...แท่ควันนั้นกับฉันในวันนี้...





“แท่ค ส่งมาทำไม คำถามอะไรก็ไม่รู้” นั้นคือความรู้สึกของฉันครั้งแรกที่ได้รับแท่คจาก fw mail ฉันไม่ชอบปฏิสัมพันธ์อะไรกับใครแบบนี้ กับคำถามที่ฉันมองว่า “อะไรก็ไม่รู้” แน่นอนฉันไม่เคยตอบกลับและไม่เคยส่งต่อไปให้ใคร แล้วมันก็ไม่เคยอยู่ในกล่องจดหมายของฉันเช่นกัน มันคงเป็นเช่นนี้อยู่เสมอเหมือนกับว่าคนส่งท้าทายฉันให้หมดความอดทน ต้องการที่จะให้ฉันตอบมันให้ได้
จนวันหนึ่งหลังจากที่ฉันสร้างบล็อกได้สำเร็จและเริ่มมีคนรู้จัก(ความจริงก็สะเออะไปทักทายเขาก่อนน่ะแหละ) มีเพื่อนบล็อกคนหนึ่งส่งแท่คมาให้ฉัน แล้วมันก็เกิดคำถามขึ้นในใจฉันอีกจนได้
“แม้แต่ในบล็อกยังมีอีกหรือนี่” แต่เพื่อนคนนี้ออกจะน่ารักในสายตาของฉัน ทำให้ฉันลองดูสักตั้งหนึ่ง ลองเอาคำถามที่เขาส่งมาให้มาทำดู ซึ่งแม้จะตอบไปแล้วความเป็นฉันก็ยังปรากฏอยู่ในแท่ควันนั้น โดยฉันบอกว่าจะไม่ตอบให้ใครอีก เพราะไม่ชอบการมานั่งตอบอะไรแบบนี้กับบางคำถามที่มันอะไรก็ไม่รู้ในความรู้สึกของฉัน
แต่ความคิดฉันเริ่มเปลี่ยนไปเมื่อได้เข้าไปอ่านบล็อกของพี่คนหนึ่ง(ขอสงวนนามทั้งๆที่เจ้าของยินยอมที่จะให้เผยชื่อ อิอิ) พี่คนนี้เขาไม่เคยจะเบื่อการตอบแท่ค ใครส่งมาให้พี่เขาตอบทุกครั้ง แท่คเดิมๆที่เคยทำมาแล้วพี่เขาก็ยังตอบ และทุกคำตอบของเขามักแฝงอะไรๆอยู่เสมอ แม้บางครั้งจะนั่งขำนั่งฮากับคำตอบของพี่เขาก็ตาม นั่นทำให้ฉันเริ่มหันกลับมามองตัวเองใหม่อีกครั้งหนึ่ง และเริ่มเปิดกว้างกับคนที่ส่งแท่คมาให้ทำ (ก็มีแต่คนเดิมอ่ะแหละที่ส่งมาให้) น่าแปลกเพียงฉันเปลี่ยนมุมมองในการนั่งตอบคำถามเหล่านั้นเสียใหม่ มันกลับทำให้ฉันไม่รู้สึกเบื่อ(แต่ไม่ได้หมายความว่าจะให้ส่งมาหาบ่อยๆ)
ฉันได้มองความรู้สึกตัวเองมากขึ้นจากการตอบแท่ค
ฉันได้รู้จักตัวตนของตัวเองมากขึ้น
ฉันได้สำรวจความคิดของตัวเองมากขึ้น
และฉันได้คุยกับตัวเองมากขึ้น
บ่อยครั้งที่ฉันใช้ใจให้เดินนำหน้าสมอง ใช้ชีวิตไปโดยปล่อยตามใจอยากจะทำ
บ่อยครั้งที่ฉันจะ ดื้อดึง ในความคิดเห็นของคนอื่นโดยการรับฟังแต่ไม่กระทำตามแถมแอบเถียงอีกตะหาก
บ่อยครั้งที่ฉันชอบทำอะไรตามใจตัวเอง
แต่เมื่อได้คุยกับตัวเองผ่านแท่คก็จะทำให้ฉันมองเห็นอีกด้านหนึ่งของตัวตนของฉัน ทำให้ฉันได้คิดว่า
“บางครั้งการนั่งคุยกับตัวเองเสียบ้างมันก็ดีเหมือนกัน”
อ๋อ !!! แต่อย่าไปคุยเสียงดังให้ใครเห็นเข้าล่ะ เดี๋ยวเค้าจะว่าคุณบ้าเอาได้

