ลมเพ็ชรหึง : ป.อินทรปาลิต
เรื่อง : ลมเพ็ชรหึง
ผู้เขียน : ป.อินทรปาลิต
สำนักพิมพ์ : ผดุงศึกษา
ปีที่พิมพ์ : 2495
เล่มเดียวจบ



           นอกเหนือจากผลงานแนวหัสคดี ขบขัน อย่างชุด สามเกลอ หรือ แนวบู๊ อย่าง เสือใบ ฯลฯ แล้ว ผลงานในชุดรักโศก ของ ป.อินทรปาลิต ก็ได้รับความนิยมจากนักอ่านในยุคก่อน อย่างกว้างขวาง และมีผลงานตีพิมพ์ออกมาเป็นจำนวนมาก อย่างเรื่อง ลมเพ็ชรหึง เล่มนี้ ก็จัดเป็นหนึ่งในผลงาน ชุด รักโศก ลำดับ 383 และผมยังเห็นมีโฆษณา ผลงานแนวนี้ของท่านอีกหลายต่อหลายเรื่อง ไม่ว่าจะเป็น “คู่ชีวิต” ที่โฆษณา เอาไว้ว่า

           เป็นเรื่องราวความรักระหว่างหนุ่มสาวคู่หนึ่ง ซึ่งต่างฝ่ายต่างไม่เคยสนใจในเพศตรงข้ามแต่เขารักหล่อนยิ่งชีวิต เป็นรักครั้งแรกที่บริสุทธิ์ยิ่ง ประดุจน้ำค้างกลางหาว สนกแน่เพราะเป็นเรื่องในแนวรัก รักตลก วางโครงเรื่องแปลกกว่าเรื่องใดๆ ตามแนวถนัด ของ เขา... ป.อินทรปาลิต!
            +++++++++++++++++++++
          สำหรับลมเพ็ชรหึง ก็ตามชื่อเรื่อง ที่ชัดเจนอย่างยิ่ง เมื่อ เบ็ญจา เบ็ญจมาภรณ์ หมั้นหมายกับ มนตรี มานวิสุทธิ์ ชายหนุ่มรูปงามที่มีทั้งรูปร่างหน้าตา ฐานะและความรู้ จนเป็นที่หมายปองของสาวๆ มากมาย และมีหรือที่เบ็ญจา จะหนีพ้นไปจากอารมณ์แห่งลมเพ็ชรหึง ของเธอ...

          เบ็ญจา หรือติ๋ม เป็นลูกสาวของคุณหญิงศรีเกษตรการ ซึ่งเป็นน้องสาวของเจ้าคุณนิติธรรมวินิจฉัย บิดาของ มนตรี ทั้งคู่จึงรู้จักคุ้นเคย กันมาตั้งแต่เด็กๆ และเมื่อเติบโตขึ้น ความสนิทสนมผูกพัน จึงกลายเป็นความรัก ท่ามกลางความยินดี ของ ผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่าย

       มนตรี พ่อเทพบุตรที่หญิงสาวหลายคนนึกปรารถนา เป็นชายหนุ่มที่สง่าผ่าเผย เพียบพร้อมด้วยวิชาความรู้ เป็นลูกชายและทายาทคนเดียวของคหบดีที่มั่งคั่งสำเร็จการศึกษาจากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยแล้ว ก็ช่วยกิจการของเจ้าคุณนิติธรรมฯ โดยรับตำแหน่งผู้จัดการห้างวิไลภัณฑ์ ห้างสรรพสินค้าที่จำหน่ายเครื่องสำอางใหญ่โตหรูหราที่สุดของพระนคร
           ++++++++++++++++++++
        ความรักของสองหนุ่มสาว ควรจะราบรื่นและชื่นบานไปด้วยกลิ่นอายของความรัก ถ้าหากว่า เบ็ญจา ไม่ขี้หึง เอาเสียเหลือเกิน ล่าสุด จงรัก เพื่อนสาวของเธอกับจรูญชายคนรัก ได้ไปดูหนังที่เฉลิมกรุง และพบกับ มนตรี
เขาไปดูหนังกับผู้หญิงคนอื่น และต่อจากนั้น ยังไปต่อกันที่ ลอนดอนไอศกรีม อีกต่างหาก!
        เพียงเท่านั้น ลมเพ็ชรหึงก็กำเริบ!!

