:: ศึกชิงบัลลังก์ยุทธ์ มังกรพยัคฆ์บูรพา ตอนที่ 22 ::

:: ศึกชิงบัลลังก์ยุทธ์ มังกรพยัคฆ์บูรพา ตอนที่ 22 ::

เรื่องและภาพ : กะว่าก๋า
















สามปีผ่านไป สงครามระหว่างสองอาณาจักรค่อยรามือกันไปเอง
หลังจากปลดแม่ทัพใหญ่ไปพร้อมกัน ทั้งไป่จิงเหวินและเตมูบูจินคล้ายว่าหายสาบสูญไปจากโลกนี้
ไม่มีข่าวคราวความเคลื่อนไหวใดใดจากบุคคลทั้งสอง ส่วนเหตุการณ์บ้านเมืองกลับมิต่างกัน
สองอาณาจักรเต็มไปด้วยความวุ่นวายในแผ่นดิน ต้าซ่งเกิดภัยพิบัติธรรมชาตินานนับปี
ฝนแล้งจนแผ่นดินแห้งเหือด ผลิตผลการเกษตรตกต่ำซ้ำทรุด อีกฝูงแมลงนับล้านยังโจมตีไร่นาจนย่อยยับ
ประชาชนจนยากลำบากกาย ไร้อาหารประทังชีพ บางพื้นที่ถึงกับต้องกัดกินรากไม้ ต้มเปลือกไม้ประทังชีวิต
แต่ราชสำนักหาได้ใส่ใจ ยังอยู่กินกันอย่างหรูหราฟุ่มเฟือยทุกมื้อ ใช้จ่ายเงินสร้างพระราชวังใหม่ใหญ่โต
เกณฑ์แรงงานหนุ่มสาวเข้าวัง จนบ้านนอกคอกนาเหลือแต่เด็กและคนชราว้าเหว่
ขุนน้ำขุนนางต่างโกงกินกันสนุกปาก รีดนาทาเร้นเก็บส่วยจากประชาชนอย่างหนัก แต่ยักยอกทรัพย์เข้าพกเข้าห่อ
กลายเป็นคนร่ำรวยกันถ้วนหน้า ในขณะที่ประชาราษฎร์น้ำตานอง
ขุนนางดีมิอาจรับใช้บ้านเมืองได้ เนื่องเพราะขุนนางโฉดต่างใช้เส้นสายฝากฝังญาติพี่น้องคนสนิทชิดใกล้
ให้เข้ารับราชการแล้วกอบโกยโกงกินเอื้อประโยชน์กันอย่างสนุกมือ จนนับวันราชสำนักยิ่งอ่อนแอ
ขันทีกลับเรืองอำนาจ เมื่อจับมือกับขุนนางใหญ่ร่วมกันปิดหูปิดตาองค์เหนือหัว
สรรหาสุราดีนารีงามปรนเปรอองค์จักรพรรดิจนลุ่มหลงมัวเมาในกามกิเลส ไม่สนใจออกว่าความราชการใดใด
ปล่อยอำนาจในมือและการตัดสินใจให้อยู่ภายใต้เงื้อมเงาของเหล่าข้าราชการชั่ว
เหตุการณ์บ้านเมืองจึงหม่นมัว ผู้คนหวาดกลัวในการดำเนินชีวิต
สิ่งถูกกลายเป็นสิ่งผิด สิ่งผิดกลายเป็นความชอบธรรม ความยุติธรรมไม่ปรากฏในศาล
ทหารถืออาวุธครองเมืองก่อเหตุปล้นสะดมไปทั่วโดยไม่เกรงกลัวกฎหมาย
ความฟอนเฟะยิ่งมายิ่งปรากฏชัดแก่สายตาประชาราษฎร์
จนดูเหมือนความอดทนของประชาชนใกล้จะสิ้นสุดลงเต็มที




............................................




