เม้าท์เผาผู้พักพิงใกล้ตัวในสถานการณ์น้ำท่วม ไม่ได้เขียนในหัวข้อนี้มานาน วันนี้มีโอกาสเลยมาวางระเบิด เอ้ยมาเล่าเรื่องให้ฟังค่ะ เรื่องมันเริ่มต้นมาว่า จากเหตุน้ำท่วมหนักในหลายพื้นที่ และพื้นที่บริเวณฝั่งตะวันตก เกิดเหตุน้ำท่วมเช่นกัน ส่งผลให้คุณลุงแกเป็นห่วงญาติซึ่งมีศักดิ์เป็นน้าของราฟ จึงส่งให้คุณน้าคนกลางเลยตัดสินใจโทรไปสอบถามสารทุกข์สุขดิบ และสุดท้ายจึงอพยพมาอยู่ที่บ้านราฟ โดย มีญาติผู้พักพิงที่มีในฐานะเป็นญาติ 4 ท่าน คนแรกคือญาติที่มีศักดิ์เป็นน้าคนเล็ก และลูกพี่ลูกน้อง อีก 3 คน แน่นอนว่า ห้องที่ให้นอนกันมีเพียงห้องเดียว ดังนั้นจึงอัดกัน พอดู หรือจะเรื่องการกินที่บางครั้งก็ปวดหัวหน่อย คุณน้าคนเล็ก แกกินเก่งกินเยอะด้วย แถมกินละเอียด คือทุกเม็ด แม้แต่เศษเส้นหมี่ไม่มีเหลือค่ะ แม้มันจะนอนจมก้นชามก็ตามที (ทำเอาเราชักไม่ค่อยอยากกินอะไรมาก) ส่วนคุณลูกพี่ลูกน้องคนที่เ็ด็กสุด ก็กลัวอ้วน ส่วนคนจัดเมนู(น้าคนรอง)ได้แต่แอบบ่น เหอๆ แต่เรื่องนั้นไม่เท่าไหร่คะเข้าใจได้ แต่เรื่องที่ราฟปวดหมองสุดน่าจะเป็นเรื่องเสียงกรนของคุณน้าคนเล็กคะ กรนดังมากๆ หลายคืน โดยเฉพาะเมื่อคืนเล่นเอาแทบนอนไม่หลับ เพราะที่นอนมันอยู่ติดกันพอดีคะ กรนทีก็เข้าหูพอดีเป๊ะ ห่างกันไม่เกิน 10 cm. ดังจนเหมือนเรือกรนไฟหลายลำเข้าอ่าว แต่เรามันผู้น้อยก็ไม่กล้าพูดอ่า เลยต้องปล่อยไปตามชะตากรรม สงผลให้นอนไม่ค่อยหลับเลย กว่าจะได้นอนก็ตอนคุณน้าคนเล็กตื่นนะคะ วันนี้เลยแทบแย่ ต้องแอบหลับไม่งั้นคืนนี้แย่แน่ๆ
|
บทความทั้งหมด
|
||||||||||||||||||||
 |
|
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [