:: ศึกชิงบัลลังก์ยุทธ์ มังกรพยัคฆ์บูรพา ตอนที่ 12 ::

:: ศึกชิงบัลลังก์ยุทธ์ มังกรพยัคฆ์บูรพา ตอนที่ 12 ::

เรื่องและภาพ : กะว่าก๋า














เตมูบูจินยิ้มอย่างพึงพอใจ เมื่อแม่ทัพนายกองทยอยเข้ามารายงานความคืบหน้า
ผลของการรุกคืบเข้าไปในดินแดนต้าซ่งได้เพิ่มมากขึ้นเรื่อย ๆ
ยุทธวิธีที่เลือกใช้ ประสบความสำเร็จและได้รับความร่วมมือจากชาวบ้านชาวนาในแผ่นดินซ่งทางภาคเหนือเป็นอย่างดี
เตมูบูจินนึกถึงวันประลองกับไป่จิงเหวินตัวต่อตัวที่ผาดับพยัคฆ์
เขานึกชื่นชมฝีมือของไป่จิงเหวินอยู่ไม่น้อย ชายผู้นั้นทะนงองอาจ แววตาดุดันมาดร้าย
ฝีมือเพลงยุทธ์หาได้เป็นรองใคร แต่สิ่งที่เขาเหนือกว่านั่นคือ “กลยุทธ์”
เตมูบูจินปะทะกับไป่จิงเหวินหลายประบวนท่า แต่ในเสี้ยววินาทีนั้นเขาแสร้งทำเป็นเพลี่ยงพล้ำ
หลอกล่อให้ไป่จิงเหวินถลำลึกตามรุกตีเข้ามาใกล้กองทัพจิน
จากนั้นจึงส่งสัญญาณให้ลูกน้องบนยอดเขาโจมตีด้วยเกาทัณฑ์
แม้ใจจะไม่อยากใช้เล่ห์กลในการดวล แต่วิธีนี้เท่านั้นที่จะสร้างชัยชนะอันเบ็ดเสร็จเด็ดขาดให้กับกองทัพจิน
และผลของมันก็เป็นเช่นนั้นจริง ๆ
กองพลม้าขาวทะลวงโลกันต์อันเกรียงไกรในอดีต พ่ายแพ้ย่อยยับให้กับกองทัพจิน !!!
เตมูบูจินสั่งลูกน้องไล่กวดตามเข่นฆ่าทหารซ่งทั้งหมดไม่เหลือซาก
แต่แล้วคนที่รอดไปได้เพียงหนึ่งเดียวกลับเป็นไป่จิงเหวินที่ถึงกับยอมทอดทิ้งลูกน้องทุกคน
เพื่อเอาตัวรอดอย่างสิ้นศักดิ์ศรี


เตมูบูจินสั่งระดมทุกสรรพกำลังไล่ล่าค้นหาไป่จิงเหวินอยู่นานหลายวัน จนแน่ใจแล้วว่าไม่อาจค้นตัวได้พบ
จึงเปลี่ยนเป้าหมายเป็นการรุกคืบเข้าไปในดินแดนซ่ง โดยเน้นนโยบายไม่ทำร้าย
ไม่ทำลายชีวิตและทรัพย์สินของชาวบ้าน เนื่องจากการข่าวซึ่งได้รับมาก่อนหน้านั้น
ทุกฝ่ายพูดเป็นเสียงเดียวกันว่าองค์จักรพรรดิต้าซ่ง รวมทั้งข้าราชการใหญ่น้อย ต่างมีความแตกแยกไร้สามัคคี
เจ้าหน้าที่บ้านเมืองกินสินบาทคาดสินบน ตัดสินคดีความอย่างอยุติธรรม คนดีถูกข่มเหงรังแก
ฐานเศรษฐกิจของบ้านเมืองผุกร่อนง่อนแง่น คนรวยมีเพียงกระจุก ส่วนคนจนนั้นกระจายทั่วทั้งแผ่นดิน
ภัยพิบัติธรรมชาติเกิดขึ้นไม่หยุดหย่อน ทั้งน้ำท่วม น้ำแล้ง พายุหิมะพัดหนักยาวนาน
ศัตรูพืชกัดกินผลิตผลการเกษตรจนเสียหายย่อยยับ บางหมู่บ้านประชาชนยากจนข้นแค้น
ถึงขนาดต้องเก็บเปลือกไม้มาต้มกิน ผู้คนอดอยากล้มตายเรือนแสน
แต่ทางราชสำนักต่างเสพสุขอยู่สบายโดยไม่เคยเหลียวแลประชาชน

