O ใจเอย .. ! O





ลาวสองคอน-ขิมสปา



O ระหว่างความอ่อนไหว .. ของใจนั้น
ย่อมยึดเหนี่ยวผูกพันเกินกั้นขวาง
ความคิดถึงซึ้งอยู่สุด .. รู้วาง
ฤๅ .. รู้ร้างรู้ลา-แม้นาที
O ระหว่างความอ่อนไหว .. ดวงใจนั้น-
จะไหวสั่นรัวเต้น .. ฤๅ-เร้นหนี ?
รอเงียบเหงาเหว่ว้าแห่งราตรี
เมื่อคลายคลี่คลุมครอง – สุดป้องกัน
O ระหว่างความอาวรณ์ .. แสนอ่อนไหว
ฤๅ-ต่างไฟร้อนสุมเร้ารุมขวัญ
ถวิลหา, ละห้อยเห็น .. ฤๅ-เว้นวัน
หลับก็ฝัน, ตื่นตา - ก็อาลัย
O ชั่ว-สายลมผ่านริ้ว .. โลมผิวน้ำ
ก็ชั่วคร่ำครวญการณ์ .. หมุนด้านให้-
รู้, รับรองอ่อนหวาน .. ที่ด้านใน-
ของจิตใจอาวรณ์แสนอ่อนโยน
O รับรู้ถึงคุณค่า .. บางอารมณ์-
เคย-กดข่มเหนี่ยวรั้ง-ค่อยพังโค่น
พร้อมอาวรณ์ในทรวงที่ช่วงโชน-
ขึ้นผาดโผนพร่างแล้วที่แววตา
O ด้วยศักดิ์และด้วยสิทธิ์ .. ด้วยจิตรู้-
รับ .. อ่อนหวานผ่านสู่อย่างรู้ค่า
ต่อแต่นี้ใจหนึ่งจะถึงครา-
พ้นความว้าเหว่เหงา .. เคยเข้าครอง
O งามเอย .. แววระยับเมื่อรับรู้
ผ่านแววสู่ .. สำหรับให้จับจ้อง
ขังวิญญาณจองจำ .. ในทำนอง-
การพร่ำพร้องร่วมในน้ำใจเดียว
O ละครั้งรอบเสน่หา .. เมื่อถาโถม
ย่อมลูบโลมเงียบเหงาทอนเปล่าเปลี่ยว
ละครั้งความคร่ำครวญเมื่อม้วนเกลียว
ย่อมแทรกขวัญรัดเหนี่ยวทุกเสี้ยวใจ
O ชั่วที่ความอาลัยคอยให้เสียง
ย่อมพอเพียงสำหรับตอบรับให้-
เสน่หาแปรปลายเป็นสายใย
โอบรัดไว้เยียวยา .. ด้วยอาทร
O หมาย-คืนค่ำเย็นเยียบแสนเงียบเหงา
จงรุมเร้าแรงชู้ .. อย่ารู้ถอน
บทเพลงรักแผ่วเบา .. แทนเว้าวอน
จักออดอ้อนคำ, ความ .. เอาตามใจ
O สดับเถิดพร้องพร่ำ .. แห่งคำถ้อย
แล้วร่วมร้อยรำพัน .. ช่วงหวั่นไหว
หมุนรอบเถิดหวั่นวิตก .. ของอกใคร
หากทำให้อาวรณ์ได้ย้อนคืน
O แว่วยินไหม .. สุ้มเสียงกระซิบสั่ง
เมื่อสุดรั้งแววระยิบ .. ที่หยิบยื่น-
รอบอารมณ์ปฏิพัทธ์ .. ให้หยัดยืน-
อยู่ทั่วผืนใจแล้ว .. ไม่แล้วลา
O แว่วยินไหม .. คำพลอดแสนออดอ้อน
แฝงอาวรณ์อาลัยผู้ใฝ่หา
กลางดวงวันโชนแสง .. ที่แฝงมา-
เหมือน-แววตาตอบเต้น .. เกินเร้นแล้ว
O งดงามเอย .. แรงถวิลและจินตภาพ
หอมกำซาบอารมณ์, หวัง-ลมแผ่ว-
จะพรมหอมหวานกลั้วไปทั่วแนว-
เนตรวามแวว, เผยเห็น .. ความเป็นใจ
O รอรับเถิด .. นิรมิตแห่งพิสวาดิ
แทนมวลมาศร้อยประดับ, สำหรับให้-
เป็นเส้นสายเสน่หาความอาลัย
ร้อยรัดใครอบร่ำ .. รอ - จำนน !





