O คิดถึง .. O






คิดถึง - PEACEMAKER



O เจ้าพระยา .. หลากเชี่ยวแล่นเกลียวคลื่น
ทั่วแผ่นผืนฟาดละอองเป็นฟองขาว
ลมอุ่นอ้อนออดรับ, แสงวับวาว-
ก็ฉาบหาวทั้งห้วง .. จนช่วงรอ
O ปั่นป่วนด้วยลมตื่น .. โลมพื้นผิว-
น้ำ, เช่นริ้วเลือดซ่านด้วยหวาน .. ก่อ-
ขึ้นจากแววชู้ชาย .. เฝ้าฉายทอ
ยั่ว .. หยอกล้อ .. ลดเลี้ยวเข้าเกลียวกลม
O ปั่นป่วนด้วยอ่อนหวาน .. ใครผ่านย้ำ
แววลึกล้ำนัยชู้ .. ยากรู้ข่ม
กำลังแห่งปรารถนาในอารมณ์
ก็สั่งสมนัยอยู่ให้รู้คอย
O กรากเชี่ยวแรงคำนึง .. คิดถึงนั้น
เมื่อเกินกั้นกีดแล้ว .. จากแผ่วค่อย-
ก็ล้อมให้ใจเผลอ .. แต่เหม่อลอย
เต็มอยู่ด้วยความละห้อย .. เฝ้าคอยรอ
O รอบคำนึงคร่ำครวญ .. ทุกส่วนนั้น
ก็คอยผันความพร้องขึ้นร้องขอ-
หมายปวงเทพแว่วเสียง .. จนเพียงพอ-
สื่อผ่านต่อ-เร้ารัวอีกหัวใจ
O สงัดกลางดาวเดือนจะเคลื่อนสู่-
เข้ากล่อมชู้โอบขวัญให้สั่นไหว
ผ่านระลอกเสน่หา .. ลอยฝ่าไป
แทรกอุ่นไอแนบน้อม .. เข้ากล่อมนอน
O หวังถ้อยทีแห่งถวิล .. จักยินเสียง-
ผ่านร้อยเรียงพร่ำพลอด .. ความออดอ้อน
สื่อตอบนัยรุมเร้าคอยเว้าวอน-
ว่าทุกห้องใจอร .. รอต้อนรับ
O หวังอ่านเงื่อนความนัย .. จากใจเจ้า
ตอบรุมเร้าอาวรณ์ .. คืนย้อนกลับ
มั่นคงนัยคมคำ .. ลงสำทับ
ไว้สำหรับตรึงมั่นลงสัญญา
O ใจคนคอย .. กังวลเช้าจนค่ำ
อกครวญคร่ำแต่ละห้อยเฝ้าคอยท่า
ขวัญเอ๋ยขวัญเรื่อยเร่กลางเวลา
หวังก็ลอยเลื่อนล้าพะว้าพะวง
O สุริยันคล้อยบ่าย .. รำบายร้อน
เติมอาวรณ์เร้ารุม .. ใจลุ่มหลง
จนจำรูญแสงระยับใกล้ดับลง
ยาก .. แต่ปลงใจรับการลับเลือน
O ชะนีโหยเสียงแจ้ว .. ดังแว่วมา
เมื่อร่องรอยเหว่ว้า .. ค่อยล้าเลื่อน
เสน่หาอาวรณ์ กลับย้อนเตือน-
อย่าบิดเบือนความนัย .. หัวใจตน
O เจ้าพระยา .. ยังเชี่ยวเป็นเกลียวคลื่น
เมื่อรมย์รื่นรุกประดังอีกครั้งหน
แรงลมร้อนผ่าวโหม .. เข้าโลมลน
พาคำนึงว่าย-วน .. อยู่อลเวง
O อย่าคลาดแคล้วอาลัย .. ห้วงใจนุช
ลมเอยโปรดฉวยฉุด .. เถิดรุดเร่ง
หอบมาฝากเย้ยยั่วใจตัวเอง
จะคร่ำเคร่งรอคอย .. ทุกถ้อยความ
O โอ แววตารูปละม่อม .. คอย-น้อมรับ
เถิดนะเจ้า .. จงระยับให้วับ-หวาม
สื่อรูปรอย .. บริบทแสนงดงาม-
เพื่อเหนี่ยวใจผูกล่าม .. เอาตามใจ
O คิดถึงจนเกินถอน .. เจ้าอ่อนเอย
แต่เมื่อเผยช่วงตอนความอ่อนไหว
ก็รับรู้อุ่นเอื้อแห่งเยื่อใย-
ว่ามีไว้ล้อมรัด .. แต่บัดนั้น !





Create Date : 07 พฤษภาคม 2557
Last Update : 24 กันยายน 2562 18:40:35 น.
Counter : 1351 Pageviews.

4 comments
Barcarolle from Les Contes d'Hoffman by Offenbach ปรศุราม
(10 ต.ค. 2562 16:20:08 น.)
ในความทรงจำ อาจารย์สุวิมล
(11 ต.ค. 2562 22:57:39 น.)
No. 820 เล่นกีฬา จะไม่เป็นโรคซึมเศร้าจริง....? ไวน์กับสายน้ำ
(7 ต.ค. 2562 05:45:07 น.)
เขียนความจริง 10 กะว่าก๋า
(6 ต.ค. 2562 06:10:46 น.)
  

สดายุ..

คิดถึงใคร ก็ให้ใครคนนั้น มาโพสเองแล้วกันนะ..
มินตรา ไม่โพสหรอก !

" O ปั่นป่วนด้วยลมตื่น .. โลมพื้นผิว-
น้ำ, เช่นริ้วเลือดซ่านด้วยหวาน .. ก่อ-
ขึ้นจากแววชู้ชาย .. เฝ้าฉายทอ
ยั่ว .. หยอกล้อ .. ลดเลี้ยวเข้าเกลียวกลม"

แล้วมา "แววชู้ชาย" ด้วยนี่..แม่บอกให้ห่างห่างไว้ จะปลอดภัย..555
โดย: บุษบามินตรา IP: 192.99.5.126 วันที่: 7 พฤษภาคม 2557 เวลา:17:20:50 น.
  
มินตรา ..

คิดถึงคนในรูปไง ..

O ดูเลือดฝาดปาดแต้ม .. ทั้งแก้มหน้า
เหมือนรอให้สายตาลองฝ่า .. หัก
ดูเถิด .. แววตาพร้อมละม่อมพักตร์
เหมือนล้อมกักให้ละห้อย .. แต่คอยรอ
O ปั่นป่วนด้วยลมตื่น .. โลมพื้นผิว-
น้ำ, เมื่อริ้วเลือดซ่านด้วยหวาน .. ก่อ-
ขึ้นจากแววตาเฝ้า พะเน้าพะนอ
ยั่ว .. หยอกล้อรมยาในตาคน
O เจ้าพระยา .. ยังเชี่ยวเป็นเกลียวคลื่น
เมื่อคำคืนอบอุ่นไร้ฝุ่นฝน
แรงรมย์รื่นแผ่วพลิ้วเป็นริ้ววน
กลางอกอลวนอยู่ .. ไม่รู้ยาม
O โอ แววตารูปละม่อม .. ไย-น้อมรับ
เหตุใดเล่าจึงระยับ .. จนพรับ-ข้าม-
มาพิมพ์รูป .. พิมพ์รสแสนงดงาม-
แล้วเหนี่ยวใจผูกล่าม .. เอาตามใจ ?

อิๆๆ
โดย: สดายุ... วันที่: 7 พฤษภาคม 2557 เวลา:21:21:10 น.
  
สดายุ..

"นิราศร้างห่างเหเสน่หา
ปางอิเหนาเศร้าสุดถึงบุษบา
พระพายพาพัดน้องเที่ยวล่องลอย.."

(นิราศอิเหนา : สุนทรภู่ )
โดย: บุษบามินตรา IP: 192.99.5.126 วันที่: 8 พฤษภาคม 2557 เวลา:1:23:52 น.
  

สงสัยสดายุ จะไปหาชมพู่แก้มแหม่ม ที่อักษะ แล้ว..หายเงียบไปเลย
โดย: บุษบามินตรา IP: 192.99.5.126 วันที่: 10 พฤษภาคม 2557 เวลา:14:57:18 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

Sdayoo.BlogGang.com

สดายุ...
Location :
  France

[ดู Profile ทั้งหมด]
 ผู้ติดตามบล็อก : 150 คน [?]

บทความทั้งหมด