เตมูบูจินดำเนินนโยบายยืดหยุ่นผ่อนปรน ใช้การทูตนำการทหาร ใช้การเมืองนำการรบ
เข้าพบเจรจากับชาวบ้านอย่างละมุนละม่อม มอบของกินของใช้ปลอบขวัญ
แม้ทหารของทางการบ้านเมือง หากยอมจำนนแต่โดยดี ทหารจินยังมอบเบี้ยหวัดให้เป็นขวัญกำลังใจ
ทำให้ทหารบางส่วนถึงกับยอมแปรพักตร์เข้าร่วมเป็นทหารในกองทัพจิน
ด้วยนโยบายก้าวล้ำเช่นนี้ พวกจินจึงครองใจชาวซ่งได้ไม่ยาก
ค่อย ๆ รุกคืบไปทีละเมือง ทีละแคว้นอย่างช้า ๆ แต่มั่นคง ไร้การต่อต้าน ไร้การขัดขืน
เนื่องจากประชาชนของอาณาจักรซ่งเองหมดสิ้นศรัทธาในตัวชนชั้นปกครองของตนเองเสียแล้ว

สิ่งหนึ่งที่ท่านข่านพระราชบิดาได้กำชับให้เตมูบูจินค้นหาและยึดครองมาให้ได้
คือ คัมภีร์มังกรพยัคฆ์บูรพาและพิชัยสงครามต้าซ่ง สายสืบถูกส่งกระจายออกไปเพื่อหาข้อมูล
จนในที่สุดจึงรู้ว่าคัมภีร์ทั้งสองน่าจะถูกเก็บรักษาไว้ที่อารามหมื่นลี้ ซึ่งตั้งอยู่บนเทือกเขาคุนลุ้น
เตมูบูจินแบ่งกองกำลังออกมาราว 2 พันคน คัดเลือกทหารหาญผู้เก่งกล้าสามารถ
นำทัพด้วยตัวเองบุกขึ้นเขาเพื่อแย่งชิงคัมภีร์ตามคำสั่งของพระราชบิดา
เนื่องจากได้ส่งตัวแทนเข้าเจรจาและถูกปัดปฏิเสธอย่างไร้เยื่อใย
เตมูบูจินจึงเลือกบุกเข้าไปภายในวัดทันที พระลูกวัดประมาณ 20 คนต่อสู้อย่างทรหดอดทน
ฝีมือแต่ละคนย่อมไม่ธรรมดา เตมูบูจินมองดูลูกน้องของตนบาดเจ็บล้มตายเป็นจำนวนมาก
แต่ฉันใดน้ำน้อยย่อมพ่ายแพ้ให้กับเพลิงไฟฉันนั้น
ทหารจินใช้อาวุธฟาดฟันห้ำหั่นจนพระเณรในวัดบาดเจ็บบอบช้ำไปทีละนิดทีละคน
เมื่อสู้กันนานเข้าเรี่ยวแรงก็หมดสิ้น ถูกสังหารไปทีละคน ๆ
ทหารจินกว่า 2 พันคนบัดนี้เหลืออยู่ในราว 1700 คน นับเป็นการสูญเสียเกินคาดคิด
พระเณร 20 คนกลับสังหารทหารกล้าได้ถึง 300 คน !!!
ร่างสิ้นลมหายใจของทหารและพระเณรนอนตายเกลื่อนวัด
ทหารบางส่วนเข้ารื้อค้นห้องหับภายในอารามหมายค้นหาคัมภีร์สำคัญ
แต่หาอย่างไรก็หาไม่เจอ ค้นอย่างไรก็ค้นไม่พบ
เมื่อแน่ใจว่าไม่มีคัมภีร์ซุกซ่อนอยู่ ทหารเหล่านั้นไล่วางเพลิงเผาอาคารตามคำสั่งของเตมูบูจิน

เตมูบูจินมองไปด้านในสุดของอาราม ห้องเล็ก ๆ ห้องนั้น ทหารจินบุกเข้าไปคราใด
ก็กระเด็นกระดอนกลับออกมาครานั้น แต่ละคนที่กระเด็นออกมา
หากไม่บาดเจ็บสาหัสนอนร้องครวญคราง ก็สิ้นชีพในทันที
เตมูบูจินไม่อาจปล่อยให้ลูกน้องแดดิ้นสิ้นใจโดยที่ตัวเองยืนนิ่งเฉย
เขารีบรุดไปยังห้องแห่งนั้น พระเฒ่ารูปหนึ่งยันกายกับผนังห้อง สู้ศึกอย่างหยัดยืน
โดยมีบาดแผลใหญ่น้อยทั่วร่าง เลือดไหลโทรมกาย
เตมูบูจินตะโกนสั่งให้ทหารทั้งหมดถอยออกมา
เนื่องจากรู้ดีว่าทหารทุกคนย่อมไม่อาจเป็นคู่มือของพระชรารูปนี้ได้
พระเฒ่ายืนหอบตัวโยน ด้วยความชราและโรคภัยไข้เจ็บภายในกาย
ลำพังยืนหยัดรับศึกทหารกล้าได้เกือบร้อยคน นับว่าเป็นเรื่องเหลือเชื่อแล้ว
แต่ไคหมิงต้าซือมิได้ถอดใจยอมพ่ายแพ้
แม้ขณะนี้จะเหน็ดเหนื่อยแสนสาหัสจนแทบทรงกายไว้ไม่ไหวแล้วก็ตาม
เตมูบูจินชักดาบคู่กายออกมา ในขณะที่ไคหมิงต้าซือยันกายกับผนังไว้ตลอดเวลาด้วยความอ่อนล้าโรยแรง

