แขกรวย we are not meant to be รู้สึกอย่างงี้จริงๆนะ จะทำอะไรก็แคล้วคลาดกันตลอด เราส่งข้อความไป --- เค้าไม่ได้รับ --- มือถือคนละระบบ ส่งกับคนอื่นไม่เป็นไร แต่กับเค้าเนี่ย... เฮ้อออ ที่ๆเค้าเคยอยู่ --- เราไป --- เค้าไปแล้ว --- พอเราไปจาก --- เค้ากลับมา เดินในงานทั้งวัน --- ไม่เจอ --- เจอตอนที่เค้าคุยกับสาวพริกอยู่ --- เพื่อนบอกเห็นเค้าเพิ่งเจอกันก่อนเรามาบริเวณนั้น 3 นาที --- เห็นภาพปาดตาบาดใจ --- ทำใจไม่ได้กับภาพนั้น และอื่นๆอีกมากมายที่ตอนนี้จำไม่ได้แล้ว วันนี้อ่อนล้า อ่อนเเรง เค้าอยู่ในห้องคอมแล็บตั้งนาน พอเพื่อนเรียก ให้ไปช่วยเซ็ทปรินซ์เตอร์เครื่องที่เค้าใช้ให้หน่อย ออกจากห้องเราไปเห็นหลังเค้าไวๆ เพื่อนก็บอกเค้านั่งนานแล้ว พอเราจะเข้าไปเท่านั้นแหละ ไม่รู้อะไรดลใจให้เค้าก็ออกไป ทั้งๆ ที่เค้าไม่รู้เลยว่าเรากำลังจะเข้าไป เฮ้ออออ.... ยอมแพ้แล้วล่ะ เราคงไม่ได้มีวาสนาต่อกัน พรหมคงไม่ได้ลิขิตเราไว้ แข็งใจเข้าไว้ ปล่อยเค้าไป I know that we are not meant to be but i can't get you out of my head ....
ชีวิตมันก็งี้แหละ รอเวลาผ่านไปแล้วนึกถึงความหลังจะรู้ว่าตลกมากกว่า
 โดย: marabout (marabout
 ) วันที่: 17 ตุลาคม 2549 เวลา:3:46:33 น.เข้าใจความรู้สึกเลย ถ้ากำลังจะชอบใครนี้จะเจอวันละสามรอบ
แต่พอเริ่มชอบจิงๆละคลาดกันกระจาย โดย: นางสาว ภูมิใจ
วันที่: 22 ตุลาคม 2549 เวลา:15:10:28 น. |
บทความทั้งหมด
|
||||||||||||||||||||
 |
|
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [