come from away  เมื่อวาน กินมัทฉะลาเต้เย็น ราคา 45 บาท ตอนเที่ยง บ่าย 2 กินชาเย็น 25 บาท พอ 4 โมงเย็น กินมะพร้าวนมสดปั่น ไม่หวาน 25 บาท และคิดว่า เดี๋ยวจะปิดช่องทางติดต่อ เพื่อนจะได้ไม่โทรตาม เมื่อไม่โผล่ไปงานเลี้ยงรุ่นบัตร 700 บาทที่จ่ายเป็นลำดับที่ 9 ในจำนวน 60 กว่าคน ปรากฏว่า พอ 4.30 เพื่อนทับ 7 โทรมา ฉันไปรับเธอนะ อีก 20 นาทีไปถึงหน้าบ้าน อึ้งเลย เพราะเพื่อนคนนี้อยู่ไกลกันคนละมุมเมือง และไม่ได้คุยกันก่อนเลย เลยถามว่า มีใครมอบหมายให้มารับรึเปล่า เพื่อนบอก เปล่า แค่จำว่าเธอชวนเราในไลน์กรุ๊ปไง เลย อืมมม งั้นไป และเป็นครั้งแรกที่ใส่เสื้อสีแดงสด ตามธีมงาน ที่ปรากฏว่า น้อยคนที่จะใส่มา ทว่าก็โอเค สรุปว่า ทับ 7 มากันทั้งสิ้น 5 คน หากก็สนุก และฉันได้รับรางวัล "ฉันมาไกล" เป็นบัตรกินโจ๊กร้านเพื่อน 500 บาท เลยว่าจะนัดทับ 7 นี่แหละไปด้วยกันสักวัน ก่อนจะกลับไปโน่น ตอนแรกตกลงกับเพื่อนว่า งานเริ่ม 6.00 เดี๋ยวพอ 7.30 เราย่องออกนะ ที่สุด 8.30 แน่ะกว่าจะกล่าวขอตัวกลับ ตามประสาคนนอนหัวค่ำ สนุกดี ...แต่ก็คงไม่ได้ไปแบบกลุ่มใหญ่อีก ทว่า งานนี้ มีเรื่องตื่นเต้นมาก ตอนออกไปรับรางวัล เพื่อนทับ 9 ถามเพื่อนทับ 6 ว่า ...คนนี้ นามสกุลนี้ ชื่อเล่นนี้รึเปล่า แล้วผลคือ ...เราเป็นเพื่อนกันมาตอนเรียน ป.1 - ป. 5 และเพื่อนตามล่าหาตัวมานานมาก ๆ เลยตื่นเต้นแบบสุด ๆ แล้วก็เลยโดนลากเข้าไลน์กลุ่มประถมต้น คุยกันทางไลน์จนกระทั่งตี 1 กับเพื่อนที่เป็นตำรวจ พ.ต.ท. ซึ่งตอนเด็ก ๆ อยู่บ้านพักตำรวจหลังติดกัน เพื่อนจำได้กระทั่งชื่อพ่อแม่ และน้อง 2 คน สุดยอดเลย พออีกแป๊บ เพื่อนเข้ามาเพียบ เพิ่งรู้ว่า เพื่อนจำได้ และเพื่อนตามหากันจริง ๆ จากนั้นก็ฟื้นความหลังกัน แล้วก็มีคนแคปหน้าจออีกกรุ๊ปมาให้อ่าน เขียนน่ารักมากเลย เพื่อนมัธยมคนหนึ่ง เขียนว่า ... เมื่อคืนไปงานเลี้ยงรุ่น ได้รู้ว่า เปี๊ยกมีเพื่อนชั้นประถม ชื่อ ............ ชื่อเล่น ......... เปี๊ยกจำได้ไหม เรื่องของเรื่องคือ ...ได้รางวัล "ฉันมาไกล" ในงานเลี้ยงเพราะมาจากอเมริกา พอประกาศชื่อผู้รับรางวัล ดา ซึ่งนั่งโต๊ะเดียวกันก็ถามอิมว่า ........... ชื่อคุ้นมาก แล้วถามต่อว่า ชื่อเล่น..... นี้ใช่ไหม พอได้เจอกัน ดีใจกันใหญ่เลย พอถามชื่อเพื่อนหลาย ๆ คน รวมทั้งเปี๊ยกด้วย ...ก็จำได้หลายคน ประหลาดใจจริง เรียนมัธยมด้วยกันตั้ง 2 ปี ไม่เคยเห็นกัน ...เรียนห้อง 7 ดาเรียนห้อง 9 ห้องเกือบจะติดกันอยู่แล้ว และ....ก็สนิทกับเด็กห้อง 9 แทบทุกคน ที่สำคัญคือ ...กับดา ต่างมาเลี้ยงรุ่นกันเป็นครั้งแรก รู้สึกดีใจและประทับใจที่เพื่อน 2 คน ไม่เคยเจอกันเลย หลายสิบปี มาเจอกัน จำกันได้บ้าง ไม่ได้บ้าง แต่ย้อนอดีตกันได้ แล้วเพื่อนที่รายงานไป ก็ส่งที่เพื่อนประถมตอบมาว่า อ๋อ ครับ จำได้ เราเป็นเพื่อนกันตอนประถม ...เป็นดาวสมัยนั้น สวยมาก น่ารักมากครับ เพื่อน ๆ สมัยนั้นแอบชอบ...กันเยอะ แบบเด็ก ๆ อินโนเซนส์นั่นแหละครับ และ ฯลฯ .... อ่านแล้วนึกภาพออกเลย แต่คนที่เคยจีบ รู้ว่าเสียชีวิตไป 2 คนแล้ว เศร้าใจเลย ตอนนี้ เพื่อนประถมที่เหลือกัน 19 คน เริ่มหาวันเพื่อนัดเจอกันแล้ว และบอกกันว่า จะยกขบวนไปโรงเรียนเก่า ไปกราบคุณครู กับอยากจะไปย้อนรอยถ่ายรูป ตามจุดที่เราเคยวิ่งเล่นกัน น่าสนุก เป็นหนึ่งวันที่ประทับใจ และเพื่อนมัธยมปลายก็เริ่มแซวกัน สรุปว่า ชีวิตก็วนเวียนกันอยู่ในไม่กี่สถาบันนี่แหละเนอะ
|
BlogGang Popular Award#21
 delicate pudding
 ผู้ติดตามบล็อก : 31 คน [?]บทความทั้งหมด
|
||||||||||||||||||||||||
 |
|
