(ขอโทษนะครับ ที่ใช้ภาษาไม่สุภาพ)ช่วงเวลาที่กูไม่ได้เข้ามาเขียนในนี้ซะนาน
ชีวิตกูก็ไม่ได้เปลี่ยนอะไรมากมาย
แต่เวลาที่ผ่านไป กูสับสนกับชีวิตเหลือเกิน
ว่ากูเดินมาถูกทางรึเปล่า
ใกล้ปีใหม่แล้ว มันก็เหมือนกับว่า
เป็นวันเพียงวันหนึ่งที่ใกล้จะมาถึง
พอถึงวันนั้น ก็แค่เช้าตะวันฉายแสง เย็นๆตะวันลับขอบฟ้า...
ไม่รู้ดิ ว่าตอนนี้กูต้องการอะไรกับชีวิต
พยายามถามตัวเองอยู่...
ที่ผ่านมา กูพยามยามสู้เต็มที่
ไม่เหนื่อยกายหรอก แต่เหนื่อยใจ
ไม่อยากแพ้ใจตัวเอง กูไม่ยอมยกธงขาวแพ้ใจตัวเองง่ายๆแน่
กูหวังว่า...
ฟ้าวันใหม่ในชีวิตสักวัน
ต้องมีวันใดวันหนึ่งที่ดีขึ้น...อย่างแน่นอน
กูขอภาวนาให้เป็นเช่นนั้น
สาธุ ! 
พอดีได้อ่านเจอในรัชดาบ่อยๆครับ
ไม่มีอะไรจะเม้นต์ เพราะเห็นบ่นกับตัวเองอ่ะนะ......