ยูโทเปีย เล่มที่ 2 การดูแลผู้เจ็บป่วยและการฆ่าเพราะเมตตา
การดูแลผู้เจ็บป่วยและการฆ่าเพราะเมตตา
ผู้เจ็บป่วยนั้นก็อย่างที่ข้าพเจ้ากล่าวมาแล้วว่าได้รับการดูแลอย่างดี ได้รับยาและอาหารทุกอย่างที่จะทำให้เขาหายคืนมามีสุขภาพดังเดิม พวกเขาช่วยแบ่งเบาผู้ซึ่งป่วยด้วยโรคภัยที่ไม่อาจรักษาให้หายได้ด้วยการนั่งสนทนาด้วย และทำทุกอย่างเท่าที่จะทำได้เพื่อปัดเป่าความทุกข์ทรมาน แต่ถ้าบุคคลใดต้องทนทุกข์จากโรคภัยซึ่งรักษาไม่หายและทรมานอยู่ตลอดเวลาแล้ว พระและเจ้าหน้าที่ปกครองก็จะมากล่าวสนับสนุนให้เขาตัดสินใจไม่ยอมทนทุกข์ทรมานอีกต่อไป เพราะบัดนี้เขาไม่อาจปฏิเสธหน้าที่ใดๆในชีวิตได้ ตกเป็นภาระให้แก่ตนเองและผู้อื่นและได้มีชีวิตยืนยาวกว่าที่ตนเองควรจะมี พวกเขาจะบอกคนป่วยไม่ให้รีรอที่จะตายในเมื่อการมีชีวิตอยู่เป็นความทุกข์ทรมานอย่างยิ่ง ซ้ำยังมีความเชื่อมั่นในชีวิตที่ดีกว่าหลังจากการตาย ทั้งนี้เพื่อปลดปล่อยตัวเองให้หลุดพ้นจากความพินาศและการจองจำของการมีชีวิตอยู่หรือไม่ก็ให้ผู้อื่นช่วยปลดปล่อยเขาเสีย พวกเขากล่าวว่า การกระทำเช่นนี้เป็นการกระทำที่ฉลาดเพราะเมื่อเขาตายเขาจะไม่สูญเสียอะไรเลยนอกจากความทุกข์ทรมาน และเนื่องจากพวกเขาจะกระทำไปโดยคำแนะนำของพระซึ่งเป็นผู้ตีความเจตนารมณ์ของพระเจ้า เขาก็จะกระทำในสิ่งที่ถูกต้องและอย่างมีคุณธรรม ผู้ที่คล้อยตามเหตุผลเหล่านี้ถ้าไม่อดอาหารตายไปเองก็จะอาศัยยาช่วยให้ตายไปโดยไม่เจ็บปวด ถ้าบุคคลใดไม่คล้อยตามก็ใช่ว่าพวกเขาจะบังคับขืนใจหรือให้ความดูแลเขาน้อยลง การเลือกความตายในสถานการณ์เช่นนี้เป็นการกระทำที่มีเกียรติแต่พวกเขาก็มิได้ยกย่องผู้ซึ่งเลือกความตายโดยปราศจากคำเห็นพ้องของพระและสภาสูง พวกเขาถือว่าคนเช่นนั้นไม่ควรค่าแก่การฝังศพที่เหมาะสม และทิ้งศพนั้นลงในคูอย่างไร้เกียรติ
ผู้ติดตามบล็อก : 2 คน [