     ดังนั้น เมื่อถึงตอนเย็น มนตรี แวะมาเยี่ยมคนรัก เขาเลยต้องเผชิญกับลมพายุพัดเข้าใส่จนแทบตั้งตัวไม่ทัน

        “จริงไหมล่ะ พี่มนตรีพาอีนังอะไรไปดูหนังใช่ไหมล่ะ”
     “มนตรีทำปากห่อ ยกมือเกาศีรษะ
       “ไม่ใช่นังอะไร เขาชื่อคุณสุมิตรา”
      “อีสุมิตรานั่นแหละ” หล่อนพูดเน้นคำ “แหมคุณสุมิตรา หมั่นไส้ คนอย่างติ่มมันไม่สวย ฉอเลาะไม่เห็น ไม่รู้จักพูดหวานๆ ให้พี่มนตรีหลง”
           +++++++++++++++++++
      และเมื่อเขาอธิบายให้ฟังว่าหล่อนเป็นแค่ลูกค้าที่มีสามีแล้ว และเดินทางมากรุงเทพฯ เพื่อสั่งสินค้าไปจำหน่าย ทำให้เขาต้องคอยดูแลโดยไม่มีเรื่องอื่นมาเกี่ยวข้อง แต่ตอนนั้น เบ็ญจา ก็ไม่ยอมฟัง หล่อนตีโพยตีพายและท้าให้เขาถอนหมั้น จนชายหนุ่มต้องกลับบ้านไปอย่างอ่อนใจ แล้ว สุดท้ายก็กลายเป็นตัวหล่อนเอง ทนไม่ได้ นอนร้องไห้ เสียจน คุณหญิงศรีเกษตรการผู้เป็นมารดา ต้องพามาพบกับมนตรี ที่บ้านของเขา เพื่อปรับความเข้าใจกัน และแล้วพายุสลาตันลูกนี้ ก็สงบราบคาบลงไปได้สักพักหนึ่ง
          +++++++++++++++++
          หลังจากนั้น ก็ยังมีเรื่องหึงหวงเกิดขึ้นกันอีกบ่อยครั้ง แม้แต่กับลูกค้าสาวชื่อสมลักษณ์ ที่มาซื้อยกทรงในห้าง และมีเรื่องกับลูกน้องที่ขายสินค้า จนมนตรี ต้องยื่นมือเข้ามาใกล่เกลี่ย และ เบ็ญจา ซึ่งแวะมาหามนตรี ก็บังเอิญได้มาเห็นฉากบาดตา เข้าพอดี ลมเพ็ชรหึงลูกเดิมระลอกใหม่ก็เลยก่อตัวขึ้นเป็นพายุใหญ่!

          หล่อนประชด โดยแกล้งชวน จรูญ แฟนของ จงรัก ให้ไปเที่ยวงานรัฐธรรมนูญที่สวนสราญรมย์ด้วยกัน เพื่อยั่วมนตรีให้หึงมั่ง แต่จรูญก็กลัวสหายจะเข้าใจผิด เลยชวนจงรัก มาเคลียร์กับเขาเสียก่อน
         +++++++++++++++++
         มนตรี พระเอกหนุ่มหนุ่มรูปงาม จึงจำเป็นต้องตัดสินใจวางแผนด้วยยุทธการ “หนามยอกเอาหนามบ่ง” โดยขอความร่วมมือจาก จงรัก เพื่อนสาวคนสนิทของ เบ็ญจา นั่นเอง เพื่อให้เธอช่วยรักษา อาการลมเพ็ชรหึง ให้ เพื่อนสาวได้ทุเลาลงสักหน่อย ก่อนที่เขาจะเป็นบ้าตายเพราะฤทธิ์ความหึงของหล่อนไปเสียก่อน โดยมีคุณหญิงศรีเกษตรการ ร่วมรับรู้และเห็นด้วยกับแผนการนี้เพราะท่านเองก็อ่อนใจ กับ อาการลมเพ็ชรหึง ของ เบ็ญจา อยู่ไม่น้อย
          ++++++++++++++++
         แผนการนั่นก็คือ เขาจะชวนจงรัก ให้ไปเที่ยวงาน สวนสราญรมย์ ในคืนวันเดียวกันเสียเลย!
ด้วยความสงสารเพื่อน และต้องการรักษาอาการขี้หึงให้เบ็ญจา เพื่อนสนิท จงรัก จึงยอมรับปากตกลง แม้จะอดหวั่นกลัว อยู่ไม่น้อยก็ตาม

