เพียงแค่...โลกคนละใบ

---

เพียงแค่...โลกคนละใบ [Tale of Love]
( เรื่องเล่า..ความรัก - บทสัมภาษณ์พิเศษ )

---

เจ้ากอล์ฟ

Fri 17 Feb 07 - 05:10 pm
“ แหม จะมาหลอกถามเรื่องความรักของผมเหรอ ให้คุยถึงเรื่องนี้มันเขิน ๆ ยังไงไม่รู้สิ ผมก็ไม่ใช่พวกดาราดัง พูดไปก็ไม่มีใครอยากจะสนใจ แต่ก็นะ...ถ้าจะคุยก็โอเค อายุผมก็ไม่น้อยแล้ว จะให้ร่ายยาวตั้งกะสมัยอนุบาลเห็นทีจะไม่ไหว เอาเป็นว่าอยากรู้อะไรก็ถามมาละกัน “



Fri 17 Feb 07 - 06:15 pm
“ ผมชอบเธอแล้วทำไมไม่จีบหรือเข้าไปคุยน่ะเหรอ เฮ้อ...มันเป็นเรื่องน่าเศร้าน่ะ ผมไม่กล้าจริงๆ แล้วอีกอย่างผมอยู่วารสาร ส่วนเธอน่ะวิทยุโทรทัศน์โอกาสที่จะเจอกันมีน้อยมาก แต่แล้วมีวันหนึ่งต้อมเพื่อนสนิทผมเขาพูดออกมากลางวงเพื่อนฝูงว่าเขาจะจีบน้ำผึ้ง ผมรู้สึกเศร้าใจอย่างบอกไม่ถูก แต่ก็ไม่รู้จะทำยังไง เพราะต้อมก็เป็นเพื่อนผมคนหนึ่งเหมือนกัน ซึ่งต่อมาเขาและเธอก็เป็นแฟนกัน ระหว่างนั้น ในช่วงวัยเรียนเราสามคนและเพื่อน ๆ ในกลุ่มก็ได้ไปเที่ยวตามที่ต่าง ๆ บางครั้งก็นั่งร้านเหล้า บางทีก็ไปเที่ยวทะเลตามต่างจังหวัด มีอยู่ครั้งหนึ่งที่ผมจดจำได้เป็นพิเศษ เราในกลุ่มไปเที่ยวทะเลกัน แล้วเกิดมีอุบัติเหตุเล็กน้อยเกิดขึ้นกับเพื่อนคนหนึ่ง เราทั้งหมดจึงแบ่งเป็นสองกลุ่ม กลุ่มแรกพาเพื่อนไปโรงพยาบาล ส่วนที่เหลือดูแลข้าวของอยู่ที่บ้านพัก “



Fri 17 Feb 07 - 10:20 pm
“ ต้อมน่ะเหรอ คืนนั้นผมก็ไม่รู้หรอกว่าต้อมอยู่ที่ไหน แต่คาดว่าอาจพาเพื่อนไปโรงพยาบาล หรือไม่ก็เมานอนสลบอยู่ในบ้านพัก ทุกอย่างยังคงเหมือนเดิม ต้อมกับน้ำผึ้งก็ยังคงเป็นแฟนกัน ผมจึงเริ่มรู้สึกว่า โลกแคบๆ ที่ผมอยู่ กับโลกสีชมพูอันสดใสของเธอมันช่างแตกต่าง และห่างไกลกันเหลือเกิน จวบจนถึงเวลาที่เราต้องแยกย้ายจากกัน ต่างคนต่างมีเส้นทางชีวิตที่ต้องก้าวไป ผมไม่ได้เจอต้อมอีกเลย และผมก็คิดถึง....คิดถึงนางฟ้าอยู่เสมอมา แต่ก็ไม่รู้ว่าเธอบินไปอยู่ ณ ที่แห่งใด จนมาเมื่อสามปีก่อน หลังจากที่ผมบวชเรียนได้ 4 เดือน พอสึกออกมาผมก็ได้รับข่าวว่าต้อมและน้ำผึ้งได้เลิกกันแล้ว ด้วยเหตุที่ต้อมถูกพ่อแม่จับคลุมถุงชนกับสาวแถวบ้าน ผมประหลาดใจมาก เพราะผมเองก็ไม่อยากให้น้ำผึ้งต้องเสียใจ ผมจึงสอบถามเพื่อนสนิทคนหนึ่ง เพื่อถามความเป็นมาต่าง ๆ ในระหว่างที่ผมอยู่ในโลกส่วนตัวมาหลายปี “

Sat 18 Feb 07 - 00:35 am
“ ขอดื่มน้ำหน่อยนะ คอชักเริ่มแห้งละ อ้าว..เอาล่ะถึงไหนละ อืม....ผมได้เบอร์โทรของน้ำผึ้งมา ซึ่งนับเป็นครั้งแรกเลยล่ะที่ผมได้คุยกับเธอ แต่ผมก็ไม่ได้ถามเรื่องของต้อม เพราะผมสัญญากับตัวเองว่า จะไม่เอ่ยถามถึงความรักที่ผิดหวังของเธอเด็ดขาด

