ค่ำคืนแห่งสายฝนกับเรื่องราวในร้านกาแฟ

---

ค่ำคืนแห่งสายฝนกับเรื่องราวในร้านกาแฟ

ลุงรัน

---

หัวค่ำของคืนหนึ่งในฤดูฝน ขณะเม็ดฝนร่วงลงมาเป็นสาย มีแสงไฟแปลบปลาบพาดผ่านบนฟ้ามืดเป็นบางช่วง บรรยากาศซึมเซาเหงาพิกล ทันใดนั้น รถยนต์คันหนึ่งได้แล่นเข้ามาจอดที่หน้าร้านกาแฟเล็ก ๆ แห่งหนึ่งของเมืองที่ตกแต่งอย่างง่ายดายหากแต่งดงาม จากกระจกใสที่กั้นอยู่ที่ด้านหน้าร้าน แลเห็นแสงเทียนวับแวมอยู่ตามโต๊ะต่าง ๆ ท่ามกลางความสลัวภายในร้านกาแฟแห่งนั้น นอกจากนี้ เหนือประตูของร้าน มีกระดิ่งเล็กๆแขวนไว้ คราใดที่มีแขกเข้าร้าน มันจะส่งเสียงดังกรุ๊งกริ๊งขึ้นทุกครั้งไป

สักพักนึง ชายหนุ่มลูกค้าประจำของร้านจึงก้าวลงมาจากรถคันนั้น พร้อมกับวิ่งฝ่าม่านฝนหนาเข้าสู่ใต้ชายคาของร้านรวง พลางมองสำรวจร่างเปื้อนฝนของตัวเองอย่างเงอะงะ ก่อนจะใช้ผ้าเช็ดหน้าผืนน้อยเช็ดไปตามร่างที่พราวไปด้วยหยดน้ำ และอีกชั่วประเดี๋ยว ชายคนที่ว่าก็ได้ก้าวเข้ามาในร้านที่ตอนนี้มีลูกค้าอยู่บางตา

หญิงสาวเจ้าของร้านส่งรอยยิ้มอบอุ่นแหวกอากาศหนาวเย็นและเสียงไวโอลินที่บรรเลงเพลงไพเราะอยู่ตรงมุมหนึ่งของร้านไปให้เขา แต่เขากลับนิ่งเงียบ เฉยชา เธอสังเกตเห็นว่าใบหน้าของเขาดูหมองหม่นผิดไปจากทุกวัน รู้สึกใจหายเมื่อระลึกได้ถึงรอยยิ้มและคำตอบรับคำทักทายอันสดใสของเขาในวันคืนที่ล่วงมา

เขาเดินหงอยๆไปที่โต๊ะตัวน้อยตรงมุมสุดของร้านใกล้กับเคาเตอร์เก็บเงินอันเป็นที่ประจำของเขาแต่ไหนแต่ไรมา ครั้งนี้ก็เหมือนเช่นทุกครั้ง เขาร้องสั่งกาแฟดำไม่ใส่น้ำตาลและครีมเทียม หลังจากเธอชงเสร็จแล้ว ขณะยกมันมาเสิร์ฟให้ที่โต๊ะของชายหนุ่ม แม้ในใจจะกริ่งเกรงอยู่บ้างว่า เขาอาจจะไม่พอใจกับการที่เธอจะก้าวล้ำเข้าไปวุ่นวายกับเรื่องของเขา เพราะอันที่จริง เส้นทางชีวิตของเขาและเธอที่มาบรรจบกันก็แต่เพียงภายในร้านกาแฟแห่งนี้เท่านั้น เธอเป็นเจ้าของร้าน เขาเป็นลูกค้าประจำ ...ก็เท่านั้นจริงๆ

ทว่าด้วยสำนึกแห่งความห่วงใยอันบริสุทธิ์ เธอตัดความกังวลที่ว่านี้ออกไป ตัดสินใจเอ่ยถามชายหนุ่มขึ้นว่า เกิดอะไรขึ้นกับเขาและมีสิ่งใดบ้างที่เธอพอจะช่วยเหลือแบ่งเบามันได้ ชายหนุ่มได้แต่ยิ้มเศร้าพร้อมกับส่ายหน้าอย่างเหนื่อยหน่าย ในระหว่างที่ยกถ้วยกาแฟที่มีไอร้อนลอยคลุ้งอยู่ขึ้นจิบ จากนั้นจึงเบือนหน้าทอดสายตาเหม่อลอยออกไปยังท้องถนนที่มีสายฝนโปรยปรายอยู่ที่นอกร้าน

