รู้มั้ย...ทำไมเวลาคนเราจะสัญญากันต้องเกี่ยว ก้อย...???

...“เกี่ยวก้อยสัญญากันนะ”...


“เกี่ยวก้อยสัญญากันนะ”…หาก เราย้อนภาพความทรงจำของเรากลับไปยังช่วงวัยเด็ก ตอนที่เราเรียนอนุบาล การเกี่ยวก้อยสัญญากันคงเป็นการแสดงความสัมพันธ์ระหว่างเพื่อนกับเพื่อนที่ เกิดขึ้นบ่อยครั้ง...บางคนก็ทำกันจนเป็นนิสัย

ที่หนุงหนิงตั้งข้อสงสัยขึ้นมาก็เพราะว่า การที่เราเลือกใช้นิ้วก้อยในการให้คำสัญญากัน แสดงว่านิ้วก้อยต้องเป็นนิ้วที่มีความหมายไปในทางที่ดี แต่จนแล้วจนเล่า ทุกวันนี้หนุงหนิงก็ยังไม่รู้ความหมายที่แท้จริงของการเกี่ยวก้อยสัญญาอยู่ ดีจะมีก็แต่ นิทานก่อนนอนของเด็กๆ เรื่องนึง ที่เล่าถึงความเป็นมาของการเกี่ยวก้อยสัญญา...มาฟังนิทานก่อนนอนกันดีกว่า...เรื่องก็มีอยู่ว่า...

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว...มีเจ้า หญิงคนหนึ่ง หน้าตาสวยงามและฉลาดมาก
ด้วยเหตุนี้จึงมีเจ้าชายที่ต้องการอภิเษกสมรสด้วยเป็นจำนวนมาก
พระราชาจึงประกาศหาคู่อภิเษกกับเจ้าหญิง...มีผู้ชายมาเข้าคัดเลือกมากมาย
แต่ในที่สุด เจ้าหญิงก็คัดเลือกจนได้เหลือ5คน
เจ้าหญิงจึงคิดวิธีเลือกเจ้าชายขึ้นมาโดยซ่อนมือขวาไว้ด้านหลังแล้วให้เจ้าชายทุกคนชูนิ้วขึ้นมา1นิ้วให้ตรงกับเจ้าหญิง

แล้วจะอภิเษกด้วยคนแรกชูนิ้วโป้งคนที่สองชูนิ้วชี้

คนสาม คนสี่...และคนที่ห้าชูนิ้วก้อย ซึ่งตรงกับเจ้าหญิงพอดี และยื่นมาเกี่ยวกัน



วันหนึ่งเกิดสงครามครั้งใหญ่ เจ้าชายต้องออกไปร่วมรบด้วยจึงเกี่ยวก้อยและสัญญากับเจ้าหญิงว่าจะกลับมา
เมื่อสงครามจบลงเจ้าหญิงก็ยังรอต่อไปโดยที่เจ้าชายยังไม่กลับมา
วันเวลาผ่านไปเรื่อยๆเจ้าชายก็ยังไม่มา แต่ความงดงามของเจ้าหญิงยังไม่เสื่อมคลายจึงมีเจ้าชายมาขออภิเษก เรื่อยๆ...
จนในที่สุดเจ้าหญิงก็ต้องยอมอภิเษกอีกครั้งแต่จะยอมอภิเษกด้วยกับคนที่มีนิ้วก้อยขนาดเท่ากับเจ้าหญิงเท่านั้น...
จน ในที่สุดก็ไม่มีเจ้าชายคนไหน มีขนาดนิ้วก้อยเท่ากับเจ้าหญิงเลยซักคนแต่แล้วก็มีขอทานคนหนึ่งเข้ามาใน วังทหารพยายามกีด กันเขาไว้ แต่เจ้าหญิงให้เข้ามาได้เพราะทุกคนต้องมีสิทธ์เท่าเทียมกันแล้วชู นิ้วก้อยขึ้นมา...
ปรากฏว่าขอทานคนนั้นได้เอานิ้วก้อยมาเกี่ยวด้วยกันนั่นหมายความว่าขอทานคนนั้นคือเจ้าชายที่หายสาบสูญไปนั่นเอง

คืนนั้นขอทานคนนั้นก้อได้หายไปจากวังโดยไม่มีร่องรอยเหลืออยู่เลย

วิญญาณของคนเรานั้นมีเวลาอยู่ได้49วันซึ่งวันนี้ครบ49วันหลังจากที่เจ้าชายหายสาบสูญไปพอดี

แต่ถึงกระนั้นเจ้าชายก็ยังรักษาสัญญากลับมาเจ้าหญิงได้ เป็นไงๆเห็นไหมเวลา จะสัญญาอะไรก็เลยต้องเกี่ยวก้อยไงเพราะมันจะเป็นจริงอย่างที่เจ้าชายกลับมาหาเจ้าหญิง

เรื่องราวระหว่าง เจ้าชายกับเจ้าหญิงนี่เศร้าจังเลยนะคะ ดูซิ ฟังไปน้ำตาก็ไหลเป็นทางเลย ฮือ...ฮือ...ฮือ... แล้วคราวหน้าสัญญาค่ะว่าจะมีเรื่องราวดีๆมาเล่าสู่กันฟังอีก...อ๊ะอ๊ะอ๊ะ ถ้าไม่เชื่อ เดี๋ยวเกี่ยวก้อยสัญญาก็ได้

"Credit:ยัยตัวร้ายกับนายเซ่อซ่า"




Create Date : 21 พฤษภาคม 2554
Last Update : 21 พฤษภาคม 2554 11:26:44 น.
Counter : 955 Pageviews.

1 comments
หนาวนั้น.. ที่ภูเรือ ^ ^ nonnoiGiwGiw
(25 พ.ค. 2563 15:56:45 น.)
ตอนที่2"ความจริงใจที่ไม่จริงใจ"ถนนสายนี้มีตะพาบ ก.ม.ที่ 253 โจทย์โดยคุณ กะว่าก๋า ธนูคือลุงแอ็ด
(25 พ.ค. 2563 06:32:16 น.)
ถนนสายนี้มีตะพาบ ประจำหลักกิโลเมตรที่ 253 : ความจริงใจที่ไม่จริงใจ The Kop Civil
(22 พ.ค. 2563 13:14:42 น.)
ถนนสายนี้มีตะพาบ ก.ม.ที่ 253 ความจริงใจที่ไม่จริงใจ โจทย์โดยคุณ กะว่าก๋า ภาวิดา คนบ้านป่า
(21 พ.ค. 2563 18:58:31 น.)
  
อืมมมมม อิอิ จะมาอ่านต่อค่ะ

โดย: สัญญาลมปาก วันที่: 22 พฤษภาคม 2554 เวลา:20:24:43 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

Rodtao.BlogGang.com

zulander
Location :
กรุงเทพฯ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
 ผู้ติดตามบล็อก : 77 คน [?]

บทความทั้งหมด