เพื่อนที่มีชื่อเล่นว่า ลิง คนที่สอง
เพื่อนที่มีชื่อเล่นว่า ลิง คนที่สอง

เพื่อนคนนี้เป็นหลานชายของร้านขายยาจีนร้านหนึ่งในหาดใหญ่
อยู่ละแวกบนถนนสายเดียวกันทางไปโรงเรียนแสงทองวิทยา
เมื่อเดินตรงมาจากสถานีชุมทางรถไฟหาดใหญ่
มุ่งไปทางทิศตะวันออกของหาดใหญ่
ก็จะเห็นเทือกเขาคอหงษ์เป็นแนวยาวในสมัยก่อน
แต่ปัจจุบันตึกสูงบังเกือบหมดแล้ว
เว้นแต่ขึ้นไปบนตึกสูง ๆ ก็จะเห็นความงามของทิวเขานี้

สำหรับเพื่อนคนนี้ค่อนข้างจะเรียบร้อย
แกใส่แว่นกรอบสีดำหนาและหน้าตอบผอม
ตัวค่อนข้างเล็กและออกจะผอมสักเล็กน้อย
ค่อนข้างจะคล่องแคล่วว่องไว
เลยเรียกกันเล่น ๆ ในหมู่เพื่อนฝูงว่า ลิง

หน้าที่หลักและงานประจำของแกคือ
ช่วยทางร้านยาของอาแกโขกยาจีนในกระปุกทองเหลือง
ที่ค่อนข้างจะดังมากเวลาโขกยาจีน
จะดังกร้องแกร้ง ๆ ๆ และกรุก
เป็นเสียงที่ใช้ในการเรียกแขกหรือ
บอกว่ากำลังปรุงยาดี มีสรรพคุณวิเศษอยู่
สนใจก็เข้ามาจัดหาจัดซื้อได้เลย

การทำงานอย่างนี้บ่อย ๆ
มีส่วนทำให้แกค่อนข้างจะหูตึง
เวลาพูดมักจะพูดเสียงดังกว่าปกติ

ยามว่างจากการทำงานประจำวัน
แกก็จะเอายาจีนในตู้ไปตากแดดที่หน้าร้าน
เพื่อไล่ความชื้นของยาจีนหรือเป็นการกันเชื้อราส่วนหนึ่ง
บางครั้งก็ช่วยอาแกสับยาจีนจากมีดเล่มใหญ่
เพื่อตัดยาที่มาเป็นท่อน ๆ ให้ออกเป็นชิ้น ๆ บาง ๆ หรือ หนา ๆ
(สมัยนั้นเครื่องบดยายังไม่มี หรือถ้ามีก็แพงมาก)

แกเล่าให้ฟังว่า ใบมีดสับยาจีน
เวลาลับต้องใช้หินลับมีดอย่างดีและใช้เวลาลับนานมาก
หินลับมีดที่ใช้ลับมีดนั้น หินก้อนหนึ่งราคาเป็นพันบาท
ก็ไม่ค่อยเชื่อแกเท่าไรนัก คิดว่าแกขี้โม้มากกว่า
เพราะหินลับมีดที่พบหรือขายตามท้องตลาดหาดใหญ่
ก็ราคาไม่กี่สิบบาท ยิ่งหาซื้อตามตลาดนัดทั่วไปก็ทุกอย่างชิ้นละสิบบาท
แต่เมื่อโตขึ้นมาและศึกษาเพิ่มเติมมากขึ้นก็ยอมรับว่า
ยังโง่มากในเรื่องนี้ เพราะถ้าทำการศึกษาจริง ๆ
จะมีรายละเอียดประเภทหินลับมีดและราคาแพงจริง ๆ
ถ้าเป็นของดีเยี่ยมในการลับมีดและหินลับมีดที่เป็นของนอกแท้ ๆ

ที่สนิทสนมกับแก่ค่อนข้างดีมากเพราะ
ชอบนั่งคุยกันหน้าบ้านเพื่อนอีกหลังหนึ่ง
ยามแกว่างจากการช่วยงานที่ร้านแล้ว
และบางครั้งแกก็หยิบฉวยโดยวิสาสะ
ประเภทชะเอม หรือ ยาจีนที่เป็นแผ่น ๆ
มาให้เพื่อนฝูงอมเล่นกันในเวลาคุยกัน

