งานกลุ่มไม่ใช่เรื่องตลก




อาทิตย์ ๑๐ เมษายน ๒๕๕๙

วันนี้ทำงานกลุ่ม ทั้งวัน

ตื่นเช้ามาก็เจอข้อความจากกี้ บอกว่าให้โทรกลับหากี้ทันทีเรื่องไปทำงานกลุ่ม ไม่ต้องห่วงว่ากี้จะหลับอยู่ (ปกติกี้ตื่น ๙ ถึง ๑๐ โมง และฉันก็โม้กับกี้ไว้ว่าฉันตื่นตีห้าทุกวัน แต่วันนี้ตื่น ๘ โมง กร๊ากก)

โทรหากี้ (เสียงกี้ไม่งัวเงียเลย)  "ฮัลโหลลล พี่ฟ้า ตื่นแล้วเหรอ"

"ตื่นแล้ว ตี่นตีห้าแล้วหลับต่อสามชั่วโมง" ฉันรับ "ฮ่าๆ เซ็งตัวเอง"

"โอเค วันนี้ถ้าพี่ฟ้าออกมาทำ EDP (ชื่อวิชา) กับกี้ได้จะวิเศษมาก"

"ได้นะ โอเคเลย" ทำต่อจากเมื่อวานสินะ ได้ ๆ ต้องการความช่วยเหลือจากกี้อยู่เหมือนกัน

หลังจากตกลงสถานที่ (จบลงที่สตาร์บัค เอสปานาทอีกแล้ว) ฉันก็อาบน้ำแต่งตัวเตรียมตัวออกไป

กว่าฉันจะไปถึงเอสปานาทก็ห้างเปิดพอดีสิบโมงกว่า นี่ถ้าตื่นมาเห็นข้อความกี้เร็วกว่านี้ฉันคงตื่นมาเล่นโยคะที่ฟิตเนตรอบเช้าสุด (เพราะฉันสมัครสมาชิก WE fitness สาขานี้ไว้ ต้องไปใช้ให้คุ้ม ๆ) แต่ก็ไม่เป็นไร ถ้างานเสร็จเร็วอาจจะไปเล่นรอบเย็น วันนี้วันเสาร์รอบเย็นสุดก็ห้าโมงครึ่ง

ทีนี้พอเจอกี้ ฉันก็ได้เห็นงานกี้ กี้ทำในเวิร์ดไม่ใช้ google doc แล้วฉันก็รู้แล้วว่าทำไม

เพราะกี้ตัดภาพมาใส่สัญลักษณ์พวกลูกศร คำอธิบาย บลา ๆ ซึ่งถ้าใช้ google doc มันทำไม่ได้ (มันเป็นงานทดสอบโปรแกรมทำบัญชีที่ต้องแคปรูปโปรแกรมบนหน้าจอมาอธิบาย เยอะแยะ)

นี่เหมือนต่อยหน้าฉันเลย เพราะฉันไม่คิดจะทำอะไรเว่อร์วังอลังการขนาดนั้น กลุ่มตัวอย่างของปีก่อน ๆ ที่ครูเอามาให้ดูก็แค่ print screen ระบบแปะ แล้วอธิบาย

กี้โหดสลัด

ทีนี้มันก็มีปัญหา เพราะฉันไม่เคยใช้เวิร์ดมากกว่าพิมพ์งาน เขียนชื่อลงHeading เลขหน้า  ทีนี้มาทำพวกกราฟฟิค ใส่ลูกศร ลากคำอธิบาย

ทำไม่เป็นโว้ยยย 

รู้สึกโง่คอมเลย ซึ่งมันทำให้คนเคยเป็นเด็กค่ายโอลิมปิกคอมอย่างฉันรู้สึกเสียเซลฟ์อย่างแรงมากมายมหาศาล T-T แต่ฉันก็ไม่ได้ใช้เวิร์ดนานมากจริง ๆ ทำแต่ใน iPad คอมนี่แค่ใช้เปิดปริ้นงานจัดอะไรเล็ก ๆ น้อย ๆ เท่านั้น (ปกติไม่ค่อยได้ทำรีพอร์ตอะไรยาว ๆ )

