หลายชีวิต คิดถึงบ้าน
ผู้เขียน : ไพวรินทร์ ขาวงาม
พิมพ์ครั้งแรก : กรกฎาคม 2550
สำนักพิมพ์นาครมีเดีย


ในเล่ม

เป็นบทบันทึกความคิดถึงที่ ไพวรินทร์ มีต่อใครหลายคนที่เขาพานพบ คนขับแท็กซี่ ช่างตัดผม เด็กหญิงขายมะม่วง และอีกหลากหลายด้วยการรำพึงแต่เพียงพอดี ภาษาไม่เยิ่นเย้อแต่จับใจ ประสบการณ์หลายบทบางจุดทำให้ย้อนนึกมองตัวเอง


ในความคิด

ได้อ่าน ขณะเดินทางอยู่หลายจังหวัด จุดที่จอดแวะกินข้าวระหว่างทาง ร้านส้มตำไก่ย่าง ได้คุยกับคุณยายที่กุลีกุจอยกไก่สับทั้งลำเลียงอาหารอย่างอื่นมาบนโต๊ะ แกมาเยี่ยมลูกหลานที่ภูเก็ตแต่โดนห้าม(กักตัว) ไว้ไม่ให้กลับบุรีรัมย์ได้ราว 2 เดือนแล้ว หากใครได้เห็นสีหน้าแววตาทั้งน้ำเสียงของคุณยายเวลานั้น จะรับรู้ได้เลยว่าแกคิดถึงบ้านมากที่สุด

น้องหญิงคนหนึ่ง ทำงานเป็นคนดูแลเครื่องดื่มบนเรือ บ้านเกิดอยู่หมู่บ้านใกล้โรงเรียนที่เราเคยเรียนมัธยมปลายในอุบลฯ มาทำงานบนเรือล่องเกาะพีพีได้ 3 ปีแล้ว ครั้นถูกเย้าเรื่องไม่ได้กลับบ้านคงเพราะมีแฟนที่นี่ เธอถึงกับเขินเดินม้วนติดรอยยิ้มออกไปเลย ^^

หนังสือเล่มนี้จึงเป็นเหมือนเพื่อนสนทนาหลังอาหาร ท้องอิ่มสมองก็แล่น ครึ้มใจอยากเล่าและแลกเปลี่ยน

เพราะในวันนั้น เราเองก็คิดถึงบ้าน เหมือนกัน