อ่านะ อ่านหัวข้อก็คงเข้าใจแล้วใช่ไหมครับ
สมัยก่อน ผมไม่รู้หรอกว่า การบอกรักใครสักคนมันจะบอกยากอะไรเช่นนี้
ถึงตอนนี้ เพิ่งมาเจอกับตัวเองผมไม่กล้าที่จะบอกครับ
ผมกลัวว่า หากบอกไป แล้วเกิดเค้าไม่เล่นด้วยล่ะ
ผมกลัวว่าผมจะอายล่ะสิครับ กลัวมองหน้าเขาไม่ติด
ผมเลยต้องใช้วิธีอื่นๆแทน
ทั้งพยายามทำงานด้วยกันกับเค้า เค้าก็คงไม่รู้ตัวหรอก
ว่าผมคิดกับเค้าไปถึงไหนๆแล้ว
เวลาเค้ามีปัญหาอะไร ผมก็พยายามช่วยเค้า
เค้าก็คงคิดว่า ผมคงมีน้ำใจที่ช่วยเหลือเค้า
แต่ที่ผมทำไป ไม่ใช่เพราะมีน้ำใจอะไรหรอก
แต่ที่ทำไป ก็เพราะคำๆเดียว
รัก...


แต่ถ้าเป็นตัวเอง ก็คงเลือกที่จะเก็บไว้เหมือนกัน
ถ้ายังไม่กล้าบอกเค้า ก็อยู่ในมุมนี้ไปก่อน
จนกว่าจะแน่ใจและยอมรับกับคำตอบที่จะตามมา
ให้ได้ทุกรูปแบบก่อนก็ได้ค่ะ