          ป.อินทรปาลิต ได้เขียนบรรยายฉาก งานรัฐธรรมนูญ ในวันที่ 13 ธันวาคม นี้ไว้อย่างสวยงามและเห็นภาพชัดเจนเลยทีเดียว
            ++++++++++++++++
          พระราชอุทยานสราญรมย์ สว่างไสวด้วยดวงประทีปราวกับกลางวัน เสียงดนตรีฝรั่งจากสถานที่บางแห่งบรรเลงเพลงไพเราะจับใจ สถานที่นี้แหละ จะเปรียบได้กับเมืองสวรรค์ หนุ่มๆสาวๆ พากันเดินเที่ยวเป็นคู่ๆ ทุกคนมีใบหน้ายิ้มแย้มแจ่มใสในเครื่องแพรพรรณ อันวิจิตรสะดุดตา
         การตกแต่งร้านในปีนี้ นับว่าหรูหราที่สุด เพราะเกี่ยวกับการรับเสด็จพระประมุขของชาติไทย กระทรวงทบวงกรมได้ออกร้าน เผยแพร่กิจการงานที่เจริญก้าวหน้า ด้านถนนสนามไชย ท่านจะได้พบร้านหรูหราของกรมชลประทาน กรมราชทัณฑ์และกรมวิทยาศาสตร์ ส่วนฟากซ้ายมือ กรมการประมง และกรมป่าไม้ตกแต่งอย่างงดงาม ถัดไปเป็นร้านเอกชน ร้านต้นไม้ดอกต่างๆ สิ้นสุดที่โรงทำน้ำตาลจังหวัดลำปาง
          ผู้ที่ได้มาเที่ยวในงานพระราชอุทยานสราญรมย์ งานฉลองรัฐธรรมนูญปีนี้ ต่างลังเลใจ ไม่รู้ว่าจะแวะชม ร้านไหนก่อน เพราะงามตาไปหมด
        +++++++++++++++++
         และแล้ว เวลาที่ทุกคนรอคอยก็มาถึง เมื่อจรูญ จิระประวัติ ได้ควงคู่ เบ็ญจา เข้ามาเที่ยวชมในงาน หญิงสาวแกล้งให้สาวใช้ ทำทีเป็นโทรฯไปบอกกับ มนตรี ว่าเธอออกไปเที่ยวงานคืนนี้ กับ จรูญ และคาดหวังว่า เขาคงจะต้องแล่นตามมาที่นี่ ด้วยลมเพ็ชรหึง เช่นกัน!

ทั้งคู่ไปนั่งรับประทานอาหารที่ร้านราบกองพันสาม ที่จัดในงานนี้ โดยไม่รู้เลยว่า มนตรี ก็พา จงรัก เดินเข้ามาทางด้านหลังพอดี และแกล้งส่งเสียงพูดคุยหยอกล้อกันอย่างรื่นรมย์... เมื่อนั้นเอง ลมเพ็ชรหึงก็เปลี่ยนทิศ!
กลายเป็นเบ็ญญา ทั้งหึง ทั้งแค้นใจเพื่อนสาว เพราะคิดว่า จงรักทรยศ หญิงสาว ผลุนผลันกลับออกจากงาน
++++++++++++++++++
หญิงสาวกลับมาร้องห่มร้องไห้ฟูมฟายที่บ้าน ในขณะที่สองหนุ่มสาวตามมาสมทบ และคุณหญิงศรีเกษตรการ แม่ของเบ็ญจา ก็ถือโอกาสนี้ อบรมเธอเรื่องอารมณ์หึงหวงจนเกินงาม และจงรัก กลับจรูญ ก็สารภาพเรื่องราวทั้งหมดให้กับ สาวน้อยขี้หึง ฟัง ก่อนที่ “พ่อตัวดี” มนตรี จะตามมาง้อเธอเป็นการปิดท้าย

