ชีวิตวัย Pre-Teen หลังเปิดเมือง หลังจากที่ต้องใช้ชีวิตแบบกักตัวกันมากว่า 2 ปี ในปีนี้ (2022) เราก็ได้กลับมาใช้ชีวิตแบบ On Site กันอีกครั้ง  วันแห่งการได้กลับไปเรียนในโรงเรียน เปิดเทอมปีนี้ ต่างกับเมื่อปีก่อน เด็กๆได้เดินทางไปรร. ได้เจอเพื่อน ได้เจอครู ได้ลากกระเป๋า ได้สู้กับการจารจรช่วง peak time   เด็กๆได้กลับมามีชีวิตสมวัยอีกครั้ง ได้มีกิจกรรม ได้วิ่งเล่น ได้ออกเหงื่อ กลับมาถึงบ้าน ได้ฟังเรื่องเม้าท์ของพวกเธอในแต่ละวัน พอร์ชบอกเธอมี FC มาตั้งแต่เรียนออนไลน์ (เพราะเธอชอบยกมือตอบ) 555 ส่วนฮาร์เล่ย์หนุ่มขี้อาย ตอนเรียนออนไลน์เลยไม่ค่อยโดดเด่น ปีนี้กลับมาเรียน on site ฮาร์เล่ย์บอกจะกลับมากู้ชื่อเสียงสองปีที่หายไปคืน 555 ปีนี้นอกจากเรื่องการเรียนที่เข้มข้นขึ้นแล้ว (พอร์ชป.6 ฮาร์เล่ย์ป.5) อีกกิจกรรมหนึ่งที่เข้มข้นไม่แพ้กันคือกิจกรรมดุริยางค์ (ที่เราให้เด็กๆเข้าวงไปตั้งแต่ก่อนโควิด พอช่วงโควิด อาจจะซ้อมได้ไม่เต็มที่ พอเปิดเมืองครูเลยจัดเต็มให้เลย 555)   นอกจากจะซ้อมทุกเย็นหลังเลิกเรียน+ซ้อมวันเสาร์แล้ว ยังมีเข้าค่ายเพื่อเก็บตัวสำหรับการแข่งขันด้วย เข้าค่ายครั้งแรก (23-29 เม.ย.65) เข้าค่ายครั้งที่สอง (2-5 ก.ค, 7-10 ก.ค.65) เข้าค่ายครั้งที่สาม (3-7 ต.ค, 10-12 ต.ค.65) รอบนี้โดนโควิดเล่นงาน อดเข้าค่าย เข้าค่ายครั้งที่สี่ (6-10 ธ.ค.65) ประสบการณ์การเข้าค่ายดุริยางค์ ถือว่าเป็นประสบการณ์ที่ดีมากสำหรับเด็กๆ นอกจากจะฝึกให้เด็กๆหัดช่วยเหลือตัวเองแล้ว ยังฝึกให้รู้จักการปรับตัว การใช้ชีวิตร่วมกับคนอื่นๆ และที่สำคัญคือเรื่องของวินัย   วันแรกที่เราไปส่งลูกเข้าค่ายครั้งแรก พวกเราเหล่าผู้ปกครองนี้ยืนมองเด็กๆจนลับตาขึ้นตึก ขึ้นตึกไปแล้วยังไม่ยอมกลับด้วย แอบหวังเล็กๆว่าเด็กๆจะเดินลงมาให้เราได้เห็นบ้าง วันที่ไปรับเด็กๆจากค่าย รู้สึกเลยว่าลูกโตขึ้น ช่วยพี่ๆเก็บวงจนเสร็จ แล้วค่อยเดินมาหา แบกกระเป๋ากันเอง คือแมนมาก 555 จากเด็กน้อยกลายเป็นหนุ่มโตไปเลย   นอกจากประสบการณ์การเข้าค่ายแล้ว ปีนี้เด็กๆยังได้ประสบการณ์การแข่งขัน จากเวทีหลายเวทีเลย ได้เรียนรู้คำว่าแพ้ คำว่าชนะ และที่สำคัญได้เรียนรู้ความเป็น teamwork   ส่วนเดอะแก๊งค์ผู้ปกครองอย่างเรานั้น ไม่พลาดที่จะไปเป็นกำลังใจในทุกขอบสนาม ไม่ว่าจะเป็นกทม. หรือต่างจังหวัด เราเชื่อแหละว่าพวกเธอต้องได้กำลังใจจากเราไปไม่มากก็น้อยในทุกขอบเวที   นอกจากกิจกรรมโรงเรียนแล้ว พวกเราก็เริ่มมีกิจกรรมนอกบ้านมากขึ้น ได้กลับไปนั่งกิน MK ที่ร้าน ได้คีบของลงหม้อสุกี้ (คิดถึงงงงง)  ได้ดูหนังที่ไม่ใช่ Netflix แถมการกลับมาดูหนังในโรงรอบนี้ เราให้เด็กๆเข้าไปดูกันเองด้วย   ในส่วนของการไปเที่ยวนั้น เราก็เริ่มไปเที่ยวกันใกล้ๆ อย่างพัทยา และหัวหิน (แต่เทียบกับก่อนโควิดแล้ว ความถี่ของการเที่ยวยังห่างชั้นกันเยอะ 5555)  รวมถึง ปีนี้พวกเธอเริ่มมีไปนอนบ้านเพื่อนแล้วด้วย!! อ่ะนะ..วัยจะรุ่น ช่วยไม่ได้  โดยสรุป เด็กๆได้ชีวิตในวัยที่เค้าควรจะเป็นกลับมา และพวกเราก็เรียนรู้ที่จะอยู่ร่วมกับโควิด แบบระมัดระวังกันต่อไป
|
|||||||||||||||||||||
 |
|
ผู้ติดตามบล็อก : 7 คน [