~ 'ลีลาวดีเพลิง' โดย "กิ่งฉัตร" ~




ลีลาวดีเพลิง
ผู้เขียน : กิ่งฉัตร
ผู้พิมพ์ : สนพ.อรุณ(พิมพ์ครั้งที่ ๕/ม.ค. ๕๖)
๕๕๐ หน้า ราค ๓๗๕ บาท


สั้น ๆ จากเว็บสนพ.


..............

เมื่อจู่ๆ ลูกสาวคนเดียวของ ‘ฆาตกร’ ที่ฆ่าแม่ของเขา
กลับมาขอร้องให้ช่วยพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของพ่อเธอ
เพราะ ทิวัตถ์ เป็นเพียงคนเดียวที่อยู่ในเหตุการณ์

แต่ตัวเขาเองก็ถูกทำร้ายที่ศีรษะในเหตุการณ์ครั้งนั้น
ทำให้จำอะไรที่เกิดขึ้นไม่ได้ และคดีก็จบไปนานแล้ว...

ชายหนุ่มอยากจะไล่เธอไปให้ไกล
แต่ด้วยอะไรบางอย่างชวนให้เขาอยากร่วมพิสูจน์หาความจริงไปกับเธอ



..............

เรื่องราวเพิ่มเติมจากข้างบนอีกนิด ๆ

'ลีลาวดีเพลิง' เป็นสมญานามของนักร้องสาวลิลิน
เธอเข้ามาร้องเพลงในโรงแรมใหญ่ในจังหวัดนั้นเพราะต้องการเข้าถึงตัวทิวัตถ์...
พยานคนเดียวที่เธอคิดว่าจะสามารถช่วยเธอรื้อฟื้นคดีฆาตกรรมที่เกิดขึ้นเมื่อ ๑๕ ปีก่อนได้

คดีที่ผู้เสียชีวิตเป็นภรรยาของผู้มีอิทธิพลที่สุดในจังหวัด
และพ่อของเธอตกเป็นผู้ต้องหาจนเสียชีวิตในคุกในเวลาต่อมา

เธอต้องกลายเป็นกำพร้าด้วยวัยเพียง ๙ ปี ถูกส่งไปอยู่ในสถานสงเคราะห์
ซ้ำถูกตราหน้าว่าเป็นลูกฆาตกรมาโดยตลอด

ทั้ง ๆ ที่เธอมั่นใจว่าพ่อของเธอเป็นผู้บริสุทธิ์...
เธอเฝ้ารอเวลามากว่าสิบปีเพื่อจะพิสูจน์ความจริงข้อนี้
แม้จะถูกต่อต้านจาก"แม่ดา" แม่อุปถัมภ์ที่เธอไม่เคยพบหน้า
แม่ดาย้ำเสมอไม่ให้เธอรื้อฟื้นอดีต เพราะนั่นอาจจะเป็นการทิ้งอนาคตของตัวเอง

ลิลินรักและเชื่อฟังคำสอนของแม่ดามาตลอด
แต่ครั้งนี้เธอคิดว่าเธอคงต้องดื้อดึง...
เพราะเธอถือว่าการพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของพ่อเป็นภารกิจสำคัญที่สุดในชีวิตของเธอ

และเธอก็โชคดีไม่น้อยที่ทิวัตถ์เห็นด้วยกับเธอและพร้อมให้ความร่วมมือ...
ร่วมสืบเสาะตามล่าหาความจริงไปกับเธอ...
แม้จะต้องมีอาการปวดหัวแทบตายเมื่อต้องคิดย้อนไปถึงเหตุการณ์ในอดีตก็ตาม

มาร่วมลุ้นเอาใจช่วยแม่สาวลั่นทมไฟดอกนี้กันค่ะ








หลังอ่าน...
ชื่อของกิ่งฉัตรยังคงรับประกันความสนุกสนาน
เข้มข้นน่าติดตามของนิยายที่เธอแต่งได้อย่างเสมอต้นเสมอปลายค่ะ

เล่มนี้เป็นแนวสืบสวนเบา ๆ ค่ะ
เปิดเรื่องมาด้วยเหตุฆาตกรรมสยองที่ดูเหมือนจะไม่ได้ซับซ้อนอะไรเลย

คนเป็นแม่ตกจากระเบียงตึกเสียชีวิตในขณะที่ลูกชายคนเดียวถูกทำร้ายจนอาการโคม่า
ผู้ต้องสงสัยมีเพียงคนเดียวคือพ่อของนางเอก...คดีถูกปิดอย่างรวดเร็ว หลังตัวฆาตกรถูกตัดสินจำคุก
แล้วทุกสิ่งทุกอย่างก็เลือนหายไปกับกาลเวลา...

