"สิตางศุ์" สีสิตางศุ์พรางตนอย่างยลแยบ ซุกซ่อนแอบแนบชิดสนิทสม แสงระเรื่อเนื้อนวลช่างชวนชม อภิรมย์พรมพราวหมู่ดาวเดือน แสงนวลน้อยร่อยริบกระพริบถอย เวลาคล้อยลอยลวงระล่วงเหมือน นภาค่ำดำมืดยาวยืดเยือน เริ่มลางเลือนเดือนดับเมื่อลับวัน ไร้สำเนียงเสียงสรรพสดับสิ้น เคยยลยินผินนวลอบอวลฝัน ไม่มีแล้วแก้วตาสู่หากัน เธอจำพรากจากฉันนิรันดร น้ำตาน้อยรอยรางเป็นทางหลาก อาบสองฟากปากแย้มพวงแก้มช้อน ไหลรินหล่นล้นหล้าหลากอาทร ล้านอาลัยอาวรณ์คร่ำครวญใจ จะขาวดำค่ำเช้าเจ้าเฝ้าหวง หลงติดบ่วงลวงล่อพนอใช้ จะสถิตย์สถาน ณ ลานใด เพียงถักใยให้เหมาะเฉพาะตน สีสิตางศุ์ห่างเร้นไม่เห็นชัด ขุ่นเคืองขัดปัดป้องหลบล่องหน ทุกราตรีที่ผันสวรรค์ยล หลากผู้คนบนบานประสานมือ สีสิตางศุ์ห่างเร้นไม่เห็นแล้ว เจ้าดวงแก้วแววฟ้าระอาหรือ สิ้นแสงส่องยองใยสดใสคือ- ไม่อาจยื้อถือรอดตลอดเอย ""สิตางศุ์"
บทนี้ยอดเยี่ยมค่ะ
      โดย: nana_tjj
 วันที่: 7 กรกฎาคม 2556 เวลา:10:59:38 น.ตอนแรกเห็นในห้องกลอนนึกสงสัย "สิตางศุ์" แปลว่าอะไรนะ?
ฮา... เคราะห์ดีมีป๋า Google ช่วยให้ความกระจ่าง อ่านกลอนแล้วเห็นภาพ สุดยอดจริงๆ ค่ะ   โดย: ฆโนทัย
วันที่: 7 กรกฎาคม 2556 เวลา:17:31:30 น.เยี่ยมไปเลยค่ะคุณแกล้ง
โดย: ,uok IP: 115.87.177.91 วันที่: 7 กรกฎาคม 2556 เวลา:20:21:34 น.
ขอบคุณครับพี่นา
ขอบคุณครับคุณนุ่น ขอบคุณครับคุณเฟิร์น ขอบคุณครับคุณมีนา คนสวย อิอิ    โดย: ทุกคนรู้แต่แกล้งไม่รู้มากกว่า
วันที่: 7 กรกฎาคม 2556 เวลา:21:58:34 น. |
|||||||||||||||||||||
 |
|
ผู้ติดตามบล็อก : 8 คน [