in my favorite shade อยู่กับมัน และไม่เอาแต่คิดว่า เป็นเรื่องสลดหดหู่  อากาศวันนี้หนาวมาก ตอนแรกคิดว่าผ้าพันคอผืนเดียวจะเอาอยู่ ที่สุด วิ่งจู๊ดขึ้นมาคว้าเสื้อกันหนาว งานเยอะ อืมมม ก็ไม่เยอะมากเท่าเมื่อวานหรอกนะ แต่ก็เมื่อยสายตา ล้าเลยล่ะ อยากลุกไปกินชาที่ร้านข้าง ๆ เพื่อนอินโดนีเซียเอากาแฟมาฝาก เลย .. กาแฟก็กาแฟ เนอะ อุดหูฟังเพลง "ทะเลใจ" คืนที่ตัวกับใจไม่ตรงกัน วันนี้ที่นี่ยังคง 23 ตุลาคมวันปิยะมหาราช อิจฉาที่คนในประเทศไทยได้หยุดงาน และเมื่อเป็นวันแห่งพระองค์ผู้ทรงเป็นที่รัก (ปิยะ แปลว่า "รัก") ก็เลยว่าจะหยิบหนังสือเล่มหนึ่งมาอ่าน ปรากฎว่า ลืมหยิบติดกระเป๋ามาซะงั้น ตอนพักเที่ยงเลยนั่งเซ็ง มะเฟืองโทรมาถามว่า เหตุเพราะมะเฟืองอยากให้เปลี่ยนมือถือ ด้วยเหตุผล 2 ข้อคือ 1 แปลนรายเดือนปัจจุบันที่จ่ายอยู่นี้ จ่ายแพงกว่าแปลนรายเดือนของไอโฟน (ถ้าใช้ไอโฟนแปลนเดียวกันคือ 90 เหรียญ ซึ่งตอนนี้จ่าย T-mobile อยู่ 160 เหรียญ) 2 มือถือที่ใช้อยู่นี้ ราคาที่ซื้อมาแพงกว่าซื้อไอโฟนเครื่องเปล่าซะอีก และซื้อมาตั้ง 2 เครื่องแล้วด้วย เพราะชิน เพราะชอบ จึงใช้ ซึ่งก็น่าจะถึงเวลาเปลี่ยนใหม่ซะที แต่ยังคิดคะคานมะเฟืองอยู่นิดหน่อย (ทั้งที่มันก็ชีวิตชั้นนะเนี่ย) ข้อแรกคือ อยากใช้เบอร์เดิม แบบไม่แน่ใจว่า AT&T จะดึงเบอร์มาใช้ได้รึเปล่า ข้อสองคือ ไม่อยากตัวติดกับโซเชียลเน็ตเวิร์ค มะเฟืองยืนยันปานประหนึ่งทำงานที่แอ๊ปเปิ้ลว่า ได้เบอร์เดิมแน่นอน มันจะดึงข้อมูลมาได้ทั้งหมดด้วย แล้วยังย้ำ และถ้าแกใช้ไอโฟนนะ ตอนไปเที่ยวกันแกจะได้ดู The Voice Thailand กับ นั่งเชียร์มวย "มุนินทร์" แบบไม่ขาดตอนด้วยนะเฟร้ยเฮ้ย เอ่อ เอ่อ เชียร์มุนินทร์น่ะไม่เท่าไหร่ แต่ถ้าไม่ได้ดูเดอะโว๊ฟยยยยยยเนี่ยสิ มีสิทธิ์ลงแดง ก็คาดว่า ประเดี๋ยวที่น่าจะไม่เกิน 7 วันเผานี้ คงโดนมะเฟืองตามมาล็อคคอดึงไปร้านแอ๊ปเปิ้ล ไม่ใช่อะไรหรอก ดันไปบอกมะเฟืองว่า หนุ่มที่แอ๊ปเปิ้ลสาขาในเกลนเดล คนนึงอะ สเปคแกเลยนะ (วุ๊ย) . . เลิกงาน กลับบ้าน กลับบ้าน เลิกงาน เลิกงาน เลิกใช้ เลิกจริงเหรอ
|
บทความทั้งหมด
|
||||||||||||||||||||
 |
|
ผู้ติดตามบล็อก : 31 คน [