ช่วงนั้นผมได้เปิดร้านเล็ก ๆ เกี่ยวกับสิ่งพิมพ์ที่ชานเมือง เราสองคนคุยผ่านทาง msn และโทรศัพท์ แต่ก็ไม่บ่อยนัก นาน ๆ ครั้งเธอจะทักทายผมมา ส่วนผมน่ะเหรอ ไม่กล้าทักเธอหรอก กลัวเธอยุ่งอยู่กับงาน และจะพาลรำคาญผมซะเปล่า ๆ ตั้งแต่นั้นมาผมก็ได้แต่แอบห่วงใย แอบคิดถึงขนาดที่ว่าเก็บเอาไปนอนฝันถึงเป็นตุเป็นตะ และมันไม่ใช่ฝันแค่ครั้งสองครั้งเสียด้วยสิ มันมากจนผมก็นับไม่ไหวเหมือนกัน เวลาผ่านไปไวมาก จนมาวันนึงผมรู้สึกถึงความเปลี่ยนไปบางอย่าง และมันก็อย่างที่ผมคิดไว้จริง ๆ นางฟ้าของผมได้พบรักครั้งใหม่กับชายหนุ่มในที่ทำงานเดียวกัน เธอกลับสู่โลกสีชมพูที่โปรยปรายด้วยกลีบกุหลาบ ส่วนผมเดินเข้าสู่โลกส่วนตัวใบเล็ก ๆ เก่า ๆ ที่เงียบเหงาอีกครั้ง “

Sat 18 Feb 07 - 01:27 am
"จากวันที่น้ำผึ้งมีคนรักใหม่ เราไม่เคยได้คุยกันอีกเลย แต่ผมยังเจอเธอ แต่ก็เป็นแค่นามแฝงใน msn บางครั้งเธอจะเอารูปตัวเองมาใส่ไว้ที่จอแสดงภาพ ผมได้แต่เอาเม้าท์คลิก และแอบดู แอบมองอยู่อย่างนั้น เธอยังคงเป็นนางฟ้าคนเดิม... ผมเริ่มทำงานอย่างที่เคยฝันเอาไว้มานาน ผมเขียนเรื่องสั้นขึ้นมาหลายเรื่อง แต่ก็ไม่เคยได้เขียนถึงนางฟ้าที่แสนดีเลยสักครั้ง จนกระทั่งคุณมาถามผมนี่ล่ะ ผมจึงมีโอกาสได้เล่าออกไป “

Sat 18 Feb 07 - 02:13 am
“ ปีใหม่ที่ผ่านมาผมอยู่ที่ไหนเหรอ ใช่สินะคืนข้ามปีในวันนั้น มีเหตุระเบิดทั่วกรุง ตอนนั้นผมอยู่ในงานเลี้ยงที่บ้านเพื่อน พอได้รับข่าวว่ามีการวางระเบิด ผมนึกถึงคนสองคนขึ้นมาทันที คนแรกที่ผมโทรไปหาคือ ครอบครัว พวกเขาไปเที่ยวต่างจังหวัด ผมก็โทรไปบอกข่าวเหตุการณ์ร้ายให้พ่อ และแม่ทราบ หลังจากที่วางสายแล้ว ผมเลื่อนหาเบอร์ของน้ำผึ้งทันที ตรู้ดดด....ไม่มีคนรับ เอาล่ะสิทีนี้ผมก็คิดมากเป็นการใหญ่ พลางคิดว่าเธอต้องออกไปเที่ยวกับเพื่อน หรือกับแฟนแน่ ๆ ตายล่ะ!! ถ้าเกิดนางฟ้าผมไปเที่ยวในจุดที่มีระเบิดล่ะจะทำยังไง ผมนั่งลงกับพื้นในมือกำโทรศัพท์ไว้แน่น นี่ถ้าน้ำผึ้งเป็นอะไรไปผมจะทำอย่างไร แค่นี้ผมยังดูแลเธอไม่ได้เลย ภาพวันเก่า ๆ ของเธอมันลอยวนเวียนในหัวผมเต็มไปหมด สักพักใหญ่เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น เบอร์นั้นแปลกมาก ใช่แล้วน้ำผึ้งนั่นเอง เธออยู่บ้านที่ต่างจังหวัด เชื่อไหมว่าพอผมได้ยินดังนั้น มันทำให้ผมลืมเรื่องระเบิดกลางกรุงไปเลย “



Sat 18 Feb 07 - 05:30 am
“ คุณจะถามใช่ไหมล่ะ ว่าไอ้ตี๋คนนั้นเป็นใคร เรื่องนี้ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน แต่สุดท้ายเราสามคนนั่งกินข้าวที่ร้านข้าวต้ม โดยที่ไม่มีหนุ่มตี๋หน้ามนคนนั้นอยู่ด้วย จนกระทั่งขากลับผมขออาสาไปส่งน้ำผึ้ง ระหว่างที่อยู่บนรถ ผมแอบมองหน้าเธอยามที่เธอหลับ จิตใจของผมมันรู้สึกอบอุ่นอย่างบอกไม่ถูก ผมอยากหยุดเวลานี้เอาไว้เหลือเกิน ไม่ว่าจะวันไหนหรือวันใด เธอยังคงเป็นเธอ ฉันก็ยังเป็นฉัน แม้ว่าเส้นขนานสองเส้นไม่มีทางมาบรรจบกัน แต่มันก็จะคอยอยู่เคียงข้างและดูแลกันและกัน...ตลอดไป “



* ชื่อ ตัวละคร และเรื่องสั้นนี้ ถูกแต่งขึ้นมาใหม่ มิได้อ้างอิงถึงผู้ใด

Create Date : 13 มีนาคม 2550 Last Update : 13 มีนาคม 2550 1:32:10 น. Counter : 1551 Pageviews.		27 comments
Share Tweet

	เก็บตกการเดินออกกำลัง... tanjira (9 ม.ค. 2568 14:11:34 น.)		3 M E A L S_ A D A Y ป้ายเหลืองสไตล์ nonnoiGiwGiw (8 ม.ค. 2568 15:18:41 น.)
	Volkswagen Beetle GSR Zamak (Majorette) kid^_^ (2 ม.ค. 2568 14:47:32 น.)		รวมธรรม14 นาฬิกาสีชมพู (12 ม.ค. 2568 07:41:17 น.)