ถ้ารู้ว่าต้องลำบากอย่างนี้..ไม่มาอยู่มันหรอกเมืองนอก เพราะถ้าอยู่เมืองไทยแค่จ้างช่างมาทำเราก็สบายแล้ว..  (รู้นะว่าอ่านพาดหัวแล้วพากันทำปากขมุบขมิบเจริญพรให้เรากันถ้วนหน้า.. ฮ่าๆๆ) เรื่องของเรื่องก็มีอยู่ว่าในสวนที่บ้านเรามีสระที่ปลูกบัวไว้ดูดอกเล่นๆสระหนึ่ง พวกแมลงปอ กบ เขียด คางคก ก็ได้อาศัยน้ำเป็นที่วางไข่ จิ้งจกน้ำก็ได้ใช้เป็นที่อยู่อาศัยตามธรรมชาติ แต่เมื่อสิบกว่าปีก่อน มีคนให้ปลาเงินปลาทองมาเลี้ยง 6 ตัว หลังจากรับปลามาเลี้ยงตั้งแต่ในปีแรก มันก็พากันออกลูกออกหลานแข่งกันมาตลอด ปริมาณปลาจึงเพิ่มขึ้นมาเป็นหลายร้อยตัวภายในเวลาไม่กี่ปี   ทำให้ต้องขยายสระจากเดิมที่มีขนาดเส้นผ่าศูนย์กลาง 4 เมตร ลึก 1.50 เมตร มาเป็นสระที่กว้าง 5 เมตรและยาว 6 เมตรเลยทีเดียว  คลุมตาข่ายกันนกกระสามาจับปลากิน พร้อมทั้งกันใบไม้ร่วงลงสระด้วย เดินสายไฟแบบที่เกษตรกรทั่วไปใช้ทำรั้วกั้นวัวรอบสระกันตัวพังพอนลงไปจับปลากิน พอจำนวนปลาในสระมีมากขึ้น พวกสัตว์เล็กสัตว์น้อยอย่างแมลงปอและจิ้งจกน้ำก็ลดจำนวนลงอย่างเห็นได้ชัด คงจะถูกปลาจับตัวอ่อนกินหมด  จิ้งจกน้ำ ดูไปดูมาเหมือนจระเข้น้อยเลยเนาะ..ฮิๆๆ เราจึงมีความคิดที่จะขุดสระเล็กๆขึ้นมาใหม่ เอาไว้ปลูกบัวและให้สัตว์เล็กๆพวกนี้ได้อยู่อาศัยโดยไม่มีปลาคอยจับกิน หารู้ไม่ว่านั่นเป็นการหาภาระหน้าที่ให้(พระเอก)ต้องทำเพิ่มขึ้นแท้ๆ.. สระเล็กนี้มีขนาดความกว้าง 1.5 เมตร ยาว 2.5 เมตรและลึก 80 เซ็นติเมตร พื้นสระปูด้วยพลาสติกดำอย่างหนาเพื่อจะได้ทนร้อนทนหนาวของอากาศที่นี่ได้ รอบๆขอบสระจึงต้องเอาก้อนหินใหญ่ๆวางทับขอบของแผ่นพลาสติกเอาไว้ ทำให้เครื่องตัดหญ้าตัดเข้าไปไม่ถึง หญ้าและวัชพืชทั้งหลายแหล่จึงแข่งกันงอกอยู่ในบริเวณนั้นเยอะแยะไปหมด พระเอกของเราต้องคอยถอนพวกมันทิ้งแทบจะในทุกๆสองสามสัปดาห์เลยก็ว่าได้  รอบๆสระเดิมจะดูรกรุงรังแบบนี้ เราเองไม่ชอบทำสวน งานในสวนเราจะทำอยู่อย่างเดียวคือปลูกผักไทยกินเอง งานอื่นๆเราไม่เคยออกไปช่วยพระเอกทำเลย อย่างดีก็แค่ออกไปดูหรือไม่ก็ออกไปบอกให้พระเอกทำนั่นทำนี่เท่านั้น จนเมื่อ 2 ปีก่อนในช่วงปลายฤดูใบไม้ผลิฝนได้ตกติดต่อกันแทบทุกวันนานเป็นเดือน พระเอกของเราจึงออกไปทำสวนไม่ได้ พออากาศดีออกไปทำสวนได้งานในสวนจึงมีเพียบ เราออกไปดูพระเอกทำสวนในวันหนึ่ง จึงได้เห็นว่าตรงริมสระนั้นทั้งหญ้าและวัชพืชแข่งกันงอกงามจนเลื้อยลงไปในน้ำกันแล้ว และดูท่าแล้วกว่าพระเอกของเราจะว่างจากงานอื่นๆมาถอนหญ้าได้ก็คงจะอีกหลายวัน เราจึงลงมือทำซะเอง เพราะคิดว่าแค่ถอนหญ้าแค่นี้งานจิ๊บๆ แต่พอได้ลงมือทำเท่านั้นแหละถึงรู้ว่ามันไม่ง่ายอย่างที่คิด