พอฉันโวยกับกี้ว่าทำไม่เป็น กี้ก็สอนฉันใหญ่เลย แล้วก็บอกว่านี่ไม่เคยใช้จริง ๆ เหรอ ไม่น่าเชื่อ

ฉันยิ่งอารมณ์เสียกว่าเดิม ปกติฉันไม่อารมณ์เสียง่าย ๆ นะ (สงสัยเมนส์จะมา)

แล้วฉันก็ตั้งแง่ไว้ก่อนเลยว่าทำแบบนี้งานต้องยากขึ้นแน่ ๆ ยากขึ้นหลายเท่าเลย

แต่ก็นั่นแหล่ะ รุ้ว่ากี้ให้ทำแบบนี้เพื่องานที่ดี ฉันก็จะได้พัฒนาฝีมือการใช้ MSW ด้วย 

ทำไปทำมาก็รู้สึกว่ามันไม่ยากอย่างที่คิด แล้วดีกว่าที่คิดมาก ๆ สนุกด้วย ได้ความรู้ด้วย ชอบ

เออไม่น่าตั้งแง่เลย

แต่มันเยอะโคตร ฉันก็เปิด Textbook ดูตัวอย่างงานเก่า นั่งแคปหน้าจอ ทำเวิร์ด เขียนอธิบาย วนไปวนมาอยู่เนี่ย ตั้งแต่สิบเอ็ดโมงถึงหนึ่งทุ่ม

กี่ชั่วโมงอ่ะ แปดได้มั้ง พักกินข้าวแค่แป๊บเดียว (ข้าวเย็น ฉันไม่กินข้าวเที่ยง)

หลัง ๆ นี่เริ่มมึน ไม่รู้ทำถูกทำผิด

โอ้ยย หวังว่างาน Audit จริง ๆ จะไม่น่าเบื่อขนาดนี้นะ (อาชีพในอนาคต)

ในที่สุดฉันก็ทำเสร็จ ฉันกับกี้ทำกันคนละครึ่ง (แต่ทำไมฉันรู้สึกว่างานกี้ดูดีกว่าก็ไม่รู้)

ประกอบกับวันก่อนฉันทำงานลง google doc เป็นดราฟ และด้วยความที่เรียน BBA งานทุกอย่างต้องทำเป็นภาษาอังกฤษ แต่ดราฟฉันแกรมม่าง่อยหินมาก

โดนเพื่อนวิจารณ์ยกใหญ่เลย เพื่อนคงคิดว่าฉันไม่คิดอะไร (เพราะเป็นคนชิว ๆ) แต่ก็เสียเซลฟ์มากเหมือนกันนะ

วิชาการเขียนนี่เป็นวิชาที่ฉันโคตรจะทรมานกับการเรียนเลยตอนเรียน writing ปีสอง เพราะฉันก็ง่อย เพื่อนก็เก่ง สุดท้ายก็ได้ C+ มาครอง (เกรดปกติของฉันคือ B and B+ มี A บ้างประปราย)

นี่ผ่านไปสองปี การเขียนฉันก็ไม่ได้พัฒนาขึ้นเท่าไหร่ เพราะไม่เคยตั้งใจเขียนไม่ให้แกรมม่าผิดเลย ทำชุ่ย ๆ ตลอด เนื่องจากจะมีคนแก้ให้เสมอ (ไม่ในเวิร์ดที่แก้คำผิดก็จะมีคน proof งานให้ก่อนส่ง แล้วมันก็จะแก้แกรมม่าให้ฉันหมดเลย ตอนนั้นเรียนกับเพื่อนคนนั้นไม่ชอบมันมาก ๆ เพราะมันไม่เคยบอกเลยว่าฉันทำอะไรผิดยังไง แต่เอางานฉันไปแก้ทั้งหมด ทำงานกับคนแบบนี้เหมือนไม่เคยได้ทำอะไรอ่ะ มันไม่ได้ความรู้ และรู้สึกเหมือนโดนดูถูก) ประกอบกับไปเรียนญี่ปุ่นอีก ๑ ปี ภาษาอังกฤษไม่ได้ใช้เลย เทอมที่แล้วก็ไม่มีงานเขียนรีพอร์ตแบบนี้