Create Date : 17 กันยายน 2555
Last Update : 17 มีนาคม 2562 10:54:37 น.
Counter : 2145 Pageviews.

5 comments
ถุงผ้า Insignia_Museum
(7 ต.ค. 2562 13:59:53 น.)
No. 820 เล่นกีฬา จะไม่เป็นโรคซึมเศร้าจริง....? ไวน์กับสายน้ำ
(7 ต.ค. 2562 05:45:07 น.)
เขียนความจริง 10 กะว่าก๋า
(6 ต.ค. 2562 06:10:46 น.)
๒๐.*..จินตกานท์..*. พันคม
(2 ต.ค. 2562 09:39:21 น.)
  
สวัสดีค่ะ คุณสดายุ
ตั้งใจมาอ่านกลอนหวานฉ่ำค่ะ เสียงขิม ปนกับเสียงน้ำฝน เพราะไปอีกแบบ พอดีฝนกำลังตกปรอยๆค่ะ

ฝันดีนะคะ
โดย: วลีลักษณา วันที่: 20 กันยายน 2555 เวลา:23:10:17 น.
  
สวัสดีครับคุณวลี

บทเก่าครับ .. เอามาวน
ช่วงนี้ไม่มีเวลาเขียนใหม่ ..

ลำปางฝนมาก .. และไม่เป็นเวลา ..
ดูแลสุขภาพครับ
โดย: สดายุ... วันที่: 21 กันยายน 2555 เวลา:19:33:41 น.
  
ละครั้งรอบเสน่หา .. เมื่อถาโถม
ย่อมลูบโลมเงียบเหงาทอนเปล่าเปลี่ยว
ละครั้งความคร่ำครวญเมื่อม้วนเกลียว
ย่อมแทรกขวัญรัดเหนี่ยวทุกเสี้ยวใจ

จึงสำทับถ้อยผ่านเดือนย้ำเตือนสู่
อีกสายลมเกรียวกรูที่รู้ไหว
ให้พัดพาคิดถึงของหนึ่งใจ
ส่งถึงอีกหนึ่งใครในคำนึง

วนใหม่ก็ยังไพเราะเหมือนเดิม
และบทที่เลื่อนทางด้านขวา ก็เพราะมาก
สวัสดีค่ะ
โดย: มาย IP: 171.96.40.24 วันที่: 21 กันยายน 2555 เวลา:22:37:47 น.
  
มาย

เขียนกลอนดีกว่าที่เห็นเขียนๆกันในหลายกระดานกลอนนะ .. ใช้ชื่ออื่นอยู่ที่ไหนรึเปล่า

เขาเรียกว่า มีแววมยุรา 55

บทที่เลื่อนทางขวามือ .. เป็นบริบทที่ชอบมากในความคิดคำนึง แต่หารูปที่ถูกใจไม่ได้เลย .. ต้องสวยสัก ใหม่ดาวิกา ถึงจะเข้ากับกลอน

หากมีรูปประมาณนั้น .. ช่วยเอามาฝากหน่อยสินะขอรับ


โดย: สดายุ... วันที่: 22 กันยายน 2555 เวลา:22:31:44 น.
  
เข้ามาหลบฝนค่ะ อ่านกี่ครั้งก็รู้สึกดีมากๆ
โดย: สายน้ำร้องเพลง IP: 58.11.152.35 วันที่: 28 กันยายน 2555 เวลา:17:18:11 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

Sdayoo.BlogGang.com

สดายุ...
Location :
  France

[ดู Profile ทั้งหมด]
 ผู้ติดตามบล็อก : 150 คน [?]

บทความทั้งหมด