ฟากฝั่งจินหาได้ดีไปกว่ากัน หลังปลดเตมูบูจินจากตำแหน่งรัชทายาท
ลูกชายคนรองมิอาจทนรองรับอารมณ์พระราชบิดาได้ ถึงกับฆ่าตัวตายด้วยความเศร้าจับจิต
แม้มีบุตรชายมากกว่า 30 คนจากนางสนมนับร้อย แต่หามีใครถูกใจต้องตาจินข่านเหมือนเตมูบูจินไม่
พี่น้องต่างมารดาช่วงชิงอำนาจกันอย่างรุนแรง ทั้งเปิดเผยและกระทำซ่อนเร้น
เข่นฆ่ากันแทบทุกวี่วัน โดยจินข่านหาได้ห้ามปราม ปล่อยให้พี่น้องเข่นฆ่ากันราวสัตว์ป่า
เพื่อสรรหาผู้นำที่แข็งแกร่งที่สุด


หลังส่งคณะทูตจากต้าซ่งกลับไปในวันนั้น
จินข่านกลับถูกชะตาข้าราชการคนหนึ่งซึ่งติดสอยห้อยตามมาด้วยในขบวนส่งตัววิวาห์ขององค์หญิงชุนเหลียน

สวินจ้างมีชาติกำเนิดไม่แน่ชัด แต่พูดภาษาจินได้ชัดราวกับเจ้าของภาษา
อีกมีนิสัยประจบประแจงช่างเจรจา จึงพูดคุยถูกคอกับจินข่านมากเป็นพิเศษ
จนจินข่านถึงกับออกปากขอรั้งตัวไว้ทำงานในอาณาจักรจิน สวินจ้างก้าวหน้ารวดเร็วเกินใคร
แซงหน้าเสนาบดีและขุนนางใหญ่แบบไม่เห็นหัวใคร กุมอำนาจมากขึ้นทุกวัน ๆ ภายในราชสำนักจิน

สวินจ้างเร่งขจัดศัตรูการเมืองผู้เห็นต่าง ด้วยวิธีการอันแยบยล แอบอ้างชื่อจินข่านลงมืออย่างแนบเนียน
นับวันคำพูดจึงยิ่งมีน้ำหนัก ไม่ต่างอะไรกับวาจาศักดิ์สิทธิ์ของเจ้าแผ่นดิน

แม่ทัพคนใหม่ของอาณาจักรซ่ง คือ คูบูไก น้องชายต่างมารดาของเตมูบูจิน
ฝีมือเพลงรบบนหลังม้าไม่เป็นรองใครในแผ่นดิน หากแต่ด้วยอายุยังน้อย มีความกล้าบ้าบิ่นมากเกินควร
จึงมักกระทำการรบโดยขาดความรอบคอบ

3 ปีที่ผ่านมาคูบูไกนำทัพเข้าสู่สงครามต่างเผ่าหลายครั้งหลายครา ชนะศึกเกือบทุกครั้ง
แต่ยังไม่เคยนำทัพใหญ่เคลื่อนไปตีต้าซ่งเลยแม้แต่ครั้งเดียว
เนื่องจากสองอาณาจักรยังคงดำรงสัมพันธไมตรีทางการทูตกันอย่างต่อเนื่อง
แม้ทางจินจะรู้ดีว่าเรื่องการเมืองภายในต้าซ่งมีปัญหามากมาย ประชาชนไม่ศรัทธาองค์เหนือหัว
เกลียดชังข้าราชการ แต่ยังไม่อาจทำอะไรได้มากนัก เนื่องจากชนเผ่าที่เคยรวมเป็นหนึ่งภายในอาณาจักรจิน
บัดนี้มีความแตกแยกเกิดขึ้น ชนเผ่าต่าง ๆ หวังขึ้นเป็นใหญ่ เพื่อครองตัวเป็นข่าน
หลังปลดเตมูบูจิน ทหารกล้าเริ่มตีตัวออกหาก ศึกช่วงชิงอำนาจจึงเกิดขึ้นมิเว้นวัน
จนบ้านเมืองระส่ำระสาย ไฉนเลยจะรวบรวมอำนาจเป็นหนึ่งเพื่อไปตีชิงแผ่นดินซ่งได้

สองแผ่นดินจึงอยู่ในสถานการณ์คับขันยากลำบากไม่ต่างกัน !



.............................................



ปลายปีนั้นเกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่อย่างไม่คาดคิด !