เวลาผ่านไปพร้อมๆกับความเงียบงำจนได้ยินเสียงฝนพรำ ไม่มีคำพูดใด ๆ เล็ดลอดออกมาจากปากของเขาเลย ทั้งที่ ตามปกติแล้ว ในห้วงเวลาเช่นนี้ ขณะละเลียดกาแฟถ้วยโปรด เขามักจะส่งเสียงชวนเธอคุยเรื่องโน้นเรื่องนี้ไปพลางๆอยู่เสมอ ทั้งเรื่องที่ทำให้สุขและเศร้า เงียบเหงาและเบิกบาน จนดูราวกับว่า ในยามที่ทั้งสองได้พูดคุยกัน ขอบฟ้าของการสนทนาได้แผ่ขยาย กว้างไกลออกไปทุกที ๆ อย่างไม่มีที่สิ้นสุด

เวลาผ่านไป ฝนหยุดตกแล้ว กาแฟพร่องไปเพียงเล็กน้อย เขาวางเงินเท่ากับราคากาแฟไว้ที่บนโต๊ะข้างถ้วยกาแฟว่างเปล่า ลุกขึ้นยืนและหันกายไปที่ประตู ทำท่าคล้ายจะจากไปโดยปราศจากคำล่ำลา

หญิงสาวรีบคว้าถุงกระดาษสีน้ำตาลอ่อนบนเคาเตอร์ที่เธอได้ตระเตรียมไว้ก่อนหน้า มาถือไว้ในมือ และเดินตรงไปที่เขา พร้อมกับยื่นถุงใบนั้นให้แก่ชายหนุ่ม เขารับมันไปอย่างงง ๆ จากนั้นจึงเปิดมันออกดู แล้วเขาก็พบว่า ภายในถุงใบนั้น มีขนมเค้กรสชาติที่เขาโปรดปราน บรรจุอยู่ในกล่องพลาสติกใส สีม่วงเข้มของบลูเบอร์รี่ที่ราดอยู่เหนือครีมสีขาวละมุน มองดูสะดุดตา เขามักจะสั่งมันติดมือกลับไปทานที่บ้านด้วยทุกครั้ง แต่ครั้งนี้ ชายหนุ่มจำได้แม่นยำว่าเขาไม่ได้สั่งเลย เพราะในช่วงเวลาอันย่ำแย่เช่นนี้ เขาไม่มีแก่จิตแก่ใจที่จะทานมันหรอก

หญิงสาวเอ่ยปากขึ้น เมื่อเห็นชายหนุ่มทำสีหน้าฉงน
“ฉันให้ค่ะ ไม่คิดเงินหรอก เออ..และไม่ว่าจะมีเรื่องราวเลวร้ายใด ๆที่เกิดขึ้นกับคุณอยู่ในขณะนี้ ฉันขอภาวนาให้ทุกอย่างดีขึ้นในเร็ววันนะคะ”
เขาพยักหน้ารับคำบอกนั้นอย่างตื้นตัน ก่อนจะหันกายเพื่อเตรียมจากไป “เดียวก่อนค่ะ” หญิงสาวร้องเรียกเขา มือเรียวสวยของเธอคว้าร่มที่มีชื่อร้านที่แขวนอยู่ที่ผนังข้างหนึ่งของร้าน ยื่นส่งไปให้เขา เขารับมันมาด้วยรอยยิ้ม ก่อนจะผลักประตูเดินออกจากร้านมา และตรงไปยังรถยนต์ของเขา ท่ามกลางแสงดาวพร่างพรายเต็มฟ้าใสหลังฝนซา

ค่ำคืนถัดมา... ฝนยังคงตกหนักอยู่ที่นอกร้านเหมือนเช่นคืนวาน ภายในร้านกาแฟของหญิงสาวที่ เวลานี้คลาคล่ำไปด้วยผู้คนมากมายที่มาหลบฝน บรรดาลูกค้าต่างพากันสั่งเครื่องดื่มร้อน ๆ มาดื่มแก้หนาวกัน เสียงพูดคุยจอแจดังเคล้าไปกับเสียงไวโอลิน ท่ามกลางกลิ่นหอมจาง ๆ ของกาแฟหลากหลายชนิดลอยกรุ่นไปทั่วร้าน
และแล้ว อย่างไม่คาดฝัน ทันใดนั้น ชายหนุ่มหน้าเหงาคนเมื่อคืนวานก็ผลักประตูร้านเข้ามา ในมือของเขามีร่มของร้านที่เปียกปอนไปด้วยเม็ดฝน และในหน้ามีรอยยิ้มระบายอยู่ เขาเดินผ่านผู้คนในร้านตรงมาที่หญิงสาวเจ้าของร้านที่กำลังวุ่นวายกับการบดเมล็ดกาแฟและชงกาแฟถ้วยแล้วถ้วยเล่าอยู่ที่เคาเตอร์