ก็มันทั้งร้อน ทั้งเจ็บมือ ทั้งเมื่อยขา ทั้งปวดหลังเลยน่ะสิ   บัวออกดอกให้ได้ชื่นใจทุกปี จากการถอนหญ้าในวันนั้นนั่นเองที่ทำให้เราคิดที่จะทำทางเดินรอบสระขึ้นมา เพราะนอกจากจะดูสะอาดและสวยงามแล้ว พระเอกของเรายังหมดงานที่ต้องทำไปอีกหนึ่งอย่างด้วย งานนี้เราลงมือทำเองทุกขั้นตอนเลยนะ ทั้งเหนื่อยทั้งร้อนแต่เราก็ทำจนเสร็จ พระเอกแค่เป็นลูกมือช่วยถางหญ้าและแบกกรวดแบกทรายมาให้เท่านั้น  ตอนเริ่มทำยังตกลงใจไม่ได้ว่าจะใช้หินแกรนิตหรือใช้ขอบกั้นหญ้ามากั้นขอบรอบนอกของทางเดินดี เลยเอาอิฐมาวางเรียงห่างๆเอาไว้ก่อน ส่วนเชือกที่ขึงไว้ด้านบนนั้นขึงไว้เพื่อกันนกกระสาลงไปจับสัตว์น้ำกิน เห็นคนอื่นทำเขาจะเริ่มจากถางหญ้าแล้วเททรายก่อน จากนั้นจึงปูตาข่ายทับบนทรายแล้วถึงจะเทก้อนกรวด แต่เราทำลัดขั้นตอนไปหน่อยนึง พอถางหญ้าเสร็จก็ปูตาข่ายลงไปก่อนเลย จากนั้นเททรายทับลงบนตาข่ายแล้วจึงเทก้อนกรวดทับบนทรายอีกที  ทำเสร็จแล้วก็ดูสะอาดและเป็นระเบียบดีกว่าเดิมเยอะ  ตรงนี้เป็นอะไรที่ทำยากมาก เพราะซ้ายมือติดกอดอกพุทธรักษา ขวามือติดรั้ว ด้านหน้าติดเครื่องกรองน้ำ ต้องคลานเข่าทำเลยทีเดียว แต่มันก็ดูสวยสะอาดอยู่ได้เพียงปีเดียวก็มีหญ้างอกทะลุก้อนกรวดขึ้นมาเยอะมาก ทำให้เมื่อปีที่แล้วต้องรื้อทางเดินออกทำใหม่อีกรอบ ตอนรื้อออกนี่ยิ่งยากกว่าตอนทำหลายเท่า เพราะตอนทำนั้นเราไปเทก้อนกรวดทับบนทรายเอาไว้ พอจะแยกมันออกจากกันต้องใช้น้ำฉีดล้างผ่านตะแกรงตาถี่เท่านั้นถึงจะแยกมันออกจากกันได้ ทำทางเดินใหม่คราวนี้เราไม่ใช้ทรายแล้ว ถางหญ้าเสร็จก็ปูด้วยผ้าใยแก้วก่อนเลย จากนั้นใช้แผ่นพลาสติกดำที่เหลือจากปูในสระปูทับผ้าใยแก้วอีกที ใส่ขอบกั้นหญ้ารอบนอกแล้วเทก้อนกรวดลงไปจนเต็มถึงขอบกั้นเลย เอาให้แน่ใจได้ 100% ว่าหญ้ามันจะไม่มีทางงอกทะลุขึ้นมาได้อีกแล้ว แต่ถ้าหากว่าหญ้ามันยังอุตส่าห์งอกทะลุผ่านขึ้นมาได้อีกละก็ คงจะเหลืออีกวิธีเดียวเท่านั้นคือ..ถมสระทิ้ง..555  ทำมาถึงตรงนี้ต้องหยุดค้างเอาไว้เกือบเดือน เจอฝนตกติดต่อกันยาวเลย  ภูมิใจที่คนไม่เอาไหนอย่างเราก็ทำอะไรออกมาเป็นชิ้นเป็นอันกะเค้าได้.. ฮิๆๆ มองไปมองมาเราชอบขอบกั้นทางเดินรอบนอกที่เป็นหินแกรนิตแบบเดิมมากกว่า แต่จะให้รื้อออกแล้วทำใหม่อีกรอบก็ไม่เอาแล้ว.. มันเหนื่อยมากกกก  ตรงนี้เอาเจ้านกสองตัวนี้มาตั้งไว้ไล่นกกระสาแทนการขึงเชือก แต่ไม่รู้นะว่ามันจะไล่หรือจะเรียกพวกมากันแน่..555 บล็อกที่อยู่ในกลุ่ม.. อยากบอก..อยากเล่า นี้ เราขอจัดให้เป็นกลุ่มบล็อกที่ไม่มีคอมเม้นต์ค่ะ
|
บทความทั้งหมด
|
||||||||||||||||||||||
 |
|
Thailand
Germany
ผู้ติดตามบล็อก : 10 คน [