การเป็นผู้ใหญ่ มันไม่ง่ายเลย
สิ่งที่ยากที่สุดอย่างหนึ่งในการเติบโตเป็นผู้ใหญ่
ที่เราเจอในวันนี้ก็คือ
การที่ต้องตัดสินใจอะไรเองโดยลำพัง
ตัดสินใจและประเมินเหตุการณ์ตรงหน้าด้วยตัวเอง

ตอนเด็กๆพ่อแม่อยากให้ทำอย่างนั้นอย่างนี้
ถึงจะทำตามหรือไม่ทำตาม ก็ยังมีไกด์ไลน์
ไปโรงเรียน ก็มีครูบอกว่าวันนี้ต้องเรียนอะไร
มีตารางสอนให้ จะเรียนไม่เรียนก็อีกเรื่อง
ตอนนี้ถึงวัยสร้างไกด์ไลน์ให้ตัวเองเดินแล้ว
บางครั้ง บางเหตุการณ์ ก็ไม่รู้จะสร้างไกด์ไลน์ต่อไปยังไงดี

หลายๆทีก็ไม่อยากตัดสินใจ ไม่อยากประเมินอะไรเลย
แค่อยากเลิกๆจบๆ เก็บของ แยกย้าย
ล้มกระดานไปซะเฉยๆ
ไม่อยากเดินหมากต่อแล้ว
เดินไม่ถูก ขี้เกียจคิด อยากกลับบ้าน



แต่มันก็ทำไม่ได้
สมองบอกว่างั้น



แล้วสมองก็บอกแค่นี้
จะเดินต่อไปยังไง มันไม่บอก แฮงค์ไปซะเฉยๆ




นี่ล่ะ กรงขังที่มาพร้อมกับ "ความอิสระ"


เรามีอิสระเหลือเกินที่จะคิดจะตัดสินใจอะไรก็ได้
ความเป็นไปได้มันมากและซับซ้อนจนไม่รู้ว่า
มีทางไหนที่เดินได้อย่างถูกต้องอย่างจริงแท้หรือไม่
ทางเดินไหนคือทางเดินที่ควรถูกเลือกตามเหตุปัจจัยอันสมควร
และสมควรที่ว่า คืออะไร เท่าไหนกัน

เมื่อไหร่ที่ควรจะใช้สัญชาตญาณในสัดส่วนเท่าไหร่
เมื่อไหร่ที่ควรจะใช้สมองในสัดส่วนที่มากกว่า



ถ้าไม่มีหลัก ไม่มีจุดยืน ไม่มีแก่นแล้ว
ความ "อิสระ" ก็ไม่ต่างอะไรจากความ "เคว้งคว้าง"
หาที่ยึดเหนี่ยวใหม่ๆไปเรื่อย
ไม่มีที่สิ้นสุด


แต่ถึงจะไม่รู้ว่าจะไปยังไงต่อ
ชีวิตก็ต้องเดินไปข้างหน้าอยู่ดี
ต้องพบกับความเปลี่ยนแปลง
ที่นำมาซึ่งโอกาสในการจะทุกข์หรือจะสุข
โดยหลีกเลี่ยงไม่ได้อยู่ดี เนาะ ^_^




Create Date : 08 มีนาคม 2551
Last Update : 8 มีนาคม 2551 0:21:25 น.
Counter : 514 Pageviews.

3 comments
รู้เหตุ รู้ผล ปัญญา Dh
(18 มิ.ย. 2565 10:54:56 น.)
ความสำเร็จ ปัญญา Dh
(16 มิ.ย. 2565 16:14:24 น.)
อดทนไม่รีบร้อน นาฬิกาสีชมพู
(18 มิ.ย. 2565 06:19:42 น.)
การให้ ช่วยเหลือ รู้ตน รู้ประมาณตน ปัญญา Dh
(14 มิ.ย. 2565 22:44:12 น.)
  
ตรงใจค่ะ
ชอบจังเลย

มีคำกล่าวของรพินทรนาถ ฐากูรอยู่อันนึง

The freedom of the storm
and the bondage of the stem
join hands in the dance
of swaying branches.
จากหนังสือ Firefiles ค่ะ


บางทีสายลมที่พาไม้ไหวได้อย่างอิสระ
ถ้าไม่มีรากและลำต้นคอยยึดเหนี่ยวไว้
กิ่งก้านของต้นไม้ก็คงจะล้มระเนระนาด
แทนที่จะพริ้วไหวได้งดงาม

บางที เสี้ยวก็นึกขอบคุณ "พันธนาการ" อยู่เหมือนกัน
โดย: gluhp วันที่: 8 มีนาคม 2551 เวลา:0:56:41 น.
  
ชีวิตก็เงี้ยแหละค่ะ มันมีเส้นแบ่งของคำว่าเด็กกับผู้ใหญ่เสมอ แต่บางคนแก่แล้วก็ไม่ค่อยรู้สึกอะไร ๆ อย่างที่ผู้ใหญ่เค้าควรจะมีจะรู้สึกก็มีนะคะ
โดย: Summer Flower วันที่: 8 มีนาคม 2551 เวลา:1:16:17 น.
  



โดย: maxpal วันที่: 8 มีนาคม 2551 เวลา:1:52:23 น.
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

Jeyz.BlogGang.com

JeyZ
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]

บทความทั้งหมด