เรื่องระหว่างทาง ..




จำดอกไม้ได้มั้ยฮะ ที่ว่า .. จะเก็บมาให้ดู



ผมชอบความรู้สึกแรกเสมอฮะ

แต่เมื่อเช้าที่พบว่ามันมีดอกที่ออกเติบโตและเติบแก่ตามกาล
ผมเลยเอามาลงใหม่อีกที อยากให้เห็นแบบนี้นะ

..

..

กระดังงาสงขลาฮะ
ชื่อนี้ เพราะ ถิ่นกำเนิดอยู่ที่สงขลา
ตอนแรกที่ได้มา นึกอยู่ว่าจะเป็นกลีบหนาอย่างเคยเห็น
แต่เปล่าเลย กลายเป็นอีกต้นไปได้ ก็แปลกดี

..

ตอนนั้น ที่ลองกล้องของมือถือ
ออกจะติดเขียวหน่อย ๆ ทำยังไงก็เขียวมาก 
ดูไม่สวย  แต่ไม่อยากใส่โหมด soft เข้าไป
เซ็ทแรกยังไม่ทันไร มันก็ร่วง ลา ต้น ไปก่อน

..

มาคราวนี้ เห็นดอกตูมอ่อนอีกที
ผมรู้ถึงโอกาสอีกครั้ง ที่จะดูแลใส่ใจกัน

..

ผม เฝ้าดูต้นไม้ใหญ่ที่พริ้วไหวตามแรงลม

คอยดึงกระถาง ให้หลบแดดบ้าง หลบฝนบ้าง
ให้หันด้านดอกออกรับแสง และ หลบแรงของลม

ไม่ให้ดอกไม้ อ่อน ออเซาะ ลงไปอีก
ไม่ให้ฝน ชะ จนโรย ร่วง หล่น ลงไปอีก

บอกดอกใบ ให้ หัดลู่เอนไหว ไม่ต้านทาน
ผมอยากให้คุณเห็น ดอกไม้ที่ติดยืนอยู่กับต้น
กว่าจะผลิดอก ออกเติบโต กว่าจะเข้มแข็ง จนราโรย

แม้ดอกจะไม่สวย เท่าไหร่นัก
แต่ก็งามและหอมอย่างอ่อน ๆ ในแบบของมัน 

..

ดีใจฮะ ที่ประคองกันไว้ได้ จนถึงวันนี้
ความใส่ใจอย่างบาง ๆ ที่มี
ก็ทนุถนอมใจ ให้รู้สึกดีอยู่ไม่น้อย

..

จริงแล้วผมไม่อยาก edit ใหม่
อย่างที่เห็น ผมไม่ค่อยลบอะไร  เขียนแล้วก็คือเขียน
เหมือนกับการสื่อถึงการพูด พูดแล้วก็คือพูด
บอกแล้ว พูดแล้ว มันก็ตรึงไปในใจแล้ว เราแก้ไขอะไรไม่ได้
..

ดังนั้น  ผมจึงชอบความรู้สึกแรกเสมอฮะคุณ

รู้สึกถึงความจริงใจต่อใจ ที่ไม่ต้องประดิดประดอย
หลายสิ่งหลายอย่างที่ผมคิดวน ทบทวน มันก็ไปไหนไม่รอด
กลับมาตรงที่เริ่มนับหนึ่งทุกที

เริ่มต้นด้วยดี มันก็ไปได้ดี
เริ่มต้นได้ไม่ค่อยดี มันจะดีไปแค่ไหน ขึ้นอยู่กับโอกาสที่มี
จะให้เราได้มีโอกาสแก้ไขไหม เราจะได้รับโอกาสนั้นหรือเปล่า

ผมชอบการแก้ไข ไม่ใช่การแก้ตัว
ผิดก็ยอมรับว่าผิด และยอมเอ่ยคำขอโทษได้อย่างเต็มใจ
ผมไม่ชอบโทษดินฟ้าอากาศหรือคนรอบตัว
มองดูใจตัว มองดูมือตัว มองรอยเท้าที่เราเดินผ่านมา

..

หลายครั้งที่ผมไม่ค่อยรู้สึกตัว 

เอา ใจ ตัวเองเป็นที่ตั้งไปหลายบ่อย
มือ ก็ชื้นเหงื่อ จนจับอะไรได้ไม่มั่นนัก
บนทรายนั้นร่องรอยที่ย่ำเหยียบ มันก็จางไปมากแล้ว

ผมหลงลืมตัวเองไปหลายที

..

เรื่องเมื่อวานที่นอยด์ ๆ นั้น ผมพยายามจะเดินผ่านให้ได้
วันไหนที่ถูกกระทบมาก ๆ จนทรุดลงไปอีก
วันนั้น ผมจะไปบอกคุณว่า  "ไปนั่งกินกาแฟกับผมหน่อยนะ" 



Create Date : 11 สิงหาคม 2561
Last Update : 11 สิงหาคม 2561 9:11:17 น.
Counter : 214 Pageviews.

0 comments
: สิ่งที่เห็นและสิ่งที่เป็น : กะว่าก๋า
(17 พ.ย. 2563 06:09:03 น.)
: จะเดินต่อไปยังไง : กะว่าก๋า
(16 พ.ย. 2563 06:48:30 น.)
ถนนสายนี้ ... ... มีตะพาบ หลักกิโลเมตรที่ 265 "ความหวัง" toor36
(15 พ.ย. 2563 00:02:56 น.)
: เวลาผ่านไปในแต่ละวัน : กะว่าก๋า
(14 พ.ย. 2563 05:34:27 น.)

Inmemoir.BlogGang.com

BlogGang Popular Award#16



inmemoir
Location :
กรุงเทพฯ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
 ผู้ติดตามบล็อก : 5 คน [?]

บทความทั้งหมด