19/02/51




ปล. วันนี้ไปหาหมอมาอีกรอบในตอนเย็นหลังจากที่หายไข้แต่อาการปวดหัวยังไม่ยอมหายไปซะที

หมอให้วัดความดัน ตะลึงกับความดันของตัวเอง มันมาจากไหนนี่ตั้ง 140 หมอเองก็ทำหน้าแบบงงๆ แล้วบอก หายไข้แล้วลองมาวัดใหม่อีกทีนะครับ หมอบอกอาการปวดหัวคงจะเป็นไมเกรน เราก็นึกไมเกรนมันต้องเกี่ยวกับความเครียด เอ่อ แล้วตอนนี้ฉันกำลังเครียดเรื่องอะไรเนี่ย งงตัวเอง หาเรื่องที่ตัวเองเครียดไม่เจอ ทำไงดีละเนี่ย

ไปนั่งรอหมอมาจ่ายยาให้ สายตามองไปเรื่อยก็ไปเจอกับรูปรับปริญญาคุณหมอเข้า จบจากมอ. ปี 44 รุ่นพี่เราปีเดียวเองนี่ (แต่หน้าหมอน่าจะมากกว่าปีเดียว) แต่คนละสถาบัน สำหรับเรามอ. มันใกล้ไปไปรามดีกว่า
และแล้วก็ได้ยามา ทั้งไมเกรน ยาคลายเส้น หมอบกว่าเพราะกล้ามเนื้อรอบๆศีรษะมันบีบตัวเข้าทำให้ปวดหัว หมอว่าไงก็ว่างั้นล่ะ แต่ที่สงสัยน่ะ ตัวเองกำลังเครียดจริงๆหรือ แล้วมันเครียดเรื่องอะไร อืม งง















Create Date : 19 กุมภาพันธ์ 2551
Last Update : 19 กุมภาพันธ์ 2551 23:57:42 น.
Counter : 619 Pageviews.

12 comments
ถนนสายนี้ ... มีตะพาบ ก.ม.ที่ 240 "ชื่อแปลก" โจทย์โดยคุณ toor36 ... แปลกแบบอารมณ์ดี ภาวิดา คนบ้านป่า
(11 พ.ย. 2562 05:09:52 น.)
.ร่วมกิจกรรม "ถนนสายนี้....มีตะพาบ" 240 โจทย์ "ชื่อแปลก" คนผ่านทางมาเจอ
(11 พ.ย. 2562 07:42:30 น.)
เพลงเพราะ. .เพราะเธอ nonnoiGiwGiw
(6 พ.ย. 2562 17:59:20 น.)
5 พย 62 mcayenne94
(5 พ.ย. 2562 20:00:06 น.)
  
แม่โรสแวะมาป้อนยา และห่มผ้าให้ค่ะ
ฝันดีนะคะ
โดย: นายกุหลาบ วันที่: 20 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:1:02:39 น.
  
คุณมัยดีนาห์เพื่อนรัก
ขอบคุณที่แวะไปอวยพระวันเกิดให้ค่ะ
ดีใจมากเลย
โดย: เดหลี (เดหลีสีแดง ) วันที่: 20 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:1:38:33 น.
  
สวัสดียามเช้าจ้า เมื่อคืนเข้ามาทีแล้วแต่เมนท์ไม่ได้
ขอให้หายป่วยเร็วๆนะemoemo
โดย: kai (aitai ) วันที่: 20 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:8:02:17 น.
  