แต่นางเอกก็ยืนยันมั่นคงว่าพ่อของเธอไม่ได้ทำ...

การเล่าเรื่อง ตลอดถึงการเปิดตัวละครแต่ละตัวก็ดูเหมือนว่าจะไม่มีใครเข้าข่ายน่าสงสัยเลย
แต่ละคนมีปมซับซ้อนในใจของตัวเองที่ต้องปกปิดซ่อนเร้น...
จนไม่มีเวลาที่จะมาสนใจกับเหตุการณ์ที่ผ่านไปแล้วนับสิบปี
หรืออย่างน้อยก็แกล้งทำเป็นลืม...

การพยายาม hint ว่าตัวละครแต่ละตัวต่างซุกซ่อนความลับของตัวเองไว้
เป็นการหลอกล่อคนอ่านไปพร้อม ๆ กับตัวละครในเรื่องได้อย่างแนบเนียนมาก ๆ

คนอ่านอ่านไปเดาไป แล้วก็หงายเงิบเมื่อถึงบทเฉลย

กระทั่งนางเอก ซึ่งมีภาพเป็นสาวมั่น ฉลาดและทันคนก็ยังไม่วายออกอาการปัดเป๋
ไปไม่เป็นเลยทีเดียวในตอนท้าย
เข้าใจอารมณ์ความรู้สึกของเธอจริง ๆ
จุดนี้ชอบค่ะ...

อีกจุดที่ชอบ(ออกแนวฮา)...ก็คือบุคลิกกับนิสัยของตัวรองอย่างอนันยช ลูกพี่ลูกน้องของพระเอก
เขาเป็นคนมีปมเพราะอิจฉาพระเอก แต่ไม่ซับซ้อน ไม่เป็นพิษเป็นภัย
แค่ทำตัวเกรียน ๆ กร่าง ๆ ไปตามประสาเหมือนเด็กมีปัญหา
ที่ชอบเพราะรู้สึกว่าเขาเป็นธรรมชาติดี คิดยังไงก็โพล่ง ๆ ออกมา แต่ก็ฉลาดมีไหวพริบดี

เพียงแต่ว่า...ส่วนตัวยังรู้สึกว่าคนเขียนสรุปจบง่ายไปนิดหนึ่ง
มันเหมือนจะยังมีอะไรค้าง ๆ คา ๆ อยู่
ปมบางปมเหมือนจะเงื้อง่าราคาแพง ทำเอาเราคิดคาดดลเดาไปใหญ่โต
เอาเข้าจริงกลับเป็นอะไรที่...แค่เนี๊ยะ?
ง่าย ๆ อย่างนี้เลยเหรอ...
อย่างกรณีของยายวรรณิต...(ตงิดใจเพราะตัวเองเดาความลับของยายคนนี้ผิด...)
หรืออย่างนายกฤษดา นักเลงที่มาติดพันลิลินนั่นอีก...เงื้อง่ามาแต่ไกล
สุดท้ายเป็นได้แค่นักเลงกระจอก หายตัวไปจากหน้าจอเสียดื้อ ๆ งั้นแหละ

หรือเรื่องราวกุ๊กกิ๊ก ๆ ระหว่างเจ้าของโรงแรมหนุ่มกับเชฟสาวนั่นอีก
แพลม ๆ มายั่วให้คนอ่านจิ้น...แล้วก็เฟดหายไปเฉย ๆ ซะงั้น

ไม่ฟินอะ!
นึกว่าไม่มีซีนหวาน ๆ ระหว่างพระเอกนางเอกให้จิ้นให้อินแบบวาบๆหวามๆ แล้ว
จะมีซีนกุ๊กกิ๊กของคู่อื่นมาชดเชยให้มั่ง...ก็แป่ว

จะอาศัยเลิฟซีนของคู่แต่งงานอลังการที่เปิดตัวนางเอกอย่างคู่ของอนันยชกับวรรณิตก็ยิ่งแล้วใหญ่...55

สรุปว่า...ก็ชอบตามมาตรฐานกิ่งฉัตรค่ะ แต่ไม่ถึงกับกรี๊ดมากมายอะไรนัก
อย่างที่บอกว่ามันตงิด ๆ ตอนจบ รู้สึกมันง่ายไปแฮะ เหมือนมวยล้มต้มคนอ่าน...
แต่ถามว่าถ้าไม่จบอย่างนี้จะให้เขาจบแบบไหนล่ะ
ต้องเอาเป็นเอาตายกันไปข้างหนึ่งเลยไหม
ก็บอกไม่ถูกเหมือนกัน แหะ ๆ

หรือเป็นที่เราเองที่เงื้อง่าไว้เยอะ...?

