O งามนั้น .. O







O ผมหล่นล้อมวงหน้า .. ยามหน้าก้ม
เหลือบตาคมเฝ้าคอยชม้อยเหลียว
ใกล้เพียงกรุ่นหอมจางจากร่างเพรียว
ผ่านลดเลี้ยวอวลหอม รายล้อมไว้ !
O นับลอบเหลือบชำเลืองที่เบื้องหน้า
ล้วนทีท่าเสแสร้งสำแดงใส่
เอ็นดูเดียงสาเยาว์ .. อย่างเข้าใจ-
ว่าอ่อนไหววาบวกแล้ว-อกนั้น !
O เปรียบ-แผ่นน้ำเรียบกว้างอยู่ข้างหน้า
พอ-ลมถาโถมใส่ .. ก็ไหวสั่น
ต่างฤๅ-ตาเบือนสบ .. แล้วหลบพลัน-
ที่แววหวั่นวูบไหวทั่วนัยน์ตา ?
O โลกอันแสนงดงามก็ลามล้อม-
ให้จดจ่องามพร้อมละม่อมหน้า
แดดบ่ายอันแวดล้อมคล้ายยอมรา-
แรงร้อน .. ให้รมยาเร่งท่าที
O นับชั่วโมงนาที .. ล้วนทีท่า-
ของรูปหน้าฝืนเคร่ง .. แก้มเปล่งสี
เรื่อจากแดด, อารมณ์ หรือลมตี-
จนงามคลี่คลายตัว .. ออกยั่วเย้ย ?
O โลกอันแสนงดงามก็ล่ามพัน
เมื่อแววสั่นไหวซ้ำ .. แทนพร่ำเอ่ย-
เหมือนวูบฝากลมร่ำ .. คอยรำเพย-
ว่าร่ำรอชิดเชยอย่างเคยตัว !
O แววตาลอบเหลือบชม้อยชม้ายพร้อม-
กรุ่นกลิ่นหอมผ่านระลอก .. คอยหยอกยั่ว
นิ่งนึกว่า-อกนั้นจะสั่นรัว
หรือขืนไว้ – หวั่นกลัว .. จะรัวดัง ?
O คาบยามที่เลื่อนล่วงทุกช่วงผ่าน
เพียงรูปคราญ, ตาวาบ-แววปลาบปลั่ง
ล่มเปล่าเปลี่ยวลึกล้ำแห่งลำพัง
ด้วยแก้มเนื้อเรื่อประดัง .. รุม - สั่งการ !
O ยิ้มรับ-ตาพรับพริ้ม .. แก้มอิ่มเรื่อ
เห็น-รูปเนื้อเนียนละมุน .. เลือดอุ่น .. ซ่าน
หรือ-ดวงใจดวงนั้น .. ลอบบันดาล-
บีบเค้นความหอมหวาน .. จนซ่านรอย
O พร้อมกับความอ่อนโยนค่อยโชนแวว
หวานก็แทรกใจแล้ว .. อย่างแผ่วค่อย
เมื่อดอกแดดพร่างกระพริบ, ตาปริบปรอย-
เหมือนว่าคอยสบเจอ .. อย่างเผลอตัว
O ยิ้มรับ-เมื่อขัดเขิน .. จำเริญรูป-
แรงสั่นวูบอกใจ .. คงไหวทั่ว
เมื่อเลือดอุ่นบีบเค้น .. จนเต้นรัว
ใจอีกขั้วก็ประดุจจะหลุดลอย !
O ยิ้มรับความสดใสแห่งวัยเยาว์
ที่เริ่มเข้าย่ำเหยียบความเงียบหงอย
รื่นรมย์กับรุมเร้า .. การเฝ้าคอย-
สบ-ชม้อย .. เมิน .. ทำ .. เจ้าสำแดง !
O ปากเม้ม .. มือหยิบจับขยับเขยื้อน
คอยกลบเกลื่อนหันเห .. ทำเสแสร้ง
เดียงสารูปรายล้อม .. ไม่ออมแรง-
ก่อท่าทีเร้นแฝง .. เหมือนแกล้งกัน !
O ขณะแดดยามบ่ายยังผายช่วง
หวานหอมก็ลามล่วงถึงดวงขวัญ
ที่ที่รูปพักตร์คราญนั้นปานทัณฑ์-
ล่ามรัดพันผูกจิต .. จนติดตรึง !
O ท่วงทีอิริยา .. เบื้องหน้านี้
พรหม .. ฤๅ-ชี้, ให้สิทธิ์แต่คิดถึง ?
เมื่อแววตา, รูปเรียว .. ต่างเหนี่ยวดึง-
ให้หวานซึ้งแทรกอก .. เกินยกพ้น !
O จนชม้อยชม้ายมา .. อีกคราครั้ง
ความปลาบปลั่งทั้งปวง คล้ายร่วงป่น
กับลอบเร้นยิ้มเยื้อน ที่เปื้อนปน-
ล้อมจิตคน, ตรึงไว้ .. แนบนัยน์ตา
O ท่ามกลางเสียงหลากหลายที่รายล้อม
เห็นเพียงความหวานหอมที่น้อมหา-
ให้เสพรับงดงามในยามปรา-
กฎ .. รูปเพรียกปรารถนา ผูกอาวรณ์ !
O ท่ามกลางความเงียบงัน .. ขวางกั้นอยู่
จริต, รูป, เอ็นดู .. สุดรู้ถอน
พร้อมเดียงสาวัยเยาว์, แววเว้าวอน-
มองออดอ้อนคอยสบ .. ไม่หลบแล้ว !
O วงหน้าเกลือกปอยผม .. ด้วยลมพลิ้ว-
ผ่านแก้มเนียนโลมผิว .. เป็นริ้วแผ่ว
พรั่งพร้อมความอ่อนหวาน .. ที่ซ่านแวว-
คือ-สบตอบ, ยิ้มแล้ว .. อาจแล้ว - ฤๅ ?
.
.
พร้อมกับความขัดเขิน .. จำเริญแวว-
ยิ้มผ่องแผ้ว, สบตอบ .. ก็มอบ-รอ !