ชั่วอึดใจ เขาก็มายืนอยู่ที่ตรงหน้าเธอ แต่แทนที่จะสั่งอะไรมาดื่มแก้หนาวเหมือนเช่นลูกค้าคนอื่นๆ เขาเอ่ยเรียกเธอเสียงแผ่ว “คุณเจ้าของร้านครับ” และยื่นดอกกุหลาบสีชมพูดอกหนึ่ง พร้อมกับกระดาษชิ้นเล็ก ๆ แผ่นหนึ่งมาให้กับเธอ จากนั้นจึงเดินตัวปลิวออกจากร้านไปพร้อมกับรอยยิ้มตรงไปยังรถยนต์ที่จอดอยู่ที่หน้าร้านอย่างร่าเริง แตกต่างจากอาการเศร้าซึมเมื่อค่ำคืนวานอย่างหน้ามือเป็นหลังมือ ปล่อยให้เธอและคนในร้านได้แต่ตะลึงกับท่าทีแปลก ๆ ของเขา

เวลาผ่านไปเนิ่นนาน ฝนเริ่มซา คนในร้านต่างพากันทยอยออกจากร้านไปจนเหลือเพียงไม่กี่โต๊ะ หญิงสาวนั่งลงบนม้านั่งตัวน้อยหลังเคาเตอร์ เปิดอ่านข้อความบนกระดาษแผ่นนั้น ในจดหมายที่เขียนมาถึงเธอ เขาเขียนข้อความเอาไว้ว่า

“ถึงคุณเจ้าของร้าน
ทุกวันนี้ บนโลกที่ร่ำรวยวัตถุแต่ยากจนเวลา
มีคนไม่มากนักหรอกที่จะยอมเสียเวลามาสนใจใยดีกับความทุกข์ของคนอื่น
แม้มันอาจจะดูช่างเป็นสิ่งเล็กน้อยเสียเหลือเกินกับสิ่งที่คุณได้กระทำไปเพื่อผม
แต่คุณจะเชื่อหรือไม่ว่า เพราะน้ำใจที่คุณมีให้กับผมเมื่อค่ำวานนี้
มันทำให้ผมตื่นจากฝันร้าย และมีกำลังใจที่จะลุกขึ้นมาจัดการ
กับปัญหาที่รุมเร้าอยู่ในขณะนั้นได้อย่างประหลาด
และถึงแม้ว่าในเวลานี้ ปัญหาของผมมันจะยังไม่ได้รับการแก้ไขให้ลุล่วงไปก็ตามที
แต่ผมเชื่อว่าผมจะผ่านมันไปได้อย่างแน่นอนในอีกไม่นานครับ

ผมเขียนจดหมายฉบับนี้มาถึงคุณ ก็เพียงเพื่อที่จะบอกว่า
ผมรู้สึกดีใจที่ในห้วงเวลาที่ไม่พบใคร อย่างน้อย ผมก็ยังพบคนเช่นคุณ -คนที่อบอุ่นจริงใจที่พร้อมจะหยิบยื่นน้ำใจให้แก่เพื่อนร่วมโลก ...
ขอบคุณนะครับ...สำหรับความใจดีของคุณ
อืม…ไม่ทราบว่า ผมจะขอมากเกินไปไหม ? หากผมจะขอให้คุณเป็นเช่นนี้ตลอดไป
จาก
ลูกค้าประจำของคุณ”

ถึงตรงนี้... หญิงสาวอมยิ้มให้กับตัวเอง มีเสียงกรุ๊งกริ๊งที่ประตูร้านดังขึ้น หญิงสาวเดินไปต้อนรับลูกค้ารายใหม่ที่กำลังเพิ่งก้าวเท้าเข้ามาภายในร้านกาแฟของเธอด้วยหัวใจที่แสนเบิกบานและเป็นสุข
...……………

Create Date : 11 ตุลาคม 2549 Last Update : 17 ตุลาคม 2549 9:36:41 น. Counter : 3365 Pageviews.		18 comments
Share Tweet

	มื้อนี้เสี่ยอั๋นขอเลี้ยงเอง nokeja (11 ม.ค. 2568 20:28:46 น.)		BookWalker Taiwan ประกาศอันดับ BL e-Book ขายดี ประจำปี 2024 iamZEON (12 ม.ค. 2568 18:59:46 น.)
	เก็บตกการเดินออกกำลัง... tanjira (9 ม.ค. 2568 14:11:34 น.)		BlogGang Popular Award ครั้งที่ 21 BlogGang.com (6 ม.ค. 2568 10:13:44 น.)