จินข่านเกิดสวรรคตกะทันหัน เนื่องจากสะสมความโกรธความเครียด เสวยน้ำจัณฑ์โดยมิหยุดหย่อน
กร่อนร่างกายให้อ่อนแอโรยราลงอย่างรวดเร็ว
และเนื่องจากการช่วงชิงตำแหน่งรัชทายาทดำเนินไปอย่างยืดเยื้อยาวนาน
จนเหล่าราชบุตรกลับต้องมาเข่นฆ่ากันเอง คนที่อยู่รอดเหลือแต่บุตรผู้อ่อนแอไม่เอาไหน
ที่เก่งกล้าสามารถก็ตายจากไป จนไม่หลงเหลือผู้เหมาะสมในการครองบัลลังก์
เมื่อหมดท่าหมดความ จึงต้องทำพิธีเชิญเจ้าชายคูบิไลผู้เป็นหลานของจินข่าน
ให้ขึ้นดำรงรับตำแหน่งข่านแทน ท่ามกลางความขัดแย้งและเห็นต่างอย่างรุนแรงของเหล่าขุนนางในราชสำนัก
เนื่องเพราะบางคนเห็นว่าเจ้าชายคูบิไลมีความนอบน้อมนุ่มนวลเกินไป ไร้ความเด็ดเดี่ยวแข็งกร้าว
ในสถานการณ์ที่อาณาจักรกำลังแตกเป็นก๊กเป็นเหล่า
ผู้นำเช่นนี้จะสร้างเสถียรภาพทางการเมืองขึ้นมาได้อย่างไร

แต่สุดท้ายเนื่องจากไม่มีตัวเลือกที่ดีกว่าเหลือให้เลือก
เจ้าชายคูบิไลจึงเข้ารับการสถาปนาเป็นข่านองค์ต่อไป !



.............................................




ฟากฝั่งอาณาจักรซ่งกลับอ่อนแอลงเรื่อย ๆ การทหารถูกลดทอนบทบาท
เนื่องจากองค์จักรพรรดิมีความหวาดระแวงว่าตนจะถูกยึดอำนาจรัฐประหาร
แม่ทัพใหญ่ไร้อำนาจในการตัดสินใจ ทุกอย่างต้องรอฟังคำสั่งจากเมืองหลวงเท่านั้น
ด้วยวิธีการนี้การเมืองจึงมั่นคงจากภายใน เนื่องเพราะขุนนางกุมอำนาจในการบริหาร
แม้ด้านการทหารจะอ่อนแอลง แต่ด้วยเหตุผลว่าต้าซ่งยังคงมีกำลังทหารอยู่เป็นจำนวนมาก
แม่ทัพบางคนยังจงรักภักดีต่อแผ่นดิน พร้อมปกป้องต้าซ่งจนตัวตาย
ทำให้อาณาจักรจินเองก็มิกล้าบุ่มบ่ามบุกโจมตี




ความเดิมจากตอนที่แล้ว



ตอนที่ 1    ตอนที่ 2    ตอนที่ 3    ตอนที่ 4    ตอนที่ 5

ตอนที่ 6    ตอนที่ 7    ตอนที่ 8    ตอนที่ 9    ตอนที่ 10

ตอนที่ 11    ตอนที่ 12    ตอนที่ 13    ตอนที่ 14    ตอนที่ 15

ตอนที่ 16    ตอนที่ 17    ตอนที่ 18    ตอนที่ 19    ตอนที่ 20

ตอนที่ 21



Create Date : 05 กันยายน 2562
Last Update : 5 กันยายน 2562 6:10:02 น.
Counter : 2505 Pageviews.

14 comments
ถนนสายนี้มีตะพาบ ก.ม.ที่ 246 "เจ้านุ้งแสดงออกถึงความรักที่มีต่อแม่" โจทย์โดยคุณ toor36 ภาวิดา คนบ้านป่า
(10 ก.พ. 2563 20:01:46 น.)
แสดงออกถึงความรัก : ถนนสายนี้มีตะพาบ หลักกิโลเมตรที่ 246 JinnyTent
(10 ก.พ. 2563 18:43:34 น.)
10 กพ 63 ตะพาบ 246 - แสดงออกถึงความรัก mcayenne94
(10 ก.พ. 2563 19:27:51 น.)
:: ดาบซ่อนคม 16 :: กะว่าก๋า
(6 ก.พ. 2563 06:51:58 น.)