“ข้าหวังเพียงคัมภีร์ทั้งสอง หากได้รับสมดั่งใจปอง ก็จะออกจากวัดแห่งนี้แล้ว
มิใยต้าซือจึงขัดขืนดึงดันเช่นนี้เล่า” เตมูบูจินกล่าว

ไคหมิงต้าซือจ้องมองบุรุษหนุ่มเบื้องหน้า แม้เป็นศัตรู
แต่ท่านยังอดนึกชื่นชมในความทระนงองอาจของเตมูบูจินอยู่ไม่น้อย

“เจ้าคงเป็นเตมูบูจินที่เขาเลื่องลือกันสินะ วัดแห่งนี้มิได้มีคัมภีร์ใดใดทั้งสิ้น
มีแต่บทสวด และพระสูตรเท่านั้นถ้าเจ้าอยากจะได้”

เตมูบูจินขบกรามแน่น

“พระเณรในวัดต่างล้มตายไปจนหมดสิ้นแล้ว ห้องหออารามต่าง ๆ ถูกวางเพลิงจนวอดวาย
แม้นข้าไม่ได้สิ่งใดไปจากที่นี่ ก็อย่าหวังว่าข้าจะเหลือสิ่งใดไว้ !”



............................................




ไคหมิงต้าซือสะท้อนใจ ลูกศิษย์ทุกคนต่างต้องตายเพื่อรักษาคัมภีร์ทั้งสอง
แต่เรื่องราวดำเนินมาถึงขั้นนี้แล้ว ย่อมมิอาจถอยหลังกลับไปยังจุดเดิมได้อีก
ท่านนึกถึงไป่จิงเหวินซึ่งขณะนี้คงจะอยู่ในโถงถ้ำลับภายในหุบเขาแล้ว
ไคหมิงต้าซือถ่ายทอดคำสั่งให้เหลียนหู่รับรู้เรื่องสำคัญนี้เพียงคนเดียว
กำชับแล้วกำชับอีก ทั้งเรื่องประตูลับซึ่งอยู่ใต้เตียงนอน
และการเตรียมหย่อนเสบียงลงไปในห้องลับซึ่งต้องกระทำอย่างเป็นความลับนานกว่าสามเดือนจึงเสร็จสิ้น
ภายในวัดไม่มีศิษย์คนใดล่วงรู้เลยว่าตนเองได้ถูกถ่ายทอดวิชามังกรพยัคฆ์บูรพาให้
แม้จะเพียงกระบวนท่าเดียวแต่นั่นก็เพียงพอต่อการฝึกฝนเพื่อไว้ป้องกันตัวเองแล้ว
มีเพียงเหลียนหู่คนเดียวเท่านั้นที่ได้ฝึกฝนต่อไปจนถึงกระบวนท่าที่ 5
เนื่องจากไคหมิงต้าซือต้องการให้เขาเป็นผู้ช่วยในการถ่ายทอดพลังภายในให้กับไป่จิงเหวิน

สวรรค์ลิขิตทุกอย่างไว้ แต่มีเพียงไป่จิงเหวินคนเดียวเท่านั้นซึ่งจะบอกได้ว่า
ฝ่ามือมังกรพยัคฆ์บูรพานั้นสมควรจะถูกสืบทอดรักษาไว้ด้วยมือของเขาหรือไม่
10 กระบวนท่าอันร้ายกาจยิ่งยวดซึ่งไคหมิงต้าซือคิดค้นขึ้นและฝึกฝนจนสำเร็จวิชา
ไม่เคยมีศิษย์คนใดสามารถฝึกฝนได้เกิน 5 กระบวนท่า
เนื่องจากความพลิกแพลงของท่วงท่าเพลงยุทธ์ อีกทั้งต้องใช้พลังภายในมหาศาล
กว่าไคหมิงต้าซือจะสำเร็จเพลงยุทธ์ก็ต้องใช้เวลาฝึกฝนนานหลายสิบปี

ไคหมิงต้าซือย้อนนึกถึงวันแรกที่ได้พบกับไป่จิงเหวิน เมื่อครั้งมานอนสลบเหมือดอยู่หน้าวัด
ด้วยร่างกายหิวโหยซูบโทรม แต่นรลักษณ์ของเด็กน้อยคนนี้กลับเปล่งประกายเจิดจ้ายิ่งนัก
ไคหมิงต้าซือรู้ได้ด้วยญาณทัศนะของตนเองว่าเด็กคนนี้ชะตาชีวิตไม่ธรรมดา
หากเติบใหญ่และได้รับการฟูมฟักอย่างดี ย่อมสามารถกลายเป็นผู้ยิ่งใหญ่ในแผ่นดิน
หากไม่เป็นไปเช่นนี้ชะตาชีวิตของเขาอาจกลายเป็นจอมมารร้ายแห่งยุคสมัยได้ทันที !!!

