เรื่องของเอนทรานซ์มหาประลัย.... วันนี้รู้แล้วว่าจะเขียนอะไรในบล็อคดี.... เรื่องเก่าแก่ของข้าพเจ้านี่เอง ^_^ นึกแล้วยังขำปนเจ็บใจไม่หาย.... วี่เอนทรานซ์เดือนตุลาคมครั้งเดียว เพราะเดือนมีนาสมัครไม่ทัน จำได้ว่า ก่อนเอนทรานซ์...ตรูเหมือนจะตาย... โอ้ว..... ตรูเปลี่ยนไป.... เริ่มจากอันดับแรก ... ดองนิยาย! ใช่แล้ว จากส่งทุกสัปดาห์ด้วยความฟิตปั๋ง มันก็ค่อยๆหดหาย..หายไป...หายไป...เหลือเดือนละครั้ง..สองเดือนครั้ง.... TTTTTTT_TTTTTT เศร้าจริงๆ แล้วก็เริ่มคร่ำเคร่ง...คร่ำเคร่งอ่านหนังสือ แต่ไม่เข้าใจเลย... ทำไมอ่านไปๆ น้ำหนักขึ้น T_T เศร้าอีกแล้ว... ^________^ งั่ม ช่วงแรกสปีดดี ... สปีดดีมากกกกกกกกกกกกกกก ค่า อ่านทุกวันเลย... หนึ่งเดือนก่อนสอบ.... มันเกิดอะไรขึ้น!!!!!!! ทำไมหนังสือบนเตียงกลายเป็นนิยาย...นิยาย และนิยายที่ยืมได้จากพี่ข้างห้อง -_-!! โอละเห่... ............ จบตอน.. เอาน่า..
มันผ่านไปแล้วนี่นะ ตอนนี้ทุกอย่างก็ดูสดใส นิยายก็เลิกดอง(หรือเปล่า) หนังสือทำมือก็จะออกอีก เพราะงั้น... เขียนนิยายเรื่องใหม่มาให้อ่านเร็วๆจ้า โดย: หนูยี
วันที่: 16 มีนาคม 2548 เวลา:8:08:15 น.นิยาย เราก็ชอบอ่าน กลับเมืองไทยนี่อ่านหนังสืออย่างเดีบวทุกวัน ไปไหนต้องมีไปด้วย
โดย: อยู่ไกลบ้าน
วันที่: 16 มีนาคม 2548 เวลา:14:12:54 น. |







ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [
ถึงเวลานี้แล้ว ลึมมันไปซะคับ
ตั้งหน้าตั้งตา กับนิยายที่เหลือดีก่า
ฮ่า ๆ ๆ