หลังจากหลายคนเริ่มจบการศึกษามัธยมศึกษาปีที่สาม
ต่างก็แยกย้ายกันไปเรียนต่อที่กรุงเทพฯ หรือบางคนก็รับช่วงกิจการ
เป็นทายาทธุรกิจของครอบครัวต่อไป
ส่วนเพื่อนสนิทอีกสองคนก็ย้ายบ้านไปอีกฟากของหาดใหญ่
ก๊วนเพื่อนที่สนิทสนมกันหรือมีแหล่งพักพิงแน่นอนก็แตกสลายไป
สักพักร้านขายยาของอาแกก็ปิดกิจการไป
เพราะพี่น้องส่วนใหญ่ย้ายไปทำการค้าประเภทอื่น
บางคนก็ไปทำธุรกิจไฟแนนท์ที่กรุงเทพฯ

ทราบข่าวต่อมาว่าแกไปบวชเป็นพระภิกษุที่วัดแห่งหนึ่ง
เคยสอบถามเพื่อนที่รู้จักว่าแกอยู่ไหน จะไปเยี่ยมบ้าง
เพื่อนก็บอกว่า อย่าไปเลย กันดารมาก
บางครั้งแกก็ไม่อยู่ที่วัดออกเดินทางธุดงค์ไปเรื่อย
ทางเข้าช่วงหน้าแล้งพอสะดวกหน่อย
แต่ถ้าฝนตกเลิกคิดว่าจะไปหาเลย
มีสิทธิ์ติดฝนหรือติดหล่มกลางทางก่อนเข้าวัดนี้ได้
ก็เลยไม่ได้ไปเยี่ยมสักทีหนึ่ง

ทราบแต่ว่าทั้งวัดมีพระอยู่เพียงหนึ่งหรือสองรูปเท่านั้นเอง
เวลาวันพระ(ขึ้นแปดคำ หรือขึ้นสิบห้าค่ำ หรือแรมแปดค่ำ หรือแรมสิบห้าค่ำ)
พระภิกษุก็ต้องบอกบริสุทธิ์ซึ่งกันและกัน
เพราะคณะสงฆ์ไม่ครบสี่รูป
หรือยังไม่มีเขตพระพัทรสีมา(เขตพื้นที่สงฆ์)
หรือยังไม่มีพระภิกษุที่สามารถสวดโอวาทะปาติโมกข์ได้
ธรรมเนียมนิยมของวัดปากน้ำหาดใหญ่ ที่ได้บวชช่วงเดือนเศษ
ส่วนวัดอื่นไม่แน่ใจในเรื่องนี้มากนัก
พระที่สวดได้ค่อนข้างหายาก เพราะต้องจำแล้วสวดได้เลย
ไม่ใช่ประเภทอ่านหนังสือแล้วสวดโอวาทะปาติโมกข์
เพราะคำสวดยาวมาก เกี่ยวกับศีลสองร้อยยี่สิบเจ็ดข้อ
ของพระภิกษุตามคำสอนพระผู้มีพระภาคเจ้า
พระที่เก่ง ๆ จะใช้เวลาสวดเสร็จอย่างเร็วสุดก็สามสิบนาที
แต่ส่วนมากจะมากกว่าสี่สิบห้านาทีถึงหนึ่งชั่วโมงขึ้นไป

หลังจากที่ทราบข่าวว่าแกบวชเป็นพระภิกษุอยู่
เป็นเวลานานมากกว่าสิบห้าปีเศษ
ก็ไม่มีใครคิดว่าแกจะสึกออกจากความเป็นพระ
แต่แล้วก็เหมือนภาษิตคำพังเพยที่ว่าไว้
ฝนจะตก แดดจะออก ขี้จะไหล พระจะสึก ห้ามกันไม่ได้

ทราบข่าวสั้น ๆ ว่า มีเพื่อนคนหนึ่งเจอแกแล้ว
แกก็ลาสึกออกมาเป็นลูกจ้างโรงงานไม้เฟอร์นิเจอร์
ของพรรคพวกและเพื่อนฝูงของแก
รู้ว่าอยู่แถวหาดใหญ่แต่ไม่รู้หลังไหน
เพราะเพื่อนที่รู้จักกับแกหรือเจอแก เวลาสอบถามแก
แกก็มักจะตอบแบบเลี่ยง ๆ ไม่บอกตรง ๆ ว่าอยู่ที่ไหน
เพราะนิสัยแกก็ค่อนข้างเงียบสมกับการผ่านการเป็นพระมานาน
เวลาเลิกงานก็กลับบ้านอีกหลังที่อยู่ใกล้กับโรงงาน
ดำรงตนเป็นฆราวาสและอยู่เป็นโสดแต่คนเดียว
บ้านหลังนั้นก็เป็นบ้านที่เถ้าแก่ให้แกอยู่และช่วยดูแลวัสดุสินค้าโกดัง