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณโอน่าจอมซ่าส์, คุณRananrin, คุณmultiple, คุณธนูคือลุงแอ็ด, คุณkae+aoe, คุณสองแผ่นดิน, คุณThe Kop Civil, คุณอุ้มสี, คุณtuk-tuk@korat, คุณอาจารย์สุวิมล, คุณไวน์กับสายน้ำ, คุณสายหมอกและก้อนเมฆ, คุณJinnyTent, คุณภาวิดา คนบ้านป่า, คุณตะลีกีปัส, คุณhaiku, คุณจันทราน็อคเทิร์น, คุณTui Laksi, คุณnewyorknurse

  
สวัสดียามเช้าค่ะพี่ก๋า
รินไม่ค่อยถนัดเรื่องแนวนี้เท่าไหร่
แต่รู้ว่าถ้าอ่านแล้วจะได้กลวิธี
และแนวคิดที่คาดไม่ถึง
นำมาปรับใช้ในชีวิตได้ค่ะ
มีเวลาจะมาตามอ่านนะคะ
โดย: Rananrin วันที่: 5 กันยายน 2562 เวลา:6:29:03 น.
  
อำนาจ และความโลภ ที่ไม่มีที่สิ้นสุด ทำลายมนุษย์ และบ้านเมืองมาทุกยุคทุกสมัยเลยนะครับ ซ้ำแล้วซ้ำเล่า
คงจะมีไปเรื่อยๆ จนกว่าโลกจะแตกนะครับ

โดย: multiple วันที่: 5 กันยายน 2562 เวลา:7:57:48 น.
  

โดย: ลุงแอ็ดชวนท่องเที่ยวไทย (สมาชิกหมายเลข 4365762 ) วันที่: 5 กันยายน 2562 เวลา:7:58:52 น.
  
สวัสดียามเช้าครับ คุณก๋า
อ่านต่อครับ
จิน และ ซ่ง ยามนี้ เหมือนตอนไทยเสียกรุงครั้งที่ 2 เลยครับ
แต่พระเอกของเรา สามปีที่หายไป ทำอะไรอยู่
ไม่ออกมาช่วยผดุงคุณธรรม ปราบอธรรม
คุณก๋า บอกชีวิตพระเอกผกผันตลอด
รออ่านตอนต่อไปครับ

เช้านี้ แดดจ้าแต่เช้าครับ เย็นวานฝนตกหนักก่อนเลิกงาน
น้ำฝนเต็มท่อน้ำทิ้งไหลไม่ทัน น้ำรอการระบายอีกแล้ว

โดย: สองแผ่นดิน วันที่: 5 กันยายน 2562 เวลา:8:12:54 น.
  
มาถึงตอนที่ 22 แล้วนะคะ สวัสดียามเช้าค่ะ
โดย: kae+aoe วันที่: 5 กันยายน 2562 เวลา:8:30:09 น.
  

บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
พายุสุริยะ Travel Blog ดู Blog
auau_py Review Food Blog ดู Blog
tuk-tuk@korat Music Blog ดู Blog
The Kop Civil Movie Blog ดู Blog
ภาวิดา คนบ้านป่า Diarist ดู Blog
เนินน้ำ Food Blog ดู Blog
เริงฤดีนะ Movie Blog ดู Blog
กะว่าก๋า Literature Blog ดู Blog

ตามมาอ่านต่อจ้า
โดย: อุ้มสี วันที่: 5 กันยายน 2562 เวลา:11:38:29 น.
  
อ่อนกำลังลงตึงกู่ละเจ้า
โดย: tuk-tuk@korat วันที่: 5 กันยายน 2562 เวลา:13:08:20 น.
  
สวัสดี จ้ะ น้องก๋า

เรื่องราวของ บล็อกวันนี้ เป็นความเสื่อมสลายของอาณา
จักรจิน และอาณาจักรซ่งแล้วซินะ ทุกยุคทุกสมัย ถ้าผู้นำประเทศไม่เอาไหน บ้านเมืองก็จะตกอยู่ในสภาพเช่นที่เธอบรรยายมานี่แหละ เนาะ

รอบทบาทของสองพระเอก ไป่จิงเหวินและเตมูบูจิน ว่า
จะกลับมาแก้ไขเหตุการณ์ในบ้านเมืองหรือไป อย่างไร

โหวดหมวด งานเขียน ฯ
โดย: อาจารย์สุวิมล วันที่: 5 กันยายน 2562 เวลา:14:12:59 น.
  
