ฤดูปรับตัว

อิอิ  ช่วงนี้ขยันมาจริงๆๆ เนื่องจากกำลังอยู่ในช่วงฤดูอกหักครั้งแรก (ผิดหวัง เสียใจ) ก็เรามันเชื่อคนง่าย

เลยเป็นอย่างนี้ ก่อนหน้านี้เพื่อนมันว่าอยู่ยังไง ถึงไม่มีแฟน (อ้าว ผิดหรอนี่) ก็เราอยู่ของเราดีๆ

เรียน เรียนและทำงาน ไม่มีเวลา คนอื่นเขาก็เป็นกัน ไม่เห็นแปลก ได้รับแรงกดดันจากพี่ๆที่ทำงาน

ที่บ้าน (ฮาๆ) เพื่อนๆคนที่รู้จัก ว้า สงสัยจะแย่จริงๆๆ อิอิ (เขาหาว่าเราเลือกเยอะ  หารู้ไม่ไม่มีค่ะ )

ทุกอย่าง ทุกคนไม่ได้เป็นอย่าวที่เราคิด  เพิ่งหัดเดินแต่ล้มซะแร้ว รอเริ่มต้นลุกใหม่ เจ็บเล็กน้อย

แต่ไม่เป็นไร เวลารักษามันเอง อิอิ (ยา ยา ยา)

ความรัก” ของคนเรา ก็มีเท้าเดินเหมือนกัน
เมื่อแรกเริ่ม . . . ความรักก็เดินไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว
เพราะ . . . อยากจะถึงจุดหมายที่หวังไว้


คือ . . . ใครคนหนึ่งที่เรารู้สึกดีๆด้วย
เมื่อสมหวังแล้วความรักก็เดินไปเรื่อยๆ
. . . ไม่ต้องก้าวยาวและเร็ว
. . . เดินไปตามปกติและก้าวต่อไปเรื่อยๆ
. . . ในช่วงนี้ถ้าเดินเร็วไปอาจจะเจอหลุมและสะดุดได้
ก็คงจะต้องเดิน . . . อย่างระมัดระวัง
. . . และก้าวให้ได้จังหวะ . . . ที่เหมาะสม


แต่เมื่อถึงเวลา . . . ที่ความรักผิดหวังหรือจบลง
ความรัก . . . ก็จะเดินช้าลง
บางทีอาจจะช้า . . . ช้าจนเหมือนเราเดินถอยหลัง

เหมือนกับ . . . คนที่หกล้มแล้วขาเจ็บ
จะเดินไม่ถนัดนัก . . . ต้องรอเวลาเพื่อรักษาให้แผลที่เกิดจากการหกล้มหาย
แล้วค่อยก้าวเดินต่อไป . . . อย่างปกติ

ความรักก็มี step ในการก้าวเดินไปอย่างนี้เรื่อยๆ
ช้าบ้าง . . . เร็วบ้าง จนกว่าจะถึงวันหนึ่งที่เราได้เจอคนที่ใช่จริงๆ
วันนั้น . . . ความรักคงเดินต่อไปได้เรื่อยๆ

ถึงจะหกล้มบ้าง ตกหลุมบ้าง
แต่ . . . ก็ยังมีคนที่คอยประคอง คอยเดินไปด้วยกัน
ไม่ใช่หกล้มแล้ว . . . ต้องลุกเดินต่อด้วยตัวเองอีกต่อไป