มิอาจเปลี่ยนใจ Unchanged บทนำ (YURI)

บทนำ

 

“กลับมาแล้วเหรอวี มานั่งคุยกับพ่อหน่อยสิ” อธิปกวักมือเรียกลูกสาวคนโตที่เพิ่งเลิกงานกลับมา พลางวางหนังสือพิมพ์ที่อ่านในมือลงบนโต๊ะกระจก

คุยอะไร?

รุจรวีเลิกคิ้วเรียวอย่างสงสัย ก่อนก้าวไปนั่งที่โซฟาเดี่ยวใกล้บิดา

“พ่อมีอะไรคะ?”

“คือพ่อจะฝากคนเข้าทำงานที่บริษัทน่ะ เลยอยากฝากให้ลูกช่วยดูแลน้องหน่อย”

หืม?

หล่อนหรี่ตาลงเล็กน้อยอย่างแปลกใจ ไม่บ่อยที่เขาจะทำแบบนี้ ยกเว้นเป็นคนในเครือญาติ จึงอดที่จะถามต่อไม่ได้

“ใครคะ?”

อธิปนิ่งไปอึดใจ ก่อนตัดสินใจบอกชื่อออกไป

“นารา”

ยายเด็กนั่น!

สาวสวยชะงัก นานหลายปีแล้วที่ไม่ได้ยินชื่อนี้ ชื่อที่แสลงใจไม่มีวันลืม

“ทำไมต้องเป็นเด็กนั่นด้วยคะ” เผลอขึ้นเสียงอย่างลืมตัว หล่อนฟิวส์ขาดได้ง่ายๆ แทบจะทุกครั้งที่มีนารามาเกี่ยวข้อง

“พ่อบอกให้ช่วย วีก็ทำตามนั้นแหละ” บิดาเอ่ยเสียงเรียบ ไม่คิดสนใจตอบคำถามนั้น “เรื่องในอดีต พ่อขอให้วีลืมๆ ไปเถอะนะ ก็แค่เรื่องเข้าใจผิดเล็กน้อยเอง”

ลืมๆ ไป...แค่เรื่องเล็กน้อยเหรอ?

สาวสวยขมวดคิ้วแทบเป็นปม เผลอจิกเล็บเข้าที่อุ้งมือตัวเองด้วยความขุ่นเคืองใจ

“น้องเรียนจบปริญญาตรีแล้ว พ่ออยากให้มาทำงานที่บริษัทเรา เห็นว่าจบทางบัญชี ก็ให้ทำงานที่ฝ่ายเดียวกับมิแล้วกัน เงินเดือนตามวุฒิการศึกษา ตามนั้นนะ?” ชายอาวุโสเอ่ยต่อถึงตำแหน่งงานสำหรับนารา

‘มิ’ ที่เอ่ยถึงคือ มิรันตรี เพื่อนสนิทของหล่อน ซึ่งเพิ่งขึ้นเป็นหัวหน้าฝ่ายการเงินสองเดือนก่อน เป็นคนที่อารมณ์ดีและไว้ใจได้

จ้างมาเป็นแม่บ้าน ฉันยังไม่เอาเลย ชิส์

หล่อนเม้มปากแน่น ไม่คิดจะตอบตกลงง่ายๆ

จะจงเกลียดจงชังไปถึงไหนกัน ฉันมีลูกอายุเท่าไหร่เนี่ย เฮ้อ!

บิดาถอนใจเบาๆ จ้องหน้าสวยหวานของลูกสาว

“ช่วยพ่อได้ไหม?”

“ค่ะ” รุจรวีตอบสั้นๆ อย่างไม่เต็มใจนัก ใบหน้าสวยเคร่งขรึมไม่ต้องเป็นหมอดูก็เดาออกว่า กำลังไม่สบอารมณ์

สาวสวยอยู่ในตำแหน่งรองประธาน จะไปใหญ่สู้ท่านประธานได้อย่างไรกัน

...อย่างน้อยการที่บิดาบอกก่อน ก็ถือว่ารักษาน้ำใจมากแล้ว แต่ถึงรู้แบบนั้น ก็ไม่ได้ช่วยให้หญิงสาวอารมณ์ดีขึ้นมากนัก

“จำเป็นด้วยเหรอคะ? บริษัทเราไม่ได้ต้องการคนเพิ่มสักหน่อย” หล่อนย้อนถาม

ให้ตายสิ!

อธิปสบถในใจ กับความดื้อรั้นของลูกสาวที่ยากจะเปลี่ยนแปลง

“จริงอยู่ที่ตอนนี้บริษัทเรา อาจไม่ต้องการตำแหน่งเพิ่ม แต่ถ้าตอนนั้น เราไม่ได้พ่อของนาราช่วยเอาไว้ บริษัทเราคงเจ๊งไปแล้ว ลูกคงไม่ได้เป็นรองประธานบริษัทแบบตอนนี้หรอกนะ” พ่ออธิบายอย่างใจเย็น ก่อนย้อนถามกลับ “ว่าแต่วีอยากให้พ่อถูกตราหน้าว่า เป็นคนอกตัญญูรึเปล่าละ?”

เขาเป็นเพื่อนสนิทของพ่อนาราที่เสียไปหลายปีก่อน จึงคอยดูแลครอบครัวของลูกและภรรยาของเพื่อนสนิท พร้อมส่งเสียให้นาราเรียนจบปริญญาตรี

ตอนนี้สองแม่ลูกมีธุรกิจร้านขนมเล็กๆ แต่อธิปอยากให้ร่างสูงได้เรียนรู้ธุรกิจ จึงชวนแกมบังคับมาทำงาน จนเธอปฏิเสธไม่ได้

เหตุผลนี้อีกแล้ว

ลูกสาวเถียงไม่ออก จึงปิดปากเงียบ

“พ่อบอกให้นาไปรายงานตัวพรุ่งนี้ที่บริษัทแล้ว ฝากน้องด้วยนะ” บิดาสรุปเสร็จสรรพ ก่อนหยิบหนังสือพิมพ์มากางอ่านต่อ

หล่อนลุกจากโซฟา เดินออกจากห้องรับแขกเพื่อไปชั้นสอง ในใจคิดอาฆาตคู่กัดในวัยเด็กชนิดไม่ยอมเลิกรา

ฉันเอาคืนเธอแน่...ยายตัวแสบ

OoXoO

ลองเปลี่ยนอารมณ์มาเขียนแบบคู่กัดคู่จิก ไม่รู้ว่าจะเป็นอย่างไร ฝากติดตามด้วยนะคะ ขอบคุณค่ะ

นาง ^^

OoXoO




Create Date : 18 มกราคม 2564
Last Update : 18 มกราคม 2564 15:37:19 น.
Counter : 319 Pageviews.

0 comments
(โหวต blog นี้) 
ตื่นตระหนก (งานตะพาบครั้งที่ 278) comicclubs
(9 มิ.ย. 2564 17:43:18 น.)
La Spagnola by Vincenzo Di Chiara ปรศุราม
(9 มิ.ย. 2564 11:50:08 น.)
ร่วมกิจกรรมตะพาบ 278:แพ้แต่ชนะ katoy
(9 มิ.ย. 2564 15:42:09 น.)
:: วน - แวด - เวียง 11 :: กะว่าก๋า
(8 มิ.ย. 2564 05:58:42 น.)
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

Nuinang.BlogGang.com

นิ้วนาง-เดียนา
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
 ผู้ติดตามบล็อก : 6 คน [?]