ไคหมิงต้าซือดูแลไป่จิงเหวินเป็นอย่างดี อบรมบ่มนิสัยอย่างเข้มงวด
แต่มอบความรักความเมตตาให้มากเป็นพิเศษ ด้วยเห็นแววว่าเด็กคนนี้มีความพิเศษในตน
เพลงยุทธ์ที่ว่ายากเพียงใด ใช้เวลาไม่นานนัก ไป่จิงเหวินก็ฝึกฝนจนสำเร็จ
ฝีมือรุดหน้ากว่าพี่น้องร่วมวัดทุกคน

น่าเสียดาย...เมื่อครบอายุ 17 ปีเต็ม เกิดเรื่องราวพลิกผันขึ้นเสียก่อน
ไป่จิงเหวินถูกจิตมารครอบงำใจ เข่นฆ่าทำร้ายพี่น้องร่วมวัดเพื่อหวังช่วงชิงคัมภีร์ทั้งสอง
แต่เมื่อกระทำการไม่สำเร็จจึงได้หลีกลี้หนีหายจากวัดไปนานหลายปี
ระหว่างนั้นไคหมิงต้าซือทราบข่าวคราวของไป่จิงเหวินเป็นระยะ
เห็นความก้าวหน้าในชีวิตของเขา เพียงแต่ใจยังเป็นห่วงเป็นใยศิษย์รักคนนี้อยู่เสมอ
เนื่องจากรู้ดีว่าไป่จิงเหวินจะต้องประสบพบชะตากรรมอันโหดร้ายอีกหลายครั้งหลายคราในชีวิตอย่างแน่นอน



..................................................



เตมูบูจินจ้องมองไคหมิงต้าซือด้วยความเคารพ

“ท่านอาจารย์คงเป็นไคหมิงต้าซือใช่หรือไม่ ?”

ท่าทีเปลี่ยนไปของเตมูบูจินทำให้ไคหมิงต้าซือประหลาดใจ

“ใช่...เป็นข้าเอง” ท่านตอบ

“ข้าดีใจยิ่งนักที่วันนี้จะได้ประมือกับท่าน ข้ารอวันนี้มานานนัก
เนื่องจากได้ยินกิตติศัพท์ของท่านต้าซือมานาน ขอให้ท่านลงมือโดยมิต้องยั้งมือหรือรั้งไมตรี”

พูดจบเตมูบูจินก็โยนดาบในมือให้ทหารเอกรับไว้

“ขอข้าเปิดหูเปิดตากับท่านต้าซือด้วยเพลงหมัดนี้”

เตมูบูจินเกร็งฝ่ามือโคจรพลังเต็มที่ พุ่งเข้าหาไคหมิงต้าซืออย่างรวดเร็ว !!!

หมัดซ้ายพุ่งตรงเข้าหาใบหน้าไคหมิงต้าซืออย่างรุนแรงรวดเร็ว แต่ท่านเอียงคอหลบได้อย่างหวุดหวิด
แม้พลาดเป้า แต่นั่นก็ทำให้เห็นพลังหมัดอันรุนแรงเกินคาด ผนังไม้ด้านหลังแตกกระจุย !
ศอกสั้นตามมาเป็นชุดทั้งซ้ายขวา ไคหมิงต้าซือใช้ฝ่ามือรับไว้อย่างเหนียวแน่นแม่นยำ
เตมูบูจินโจมตีด้วยการกระโดดเข่าลอย ไคหมิงต้าซือฉากหลบ
เมื่อพลาดเป้า ผนังห้องจึงพังทลายทั้งผืน
ไคหมิงต้าซือใช้ฝ่ามือพยัคฆ์ไต่ผากางนิ้วจิกเข้าไปที่แผ่นหลังของเตมูบูจินเต็มแรง
น่าประหลาดใจที่กงเล็บของท่านมิอาจสร้างความระคายเคืองใดใดได้
เสื้อของเตมูบูจินขาดวิ่นเป็นริ้ว เผยให้เห็นลวดลายสีดำซึ่งสักไว้กลางแผ่นหลัง
เล็บทั้ง 5 นิ้วของไคหมิงต้าซือถึงกับเปิดอ้าออก เลือดไหลออกมาจากปลายนิ้ว

“นี่เจ้าสักยันต์เกราะเพชรด้วยรึเนี่ย !!!” ไคหมิงต้าซืออุทาน

ดูเหมือนท่านจะเหน็ดเหนื่อยมากยิ่งขึ้นไปอีก
ไม่มีใครล่วงรู้ว่าท่านได้ถ่ายทอดกำลังภายในทั้งหมดของท่านให้กับไป่จิงเหวินไปแล้วเมื่อก่อนหน้านี้
ลำพังเพียงหยัดยืนต่อสู้กับทหารนับร้อยได้ ต้องนับว่าเป็นเรื่องเหลือเชื่อเกินคาด

