มาเมกาคราวที่แล้ว เจอพี่ลูกเพื่อนพ่อคนหนึ่งที่ไม่ได้เจอกันมากว่า 20 ปี ก็มานั่งรื้อฟื้นความหลังครั้งเยาว์วัยกัน เมื่อก่อนพี่เค้าจะไปทานข้าวที่บ้านบ่อยมากและบอกคิดถึงกับข้าวที่แม่ทำ พี่บอกว่าที่นี่มีหางวัวขาย เห็นทีไรนึกถึงซุปหางวัวแบบอิสลามฝีมือแม่ทุกที เราก็เลยบอกวิธีทำแบบคร่าวๆ ไป แต่ก็ตั้งใจว่ารุ่งขึ้นจะไปหาลูกเฮ้นหรือลูกกระวานมาทำให้พี่เค้าทานเสียหน่อยเพราะซุปที่ว่านี่ทำไม่ยาก แต่ไปวนหาลูกที่ว่าตั้งหลายร้านก็ไม่มีขายหรือเป็นเพราะไปผิดที่ อย่างงี้ต้องโทษคนพาไปที่ไม่ค่อยรู้เรื่อง


กลับมาคราวนี้ก็เลยเอาทั้งลูกเฮ้นทั้งลูกกระวานติดมาด้วย จะมาแสดงฝีมือซะหน่อย อุตสาห์ไปตลาดแต่เกิดหาหางวัวไม่ได้เลย ทั้งที่มีลงโฆษณาอยู่ใน tab อาจจะเพราะใกล้คริสมาสหรือเปล่า(เกี่ยวกันมั๊ยเนี่ย...)เลยขายดิบขายดี จะเห็นมีก็แต่ตีนวัว(จะเรียกเท้าวัวก็สุภาพไป เด๋วจะนึกภาพไม่ออก) นี่ถ้าพ่อมาด้วยพ่อต้องเชียร์ทำซุปตีนวัวแน่เลย แต่เราคิดแล้วว่าคงไม่มีใครชอบอะไรอร่อยแต่พิศดารแบบพ่อแน่ เลยทำซุปเนื้อแทนไปก่อนแล้วกัน

"ซุปหางวัว (แบบอิสลาม)" คลิ๊กที่นี่
"ซุปไก่ (แบบอิสลาม)" คลิ๊กที่นี่

ซุปเนื้อนี่ยิ่งเคี่ยวยิ่งอร่อย ไปอยู่ไหนก็ได้ไปทำเป็นอาหารจานเอกอยู่บ่อย เพราะอร่อยกว่าซุปฝรั่งที่ออกรสชาดนุ่มแบบผู้ดีเกินไป ซุปแบบนี้ทำก็ง่าย ซดคล่องคอ ถูกใจคนกินแซ่บ ยิ่งเนื้อมีติดมันหน่อยๆ นุ่มๆ เหนียวๆ แต่บางทีทานเนื้อมากๆ กลัวท้องจะอืดก็เปลี่ยนเป็นปีกไก่แทนก็อร่อยเหมือนกัน มีเพื่อนขอวิธีทำไปก็หลายคนไม่รู้จะทำออกมาเป็นไงกันบ้าง บอกจะ up รูปวิธีทำลง blog ให้ก็ผลัดมาหลายที มาคราวนี้ก็เลยฉวยโอกาสเสียเลย


คราวนี้ทำทานแค่ 2 คน ยังไม่ได้ทำไปให้พี่เค้า เลยใช้เนื้อประมาณ 300 กรัม หั่นเป็นชิ้นสี่เหลี่ยมใหญ่หน่อย เพราะถ้าเล็กเคี่ยวๆ ไปแล้วเนื้อจะหดเล็กไม่น่าทาน ขนาดที่หั่นจะประมาณเกือบ 3 ซ.ม.











เครื่องปรุง


ไม้หวานหนึ่งท่อน (cinnamon)

ขิงแก่บุบพอแตก 1 แง่ง (แต่ขิงที่เห็นในรูปนั่นขิงทั้งแก่ทั้งเหี่ยว เพราะไปรื้อๆ ตู้เย็นมาได้ เก่าเก็บตั้งแต่เรามาเมื่อเกือบ 4 เดือนที่แล้ว)

ลูกกระวานหรือลูกเฮ้นอย่างใดอย่างหนึ่งประมาณ 4 ลูก แต่ของเราชอบใส่ลุกเฮ้นมากกว่าเพราะจะหอมกว่าลูกกระวาน

มะเขือเทศหั่นชิ้นใหญ่ หอมใหญ่ ให้หั่นชิ้นใหญ่หน่อย ไม่งั้นพอต้มๆ ไปจะเละเกินไม่น่าทาน (แต่เราชอบเละๆ นะ หวานดี)

มันฝรั่งหั่นขนาดตามชอบ

ปรุงรสเค็มด้วยเกลือ ห้ามใช้นำปลาเด็ดขาด ไม่งั้นจะน้ำซุปจะคาว

มะนาวสำหรับปรุงให้เปรี้ยวตามชอบ

หอมแดงทอดกรอบ คราวนี้เราอุตสาห์แพ็คใส่กระเป๋ามาด้วย 1 กิโล ตลาดจีนที่นี่ก็มีที่ทอดสำเร็จขายแต่ดูไม่น่ากินเหมือนตลาดบ้านเรา ที่จริงถ้าซอยและทอดเองจะดีกว่าเพราะจะหอม แต่เราเป็นโรคขี้เกรียจเอาแบบสำเร็จเนี่ยแหละง่ายดี

พริกขี้หนูสดจำนวนเผ็ดตามชอบ

ใบคึ่นไช่หรือ Celery
อย่าใช้ผักชีเด็ดขาดจะทำให้ซุปเหม็นเขียว













วิธีปรุงซุป

เครื่องเทศทั้ง 3 ใส่น้ำ บางคนอาจจะใส่พริกไทยเม็ดไปด้วยก็ได้นะ พอน้ำเดือดจัดก็ใส่เนื้อลงไป พอน้ำเดือดก็คอยหมั่นช้อนฟองออก เคี่ยวไปสักพัก

คราวนี้ก็เอามันฝรั่งที่หั่นไว้โยนลงไป

แล้วตามด้วยหอมใหญ่กับมะเขือเทศ

พอซุปเดือด มันสุก หอมใหญ่ มะเขือเทศสลดได้ที่ แล้วค่อยปรุงรสด้วยเกลือหลังสุดก่อนปิดไฟ (แต่เราชอบเคี่ยวนานๆ จนหอมใหญ่และมะเขือเทศเละหน่อย เวลากินจะคล่องคอเข้าเนื้อดี)












บุบพริกขี้หนูกี่เม็ดเผ็ดตามชอบ ตามด้วยน้ำมะนาวจี๊ดจ๊าด หอมแดงทอดกับใบคึ่นไช่(เราชอบใส่แยะๆ หอมดี) รองไว้ก้นชาม แล้วตักซุปราดลงไป












พอดีไปรื้อเจอเส้นมักกะโรนีตัวสั้นหลงเก่าเก็บอยู่ พอดีไม่อยากทานข้าวก็เลยจัดการรื้อออกมาต้มใส่เป็นซุปมักกะโรนี










แถมมักกะโรนีขี้เมาอีกจาน ตอนจะต้มเส้นเปิดถุงเทลงหม้อแยะไปหน่อย ต้มเสร็จบานเต็มหม้อ ...นึกขึ้นได้ว่าในตู้เย็นมีเนื้อสับผัดโหระพาเหลือจากวันก่อนเลยเอามาผัดทำลายหลักฐานซะเลย..