ความคิดเห็นที่ 4
ให้โดยความเต็มใจ
ไม่ได้ให้ด้วยความเกรงกลัว หรือจำใจให้
เวลาให้ ก็ให้ด้วยกิริยาที่นอบน้อม ยิ้มแย้มแจ่มใส
สมาชิกหมายเลข 3402001
https://pantip.com/topic/41500498 
มีร้านกาแฟบนเขา
กลางป่ายางกว้างใหญ่
เดินทางไปลำบากนิดนึง
แต่ก็คุ้มที่จะไปในทุกครั้ง
แม้ไม่ชอบการจิบกาแฟไป ตบยุงไป
จนหลัง ๆ ติดแผ่น กย. 5 ไปด้วยเสมอ
เพื่อเอาไปใช้ทาขาทาแขนกันยุง
แต่ก็มีความสุขเงียบ ๆ ทุกครั้งที่ไปที่นั่น
วันนี้ เพื่อนอยากเดินที่สูงที่ต่ำ
เลยไปเป็นเพื่อน
..
หมวกเปียกเหงื่อซ่กแล้วตอนมานั่งกินกาแฟ
แล้วก็ได้ยินโต๊ะข้าง ๆ ที่ห่างไปไม่ไกล
พูดถึงความน้อยของกาแฟในแก้วฉัน
โดยโยงไปทวนถึงคลิปในติ๊กต่อก
ลอบฟังแล้วก็นั่งขำในใจ
นึกถามตัวเอง
มีคลิปตัดพ้อต่อว่าความน้อยของเอสเปรสโซ่
เช่นนั้น, จริงหรือ
ท่าจะต้องลองไปหาดูแล้ว
...
ตอนจิบกาแฟหมดแก้ว
น้องคนที่นั่งโต๊ะนั้น
เดินมาถามว่า
พี่คะ พี่คะ หนูอยากรู้ว่า มันขมมากมั้ยคะ
แล้วกินแค่นี้ จะอิ่มเหรอคะ
...
ตอบไม่ถูกเลย
บอกแค่
อร่อยค่ะ ขมต้นหวานท้าย
น้องทำหน้ายู่
แปลกจัง แต่หนูนึกไม่ออก
บอกน้องว่า
งั้นต้องลองชิมเองแล้วค่ะ
น้องตอบว่า
ก็อยากลองนะคะ
แต่ แหะ แหะ พวกหนูหมดงบวันนี้แล้วค่ะพี่
...
...
น่ารักจริง
นึกในใจก่อนบอกลา
...
...
...
...
...
"ช่วยไปเสิร์ฟเอสเปรสโซ่ร้อนให้โต๊ะนั้น 1 แก้วนะคะ"
...
...
หวังว่า 'น้อง' จะชอบเอสเปรสโซ่แก้วแรกแก้วนี้นะคะ
ผู้ติดตามบล็อก : 31 คน [