“ท่านต้าซือไฉนจึงรู้จักยันต์นี้ด้วย”

เตมูบูจินประหลาดใจไม่แพ้กัน เพราะนี่คือความลับของอาณาจักรจิน
หลายปีก่อนมีคณะพระสงฆ์จากอาณาจักรจินหลินเดินทางมาเผยแพร่ธรรมยังอาณาจักรจิน
แม้ไม่ได้นับถือพุทธศาสนาอย่างจริงจัง แต่เพลงยุทธ์และความอยู่ยงคงกระพันในตัวพระสงฆ์จากแดนไกล
ทำให้จินข่านรั้งตัวพระสงฆ์กลุ่มนี้ไว้ เพื่อให้ถ่ายทอดเพลงมวยการต่อสู้และสักยันต์ให้กับรัชทายาทของท่านข่าน
ซึ่งก็คือ เตมูบูจินนั่นเอง


“น่าประหลาดใจนักที่เจ้าเองก็มีวาสนาได้พบพานกับพระสงฆ์จากอาณาจักรจินหลิน”

ไคหมิงต้าซือจ้องมองดูใบหน้าของเตมูบูจินช้า ๆ ชัด ๆ อย่างตั้งใจ
และพบว่านรลักษณ์ของชายผู้นี้เปล่งประกายเจิดจ้าไม่แพ้ไป่จิงเหวินเลย
จมูก คาง คิ้ว ปาก และแววตานั่น บ่งบอกว่าเจ้าดวงชะตาย่อมเจิดจรัส
กลายเป็นผู้ยิ่งใหญ่ครอบครองใต้หล้าในภายภาคหน้าได้อย่างแน่นอน

“อย่ามัวเสียเวลาสนทนาอีกต่อไปเลย ขออภัยที่ข้าต้องลงมือ”

จบคำ เตมูบูจินกระโจนเข้าใส่ไคหมิงต้าซืออีกครั้งด้วยกระบวนท่าชุดต่อเนื่อง
เริ่มต้นจากท่าปักษาแหวกรัง ชวาซัดหอก ยกเขาพระสุเมรุ หักงวงไอยรา
เพลงหมัดมวยจู่โจมไม่หยุด ตามรุกต่อเนื่องด้วยท่านาคาบิดหาง
วิรุณหกกลับ ดับชวาลา ขุนยักษ์จับลิง หักคอเอราวัณ
ไคหมิงต้าซือได้แต่ตั้งรับเนื่องจากหมดพลังจนสิ้น
ท่านยอมไม่ใช้กระบวนท่าไม้ตายของวิชามังกรพยัคฆ์บูรพา
เนื่องจากไม่อยากเผยให้เตมูบูจินเห็นความร้ายกาจของกระบวนท่านี้
ท่านรู้ดีว่าชะตาชีวิตของตนถึงคราวสิ้นสุดลงแล้วในวันนี้
ความตายหาได้น่ากลัวไม่ คนเราเกิดมาล้วนต้องตาย
แต่ความหมายของการมีชีวิตอยู่ต่างหาก
จะบ่งบอกว่าคน ๆ นั้นมีคุณค่าความหมายเพียงใดในฐานะมนุษย์คนหนึ่ง


แล้วหมัดตรงของเตมูบูจินก็หลุดรอดการป้องกันได้ในที่สุด
หมัดนั้นซัดเข้ากลางหน้าอกของไคหมิงต้าซืออย่างรุนแรง
ท่านกระอักเลือดออกมาลิ่มใหญ่ ไคหมิงต้าซือทรุดร่างลงนั่งในท่าขัดตะหมาดทันที
ลมหายใจรวยริน เลือดไหลออกจาก 9 ทวาร
ความหวังสุดท้ายของไคหมิงต้าซือได้แต่ฝากไว้ในมือของไป่จิงเหวิน
ท่านหมดโอกาสจะช่วยเหลือชี้แนะใดใดได้อีกแล้ว

ลมหายใจสุดท้ายของไคหมิงต้าซือดับลงอย่างสงบ เตมูบูจินก้มคุกเข่าลงโค้งคำนับ
ไคหมิงต้าซือด้วยความเคารพยกย่อง
ก่อนลุกขึ้นยืนและสั่งให้ทหารจุดไฟเผาทำลายอารามหมื่นลี้จนหมดสิ้น
รวมทั้งสรีระร่างของท่านไคหมิงต้าซือด้วย







ความเดิมจากตอนที่แล้ว



ตอนที่ 1     ตอนที่ 2    ตอนที่ 3    ตอนที่ 4    ตอนที่ 5

ตอนที่ 6    ตอนที่ 7    ตอนที่ 8    ตอนที่ 9    ตอนที่ 10

ตอนที่ 11


 



Create Date : 25 สิงหาคม 2562
Last Update : 25 สิงหาคม 2562 6:14:03 น.
Counter : 1606 Pageviews.

