วัดป่าสมพรปณิธาน : นกกางเขนดง

ปรกติเราจะชินกับการพบเห็นนกกางเขนบ้านนี่เป็นครั้งแรกที่เราได้ถ่ายภาพนกกางเขนดงมีชื่อภาษาอังกฤษว่า White-rumped shama
เป็นนกจับแมลงโลกเก่า ลักษณะโดยรวมคล้ายนกเดินดง
เพศผู้มีลำตัวด้านบนสีดำเหลือบ ท้องสีน้ำตาลแดง
เพศเมียมีลักษณะคล้ายกันแต่โดยรวมสีอ่อนกว่า
นกวัยเด็กสีน้ำตาลแดงกว่าและมีแถบปีกสีน้ำตาล
อาศัยอยู่ในป่าที่ราบและเชิงเขา ชายป่า รวมถึงสวนป่า
กระจายตัวตั้งแต่ชายฝั่งตะวันตกและตะวันออกของประเทศอินเดีย
แนวเขาหิมาลัยทางตอนเหนือของอินเดีย เนปาล ภูฏาน
บังคลาเทศ รัฐสิกขิมและอัสสัมของอินเดีย พม่า จีนตอนใต้
เกาะไหหลำ อินโดไชนา ไทย มาเลเชีย สุมาตรา ชวา บอร์เนียว

ในปี 1786 มีชื่อทางวิทยาศาสตร์ว่า Copsychus malabaricusโดย Giovanni Antonio Scopoli นักธรรมชาติวิทยาชาวออสเตรีย
ที่ใช้ข้อมูลจากหนังสือ Voyage aux Indes orientales et à la Chine
ที่เขียนในปี 1782 โดย Pierre Sonnerat นักนักธรรมชาติวิทยาชาวฝรั่งเศส
ซึ่งพบนกชนิดนี้ที่ชายฝั่ง Malabar ในอนุทวีปอินเดียทางตะวันตกเฉียงใต้
ถูกจับมาเป็นนกกรงอย่างแพร่หลาย เนื่องจากมีเสียงร้องที่ไพเราะและซับซ้อน
เราเห็นข่าวคนเอาขวดไปผูกที่ต้นไม้ในสวนที่ติดกับชายป่า
เพื่อให้พ่อแม่นกมาทำรัง แล้วเค้าก็จับลูกนกมาขาย
ซึ่งในประเทศเรานั้นผิดกฏหมายเพราะนกส่วนใหญ่เป็นสัตว์ป่าคุ้มครอง
ในทางสากลมันไมได้เสี่ยงต่อการสูญพันธุ์
ดังนั้น CITES จึงไม่ได้ห้ามการค้่าขาย
ปี 1931 จากมาเลเซีย ถูกนำเข้าเพื่อไปเลี้ยงที่เกาะ Kaua'i
ปี 1938 และ 1940 ที่เกาะ O'hau หมู่เกาะฮาวาย รวม 89 ตัว
บางส่วนถูกปล่อยออกจากกรงเลี้ยง เนื่องจากเหตุการณ์ไฟไหม้
ปัจจุบันสามารถพบเห็นได้ในหลายเกาะ กลายเป็นเอเลียนสปีซีส์
เช่นเดียวกับที่เกาะไต้หวัน ซึ่งก็พบปัญหาเดียวกัน