ถนนสายนี้ ... ... มีตะพาบ หลักกิโลเมตรที่ 317 "ปล่อยวาง"

โจทย์ครั้งนี้ คุณ toor36 เป็นคนกำหนด ไม่จำกัดรูปแบบงานเขียน

โจทย์คราวนี้หัวข้อคือ "ปล่อยวาง"

"การทำอะไรก็ตามไม่ง่ายมากนัก แต่ถ้าเราร่วมมือกัน ไม่ทะเลาะเบาะแว้งกันก็ไปได้ หลายคนชื่นชมประเทศไทยแล้วเราภูมิใจกันบ้างหรือไม่ หลายอย่างดีขึ้น โรงแรมเต็ม หากินดีขึ้นแค่เรายังไม่พอใจ ผมจำเป็นต้องเล่าให้ฟังว่า ไปต่างประเทศมามันเป็นอย่างไร หลายประเทศไม่มีคนเดินถนนเพราะอากาศหนาว แต่ประเทศไทยไปไหนได้ทั้งวันทั้งคืน ขอให้เข้าใจเมื่อไหร่ที่ประเทศชาติมีความยากลำบากเราต้องร่วมมือกัน เหมือนสมัยโบราณมีข้าศึกมาตีเราต้องร่วมมือต้องสู้กัน ไม่ใช่มาสู้กันเอง ขณะเดียวกันวันนี้โลกใหม่แล้วอย่ามัวขัดแย้งเรื่องไม่เป็นเรื่องคิดเรื่องใหม่ๆ มาร่วมแก้ปัญหาไปด้วยกัน ผมจะโทษใครไม่ได้"

------ พล.อ.ประยุทธ์กล่าว


สาระ และความเชื่อมโยงของคำพูดดังกล่าวนี้มีอะไรบ้าง?


ประเด็นแรก - ทุกที่ยังไงก็มีความขัดแย้ง
คุณอ่านไม่ผิดหรอก ทุกที่มีความขัดแย้งหมด ที่ใดก็ตามที่มีคนอยู่ตั้งแต่ 2 คนเป็นต้นไป ล้วนมีความขัดแย้งด้วยกันทั้งหมดทั้งสิ้น จะให้ไม่ขัดแย้งกันเลยมันเป็นไปไม่ได้ สำคัญอยู่ที่เมื่อขัดแย้งกันแล้ว ต้องเคารพกติกา ไม่ใช้ละเมิดกติกา หรือใช้วิธีนอกกติกา แบบที่คุณเคยทำ คุณไม่ใช่แม้แต่กรรมการด้วยซ้ำ คนที่สูบบุหรี่จะมาสอนคนอื่นให้ไม่สูบบุหรี่มันคงยากที่คนฟังจะเชื่อ คนที่ทำผิดกฎหมายสูงสุดของประเทศ ฉีกกฎหมายทิ้งด้วยมือตัวเอง จะมาบอกให้คนอื่นเคารพกฎกติกา มันก็คงยากที่คนจะฟัง มันก็เหมือนกันน่ะแหละ


ประเด็นที่สอง - หลายคนชื่นชมประเทศไทยแล้วเราภูมิใจกันบ้างหรือไม่
คุณต้องแยกแยะ การชื่นชมตามมารยาท กับการชื่นชมจริงๆ ให้ออก แต่จุดที่สำคัญยิ่งกว่าคือ เพราะอะไรพวกเรากันเองถึงไม่ภูมิใจในประเทศตัวเอง คุณต้องตีโจทย์ให้แตกมันก็เหมือนเพื่อนๆ ในบล็อกแก๊งที่เขียนบล็อกนี่แหละ หลายคนบ่นบล็อกแก๊งกันมาก เพราะอะไร? ทำไมเขาถึงบ่น เพราะเขาอยากให้มันดีขึ้นอยากให้ปรับปรุงให้ดีขึ้น ก็เหมือนกันกับที่คนเขาบ่นไม่ภูมิใจประเทศ เขาก็อยากให้ประเทศดีขึ้น เพราะตอนนี้มันไม่ดีขึ้นไง มันแย่กว่ายุคสมัยเดิมที่เขาเคยอยู่ คุณไม่สามารถที่จะบังคับให้คนภาคภูมิใจได้หรอก ถ้าคนเขาเบื่อมากๆ เขาก็เลิกเขียนบล็อกในบล็อกแก๊ง ก็เหมือนกัน คนเขาทนไม่ไหวแล้วเขามีลู่ทางที่ดีกว่า เขาก็ย้ายประเทศ มันก็แค่นั้น