18 comments
(โหวต blog นี้) 
ชื่อแปลก อาจารย์สุวิมล
(11 พ.ย. 2562 23:19:16 น.)
ขอบคุณที่แวะมา..... In the past
(11 พ.ย. 2562 22:42:08 น.)
:: ก๋าราณีตอบคำถามเสือย้อมแมว :: กะว่าก๋า
(10 พ.ย. 2562 04:04:43 น.)
until the lights come back ลำเนา
(9 พ.ย. 2562 12:23:57 น.)

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณภาวิดา คนบ้านป่า, คุณmultiple, คุณเริงฤดีนะ, คุณTui Laksi, คุณหอมกร, คุณJinnyTent, คุณจันทราน็อคเทิร์น, คุณอาจารย์สุวิมล, คุณเนินน้ำ, คุณmcayenne94, คุณสองแผ่นดิน, คุณโอน่าจอมซ่าส์, คุณสมาชิกหมายเลข 4365762, คุณSai Eeuu

  
ไคหมิงต้าซือ ยอมตาย แต่ไม่ยอม ใช้ท่าไม้ตาย วิชา มังกรพยัคฆ์บูรพา เพราะกลัวศัตรูจะรู้

ดูแล้วคู่ปรับของไป่จิงเหวินนี่ เป็นวิชา แม่ไม้มวยไทยเหมือนกันซะอีก
ชักหนักใจแทน นะครับนี่ แต่ยังไง อ.เต๊ะ ก็เอาใจช่วย คุณก๋า เอ๊ย ไป่จิงเหวิน นะครับ ทั้งเรื่องรบ แล้วก้เรื่อง รัก แฮ่ๆ555

โดย: multiple วันที่: 25 สิงหาคม 2562 เวลา:6:48:17 น.
  
เรื่องรัก เรื่องรบ
ไม่ต้องเอาใจช่วย คุรก๋า
เอ๊ย!!ไป่จิงเหวิน หรอก
เขาเป็นพระเอก อิ อิ


อ่านเตมูบูจินชกแม่ไม้มวยไทย

นึกว่าดู Thai Fight China เลย
โดย: เริงฤดีนะ วันที่: 25 สิงหาคม 2562 เวลา:8:27:50 น.
  
สวัสดียามเช้าค่ะคุณก๋า
อ๊ะ ๆ ตอนนี้เริ่มเฉลยย้อนจากความเดิมอีกละ
...อารามหมื่นลี้ ถูกทหารจิน ทำลายล้างเป็นจุลอย่างไรเล่า !!!

โอ้โห...เรามองเห็นความต่างของสองตัวเอกมากขึ้นเลย
มองเห็นเหมือนท่านไคหมิงต้าซือ...แต่เราชื่นชมความเป็นผู้นำ
เตมูบูจิน...ที่ีมีความอ่อนน้อมถ่อมตน สมกับที่มีแบ็คกราวน์
การถูกปลูกฝังการเลี้ยงดูมาอย่างดีจากราชตระกูล

จะต่างกับ ไป่จิงเหวิน ก็ตรงนี้ละ ที่มีแบ็คกราวน์จากความแค้นฝังในใจ
แม้ในยามนี้จะจำอดีตไม่ได้ ...สักวันคุณก๋าต้องเฉลยให้
ไป่จิงเหวิน ...ฝีนคืนความจำมาได้แน่นอน 5 5

ขักเริ่มสนุกละ พอรู้ว่าวิทยายุธของสองคน มีมากพอๆกัน
ท้าทายให้แฟนๆติดตามคาดหวังว่าเมื่อทั้งสองมาเจอกัน
จะเกิดเรื่องราวอะไรๆต่อๆไปหนอ ...
สำหรับเราขอรักน้องเสียดายพี่คร้า
โดย: Tui Laksi วันที่: 25 สิงหาคม 2562 เวลา:9:18:36 น.
  
กะว่าก๋า Literature Blog ดู Blog
พักนี้มาถี่จังเรื่องนี้ สงสัยเป็นเทศกาลนะคุณก๋า


โดย: หอมกร วันที่: 25 สิงหาคม 2562 เวลา:9:21:39 น.
  
เมื่อคืนลุ้นจนจบเกม ดีใจนึกว่าจะชนะคลีนชีทซ๊ะอีก
เราลุ้นกีฬาทั้งสองอย่าง คือแบดฯด้วย แล้วเปลี่ยนช่องมาลุ้นบอลต่อ
เสียดายแบดฯไทยเราพ่าย ทั้งน้องนก และน้องกัน
โดย: Tui Laksi วันที่: 25 สิงหาคม 2562 เวลา:9:22:30 น.
  