     “ติ๋มจ๋า เลิกงอนและระแวงสงสัยพี่เสียเถอะ”
      “ไม่รู้ อย่ามาพูด ไป! ไปให้พ้น เกลียดน้ำหน้า”

     
    “เกลียดใคร?” ถามยิ้มๆ
    “เกลียดตัวน่ะซี”
        “แต่พี่รักติ๋มนี่นะ ติ๋มคนดี๊ คนดี”

         นายมานวิสุทธิ์ ค่อยๆก้มหน้าต่ำลงมา แล้วริมฝีปากของเขาก็แนบกับริมฝีปากของหล่อน มือที่ทุบเขาค่อยๆเบาลง ในที่สุดเบ็ญจา ก็หมดพยศ อ่อนระทวยอยู่ในวงแขนของเขา มนตรีจูบแล้วจูบเล่า กลิ่นแก้มของหล่อนหอมชื่นหัวใจอะไรอย่างนี้...
++++++++++++
และแล้ว ในท้ายที่สุด...
“ติ๋ม”
“ขา”
“ติ๋มเลิกหึงพี่เสียทีเถอะนะ แม่คุณ อีกไม่กี่วันเราก็จะแต่งงานกันแล้ว”
“ค่ะ” รับคำและจูบเขาอย่างรวดเร็ว “พี่ต้องรักติ๋มอย่างนี้เสมอไปนะคะ”

และเขาก็หยิบกล่องกำมะหยี่ใส่แหวนหมั้นนั้นออกมาสวมให้กับ เบ็ญจา ด้วยความรักที่ไม่เคยเปลี่ยนแปร และรับรู้ว่า บัดนี้อาการ ลมเพ็ชรหึง ของหล่อนน่าจะหายขาดไปหมดสิ้นแล้ว หลังจากได้รับบทเรียน ก่อนหน้านี้...
              ++++++++++++++++
       ลมเพ็ชรหึง เป็นนิยายรักกระจุ๋มกระจิ๋มขนาดพ็อคเกตบุค ที่อ่านได้รวดเดียวจบโดยมีปมหลักของเรื่องเพียงปมเดียว ตามแบบฉบับของนิยายรักโศก ที่เป็นที่นิยมอย่างสูงในยุคนั้น แม้จะมีฉากพ่อแง่ แม่งอน และฉากหึงหวง ตามชื่อเรื่อง แต่ท้ายสุดแล้ว นิยายเรื่องนี้ก็จบลงด้วยฉากหวานของคู่พระเอกนางเอก ในตอนจบ ที่สร้างรอยยิ้มให้กับผู้อ่านได้ในที่สุด

 



Create Date : 25 ตุลาคม 2564
Last Update : 25 ตุลาคม 2564 11:39:18 น.
Counter : 386 Pageviews.

0 comments
(โหวต blog นี้) 
Conscious:A Brief Guide to the Fundamental Mystery of the mind. MonkeyFellow
(24 พ.ย. 2564 11:44:50 น.)
ขุนช้าง ขุนแผน ตอนที่ 17/7 ขุนแผนขึ้นเรือนขุนช้าง ได้นางแก้วกิริยา 0000
(23 พ.ย. 2564 05:51:18 น.)
ชวนอ่าน x ตะพาบ290(ตัวละครที่น่ารังเกียจ) กับการ์ตูน: Kuro no Mirage : นาคะ มาริมุระ มาช้ายังดีกว่าไม่มา
(20 พ.ย. 2564 20:09:10 น.)
:: กะว่าก๋าแนะนำหนังสือ - ก้าวสู่ความเป็นเลิศ :: กะว่าก๋า
(9 พ.ย. 2564 06:16:04 น.)

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณhaiku, คุณnewyorknurse

ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

Sampoiluang.BlogGang.com

BlogGang Popular Award#17



สามปอยหลวง
Location :
ชลบุรี  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
 ผู้ติดตามบล็อก : 78 คน [?]

บทความทั้งหมด