พอโดนเพื่อนว่า ๆ แกรมม่าพี่ฟ้านี่โคตรจะรับไม่ได้อย่างแรง ทำให้ฉันดีใจก็ดีใจ สมเพชตัวเองก็สมเพชตัวเอง (ลึก ๆ แล้วต้องการเพื่อนแบบนี้มาตลอด เวลาเราไม่ดีก็ควรจะว่ากันตรง ๆ เราจะได้พัฒนา)

วันนี้ฉันเลยเกร็งนิด ๆ เวลาเขียน จะได้เขียนให้ถูก (เพื่อนจะได้ไม่ต้องไปแก้แล้วแก้อีกด้วยแหล่ะ)

สองทุ่มก็กลับมาบ้าน ฉันก็มานั่งอ่าน ฤดูร้อน ดอกไม้ไฟ และร่างไร้วิญญาณของฉัน จนจบ (สนุกมาก)

แล้วก็มานั่งย้ายบล้อกนี่แหล่ะ

คือตอนแรกฉันเข้าพันทิปไม่ได้ เพราะลืมรหัสผ่าน (ไม่ได้เปลี่ยนนานมากกกกกกก) ก็เลยว่าจะสมัครใหม่ ยืนยันตัวตนใหม่ แต่ทำไม่ได้ (เค้าบอกว่ารหัสนี้ใช้ยืนยันไปแล้ว) จะให้ติดต่อทีมงานพันทิพก็คงใช้เวลาหลายวัน ฉันเลยขุดค้นความทรงจำทั่วทุกอณูเพื่อระลึกชาติได้ถึงพาสเวิร์ดนั่นแล้ว และจัดการเปลี่ยนมันซะใหม่ (อย่าลืมอีกนะเมิง)

แล้วก็ต้องจำใจย้ายบล้อกที่เขียนมาทั้งอาทิตย์ก่อนมาไว้ที่บล้อกนี้ เพราะอันที่จริงจะลบออกก็เสียดายเหมือนกันแฮะ นี่ฉันอยู่กับพันทิปมานานขนาดนี้แล้วเหรอ ๕๕๕

แต่ไม่ค่อยได้เขียนบล้อกเลย

นี่ถ้าได้เขียนแบบนี้ต่อไปเรื่อย ๆ ก็ดีเหมือนกันนะ ฉันว่ามันก็สนุกดี ถือเป็นไดอารี่ด้วย นี่ถ้าหารูปเจอจะเอาไดอารี่ ๕๐ เล่มมาอวด ชอบเล่มหลัง ๆ อ่ะจะมีแต่งเรื่องสั้นเล่มละเรื่อง  (จำไม่ได้แล้วว่าแต่งอะไรไปบ้าง รู้แต่ว่าช่วงนั้นฟิตในสายวรรณศิลป์)

วันนี้อัพไดอารี่ตรงวัน (ได้ซักที) 



Create Date : 10 เมษายน 2559
Last Update : 11 เมษายน 2559 22:37:53 น.
Counter : 94 Pageviews.

0 comments
บาบิก้อน: ในที่สุดก็กินคุ้มสักที (ได้เจอพี่หุ่นยนต์เสิรฟ์อาหารตัวจริง) peaceplay
(14 พ.ค. 2565 01:15:11 น.)
No. 1088 บ้านน้อย กลางป่า (EP 4 ทำงานหนัก) ไวน์กับสายน้ำ
(9 พ.ค. 2565 05:51:36 น.)
แปลซับลับสุดยอด (1) : ไม่แข่ง...ยิ่งแพ้ LittleMissLuna
(7 พ.ค. 2565 06:02:58 น.)
SPITI (ปี 3) ค่ำคืนที่ครึกครื้นใน Kaza กาบริเอล
(7 พ.ค. 2565 12:39:35 น.)
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

Kurobina.BlogGang.com

Kurobina
Location :
อุบลราชธานี  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]

บทความทั้งหมด