ประเด็นที่สาม - หลายประเทศไม่มีคนเดินถนนเพราะอากาศหนาว
พอฟังจบเราบอกเลยว่า นายกต้องศึกษาประเทศอื่นให้มากๆ ถึงพวกเทศกาลฤดูหนาวของต่างชาติ ยังไม่ต้องพูดถึงทางยุโรปหรอก แค่ในเอเชีย อย่างประเทศญี่ปุ่นทางฮอกไกโดก็มีเทศกาลน้ำแข็ง หรือเทศกาลน้ำแข็งที่ฮาร์บินในจีน อากาศไม่ใช่อุปสรรคสำคัญหรอกนะ หรืออย่างบางประเทศวันอาทิตย์เขาหยุดงานกันหมดห้างอะไรก็ปิดหมด เมืองเงียบไปหมดเพราะเขาอยู่บ้านกัน ท่านต้องศึกษาใหม่มากๆ ถ้าท่านไม่มีเวลา อย่างน้อยๆ ท่านต้องมีที่ปรึกษา ไม่ควรคิดเองเออเองโดยถือตัวว่า "ข้าแน่"


ประเด็นที่สี่ - เหมือนสมัยโบราณมีข้าศึกมาตีเราต้องร่วมมือต้องสู้กัน ไม่ใช่มาสู้กันเอง
นี่คือตัวอย่างของคนที่ศึกษาประวัติศาสตร์แค่ในตำราจากโรงเรียนโดยไม่ได้อ่านหนังสือประวัติศาสตร์หลายๆ เล่ม แต่ที่น่าสนใจยิ่งกว่าคือ อะไรคือความเชื่อมโยงกับประเด็นที่นายกได้กล่าวไว้ข้างต้น ความสามัคคี? ความสามัคคีที่แปลว่าประชาชนจงหุบปากดูข้าเงียบๆ อย่างนั้นหรือ?


ประเด็นที่ห้า - วันนี้โลกใหม่แล้วอย่ามัวขัดแย้งเรื่องไม่เป็นเรื่องคิดเรื่องใหม่ๆ มาร่วมแก้ปัญหาไปด้วยกัน ผมจะโทษใครไม่ได้
โลกใหม่แล้วแต่ความคิดท่านยังคงคิดเหมือนเดิม ยังคงอยู่ในโลกแบบเก่า ความคิดเก่าๆ ที่คิดว่าประชาชนไม่รู้อะไรถึงได้กล้าพูดคำว่า "ผมจำเป็นต้องเล่าให้ฟังว่า ไปต่างประเทศมามันเป็นอย่างไร" ท่านยังคงอยู่ในโลกยุคเก่ามากๆ น่าจะย้อนหลังไป 30 ปี ยุคที่คนไทยยังออกไปต่างประเทศน้อยมาก การสื่อสาร ข้อมูลจากต่างประเทศน้อยมาก ท่านควรทราบว่าคนไทยในยุคปัจจุบันนี้ออกไปต่างประเทศมากน้อยแค่ไหน หากไม่ทราบจริงๆ กระทรวงต่างประเทศท่านสามารถให้ข้อมูลที่จำเป็นเพื่อศึกษาข้อมูลในส่วนนี้ได้ ท่านลองเทียบกับอัตราส่วนของจำนวนประชากรท่านจะเห็นความแตกต่างได้อย่างชัดเจน และถึงแม้ประชาชนจำนวนมากจะไม่สามารถออกไปต่างประเทศได้ แต่พวกเขาก็สามารถหาข้อมูลต่างประเทศได้จากในอินเทอร์เน็ตนี่แหละ


