ขณะที่ยืนอยู่ท่ามกลางทะเลทราย....คุณเคยเอื้อมมือไปปาดเช็ดน้ำตาให้รูปปั้นไหม? ผม.... ยืนอยู่ท่ามกลางทะเลทราย.... สำหรับวันนี้ มันช่างแตกต่างกับทุกวันที่ผ่านมา วันที่ผ่านมา ผม.... อยู่ท่ามกลางกำแพงน้ำแข็งที่ปกคลุมล้อมกรอบ และสร้างเส้นทางที่วกวนให้จำใจเดินอยู่เสมอ หากวันนี้.... กำแพงน้ำแข็งเย็นยะเยียบที่เคยคุ้น อันตรธานหายไปจากการมองเห็นของผม กลับกลายเป็นกำแพงอากาศ ที่ห่อหุ้มร่างกายที่กำลังทวีความเหน็บหนาวอย่าวไม่สมเหตุสมผล แสงแดดที่สาดส่องรุนแรงนั้น ผมรู้ดีว่ามันร้อนระอุเพียงไหน หากแต่ผม ไม่สามารถสัมผัสรับรู้ถึงสิ่งอื่นใดได้เลย นอกจากความเหน็บหนาวที่รังความเจ็บปวดไปทั่วทุกอณูแห่งประสาทสัมผัส เส้นทางเปิดกว้างให้ผมสามารถเลือกได้ด้วยตนเอง ไม่ว่าจะก้าวขาออกไปทางไหน ก็คือการตัดสินใจของตัวผม ปราศจากการบังคังกีดกันจากสิ่งใด หากแต่ผมกลับรู้สึกฝืดฝืนใจยิ่งกว่าการก้าวเดินไปตามช่องทางที่ถูกขีดเขียน การก้าวเดินในตอนนี้ เป็นไปอย่างไร้ทิศทาง แน่นอนว่าเป็นเพราะไม่ว่ามองไปทางใดก็ล้วนแต่ไม่ต่างกัน ไร้ความหมายสำหรับการก้าวเดิน ไม่เว้นแม้แต่การหยุดอยู่กับที่ก็ตาม สายตาของผมค่อยๆ ก่อร่างสร้างจุดมุ่งหมายที่ไม่มีอยู่จริงขึ้นมา เพื่อเป็นแรงส่งให้กับสองขา ที่แม้นจะมีกำลังอยู่เต็มเปี่ยม.... แต่แรงเสียดทานที่เท่ากับศูนย์ในบรรยากาศ กลับส่งผลมากมายกับมันเหลือเกิน ใบหน้าสงบนิ่งของหญิงสาวที่สร้างขึ้นจากสำริดเก่าคร่ำคร่า ค่อยๆ ปรากฏขึ้นในจินตนาการอันอ่อนล้า เธอยืนอยู่ภายใต้กริยาที่ราวกับกำลังมองหาหรือรอคอยอะไรบางอย่าง ทันทีที่เราสองคน ผม...กับรูปปั้นของเธอ... ประสานสายตาไปหาซึ่งกันและกัน หยดน้ำที่มีที่มาอย่างไร้ซึ่งเหตุผลก็ค่อยๆ ไหลอาบใบหน้าไร้ความรู้สึกของเธอช้าๆ หยดแล้วหยดเล่า..... ผมไม่เข้าใจความหมายของหยาดน้ำเหล่านั้นแม้แต่น้อย แต่มือของผมค่อยๆ ยกเอื้อมไปหาเธอ แล้วปาดเช็ดน้ำตาให้รูปปั้นนั้นอย่างเบามือ สัมผัสเย็นเยียบและแข็งกระด้างที่ส่งผ่านฝ่ามือมานั้น บ่งบอกความไร้ชีวิตจากตัวเธออย่างหมดจดชัดเจน แล้วผม... ก็ค่อยๆ สัมผัสความไร้ชีวิตของตนเอง แผ่ซ่านมาเรื่อยๆ จากมือข้างนั้น.... อ่านมาถึงบรรทัดสุดท้ายแล้วรู้สึกเยือกเย็นจับใจ...
ขอบคุณคุณ Mita มากๆ ที่มาแปะให้ค่ะ เราตามไปที่ลิงค์แล้วค่ะ เสียดายจัง ไม่ได้เป็นสมาชิกบอร์ดนั้นค่ะ อดขอบคุณคุณ lookpla ที่มาอัพไว้เลย (ขอขอบคุณตรงนี้แทนละกัน )โดย: แพนด้ามหาภัย
วันที่: 26 มกราคม 2551 เวลา:20:09:32 น. |
บทความทั้งหมด
|







)
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [
ดูเศร้าๆ เน้อ