ไล่เรียงลำดับหนังตามวันเวลาที่ได้เข้าไปชมในโรงนะครับ
เอ่อ....และบล็อกนี้ก็ยังยาวเหมือนเดิมครับ .....

เรื่องมีอยู่ว่า...นักข่าวสาวคนนึงเบื่อการทำข่าวสังคม เบื่อที่ต้องรับรู้ความเป็นจริงของสังคมที่ว่าผู้หญิงยังถูกกดขี่ข่มเหงจากผู้ชายอยู่วันยังค่ำ
ด้วยความบังเอิญ เธอไปเจอข้อมูลเกี่ยวกับ 3 คดีฆาตกรรมของวงการหมอ ซึ่ง 3 คดีดังกล่าวก็ยังมีส่วนพัวพันกับบ้านหลังหนึ่งโดยบังเอิญ
เธอจึงเปลี่ยนแนว เข้าไปทำสกู๊ปข่าวเกี่ยวกับบ้านหลังนั้น ว่ามันมีที่มาอย่างไร
ก่อนที่จะพบว่า...ไม่ใช่แค่แนวข่าวของเธอที่เปลี่ยนไป
แต่ชีวิตคู่ของเธอก็กำลังจะเปลี่ยนไปโดยไร้มูลเหตุ(เกือบจะ)สิ้นเชิง!

สิ่งที่ติดมาจากในโรง
"บ้านผีสิง" ผลงานการกำกับของคุณมณฑล อารยางกูร
ที่เคยสร้างเซอร์ไพรส์สำหรับผมจากผลงานก่อนหน้าอย่าง "ผีคนเป็น"(ที่ทำออกมาดีเกินคาด)
มาคราวนี้พี่แกก็ยังไม่วายเซอร์ไพรส์ผมอีก....
แต่ทว่ากลับเป็นไปในแนวทางตรงกันข้ามกับผีคนเป็น

"บ้านผีสิง" เป็นหนังที่ดูมีฟอร์ม มีพล็อตที่จับต้องได้กว่าผีคนเป็น
แต่มันกลับคว้าน้ำเหลวในแง่ของความน่าเชื่อถือ
ดูเหมือนว่าผกก. พยายามเหลือเกินในการที่จะล่อหลอกคนดูให้ไขว้เขวกับเรื่องราวในหนัง
แต่การพยายามที่มากเกินไป รวมไปถึงการทิ้งทางให้คนดูมากจนเกินความจำเป็น
ทำให้เมื่อถึงจุดไคลแมกซ์ของหนัง แทนที่จะทำให้คนดูอึ้งหรือเสียวสันหลังวาบ
กลับกลายเป็นความน่าขบขัน(ขื่น) ถึงแรงจูงใจในการกระทำบางอย่างของตัว"นางเอก"
แต่นั่นดูเหมือนจะยังแย่ไม่พอ
เมื่อหนังยังจะลากคนดูต่อจากไคลแมกซ์ของหนังไปอีกจนจบเรื่อง
ในลักษณะคล้ายๆ ที่"เอริก้า เบน"จาก The Brave One กระทำ
แต่มันกลับไม่ช่วยให้หนังสนุกขึ้นแต่อย่างใดเลย
กลับเต็มไปด้วยคำถามมากกว่า....ว่าคนทำหนังเรื่องนี้ ต้องการจะให้อะไรกับคนดูกันแน่....

"บ้านผีสิง"เป็นหนังไทยเรื่องแรกของปีนี้ ที่ผมรู้สึกตัวโดยทันทีว่าน่าผิดหวัง
คงเป็นเพราะหวังไว้กับมันพอดูครับ
ส่วนใครดูแล้วชอบ ก็ดีใจแทนคุณด้วยครับ...

นี่คือหนังไทยที่ผมสบประมาทไว้ก่อน เพราะแม้แต่เพื่อนสนิทผมก็มิได้ปลื้มมากมายนัก
ยิ่งหนูหิ่นฯ แล้วยิ่งไปกันใหญ่ เป็นหนังตลกสาดที่ผมไม่เข้าใจว่า "ทำไมไม่ทำเป็นหนังการ์ตูนตามต้นฉบับซะเลยเล่า?"