ประเด็นสุดท้าย ซึ่งเป็นที่มาของโจทย์นี้
ท่านต้องปล่อยวางความคิดเดิมๆ ที่มองว่า "ประชาชนมันไม่รู้อะไร ประชาชนมันโง่ โง่จนท่านจะพูดอะไรไปก็ได้ วันนี้พูดอย่างวันต่อมาพูดอย่างก็ไม่มีปัญหา รับปากอะไรไว้ไม่ทำก็ไม่มีใครรู้ หรือคิดว่าสิ่งที่ตัวเองพึ่งรู้พึ่งเห็นเป็นสิ่งแปลกใหม่ที่คนอื่นไม่เคยรู้ไม่เคยเห็น" ท่านต้องปล่อยวางมันให้ได้ และเปิดใจรับฟังสิ่งใหม่ๆ คำพูดที่มันไม่เข้าหู แม้กระทั่งเสียดแทงความรู้สึกของตนเอง "จุดที่อันตรายที่สุดในชีวิต คือจุดที่ใครก็เตือนคุณไม่ได้" นี่คือหายนะของคนที่คิดว่าตัวเองเจ๋ง จนไม่มีใครกล้าแตะต้อง เราว่าประยุทธ์อยู่ในจุดนี้ ก็ฝากให้คิด ถึงแม้ว่า 84,000 เซลล์ของท่านมันจะน้อย แต่ถ้าไม่ใช้มันก็จะฝ่อลงๆ จนไม่เหลือ



คิดว่าตัวเองวิเศษวิโสมาจากไหน ช่างกล้าที่จะพูด ไม่มีคุณประเทศก็อยู่ได้


ยัง!! ยังไม่รู้ตัว ลองไม่ได้อยู่ตำแหน่งนายกคุณจะรู้ว่าชาวบ้านคิดอย่างไรกับคุณ

คุณยึดอำนาจเข้ามาผู้คนก็ไม่มีความสุขแล้ว ตอนนี้คุณอยู่ในตำแหน่งที่ไม่มีใครเตือน ทุกอย่างเป็นภาพลวงตา แต่เมื่อไหร่ที่ไม่ได้เป็นนายกแล้วคุณจะได้ยินเสียงประชาชนอย่างแท้จริง ถึงวันนั้นคุณจะรู้ว่าประชาชนคิดอย่างไรกับคุณ ปล่อยวางอำนาจได้แล้ว จริงๆ ตอนนี้คุณก็ได้ยินแหละแค่ปล่อยวางความคิดที่หลอกตัวเองไม่ได้เท่านั้นเอง


ด้วยความไม่เคารพ!!

Create Date : 22 ธันวาคม 2565 Last Update : 22 ธันวาคม 2565 12:02:37 น. Counter : 1110 Pageviews.		19 comments
Share Tweet

	ถนนสายนี้ ... ... มีตะพาบ หลักกิโลเมตรที่ 395 "การเติบโตหลังเกิดบาดแผลในชีวิต" สมาชิกหมายเลข 7115969 (16 ก.พ. 2569 19:48:18 น.)		:: ถนนสายนี้มีตะพาบ โครงการที่ 394 :: กะว่าก๋า (2 ก.พ. 2569 06:02:02 น.)
	ถนนสายนี้มีตะพาบ ประจำหลักกิโลเมตรที่ 394 : เลือกตั้ง The Kop Civil (2 ก.พ. 2569 10:30:19 น.)		สภาพบ้านเมืองที่พังทลายไปทุกที สมาชิกหมายเลข 7115969 (27 ม.ค. 2569 14:18:40 น.)