โอ้ว มีนิยายจีนให้อ่านด้วย
นับถือ นับถือ
โดย: VELEZ วันที่: 25 สิงหาคม 2562 เวลา:11:06:35 น.
  
มาอ่านต่อแล้ว
ฉากนี้เห็นภาพชัดเจนมากยิ่งขึ้น
ตอนที่เหลียนหูต๋ายต่อหน้าต่อตาไป่จิงเหวิน
ในขณะที่เขาบะฮู้ว่าอะหยังเกิดขึ้นกับชีวิตเขา
เขารอดชีวิต อาจารย์กลับช่วยเหลือเขา
ทั้งมิ่งมิตรที่ปกป้องชีวิตเขา
ภาพหลังจากเหตุการณ์ในวันนั้นมาเปิดเผยเอาวันนี้นี่เอง
ว่าเกิดอะหยังขึ้น

ศิษย์ฝึกกระบวนท่าได้บะเกิน 5 กระบวน
แต่เหลียนหู่ได้แค่ 5 กระบวนท่า ส่วนไป่จิงเหวินฝึกสำเร็จ
เป็นศิษย์คนแรกที่ฝึกสำเร็จ โดยที่อาจารย์บะสามารถรับรู้ได้อีกแล้ว

คุณก๋าได้บรรยายถึงการฝึกไปแล้ว
ลมหายใจหยุดเต้น แล้วฟื้นขึ้นมา เหมือนต๋ายแล้วเกิดใหม่
และแลกกับความทรงจำที่สำคัญบางอย่างในชีวิตไป

เอาละสิ เตมูบูจินกับไป่จิงเหวินมียันต์เกราะเพชรเหมือนกัน
หากแต่วิชาที่ไป่จิงเหวินมี ณ ตอนนี้ บะแน่ใจว่าจะเอาชนะเตมูบูจินได้ก่อ

อยากจะเดาว่า ไป่จิงเหวินกับเตมูบูจิน
บะลั้งเป่นพี่น้องที่พลัดพลากจากกั๋นเหียก้าหา แฮร่
ิจินตนาการเริ่มบรรเจิด

โดย: JinnyTent วันที่: 25 สิงหาคม 2562 เวลา:11:12:57 น.
  
สวัสดีครับพี่ก๋า ตอนนี้สนุกจัดๆเลยครับผม
อ่านแล้วนึกถึงเกมส์ที่เล่น 5555
ต้องสู้กับนักรบสงฆ์ที่ยอมเป็นปีศาจเพื่อเฝ้าทางเข้าอาราม
มันคนเดียวเล่นผมซะตายวนไปวนมาอยู่ 2 อาทิตย์ 55555
ผ่านมาได้นี่หอบครับ แต่คือบอสที่จำไม่ลืมเลย
โดย: จันทราน็อคเทิร์น วันที่: 25 สิงหาคม 2562 เวลา:11:27:23 น.
  
สวัสดี จ้ะ น้องก๋า

ตอนนี้ เป็นตอนที่ ทหารจิน เผา อารามของไต้ซือ อ่าน
แล้ว อยากเปลี่ยนชื่อของคัมภีร์ นี้ว่า เลือด นะเนี่ย เหมือน
หนังจีนกำลังภายในเกือบทุกเรื่อง จะต้องแย่งชิงคัมภีร์ แบบนี้
แล้วก็ล้มตายกันมากมาย

รออ่านต่อ จ้ะ

โหวดหมวด งานเขียน ฯ




โดย: อาจารย์สุวิมล วันที่: 25 สิงหาคม 2562 เวลา:12:15:56 น.
  
พี่ก๋าเล่าเรื่องแบบเจาะที่ละส่วนเลยนะครับ
โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 25 สิงหาคม 2562 เวลา:12:19:03 น.
  
อ่านสนุกค่ะคุณก๋า
ผู้นำที่เก่งกาจ มีฝีมือ มีกลยุทธ์
น่าชื่นชมและเกรงกลัวค่ะ
ศึกขิงเจ้าบัลลังก์ยุทธ์ คงต้องเป็นศึกระหว่างจิงเหวินและเตมูบูจินแน่เลย
โดย: เนินน้ำ วันที่: 25 สิงหาคม 2562 เวลา:17:14:26 น.
  
ท่านไต้ซือน่าจะคิดผิด
เสียเลือดเนื้อชีวิตลูกศิษย์มากมาย
เพราะอัตตา มานะแท้ๆ
อมิตตพุทธ เวรก้ำ เวรกรรม
ศัตรูกำลังมากมิอาจประมือ
ใยมิสู้ใช้กระบวนท่าสุดท้าย
หนี หรือ แกล้งตาย 555
รอวันฟื้นคืน ร้อยปีแก้แค้นยังมิสาย555
โดย: mcayenne94 วันที่: 25 สิงหาคม 2562 เวลา:18:37:07 น.
  