เนื่องจากวันนั้น(วันเดียวกันที่ดูบ้านผีสิงนั่นแล)
มีเพื่อนสาวที่ต้องการชมหนังเรื่องนี้(บ้านเล็ก)ซะเหลือเกิน
ประกอบกับที่คุณเธอวีนผมซะมากมายที่ดันพาไปดู"บ้านผีสิง"
จึงต้องทำให้พากันไปดู "บ้านเล็ก" เป็นการตอบแทนที่ทำให้คุณเธอเสียเวล่ำเวลากับหนังเรื่องนั้น...

สิ่งที่ติดมาจากในโรง

ดูเรื่องนี้จบ ไม่รู้ทำไมผมคิดถึงหนัง"สายล่อฟ้า"ของเฮียยุทธเลิศ
นอกจากตัวนางเอกจะมีอาชีพใกล้เคียงกันแล้ว มันยังเป็นหนังตลกที่เจือความโรแมนติกเข้าไปด้วยเหมือนกัน
(คำว่าคิดถึงหนังของผม ไม่ได้แปลว่า"ลอก"อย่างที่คนบางคนในเฉลิมไทยชอบใช้ด่าหนังกันนะจ๊ะ)
แต่สิ่งที่ "สายลับจับบ้านเล็ก" ดูด้อยกว่า "สายล่อฟ้า" ก็คือพล็อตเรื่องที่กลวงกว่า...

จริงอยู่ที่หนังได้ทีมนักแสดงที่น่าสนใจ มีสเน่ห์เฉพาะตัวของแต่ละตัวละคร
มีเพลงและภาพที่เกื้อหนุนหนังให้เดินไปข้างหน้า
มีการตัดต่อเล่าเรื่องที่น่าชื่นชม(เฉพาะคนตัดต่อเท่านั้น)

แต่การเล่าเรื่องโดยรวมของคุณเอส...ผมว่าแกยังไม่แม่น
ผมสังเกตหนังและละครของคุณเอสมาหลายครั้งแล้วครับ
ว่าแกไม่แม่นเรื่องการกำกับอารมณ์ของหนังโดยรวม
ยิ่งเรื่องนี้นั้น ก็มีการโดดไปโดดมาของแนวหนังพอสมควร
พูดง่ายๆ ว่าเป็นหนังดูสนุก แต่ไม่กลมกล่อม...
เป็นหนังที่เหมาะสำหรับดูคลายเครียด(อาการที่คนไทยชอบเป็นกัน)
แต่ไม่เหมาะที่จะดูเพื่อคิดต่อยอด หรือคิดวิเคราะห์อะไรกับมัน

แม้กระทั่งสัญลักษณ์เรื่อง"บ้าน"ที่ตัวหนังใส่เข้ามา
ก็ดูจะเป็นเพียงเครื่องหมายดาดๆ ที่เราสามารถพบเห็นได้ทั่วไปตามMVของแกรมมี่หรืออาร์เอส

แต่แบบนี้แหล่ะครับ ที่คนดูชาวไทยส่วนใหญ่ชอบกัน
อะไรที่มันง่ายๆ สบาย น่ารัก พี่ไทยก็พร้อมจะเทใจเชียร์เต็มที่

ซึ่ง "สายลับจับบ้านเล็ก" สำหรับผมก็คงรู้สึกเหมือนคนไทยส่วนใหญ่ครับ
ว่าดู สนุก จบประทับใจ
แต่ถ้าจะให้ดูซ้ำ...หรือซื้อเก็บไว้... มันไม่ใช่เรื่องจำเป็นเลยครับ

ชวนคิดเล่นๆ กับตัวเลข 14 0 8
1. ในหนังบอกว่านี่คือหมายเลขห้องอาถรรพ์ของโรงแรม The Dolphin
2. ตัวเลขเมื่อนำมารวมกันก็เท่ากับ 13 (อันนี้ทายไม่ยาก)
3. ชั้นของห้องอาถรรพ์อยู่บนชั้นที่ 14 แต่เอาเข้าจริงๆ มันก็คือชั้น 13 เพียงแค่เปลี่ยนตัวเลขเพื่อแก้เคล็ด
4. 1408 ก็หมายความว่าห้องนี้อยู่บนชั้น 14 ห้องลำดับที่ 8 และเลข 8 ถ้านำมาวางในแนวนอน คุณนึกถึงเครื่องหมายอะไร? ใช่แล้วครับมันคือ .... Infinity เครื่องหมายแห่งความ"ไม่รู้จุดจบ"นั่นเอง....

