหวัง ก็ไม่ผิดหวังหรอกจ้ะ

ตอนอ่านคำโปรย... ปรุงรักให้ครบรส ...พี่ก็ไม่โดนนะ แต่... ที่หยิบมาอ่านเพราะนักเขียนนี่แหละ
โดย: หวานเย็นผสมโซดา วันที่: 25 มกราคม 2553 เวลา:18:38:00 น.
  
จริงอย่างน้องอันว่าล่ะจ้ะ งานเขียนของกฤษณา อโศกสินเศร้าแทบทุกเรื่องที่ได้อ่านเลย ^^!
โดย: หวานเย็นผสมโซดา วันที่: 4 กุมภาพันธ์ 2553 เวลา:17:11:29 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

Soulmate168.BlogGang.com

เด็กน้อยขี้แย
Location :
กรุงเทพฯ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
 ผู้ติดตามบล็อก : 2 คน [?]

บทความทั้งหมด