เท่าที่พระอาทิตย์ขึ้น และตก
2-3 วันที่ผ่านมา
มรสุมงานพิสูจน์อักษรรุมเร้า
และเลย
'คร้านจะพูด'
'เบื่อจะเขียน'
ทำเพียงก้มหน้ากับงาน
เกือบ 20 ชั่วโมงต่อวัน
พอเสร็จจากงานด่วนจัด
ก็ต้องช่วยร่างกำหนดการสัมมนา
เงยหน้าขึ้นมา
คือ สวดมนต์ กับ นั่งสมาธิ
ลากยาวไปถึงนอนสมาธิ
ช่วงนี้จึงพบว่า
สวดมนต์คล่องมากถึงคล่องที่สุด
แล้วก็สงบ
แล้วก็นิ่งได้
งานจะหนัก ก็ทนไป
คนจะแปลกแตกต่างไปจากเรา ก็ดูไป
ถ้าเงียบไปบ้าง
โปรดทราบว่า
แค่คร้านจะพูด
และหรือถ้าจะเอ่ย
นอกเหนือจากซักถามเรื่องงาน
ก็คือเสียงสวดมนต์
พบว่าสบายใจดีนะ
กับการได้สวดมนต์
เช้า 45 นาที ค่ำ 45 นาที
เมื่อกลับมาเข้านอนแต่หัวค่ำ
และตื่นเมื่อรุ่งสางได้เช่นเดิม
เช้านี้ ยืนชงกาแฟ
แล้วมองสมุดบันทึกกับแก้วใบนี้
อืมมม ...
ทุกข์สุขก็เท่านี้
เท่าที่พระอาทิตย์ขึ้นและตก
ไม่มีอะไรมากไปกว่านั้น
ไม่มีอะไรน้อยไปกว่านั้น.
.
.
ผู้ติดตามบล็อก : 31 คน [