หายไปนาน แต่มิได้ไปไหน โรคขี้เกียจมันเกาะหนึบหนับ ขยับเขยื้อนไม่ไหว

ความอ้วนเริ่มมาเยือน หลังจากทำอาหาร ทำขนม เป็นสัปปะรดมากขึ้น จึงหยุดพักและไม่ได้เข้ามาเขียน blog อีก แต่เข้ามาอ่าน blog คนอื่นบ่อยบ่อย เม้นต์บ้างไม่เม้นต์บ้าง แล้วแต่อารมณ์ไหน

หลังจากน้องน้ำมาเยือน ชีวิตเปลี่ยนไปในแง่ ไม่ยึดติดกับสิ่งของนอกกาย ไม่รู้คนอื่นเป็นอย่างนี้ไหม แต่ตัวเอง เอาข้าวของออกทิ้งเยอะ ทั้งที่โดนน้ำและไม่โดนน้ำ บริจาคไปอีก พยายามไม่ซื้ออะไรเข้าบ้าน บ้านงี้โล่งดีจัง

ช่วงหนีน้ำไปอยู่กับพี่สาวที่ต่างจังหวัด เขาใช้ชีวิตเรียบง่าย สมถะ กินอาหารสุขภาพ ทำให้เราต้องหันกลับไปมองตัวเองมากกว่านี้ จากที่ตามใจปาก อยากได้อะไรก็ซื้อไม่ค่อยคิด (ชอบซื้อเครื่องครัวเป็นที่สุด) คราวนี้ต้องคิดว่า ซื้อแล้วได้ใช้หรือเปล่า หากไม่ค่อยได้ใช้ ไม่จำเป็น ก็ไม่ซื้อแล้ว

เตาอบไฟฟ้า ตัวใหญ่เกือบสามหมื่น ก็จากไปกับน้องน้ำ ไม่รักกันจริงนิ ไปถอยมาใหม่ตัวนี้ สามพัน ประหยัดไปสิบเท่า เคลื่อนย้ายสะดวก คนเดียวก็ยกได้ ตัวเก่าความที่มันหนัก จึงห่อไว้ พอน้ำมา มันลงไปว่ายน้ำเล่น

ตู้เย็น side by side และเครื่องซักผ้า ก็เรียบร้อย เอาน่ะ ไม่เครียดไม่เครียด

ก็คุยคุยกัน แก้เหงา