ทราบข่าวครั้งสุดท้ายเมื่อปีที่แล้ว
พอดีเจออาแกอีกคนหนึ่งที่ย้ายกลับมาอยู่หาดใหญ่แล้ว
อาแกบอกว่า แกไหลตายไปหลายปีแล้ว
คือ ตอนเช้าไม่ไปทำงาน เถ้าแก่เลยให้คนไปตามที่บ้าน
ก็ไม่ได้ยินเสียงอะไรหรือเสียงขานตอบรับ
เมื่อเปิดประตูเข้าไปก็พบว่า แกนอนตายเสียแล้ว

ศพก็ทำการเผาและนำเถ้าถ่านกระดูกลอยน้ำ
ที่คลองอู่ตะเภาที่หาดใหญ่
ฝังความหลังความฝันในอดีตที่รู้จักคุ้นเคยกัน
ไปกับสายน้ำพระคงคาสู่ห้วงทะเลใหญ่
เป็นบทจบอีกตอนหนึ่งของชีวิตเพื่อน
หรือบอกอำลาวัยเยาว์ที่ได้ก้าวผ่านพ้นมาด้วยกัน

เขียนจากความทรงจำเก่า ๆ
ก่อนที่จะเลือนหายไปกับกาลเวลาที่ล่องลอยเข้ามา



Create Date : 21 พฤษภาคม 2553
Last Update : 23 มิถุนายน 2553 23:34:50 น.
Counter : 724 Pageviews.

6 comments
No. 857 เที่ยวถิ่นเก่า เสียงคลื่น กับอาหาร..? ไวน์กับสายน้ำ
(14 ก.พ. 2563 05:53:01 น.)
เปิดบล็.อกรับ valentine ที่ปากคลองตลาด Flowers Street 11- 14 กุมภาพันธ์ 2563 เริงฤดีนะ
(13 ก.พ. 2563 05:10:00 น.)
เพลงรัก LOVE LOVE ต้อนรับเทศกาล VALENTINE nonnoiGiwGiw
(13 ก.พ. 2563 12:29:32 น.)
ตอนที่1 เมื่อต้นไม้ขอความช่วยเหลือจาก"ฅน" ธนูคือลุงแอ็ด
(10 ก.พ. 2563 02:41:15 น.)
  
มารำลึกถึงเพื่อนด้วยค่ะ

เพื่อนเราในรูปบล็อกเราก็ไปเฝ้าพระเยซูเจ้าหลายปีแล้วค่ะ
โดย: tuk-tuk@korat วันที่: 21 พฤษภาคม 2553 เวลา:17:19:47 น.
  
โดย: ravio วันที่: 21 พฤษภาคม 2553 เวลา:23:41:34 น.
  
ดู Greyson Chance แล้วไม่รู้เป็นไง ไหงคิดถึง โต๋ เปรียบเที่ยบค่ะ
โดย: tuk-tuk@korat วันที่: 22 พฤษภาคม 2553 เวลา:14:53:14 น.
  
^
^
^

เพลง In and Out เป็นเสียงแบบที่เราชอบ ส่วนใหญ่จัชอบฟังเพลงของ Irish เช่นของ Celtics Woman

>
โดย: tuk-tuk@korat วันที่: 22 พฤษภาคม 2553 เวลา:15:06:26 น.
  
เพลงนี้เพลงเก่าดั้งเดิมค่ะ เอามาร้องกันเรื่อย ๆ ค่ะ

นักร้องวงนี้มี 4 คน ทุกคนเสียงดีหมดเลย

โดย: tuk-tuk@korat วันที่: 22 พฤษภาคม 2553 เวลา:15:09:25 น.
  
วันนี้ทำทานกลางวัน เอามาฝากค่ะ




เพลงห้าร้อยไมล์ เป็นหนึ่งในเพลงที่ฝึกตอนหัดเล่นกีตาร์ค่ะ เสียงเพราะเนาะ ประสานก็ดีด้วย
โดย: tuk-tuk@korat วันที่: 23 พฤษภาคม 2553 เวลา:15:08:57 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

Ravio.BlogGang.com

ravio
Location :
สงขลา  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
 ผู้ติดตามบล็อก : 30 คน [?]

บทความทั้งหมด