อ่านแล้ว นึกถึงเมืองหนึ่ง คุ้น ๆ เนาะ 555 มีตัวละครที่ติด
ตาม ท่านข่าน เริ่มฉายแววออกมาเรื่อย ๆ แต่จะตามเมืองที่
เราคุ้นเคยหรือไม่ นี่ซิ

แต่ข่านระวังนะ จะตกกำแพงเพราะมั่นใจ เอา

ไปดีกว่า หาข้าวเย็นกิน อาจจะไปขุดหารากไม้กิน แทนมันเทศ
ญี่ปุนที่เคยกิน
โดย: ไวน์กับสายน้ำ วันที่: 5 กันยายน 2562 เวลา:14:19:22 น.
  
สถานการณ์บ้านเมืองคับขัน
อดนึกถึงเมืองไทยกับเมืองนอกบะได้เจ้า
บะต่างจากเมืองจินกับเมืองซ่ง
ที่เจอทั้งปัญหาเศรษฐกิจและปัญหาการค้าระหว่างประเทศรุมเร้า
ส่งผลกระทบไปทั่วโลก

เวลาที่ยักษ์ใหญ่ปะทะกัน
ประเทศหน้อย ๆ กะแทบจะราบพนาสูรไปตวย
ยิ่งประเทศหน้อยที่มีปัญหาการเมืองอยู่ตวย
แล้วยิ่งมีคนบริหารบะเก่ง บะหาวิธีเอาประเทศหื้อรอด
ได้แต่เอาตัวรอดและคนบางกลุ่ม ปล่อยหื้อปชช.ส่วนใหญ่เดือดร้อน
เฮ้อๆๆๆๆ ล้านเฮ้อออออ

อ่านนิยายอยู่ดี ๆ มาเป็นการเมืองเหียได้
อิอิ ไปดีกั่ว
โดย: JinnyTent วันที่: 5 กันยายน 2562 เวลา:18:47:14 น.
  
เมื่อเช้ามาอ่าน แล้วก็เจออะไรๆต้องทำเยอะแยะ
จรออกไปจากจอแล้วเลยเพ้อเจ้าไปไหนไม่รู้ค่ะ
กลับมาใหม่ก็จำได้แต่สองเมืองนั้นง่อกแง่กไปแล้ว
สงสัยต้องกลับไปอ่านหลายบทมาใหม่ 55

ตามลุงไวน์ไปขุดรากไม้กินบ้าง เผื่ออาการจะดี

โดย: ภาวิดา คนบ้านป่า วันที่: 5 กันยายน 2562 เวลา:20:02:00 น.
  
ตอนนี้พี่ก๋าสื่อคำว่าสูงสุดคืนสู่สามัญได้เยี่ยมเลยครับ


และบรรยากาศหลังสงครามนี่ทำให้นึกถึงเพลง wind of change ของ the scorpions เลยครับ
โดย: จันทราน็อคเทิร์น วันที่: 5 กันยายน 2562 เวลา:21:55:17 น.
  
ทั้งสองฝ่ายแย่กันทั้งคู่ แบบนี้ถือว่าพักยกล่ะนะ เดี๋ยวมันต้องมีจุดพลิกอีกแน่ๆ
โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 5 กันยายน 2562 เวลา:22:10:08 น.
  
สุขสันต์วันเกิดค่ะคุณก๋า พรุ่งนี้เช้าตื่นมาขอให้มีความสุขมากๆจ้า

คิดอะไรสมความปรารถนาทุกประการ
โดย: โอน่าจอมซ่าส์ วันที่: 6 กันยายน 2562 เวลา:0:25:18 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

Kawaka.BlogGang.com

กะว่าก๋า
Location :
เชียงใหม่  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
 ผู้ติดตามบล็อก : 363 คน [?]

บทความทั้งหมด