O หนาวลมร่ำ .. O






song from a secret garden


O ครั้นพลบค่ำย่ำแสงตะวันสิ้น
เห็นปีกนกโบกบินกลับถิ่นฐาน
หนึ่งหัวใจร่ำรอแสนทรมาน
ก็เริ่มกาลวาดหวังอีกครั้งแล้ว
O ฟ้าหม่นมัวปีกนกยังโบกโบย
กลางสายลมหนาวโรยอย่างโผยแผ่ว
ในสายตาคล้ายกับ .. แสงวับแวว-
เผยรูปรอยผ่องแผ้ว .. ไม่แล้วเลือน
O สิ้นฝน .. น้ำไหลนองเต้นฟองขาว
ทางยืดยาวหลากสายลงป่ายเปื้อน
คำนึงในห้วงอก .. เมื่อวกเยือน-
จักบิดเบือนปัดป่าย .. ออกได้ฤๅ
O ตั้งแต่ฝนร้างเสียงแว่วเพียงว่า
ปลายพรรษาลมพลิ้วเสียงหวิวหวือ
พร้อมข้อแขนถูกเหนี่ยวด้วยเรียวมือ-
คอยยุดยื้อโอบกล่อม .. ถนอมนวล
O เจื้อยแจ้วเสียงความคำ .. คอยกำหนด
เติมแต่งบทอาวรณ์ให้ย้อนหวน
สายน้ำไหล .. ลมร่ำ .. ความคร่ำครวญ-
ค่อยไหลทวนฝ่าน้ำ .. เข้ากล้ำกราย
O เผยผ่านความเอียงอายเมื่อปลายฝน
ที่หมองหม่นเลือนดับจนลับหาย
กระนั้นแล้ว .. ความ .. คำ .. จึงรำบาย-
แต้มความหมายอาวรณ์สุมซ้อนลง
O ลมเช้าเคย .. ผ่านช่วงโอบทรวงร้าว
ความเหน็บหนาวที่เผชิญ .. ก็เกินบ่ง
มาบัดนี้ความ .. คำ .. เจตจำนง-
ช่วยสาปส่งเหน็บหนาวจนร้าวราน
O ด้วยหัวใจใฝ่คอยละห้อยห่วง
ความแหนหวงอาลัยก็ไพศาล
ริ้วลมร่ำเริงระลอก..โอบดอกมาลย์-
ส่งหอมหวานซ่านบ่มอารมณ์ชู้
O ช้อยเรียวกลีบชูช่อ .. ให้รอชม-
สี, กลิ่นฉม .. ลมชาย .. กำจายสู่
อิริยาแฝงเร้นให้เอ็นดู-
ก็ไหวอยู่ด้วยสุมาลย์กลีบบานนั้น
O ละม่อมพักตร์แก้มอิ่ม .. ตาพริ้มหลบ
เมื่อบรรจบด้วยใจ .. ย่อมไหวสั่น
ด้วยความหอมหวานซึ้งที่ดึงดัน-
สร้างรูปฝันลงแฝงในแหล่งทรวง
O คาบหนาวนี้ลมร่ำ .. อยู่ค่ำเช้า
ความเปลี่ยวเปล่าห้วงใจ .. เคยใหญ่หลวง-
ก็ลับเลือนภาพหลังเสียทั้งปวง
จากความห่วงใยล้น .. ใครคนนั้น
O จากตรู่สาง .. เช้าสายจนบ่ายค่ำ
ลมคงร่ำฝ่าหาว, ความหนาวสั่น-
กลับลบเลือนเร้นหายที่ปลายวัน
จากอบอุ่นโอบขวัญ .. อย่างมั่นคง
O แดดแจ่มจ้า .. ฟ้าคราม .. เนตรวามแสง-
ค่อยเร้นแฝงเร้ารุมให้ลุ่มหลง
ดูเถิดแววเนตรดำ .. เหมือนจำนง-
ขอร่วมวงวัฏฏะชู้ .. ด้วยผู้เดียว
O อบอุ่นกลางเหน็บหนาว .. ที่ราวว่า-
แววในตาห่วงละห้อยต้องคอยเหลียว-
มองหาผ่านลมริ้ว .. ถึงนิ้วเรียว-
เอื้อมมาเกี่ยวก้อยกัน .. เพื่อพันธนา
O ให้อาวรณ์อบอุ่นแทนฝุ่นฝน
ทั้งอำพนโอภาสแทนวาสนา
คำสัตย์แทนคำมั่นคำสัญญา
บำบวงฟ้าแมนสรรพ .. ให้รับรอง
O ว่าตราบที่มีใจแต่เพียงเจ้า
ย่อมหวังเพียงใฝ่เฝ้าเป็นเจ้าของ
ขอหัวใจเจ้ามอบให้ครอบครอง
แต่แรกพ้องสบกัน .. บัดนั้นมา
O อยู่ที่ไหน .. ให้คอยละห้อยหวง
แต่ละช่วงคาบยามคอยถามหา
มีหัวใจมุ่งมั่นคอยบัญชา-
ปรารถนาอาลัยอยู่ในวัน
O แฝงฝากสายลมร่ำ..ให้นำสู่
ความนัยชู้โอบล้อมเข้ากล่อมขวัญ
เพียงเพื่อร่วมปักปลูกความผูกพัน
ตราบนิรันดร์กาลภพชาติลบเลือน !




Create Date : 16 พฤศจิกายน 2555
Last Update : 15 กรกฎาคม 2562 19:29:22 น.
Counter : 1570 Pageviews.

1 comments
เขียนความจริง 9 กะว่าก๋า
(5 ต.ค. 2562 06:14:23 น.)
Rusalka-song to the moon- Dvorak ปรศุราม
(4 ต.ค. 2562 20:53:30 น.)
:: กะก๋าแนะนำหนังสือ - เส้นทางสู่ขุมทอง :: กะว่าก๋า
(3 ต.ค. 2562 06:12:37 น.)
ถนนสายนี้มีตะพาบครั้งที่ #237 "วิธีเขียนบล็อกให้น่าสนใจ" เรียวรุ้ง
(2 ต.ค. 2562 20:17:30 น.)
  
เชียงรายยังไม่หนาวเลยค่ะ รอๆๆๆๆลมหนาวพัดมาค่ะ
โดย: medkhanun วันที่: 20 พฤศจิกายน 2555 เวลา:10:22:14 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

Sdayoo.BlogGang.com

สดายุ...
Location :
  France

[ดู Profile ทั้งหมด]
 ผู้ติดตามบล็อก : 150 คน [?]

บทความทั้งหมด