และจาก 4 ข้อที่ผมชวนคิดเล่นๆ ก็ดูจะมีส่วนเกี่ยวข้องกับหนังเรื่องนี้ทั้งหมด โดยเฉพาะอย่างยิ่งในข้อที่ 4

หลังจากที่ Mike Enslin (รับบทโดย John Cusack ที่โอบอุ้มหนังทั้งเรื่องได้อย่างน่าชื่นชม) ได้อ้อนวอนแกมบังคับผู้จัดการโรงแรมที่จะพาตัวเองเข้าไปพิสูจน์ความอาถรรพ์ของห้อง 1408 แล้ว
สิ่งที่เขาได้ค่อยๆ พบและเผชิญในห้อง 1408 ก็นำมาซึ่งความรู้สึกที่เขาเคยคิดว่ามันได้หมดไปนานแล้ว.... นั่นคือ "ความกลัว" และ "ความศรัทธา"
ตัวหนังได้แสดงให้เราได้เห็นตั้งแต่เริ่มเรื่องเลยว่า Mike Enslin ไม่ใช่ผู้ชายที่น่าคบหาเท่าไหร่นัก เขาดูแข็งกระด้างและเย็นชาอย่างเหลือเกิน
จนเมื่อหนังพาเขาเข้าไปในห้องห้องนั้น ก็ทำให้เราได้พบอีกด้านนึงของเขาที่ถูกเก็บซ่อนเอาไว้ลึกๆ ในใจ

(ต่อไปนี้ สปอยล์แน่....หากดูแล้วก็ลากอ่านหรือคลิก 3 ครั้งติดกันในแถบดำนะพี่น้อง)

---

1. Mike Enslin เคยมีลูกสาวมาก่อน แต่ลูกของเขาเพียงคนเดียวก็มีอันเป็นไปไปเสียก่อน และเมื่อตอนที่ลูกของเขาใกล้จะสิ้นใจเขาเคยคัดค้านภรรยาที่พยายามให้ลูกเชื่อในเรื่องสวรรค์และพระผู้เป็นเจ้า...เพราะเขาคิดว่านั่นคือแนวคิดของคนอ่อนแอที่ยอมแพ้ต่อโชคชะตา - - - และนั่นก็นำมาซึ่งความสิ้นศรัทธาเมื่อลูกของเขาจากไปอย่างไม่มีวันกลับ(?)จริงๆ
2. Mike Enslin กลายเป็นคนไม่เอาอ่าว เขาและภรรยาแยกกันอยู่หลังเหตุการณ์ครั้งนั้น เขากลายเป็นนักเขียนที่เขียนเกี่ยวกับเรื่องอาถรรพ์ของโรงแรมหรือสถานที่ต่างๆ ว่าที่ใดที่น่ากลัวมีวิญญาณอาศัยอยู่บ้าง เขาก็จะตามไปพิสูจน์ก่อนที่จะพบว่ามันไม่มี"วิญญาณ"หรืออะไรที่"น่ากลัว"อย่างที่ร่ำลือเอาซะเลย
3. นัยหนึ่งการพิสูจน์ลองดีของเขาว่าที่ใดมีวิญญาณ คล้ายเป็นการบอกเราว่า เขากำลังหมกมุ่นอยู่กับการตายของลูกสาว และการตะลอนทัวร์สถานที่สยองต่างๆ ของเขา ก็บอกกับเราว่า เขาอาจกำลังตามหา "วิญญาณของลูกสาว" ก็เป็นไปได้...ซึ่งเขาก็ไม่เคยได้พบ...

จนกระทั่งสิ่งที่เขาเจอในห้อง 1 4 0 8 ก็ดูเหมือนจะเรียกสิ่งต่างๆ กลับมา ไม่ว่าจะเป็นความศรัทธา หรือแม้กระทั่ง ความกลัว...

สิ่งที่ติดมาจากในโรงอันนี้ผู้เขียนคิดเป็นตุเป็นตะมากๆ ขอเตือน...

1408 เป็นหนังที่ดูมีอะไรๆ มากกว่าที่คิดครับ
วิธีเล่าเรื่องของผู้กำกับมิคาเอล ฮาฟสตรอม ก็ดูมีลูกเล่นชั้นเชิงแต่ก็ยังไม่แพรวพราวจนถึงขนาดชวนให้ติดตามตลอดเรื่องเท่าไรนัก
แต่นั่นก็คงไม่ใช่ข้อเสียอะไร.... ผมออกจะชอบในหลายช่วงของหนังที่ไม่เป็นฮอลลีวู้ดมากเกินไป ไม่ว่าจะเป็นเหตุการณ์หลุดโลกที่เกิดขึ้นในห้อง 1408 เสียงเพลง We've only just begunของคาร์เพนเตอร์ที่ฟังดูโหยหวนและน่าขบขันไปพร้อมๆ กัน
รวมไปถึงวิธีเปรียบเทียบสิ่งที่เกิดขึ้นในห้องที่แบ่งออกไป 3 ฤดูกาลอย่างชัดเจน ไล่ไปตั้งแต่ตอนที่พระเอกของเราเข้าไปห้องใหม่ๆ แล้วรู้สึกร้อนเพราะแอร์เสีย- - ->"ฤดูร้อน"
...ไปจนถึงช่วงที่มีสายน้ำไหลลงมาจากเพดานเพื่อใช้ดับไฟ(แต่ไม่มีไฟ?)- - ->"ฤดูฝน"
หรือแม้กระทั่งที่เห็นชัดเจนก็คือมีหิมะหล่นโปรยปรายกลางห้องในช่วงท้ายๆ ของเรื่อง- - ->"ฤดูหนาว"
...ก่อนที่จะปิดฉากไปที่ความแห้งแล้งของห้อง...ที่กำลังจะย่อยยับอับปางตามMike Enslin(?)- - ->"จุดจบของชีวิตหรืออวสานโลก(?)"

มองเผินๆ 1408 คือห้องที่สุดเฮี้ยนและน่ากลัว
แต่บางที 1408 อาจเป็นสัญลักษณ์ของวัฏจักรมนุษย์ ที่ก่อกรรมทำเข็ญและเวียนว่ายตายเกิดอย่างไม่รู้จักจุดจบก็เป็นได้...

เรื่องย่อ...หนังตัวอย่างเล่าไปหมดแล้ว
เพราะฉะนั้น กระผมขอละไว้ในฐานที่น่าเห็นใจคนเขียนและคนอ่านบล็อกละกัน(เขียนยาวเกินไปแล้ว ช่วยลูกด้วย....)

สิ่งที่ติดมาจากในโรง

พล็อตหนังว่าด้วยการแก้แค้น จากเหตุการณ์ที่พลิกชีวิตคนนึงไปทั้งชีวิต
เป็นพล็อต Cliche' ที่ไม่รู้สร้างมากี่ร้อยกี่พันเรื่องแล้ว
ซึ่ง The Brave One ก็เข้าข่ายหนังพวกนั้นเช่นกัน

แต่อย่าเพิ่งประเมินค่า The Brave One หนังเรื่องล่าสุดของผู้กำกับนีล จอร์แดนต่ำเกินไปล่ะ
เพราะถึงแม้ตัวหนังจะมีพล็อตเรื่องที่เชยๆ ซ้ำซาก
แต่เมื่อมาอยู่ในมือของผู้กำกับที่มีฝีมือในการเล่าเรื่องที่ดี
มันก็สามารถพลิกแพลงให้กลายเป็นหนังที่น่าจดจำ และน่าสนใจได้อย่างไม่น่าเชื่อ

แรกเริ่มเดิมทีตอนที่เห็นการเลือกนักแสดงมาสวมบทบาทของแต่ละตัวละคร
ตัวละครที่มีเชื้อสายอาหรับอย่าง David Kirmani(รับบทโดย Naveen Andrews หรือ "ซายิด" อดีตทหารอิรักจากซีรี่ส์ Lost)ที่เป็นคู่หมั้นหนุ่มของ Erica Bain(รับบทโดย Jodie Foster) ...
ทำให้ผมคิดลึกไปว่า นี่อาจเป็นหนังที่เปรียบเปรยถึงภาวะหลังเหตุการณ์ 11 กันยาฯ
แต่เมื่อได้ดูจริงๆ จนจบเรื่องแล้ว
The Brave One กลับเป็นหนังที่เน้นไปที่เรื่อง ความกดดันของคนที่ผ่านการถูกย่ำยีชีวิตมามากกว่า
เมื่อระบบกฏหมายไม่เอื้ออำนวยให้พวกเขาได้เอาคืน
ระบบศาลเตี้ย ตัดสินกันที่ลูกซอง จึงจำเป็นที่จะนำมาใช้ให้สาสมกับสิ่งที่พวกสารเลวได้กระทำ

เป็นที่รู้กันดีว่า ระบบศาลเตี้ย ไม่ใช่สิ่งที่สังคมยอมรับเท่าไหร่นัก
และThe Brave One ก็ดูเหมือนจะไม่เข้าข้างฝ่ายไหนทั้งนั้น
แต่เมื่อมาถึงตอนจบ ผมก็อดแอบคิดไปไม่ได้ว่า...
...กับคนบางประเภท แค่ระบบกฏหมายคงไม่ยุติธรรมเพียงพอหรอก
ต้องโดนซักดอกสองดอกเสียบ้างจะได้รู้ซึ้ง
...หรือไม่ก็โดนเอาคืนจนแทบไม่ต้องรู้สึกอะไรกับโลกใบนี้อีกเลยไปตลอดชีวิต

นอกจากประเด็นเรื่องการแก้แค้นโดยใช้ศาลเตี้ยที่หนังนำเสนอไปแล้ว
ในส่วนของ Erica Bain คาแรกเตอร์หลักของหนังเรื่องนี้
ยังได้แสดงถึงภาวะ"คนแปลกหน้า"ที่ซุกซ่อนอยู่ในตัวของเธอ
คนแปลกหน้าที่ว่า นอกจากหนังจะสื่อมาตรงๆ ว่า มันเกิดขึ้นหลังจากที่เธอและแฟนหนุ่มถูกทำร้ายในอุโมงค์ ใกล้ๆ กับ Stranger's Gate แล้ว
ยังแสดงให้เห็นในชัดเจนทันทีหลังเหตุการณ์ร้ายนั้น
ด้วยการเปลี่ยนให้ Erica Bain ดีเจสาวที่เคยอัธยาศัยดีและมองโลกในแง่บวก(บวกขนาดไหนก็คิดดู ขนาดคนอเมริกันที่มีเชื้อสายตะวันออกกลางเธอก็ยังคบเป็นแฟน...)
กลับกลายเป็นคนที่หวาดระแวงและเกลียดกลัวโลกภายนอก
กว่าที่เธอจะออกมาเผชิญโลกแห่งความจริงข้างนอกได้ ก็ใช้เวลานาน
แต่เมื่อออกมาจริงๆ เธอก็กลับกลายเป็นหญิงห้าวและเหี้ยมที่ตัดสินคนเลวด้วยปืนเล็กๆ กระบอกหนึ่ง
เรื่องการแสดงของ โจดี้ ฟอสเตอร์ กับบทบาทนี้....แน่นอนครับหายห่วงได้
จะว่าไปมันก็ออกจะเป็นคาแรคเตอร์ประจำตัวของโจดี้ ฟอสเตอร์ด้วยซ้ำไป...
หากแต่เรื่องนี้นอกจากความแข็งแกร่งแล้ว เธอยังต้องใส่ความอ่อนแอทั้งทางร่างกายและจิตใจลงไป เพื่อให้เข้ากับบุคลิกของหญิงแกร่งและห้าว แต่อ่อนแอเหลือเกินที่จะบังคับให้ตัวเองอยู่ในกรอบศีลธรรมของสังคม เพราะทันทีที่เธอเจอใครหน้าไหนที่เลวชาติ...เธอก็พร้อมจะฆ่าให้ตาย ณ บัดnow

กว่า "คนแปลกหน้า" จะกลับมาเป็นคนเดิมได้
เธอก็ต้องผ่านบททดสอบครั้งสุดท้าย
เมื่อกระสุนนัดนั้น(ที่น่าจะเป็นนัดสุดท้ายด้วย)
ต้องทะลุทะลวงเข้าไปในร่างกายของคนที่ไม่ใช่"คนเลว"และ"คนแปลกหน้า"
แต่กลับเป็นคนที่เธอรู้สึกดีและเข้าใจในตัวเธอ...

กระสุนนัดนั้น...เหมือนได้ทำให้เธอตระหนักว่า
แต่ละชีวิต ไม่ว่าจะดีชั่วเพียงไร ก็ไม่ควรที่จะตัดสินคนทั้งชีวิตด้วยลูกซอง
สิ้นเสียงกระสุน เธอวิ่งไปอย่างเคว้งคว้างเหมือนคนหลงทาง...
ก่อนจะกลับมาในอุโมงค์เดิมที่ทำให้เธอกลายเป็น"คนแปลกหน้า"
เธอยืนร้องไห้อย่างเดียวดาย มีเพียงเจ้าหมาน้อยที่เคยหายไปและจำเธอไม่ได้ในครั้งแรกที่พบกัน วิ่งตามมา

เธอ(และผม)ได้แต่หวังว่า เจ้าหมาตัวนั้นคงจะจำเธอได้ในฐานะ Erica Bain ไม่ใช่ "คนแปลกหน้า" อีกต่อไป........

แรงจูงใจที่ทำให้ไปดูหนังเรื่องนี้ คิดว่าคงเหมือนหลายๆ คนครับ
เนื่องจากไม่รู้จักตัวผู้กำกับเลยให้ตายเหอะ! แต่การที่มีดารานำสุดเท่ห์ทั้ง 3 ท่านนั้นก็เพียงพอแล้ว ที่จะทำให้ใครบางคนเยื้องยาตรเข้าไปดูในโรง......

สิ่งที่ติดมาจากในโรง
1. กร๊ากกกก อารายกานว๊า........
2. เอาจริงเหรอเพ่........
3. ซี๊ดดดดดดดดด.......
4. มั่ยจิงอ้ะ(จงใจเขียนวิบัติ!)......
5. โหว สุดยอดดดด เอาเลยเพ่ เอาเล้ย....ไม่ต้องสนใจอะไรกันอีกแล้ว เอาเล๊ยยยย!

จบจ้า......



อ่ะ ล้อเล่น....

Shoot'Em Up เป็นหนังที่สร้างขึ้นมาเพื่อเอามันส์โดยเฉพาะ เพราะฉะนั้นถ้าเราจะคำนึงถึงตรรกะความมีเหตุมีผล(ซึ่งในหนังก็มีบ้าง)
ก็โปรดโยนมันทิ้งไปเหอะ ... เพราะแค่ขึ้นเรื่องมา หนังก็ประกาศตัวเองถึงลูกบ้าของผู้กำกับ+คนเขียนบทและนักแสดงกันเต็มที่......
เป็นหนังบู๊ที่ดูแล้วฮาครับ และคาแรคเตอร์ Smith ของไคลฟ์ โอเว่น ก็ติดตาชิบหาย กับมาด "เพชฌฆาตญาติกระต่าย" ที่กินและใช้แครอทสังหารผู้คนเป็นว่าเล่น เอิ๊ก ๆ คิดไปได้....

ในเมื่อหนังมันกล้าบ้า ผมก็กล้าที่จะสนุกกับมันครับ...
แต่ Shoot'Em Up ก็เป็นอีกเรื่องที่ดูจบแล้วก็จบกัน แต่บันเทิงเหลือเกินในขณะดู!