ขอบคุณกำลังใจค่ะ คุณก๋า
ฝรั่งที่เขียนหนังสือดีๆมักสอดแทรกคำคม
และคำสอนไว้เสมอ พี่ก็ชอบเก็บๆไว้
แต่ไม่กล้าเอาให้ใครอ่านค่ะ กลัว 55

ไว้พี่กลับมาทวนอ่านของคุณก๋า
เพิ่งกลับมากรุงเทพฯเมื่อก่อนค่ำนี่ละค่ะ

โดย: ภาวิดา คนบ้านป่า วันที่: 25 สิงหาคม 2562 เวลา:19:42:20 น.
  
ฮ้านนนนนน มาบอกก่อนยะหยังน่ะ
บะหื้อลุ้นเลยอ่ะ คุณก๋าอ่ะ
เปิ้นเดาเล่น ๆ บะดายลุ๊ว์ 55555

ชาวยุทธ์เวลาที่เจอคนมีวิชาที่เก่งกาจและอู้กันถูกคอแล้ว
มักจะประทับใจ๊กันและรินจอกเหล้าสาบานเป็นพี่น้องกั๋น
อันเป็นวิสัยจอมยุทธ์ในยุทธภพทั่วไป

วันนี้อยากเล่าเรื่องธรรมะที่ฟังจากซีดีตวยเจ้า
หลวงพ่อปราโมทย์บอกว่า การทำบุญ ทำทาน
นั่งสมาธิ ถือศีล มีในทุกศาสนา
แต่การเรียนรู้รูป รู้นาม การเจริญปัญญา
มีแต่ในคำสอนของพระพุทธศาสนาเท่านั้น

รู้รูป รู้นาม ก็คือเรียนรู้ขันธ์ 5
เรียนรู้เพื่อให้เห็นความจริงว่า ขันธ์นั้นมันตัวทุกข์ ไม่เที่ยง
เมื่อใดที่ใจบะยึดมันในขันธ์ ใจก็พ้นจากทุกข์ พ้นจากโลก

แล้วก่อสอนเรื่องไตรสิกขา
การที่จะเรียนรู้ศาสนาต้องรักษาศีลก่อน
แล้วเรียนรู้ขันธ์ แล้วถึงจะเจริญปัญญา
ถ้าบะรักษาศีล ก่อยากที่จะเจริญปัญญาได้

ถ้าเป็นพุทธศาสนิกชนที่แท้จริง
ต้องปฏิบัตินะ

ซีดีแผ่นนี้กำลังเริ่มฟังรอบที่สอง
ฟังรอบสองได้ความรู้สึกที่แตกต่างจากครั้งแรก
เข้าใจนักขึ้น แผ่นหนึ่งมีหลายแทร็ก บางแทร็กกะจำได้
บางแทร็กกะบะคุ้นว่าเคยฟังไปแล้ว
แสดงว่าตอนฟังครั้งแรกบะมีสมาธิ 555

โดย: JinnyTent วันที่: 25 สิงหาคม 2562 เวลา:19:59:49 น.
  
มาค่ำๆครับ
ตามอ่านต่อครับ
เตมูบูจิน ก็แค่แสร้งทำดีกับชาวต้าซ่ง
พระเจ้า วัดวา ก็ไม่เว้น เพียงแค่ไม่ได้ตำรา

รออ่านตอนต่อไปครับ






โดย: สองแผ่นดิน วันที่: 25 สิงหาคม 2562 เวลา:22:16:40 น.
  

สวัสดีครับ คุณกะว่าก๋า
ฝนกำลังตกพร่ำๆแถวๆบ้านลุงแอ็ดครับ
โดย: ลุงแอ็ดชวนท่องเที่ยวไทย (สมาชิกหมายเลข 4365762 ) วันที่: 25 สิงหาคม 2562 เวลา:23:22:35 น.
  
สวัสดีค่ะพี่

ฮ่าา เรื่องของเรื่องคือ คอมเจนเสีย แล้วเจนมีปัญหาชีวิตที่ต้องเคลียร์ จนถึงตอนนี้ คอมพิวเตอร์​ของเจน ก็ยังเสียอยู่ โชคดีที่ยังมีสมาร์ทโฟน​ไว้ใช้งานแทนคอม บวกกับเจนจำพาสเข้าพันทิปไม่ได้ด้วยค่ะ
ต้องรีเซททั้งเมล์และพาสใหม่หมดเลย
ขอบคุณที่พี่ยังจำเจนได้นะ

โดย: JenNy & Tristan @ The UK วันที่: 26 สิงหาคม 2562 เวลา:1:32:12 น.
  
มาให้กำลังใจค่ะ
โดย: Sai Eeuu วันที่: 26 สิงหาคม 2562 เวลา:16:40:47 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

Kawaka.BlogGang.com

BlogGang Popular Award#15



กะว่าก๋า
Location :
เชียงใหม่  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
 ผู้ติดตามบล็อก : 360 คน [?]

บทความทั้งหมด