พี่คนนั้นที่ไม่เคยเบื่อจะตอบแถ่ก...

พี่ก๋ารู้จักเค้ามั้ยอ่ะ
ท่าทางจะเป็นคนน่าตาดีด้วยนะนั่น 55555

น้องนาห์บอกว่า...

ไม่เบื่อในการตอบแถ่ก
แต่ไม่อยากให้ส่งมาบ่อยๆ

55555


บีแอลเห็นประโยคนี้คงอยกส่งแถ่ก 500 มาให้ทำน่ะนะ

55555


มีความสุขมากๆในวันทำงานนะครับ


emoemoemo
โดย: ก. วรกะปัญญา (กะว่าก๋า ) วันที่: 20 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:8:16:25 น.
  
สวัสดีคุณน้อง...อาการดีขึ้นแล้วยัง
ตอนนี้คุณพี่กำลังรวบรวมข้อมูลแท่กกกก ๕๐๐ อยู่...
คาดว่าคงเสร็จในไม่ช้า...
แล้วจะเอามาให้ทำนะ...

emoemoemo
โดย: big-lor วันที่: 20 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:9:15:56 น.
  


คุณนา...

แว๊บจากที่ประชุม แอบมาอ่านความคิดที่ปรับเปลี่ยนของคุณค่ะ
นกว่าเป็นความคิดที่ปรับเปลี่ยนไปในทางที่ดีขึ้น
มุมมองของความคิดกว้างขึ้น ซึ่งเป็นสิ่งที่นกยินดีด้วยค่ะ

..ว่าแต่..เพื่อนที่ออกจะน่ารักส่งแท็คมา...ใครน๊อ..

โดย: หทัยชนก (Nok_Noah ) วันที่: 20 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:9:51:27 น.
  
หายไข้เร็วๆน็า แล้วจะส่งเท็คมาให้ตอบ ก็ากกกก (ลองใจ) อ้าวไหงทำหน้าอย่างงั้นหละตะเอง อิอิ
โดย: nuuyin วันที่: 20 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:10:28:28 น.
  
หมูยังไม่เคยได้รับ tag และก็ไม่อยากได้รับด้วย
คิดว่าถ้าเกิดได้รับ ถ้าเป็นคนที่สนิทๆ อาจจะทำ
แต่ถ้าไม่สนิทฝันไปเถอะ และที่สำคัญ ไม่ส่งต่อ
มันเป็นเรื่องที่น่าเบื่อจริงๆ นะ
ว่างมากหรือไงคนคิด

สวัสดีวันพุธค่ะ
โดย: หมูอ้วน (pigarea ) วันที่: 20 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:12:23:24 น.
  
แม่น้องรันว่า คุณน้องนา น่าจะเครียด อีตาคนส่งแถกอ่ะ emo

ปล.เห็นด้วยอะไรกะนายกี้ emo
โดย: แม่น้องรัน (runch ) วันที่: 20 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:16:14:54 น.
  
มาตอบว่าร้านอยู่ลาดพร้าวค่ะ เขาจะว่าพี่โฆษนาขายของไม๊เนี่ย อิๆดูแลสุขภาพด้วยนะคะ
โดย: kai (aitai ) วันที่: 20 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:16:45:47 น.
  
แล้วไป... ค่อยรื่นหูหน่อย emo
แต่ที่บ้านอีบิ๊ก ไม่ทันซะแระ emo
โดย: แม่น้องรัน (runch ) วันที่: 20 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:16:47:47 น.
  
น้องนาห์พูดซะพี่ก๋าดูดีมากเลยครับ 5555

emoemoemo
โดย: ก.วรกะปัญญา (กะว่าก๋า ) วันที่: 20 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:17:27:29 น.
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

Naa-atorm.BlogGang.com

มัยดีนาห์
Location :
สงขลา  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
 ผู้ติดตามบล็อก : 5 คน [?]

บทความทั้งหมด