สรุปของสรุปว่า...
อ่านจบแล้วก็หยิบยกมาเล่าต่อชวนอ่านกันเช่นเคยค่ะ











Create Date : 03 เมษายน 2556
Last Update : 3 เมษายน 2556 11:39:31 น.
Counter : 4833 Pageviews.

8 comments
ททท. รฟม. และ BEM ลงนามความร่วมมือ ชวนเที่ยวกรุง สะดวกปลอดภัย ใส่ใจลดมลภาวะ สัมผัสแหล่งท่องเที่ยวไทย อุ้มสี
(22 พ.ย. 2562 08:11:47 น.)
อัปเดตนิยาย lovereason
(16 พ.ย. 2562 00:07:28 น.)
:: ถนนสายนี้มีตะพาบ โครงการที่ 240 :: กะว่าก๋า
(11 พ.ย. 2562 01:27:15 น.)
หน้าปก สมาชิกหมายเลข 5545933
(5 พ.ย. 2562 23:10:03 น.)
  
ชอบตามมาตราฐานของกิ่งฉัตรเช่นกันคะ
โดย: กล้ายางสีขาว วันที่: 3 เมษายน 2556 เวลา:13:00:30 น.
  
บอกไม่ถูกว่าได้มาตรฐานผู้เขียนมั้ย เดี๋ยวรีิวิวบ้าง
โดย: ~:พุดน้ำบุศย์:~ วันที่: 3 เมษายน 2556 เวลา:13:25:51 น.
  
ก็สนุกดีนะ แต่อยากอ่านเรื่องของเชฟสาวกับเจ้าของโรงแรมต่อแล้ว
โดย: ถั่วฝักยาวสีขาว IP: 203.126.59.164 วันที่: 3 เมษายน 2556 เวลา:14:45:18 น.
  
เห็นด้วยค่ะว่าภาพรวมแล้วมันแผ่วๆ อยู่
แต่อย่างน้อย สำหรับเราเรื่องนี้แม้ไม่ได้ดังใจคาดหวัง แต่ก็ไม่มีจุดไหนให้รู้สึกขัดอกขัดใจ

ผู้เขียนยังรักษามาตราฐานของงานเขียนที่ดีไว้ได้อยู่
โดย: Serverlus วันที่: 3 เมษายน 2556 เวลา:21:46:32 น.
  
ยังไม่เคยอ่านเลยค่ะ
ต้องหามาอ่านบ้าง
ที่ซีเอ็ดลีลาวดีเพลิงวาง
เด่นมากเลย
ปกก็สวยดีค่ะ^^
โดย: lovereason วันที่: 3 เมษายน 2556 เวลา:23:47:14 น.
  
สวัสดียามเช้าครับพี่แม่ไก่


ผมสอนหื้อหมิงหมิงบ่ากลัวอะหยังสักอย่าง
แล้วก่ห้ามคนมาขู่ตวย
ตอนนี้เลยกลัวก้าพ่ออย่างเดียวครับ 555
พ่อดุมาก 5555


น้องกลัวพายุ
อันนี้ท่าจะแม่นแต๊เหมือนปี้แม่ไก่ว่า
เพราะไปดูหนังเกี่ยวกับพายุนั๊กล้ำ
เด็กก่เลยจินตนาการตามไปตวย

เหมือนเด็กตี้ดูหนังผี
แล้วก่เลยกลัวผีไปเลย

ก่น่าจะพอสอนได้อยู่นะครับ
แต่ต้องไจ๊เวลาค่อยๆบอก

น้องสาวผมก่เป๋นแพนิกกลัวพายุครับ

ก่ค่อยๆสอนเหมือนกั๋น
หื้อดู หื้อค่อยเดินออกไปดูพายุดูลมแรงๆ
ถ้ามีคนอยู่ตวย
ความกลัวก่จะบ่านั๊กครับ







โดย: กะว่าก๋า วันที่: 4 เมษายน 2556 เวลา:6:36:45 น.
  
เรื่องนี้พู่ซื้อมาตอนออกใหม่ๆ เลยค่ะเพราะว่าเป็นแฟนของ
กิ่งฉัตรเขา พอหนังสือออกมาก็รีบวิ่งไปซื้อทันด่วนเลยค่ะ
พอได้อ่านแล้วยิ้มเลยเพราะว่าเรื่องราวของเค้าก็เรียกว่า
เต็มอิ่มเลยล่ะค่ะ
โดย: JewNid วันที่: 4 เมษายน 2556 เวลา:12:09:27 น.
  
เล่มนี้ยังไม่ได้อ่านเลยค่ะ
โดย: หวานเย็นผสมโซดา วันที่: 6 เมษายน 2556 เวลา:22:22:54 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

Maekai.BlogGang.com

แม่ไก่
Location :
ลำปาง  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
 ผู้ติดตามบล็อก : 182 คน [?]

บทความทั้งหมด