เมื่อสองเท้าเข้าสู่รั้วมหาวิทยาลัย เมื่อสองเท้าเข้าสู่รั้วมหาวิทยาลัย ฉันก้าวเข้าสู่รั้วมหาวิทยาลัย สองเท้าเหยียบจมสู่ดินแดนแห่งวิญญูชน สถานที่บ่มเพาะปัญญา ความเชื่อ ความฝัน ซึ่งอัดแน่นด้วยแรงแห่งความหวังเป็นตัวกระตุ้น แต่ฉันกลับไม่รู้สึกถึงตัวตนของฉันเลย ชีวิตคือการแข่งขัน เช่นเดียวกับการศึกษา การศึกษาที่ต้องแข่งขัน การศึกษาที่ปูลาดด้วยเส้นทางที่ไม่มีทางเลือก ใคร ? เป็นผู้กำหนดเส้นทาง ฉันเดินตามทางที่ใครซักคนเลือกทางไว้แล้ว ฉันต้องเดิน เดิน และเดิน แรงคาดหวังทำให้ฉันไม่อาจจะหันกลับไปมองข้างหลัง แรงคาดหวังไม่อาจให้ฉันเชยชมกับสิ่งที่สวยงามข้างทาง แรงความหวังนั้น กำหนดโดยใครบางคน เส้นทางของการศึกษาที่ลาดความความเชื่อของการมีเงิน-ตรา สิ่งที่ดีที่สุดของชีวิตก็คือ เงิน ฉันถูกสร้างตัวตนแบบนั้น ตัวตนที่กลืนกินความฝันของฉันไปจนหมด ฉันเบี่ยงเบนเส้นทางไม่ได้เลยหรือ ? ฉันก้าวเข้าสู่รั้วมหาวิทยาลัย สองเท้าเหยียบจมสู่ดินแดนของปัญญาชน ที่ที่เข้ากับความเชื่อที่ฉันถูกสร้างไว้ สถานที่ที่เส้นทางได้เตรียมพร้อมไว้ให้พลัน เพราะใคร? เป็นผู้กำหนดเส้นทาง เมื่อตื่นขึ้นมาหัวใจก็ยังมีรัก 15 - 05 - 51 // 14.42 มหาวิทยาลัยขอนแก่น / ขอนแก่น |
เมื่อตื่นขึ้นมาหัวใจก็ยังมีรัก
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]บทความทั้งหมด
|





ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [