..:: มีไหม สักวัน ::..


รอยร้าวที่ฝังลึก
ยังรู้สึกร้าวในใจ
รอยเจ็บที่เก็บไว้
ยังโหยไห้ใจระทม


รอยใจที่ไหม้หมอง
น้ำตานองกองขื่นขม
รอยเหงาที่เศร้าตรม
ดังมีดคมจมหัวใจ


เจ็บปวดแลรวดร้าว
ทุกคราคราวยังร้าวไหว
น้ำตานองร้องร่ำไป
อีกนานไหมใจจะคืน


ยังเฝ้ารอใครสักคน
ลบสับสนคลายขมขื่น
อีกรอยช้ำที่กล้ำกลืน
น้ำตารื้นทุกคืนวัน


อยากยิ้มร่าทิ้งหน้ากาก
โละทิ้งฉากอันไหวหวั่น
จะมีไหมแค่สักวัน
หมดสิ้นฝันอันทรมาน





Create Date : 11 พฤษภาคม 2552
Last Update : 11 พฤษภาคม 2552 10:24:09 น.
Counter : 640 Pageviews.

10 comments
: แสงสุดท้าย : กะว่าก๋า
(21 ก.ค. 2564 06:22:59 น.)
สุราเมระยะมัชชะปะมาฯ จันทราน็อคเทิร์น
(21 ก.ค. 2564 16:09:15 น.)
: ยากที่สุด : กะว่าก๋า
(19 ก.ค. 2564 05:46:24 น.)
🥤☕ โภชนาการต้องมา 🥤☕ โอน่าจอมซ่าส์
(19 ก.ค. 2564 20:53:49 น.)
  

เจ็บจนเกินบรรยาย
ถูกทำร้าย ใจเป็นแผล
หวั่นไหว ใจอ่อนแอ
สุดจะแก้ แผลในใจ


ร้าวรอน ตอนรักลา
สุดเหว่ว้า เกินรับไหว
สุดช้ำ ระกำใน-
ดวงฤทัย ให้ตรอมตรม


ข่มใจ ให้ลืมรัก
สุดจะหัก ใจขื่นขม
ปวดร้าวเศร้าระทม
เมื่อคู่ชม มาเปลี่ยนไป/..




เข้ามาทักทายจ้ะ



โดย: สุนันยา วันที่: 11 พฤษภาคม 2552 เวลา:11:20:34 น.
  
เจ็บอะไรขนาดนี้หนอ ขอให้เป็นแค่อารมณ์ติสต์นะครับ เพราะถ้าเจ็บขนาดนี้ มันทรมานมากจริงๆ นะ ฮึ่ม
โดย: คุณพีทคุง (ลายปากกา ) วันที่: 11 พฤษภาคม 2552 เวลา:19:29:53 น.
  
รอยร้าวที่ฝังลึก
เเค่นึกก็หวั่นไหว
ดั่งมีดที่กรีดใจ
เจ็บเจียนตายก็ต้องทน
โดย: อาลีอา วันที่: 11 พฤษภาคม 2552 เวลา:20:46:41 น.
  
เจ็บช้ำกล้ำกลืน
สุดฝืนก้าวขา
หัวใจอ่อนล้า
รอยาบรรเทา

ร้าวรอนหัวใจ
คว้าได้แค่เหงา
เจ็บลึกฝังเหง้า
รวดร้าวระทม

อยากข่มหัวใจ
ลบไปขื่นขม
สุดท้ายก็ตรม
ระทมทุกวัน //

ขอบคุณค่ะ ที่แวะมาเล่นกัน
โดย: like 2 hear from u วันที่: 13 พฤษภาคม 2552 เวลา:13:42:54 น.
  
คุงพีทคร๊า .... คิดถึงงงง จัง

ขอบคุณที่แวะมาค่ะ

ทุกอย่าง อยู่ในนี้ ... อยู่ที่ใจ ค่ะ คริคริ
โดย: like 2 hear from u วันที่: 13 พฤษภาคม 2552 เวลา:13:45:05 น.
  
บาดแผลลึกจากรอยร้าว
เป็นแผลยาวเกินรักษา
ได้แต่รอวันเวลา
คอยเยียวยารักษามัน

นับวันรอเลือบลบ
เวลากลบรอยแผลนั้น
แต่เวลาใช่ยาเมื่อไหร่กัน
ได้แต่ฝัน.. แค่นั้นเอง ..

ขอบคุณค่ะ คุณอาลีอา ที่แวะมาค่ะ
โดย: like 2 hear from u วันที่: 13 พฤษภาคม 2552 เวลา:13:48:06 น.
  
สวัสดีครับคุณไลค์ทูฯ

เข้ามาอ่านกลอน
เห็นเล่นกลอนกัน
ผมได้แต่ฝัน
ต้องกลับหลังหัน... ตามระเบียบ (ฮี่ๆๆ)

กลับมาประจำการแล้วนะครับ วันอาทิตย์นี้พบกับผู้กองแมนแน่นอน รับประกันว่าไม่มีบิดพริ้ว
โดย: วรบรรณ วันที่: 13 พฤษภาคม 2552 เวลา:21:37:58 น.
  
แสงจันทร์ยังมิจาง
เพียงเมฆบางที่พร่างพรม
พลิ้วไหวในสายลม
เลือนใจขมชมแสงนวล

เพื่อนแม้อยู่ไกลกัน
ความผูกพันไม่เรรวน
ห่วงใยมาย้ำทวน
อยากรบกวนให้ฝันดี ^^

นอนหลับฝันดีคุณน้องสาวนะคะ
หายป่วยหายไข้น๊า คิดถึงนะคะ ^^
โดย: Life's for Rent วันที่: 14 พฤษภาคม 2552 เวลา:2:15:27 น.
  
กลับมาแล้วค่า ขอบคุณที่ช่วยไปเฝ้าบ้านให้นะคะ

โดย: teansri วันที่: 14 พฤษภาคม 2552 เวลา:20:27:13 น.
  
คราบน้ำตาร้าวราน
ปล่อยไม่นานก็เหือดหาย
รอยแผลช้ำเจียนตาย
อีกไม่นานก็ลบเลือน

ความรักก็เช่นนี้
จะหามีสิ่งใดเหมือน
หวานล้ำและขมเฝื่อน
ส่วนผสมที่ลงตัว

สร้างความสุขสมใจ
และก็ให้ความปวดหัว
วางใจและหวาดกลัว
ผสมได้ในรักนึง

อยู่ที่เราจะเลือกชิม
เลือกชมรสของน้ำผึ้ง
หรือยาขมทรวงซึ้ง
อยู่ที่เราอยู่ที่เรา
โดย: BobJims IP: 192.122.131.20 วันที่: 15 พฤษภาคม 2552 เวลา:9:38:27 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

Like-2-hear-from-u.BlogGang.com

like 2 hear from u
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]

บทความทั้งหมด