<<< "การฝึกสติ" >>>










"การฝึกสติ"

ถ้าไม่ได้ทำอะไร นั่งเฉยๆ ก็นั่งหลับตาดูลมหายใจไป

ก็ยังอยู่กับร่างกายอยู่ หายใจเข้าก็รู้ว่าหายใจเข้า

 หายใจออกรู้ว่าหายใจออก ลมสั้น ลมหายใจสั้นก็รู้ว่าสั้น

 ลมหายใจยาวก็รู้ว่ายาว ลมหายใจหยาบก็รู้ว่าหยาบ

 ลมหายใจละเอียดก็รู้ว่าละเอียด

ไม่ต้องไปควบคุมบังคับลม

ไม่ต้องไปบังคับให้มันหายใจยาวๆ

อย่างบางคนสอนว่า

หายใจยาวๆ ลึกๆ อันนี้ไม่ใช่อานาปานสติ

 เพราะจิตต้องบังคับลมจิตต้องทำงาน

เราไม่ต้องการให้จิตทำงาน ไม่ให้จิตปรุงแต่ง

 ให้จิตนิ่ง ไม่ให้คิดไม่ให้บังคับไม่ให้ทำอะไร

ให้ดูเฉยๆ ให้รู้เฉยๆ ถ้าดูลมก็ดูเฉยๆ

ลมจะเป็นอย่างไรก็รู้ตามลมไปตามเรื่องของลมไป

 เหมือนเราดูหนัง หนังจะพาให้เราไปถึงไหน

เราก็ดูมันไป เราไปกำกับหนังไม่ได้

ไปเปลี่ยนบทหนังไม่ได้ หนังตอนนี้ไม่ดีเลย

 เปลี่ยนใหม่ เปลี่ยนไม่ได้ก็ต้องดูไป

ดูลมเหมือนดูหนัง ดูไป

ตอนต้นมันก็จะหายใจหยาบ

แล้วต่อไปมันก็จะละเอียดลงไป

 ตอนต้นก็อาจจะสั้น ต่อไปก็จะยาว

เพราะเมื่อจิตเริ่มสงบเริ่มเบา เริ่มคิดน้อยลงไป

 จิตก็จะสงบ ลมก็จะเบาตามความละเอียดของจิตไป

 ไม่ต้องไปเปลี่ยนแปลงไม่ต้องไปบังคับลม

แล้วถ้าเกิดมันละเอียดจนไม่สามารถจับได้ว่า

กำลังหายใจหรือเปล่า ก็ไม่ต้องตื่นเต้นตกใจ

ก็ให้รู้ว่าตอนนี้ลมละเอียดจนไม่สามารถที่จะจับลมได้

 ก็ให้อยู่กับความว่างไป อยู่กับความรู้ไป

อยู่กับผู้รู้ไป อยู่กับผู้ดูลมไป ไม่ต้องไปกังวลกับลม

 ถ้าไม่มีลมให้ดูก็ให้รู้เฉยๆ ให้รู้ว่าตอนนี้ไม่มีลม

 ก็ให้รู้อยู่กับความไม่มีลมนั้น อย่าให้คิด

ถ้าจิตคิดจะวิ่งไปหาอะไรก็ดึงกลับมา

จะวิ่งหาลมก็ดึงกลับมาไม่ต้องไปหามัน

 ถ้าไม่มีลมให้ดูก็ไม่ต้องวิ่งไปหาลม

ไม่ต้องไปบังคับให้ร่างกายหายใจแรงๆ

ขึ้นมาเพื่อจะได้เห็นลมได้ลมต่อ

ถ้าไม่มีลมให้ดูก็ไม่ต้องดูมัน

 เหมือนกับดูหนังแล้วหนังมันขาด

สมัยก่อนหนังมันใช้ฟิล์ม

หนังขาดก็มีแต่จอว่างเปล่าๆ

ก็ดูจอว่างไป เดี๋ยวเขาซ่อมเดี๋ยวเขาต่อฟิล์มเสร็จ

เขาก็จะมีภาพขึ้นมาใหม่ เราไม่ต้องทำอะไร

เราฝึกให้ใจรู้เฉยๆ ให้ดูเฉยๆ

 ไม่ให้คิดไม่ให้วิพากษ์วิจารณ์

ไม่ให้คิดถึงคนนั้นคนนี้

ไม่ให้วิพากษ์วิจารณ์คนนั้นคนนี้สิ่งนั้นสิ่งนี้

นี่คือการฝึกสติ ถ้าเรามีสติอยู่อย่างต่อเนื่อง

 เวลานั่งสมาธิจิตก็จะนิ่งสงบจิตก็จะมีความสุข

พอมีความสุขจากความสงบ ก็จะไม่อยาก

ไม่มีความอยากกับรูปเสียงกลิ่นรสต่างๆ

เพราะหนึ่งใจไม่ได้ไปคิดถึงรูปเสียงกลิ่นรส

สองใจที่สงบมันมีความอิ่มในตัวของมัน

มีความสุขในตัวของมัน

มันจึงไม่ต้องไปหาความสุขภายนอก.

พระอาจารย์สุชาติ อภิชาโต

..................................

สนทนาธรรมะบนเขา

วันที่ ๒๗ กรกฎาคม ๒๕๖๐








ขอบคุณที่มา fb. พระอาจารย์สุชาติ อภิชาโต
ขอบคุณเจ้าของภาพค่ะ




Create Date : 02 สิงหาคม 2560
Last Update : 2 สิงหาคม 2560 5:07:12 น.
Counter : 614 Pageviews.

0 comments
: สู้ : กะว่าก๋า
(9 ก.ค. 2562 06:31:18 น.)
: ไปต่อให้ถึงเส้นชัย : กะว่าก๋า
(8 ก.ค. 2562 06:13:46 น.)
บุญบ่อเกิดแห่งความสุข Turtle Came to See Me
(2 ก.ค. 2562 07:31:03 น.)
แก่นแท้ของพระพุทธศาสนา **mp5**
(1 ก.ค. 2562 09:42:57 น.)
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

Poungchompoo.BlogGang.com

tangkay
Location :
ชลบุรี  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
 ผู้ติดตามบล็อก : 54 คน [?]

บทความทั้งหมด