Create Date : 02 กันยายน 2555
Last Update : 15 เมษายน 2562 8:14:10 น.
Counter : 2666 Pageviews.

9 comments
ถุงผ้า Insignia_Museum
(7 ต.ค. 2562 13:59:53 น.)
๒๑.*..เผลอชรา..*. พันคม
(7 ต.ค. 2562 12:45:32 น.)
~*~ ความนัย ~*~ วลีลักษณา
(4 ต.ค. 2562 08:11:52 น.)
:: กะก๋าแนะนำหนังสือ - เส้นทางสู่ขุมทอง :: กะว่าก๋า
(3 ต.ค. 2562 06:12:37 น.)
  
แวะมาเยี่ยมยามค่ำ...สวัสดีครับ
โดย: **mp5** วันที่: 3 กันยายน 2555 เวลา:19:15:47 น.
  


O นับชั่วโมงนาที .. ล้วนทีท่า-
ของรูปหน้าฝืนเคร่ง .. แก้มเปล่งสี
เรื่อจากแดด, อารมณ์ หรือลมตี-
จนงามคลี่คลายตัว .. ออกยั่วเย้ย ?

"เรื่อจาก"ไวน์... ค่ะ
โดย: บุษบามินตรา IP: 87.173.27.112 วันที่: 4 กันยายน 2555 เวลา:4:06:22 น.
  


"จะอยู่แดนไหน สุดฟ้าแสนไกล คะนึงถึงถิ่น
ด้าวแดนแผ่นดิน ที่เราจากมา เนิ่นนานแสนนาน
ดอกหญ้างาม งดงามดังก่อน หรือร่อนร่วงราน
แดดร้อนดินแล้ง ลมระงมแผ้วพาน บ้านนาป่าเขา"

เพลง ทานตะวัน
เนื้อร้อง โดย อ.เนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์
ทำนอง อ.ธนิสร์ ศรีกลิ่นดี
โดย: บุษบามินตรา IP: 87.173.27.207 วันที่: 5 กันยายน 2555 เวลา:9:15:26 น.
  

ดายุคะ..

เวลาเปิด google chrome นั้น จะทำกิจกรรม( activity) ใดใด ไม่ได้
ไม่ว่าจะ ก๊อปปี้ หรือ โพส

ต้องใช้วิธีเปิด internet explorer

จึงเรียนมาเพื่อทราบ

มินตรา
โดย: บุษบามินตรา IP: 87.173.27.207 วันที่: 5 กันยายน 2555 เวลา:9:22:57 น.
  
ความสามรถยังเต็มปริบไม่มีบกพร่องแม้แต่น้อยเลยนะพ่อยอดรักของพวกเราที่ไม่ใช่สาวน้อย๕๕๕
โดย: คณะสาวซิ่ง IP: 61.19.86.130 วันที่: 5 กันยายน 2555 เวลา:11:43:08 น.
  

"ความพิเศษของภาษา "...
นอกจากจะเป็นสิ่งที่"แยกคน ออกจากสัตว์"โลกอื่นอื่นแล้ว..
ยังมี"ความอ่อนหวาน"ในการบรรยายอารมณ์อ่อนไหว...
"ความกระด้าง"เมื่อไม่สบอารมณ์..
"ความริษยา"เมื่อเจ้าตัวรู้สึกไม่มีอะไรจะไปเปรียบกับบุคคลอื่นได้..

รวมไปถึงเป็นดรรชนีชี้ "สิ่งแวดล้อมในวัยเด็ก"และ"แหล่งกำเนิด"ด้วย...

ขอขอบพระคุณผู้ให้กำเนิดภาษา และวิวัฒนาการทางภาษา จนมาเป็น..โคลง ฉันท์กาพย์กลอน...

โดย: บุษบามินตรา IP: 87.173.27.207 วันที่: 5 กันยายน 2555 เวลา:22:39:33 น.
  
เสาร์-อาทิตย์นี้ว่างป่าวคะ ถ้าไม่ได้ไปไหน
ไปซดกาแฟกันหน่อยมั้ย ฉลองครบรอบปีมาอยู่เมืองเขลางค์น่ะ ยังไม่ได้จับเข่าคุยกันเป็นเรื่องเป็นราวเลย โอเค๊!!!!
โดย: ญ. IP: 202.6.107.73 วันที่: 10 กันยายน 2555 เวลา:9:15:17 น.
  


เสาร์ .. ทำงาน
อาทิตย์ .. ก็จะไปธุระเชียงใหม่ .. แล้วจะโทรไปอีกทีนะ

ตัวเล็กสบายดี ก่อ ?
โดย: สดายุ... วันที่: 10 กันยายน 2555 เวลา:19:25:52 น.
  
รับทราบ ... หลับต่อ ^_^
โดย: ญ. IP: 202.47.243.20 วันที่: 11 กันยายน 2555 เวลา:8:56:58 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

Sdayoo.BlogGang.com

สดายุ...
Location :
  France

[ดู Profile ทั้งหมด]
 ผู้ติดตามบล็อก : 150 คน [?]

บทความทั้งหมด