ถนนดินลูกรัง ณ ใจกลางเมือง คำนำ ก่อนอื่นก็คงต้องบอกว่า เราคิดว่าไม่ใช้ทุกคนที่เข้ามาเรียนที่เดียวกับเราแล้วจะรู้สึกคล้ายๆเราเช่นนี้ สำหรับเราเอง ซึ่งพึ่งได้เข้ามาเป็นนักเรียนในเมือง กับเค้าเป็นครั้งแรก (ด้วยความตื่นเต้นบวกกับรู้สึกว่าน่าจะได้อยู่อย่างสบายหน่อย ) แถมบุคลิกก็ไม่ได้เรียบร้อยเหมือนเด็กหมอทั่วไป แต่ว่ากลับค่อนไปทางซุ่มซามเสียมากกว่า หัวสมองก็ไม่ใช่จะดีอะไรมากมาย แถมยังทำเป็นเก่งขอที่บ้านมาอยู่หอคนเดียวซะนี่ ตลอดสามปีที่ผ่านมา เลยมีเรื่องวุ่นวายเกิดขึ้นกับเรามากมาย แถมชีวิตในมหาลัยใจกลางกทม ก็ไม่ได้ลาดยางเอาไว้เตรียมให้เราเดินอย่างสะดวกสบายตามที่คาดหวัง แต่สถานที่แห่งนี้ที่นี่ได้กลายเป็นถนนที่เราเดินแล้วรู้สึกว่าตัวเองขึ้นๆ ลงๆ ประกอบกับล้มลุกคลุกคลานให้ได้เจ็บตัวเล่นบ้างเป็นบางครั้ง ( อันนี้ไม่เกี่ยวกับคนเนี้ยบๆอยู่แล้วที่เดินอย่างระวังและไปถึงจุดหมายได้อย่างง่ายดาย ) แต่การเจ็บตัวแต่ละครั้งย่อมทำให้คนเราเกิดการเรียนรู้ได้เสมอ ชีวิตพรีคลินิกของเรา จึงเป็นสามปีที่เราได้เรียนรู้ถึงสิ่งต่างๆมากมายที่ไม่ใช่แค่เนื้อหาวิชาแพทย์ที่มากมายทับหัวเท่านั้น แต่ว่ายังมีเรื่องอื่นๆ อีกมากมายให้เราได้เรียนรู้ ถึงจะเหนื่อยๆ บ้างเป็นบางครั้ง เผลอแป๊บเดียวก็ได้เวลาขึ้นปีสี่เสียแล้ว ถึงแม้เราจะไม่ค่อยรู้สึกว่าเรามีความรู้มากพอสักเท่าไร แต่อีกไม่นาน เราก็ต้องใส่เสื้อกาวน์ไปตรวจคนไข้อยู่ดี เราเขียนหนังสือเล่มนี้ เพื่อที่ต้องการจะบอกเล่าเก้าสิบให้น้องๆ ได้เห็นภาพชีวิตนิสิตแพทย์ จุฬา อย่างชัดเจนและเป็นรูปธรรมนั่นเอง เพราะเราก็เป็นเด็กต่างจังหวัดคนหนึ่ง ที่ไม่ได้มีพี่ๆเรียนอยู่ทีนี่และโรงเรียนไม่ได้อยู่ติดรั้วจุฬาแต่ประการใด ซึ่งเราเข้าใจว่าเราอยู่ในสถานะเดียวกับเด็กๆมัธยมปลายส่วนใหญ่ของประเทศไทยนี้ ที่ต้องเลือกว่าจะเรียนต่อคณะไหน และที่ไหนดี โดยไม่ได้มีข้อมูลเกี่ยวกับมหาวิทยาลัยอย่างมากพอ เราจึงหวังว่าเรื่องราวต่างๆของเรานี้ จะช่วยทำให้ผู้อ่านสนุกสนานและสามารถตัดสินใจได้ง่ายขึ้นว่าจะก้าวไปทางไหนดี แต่สำหรับคนที่มั่นใจแล้วว่าพร้อมจะลงมาลุยในสนามดินลูกรังแห่งนี้ เราก็ยินดีรอรับน้องใหม่เป็นอย่างยิ่งค่ะ
|
บทความทั้งหมด
|
||||||||||||||||||||
 |
|
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [
everytimes you
feeling so abset
need someone to understand and help you
go to GOD ask for help
he is waiting for you
to help you
as he does to me!