(นอกจากร้านขายผักขายของจากเมืองไทย)

จะว่าไปแล้ว เยอรมันได้สูญเสียครั้งยิ่งใหญ่จากสงครามในครั้งนี้ 

สงครามโลกครั้งที่สองได้ยืดเยื้อเป็นเวลาถึง๖ ปี 

จนกระทั่งเมื่อวันที่๘พฤษาคม ค.ศ.๑๙๔๕ 

เยอรมันได้ยอมจำนนอย่างไม่มีเงื่อนไขในสงครามโลกครั้งที่สอง

 ประชาชนชาวเยอรมันต้องประสบปัญหาไร้บ้านไร้ที่อยู่  

 ขาดแคลนอาหาร เครื่องนุ่งห่ม ยารักษาโรค 

ประชากรชาวเยอรมันได้รับบัตรสำหรับแลกซื้ออาหารจากทางรัฐ

ซึ่งเป็นบัตรรายอาทิตย์ หรือไม่ก็รายเดือนซ 

ซึ่งถ้าใครไม่มีบัตรก็ไม่สามารถซื้ออาหารได้ 

(นอกจากไปซื้อตลาดมืดเอา)

โดยบัตรสำหรับซื้อเครื่องบริโภคจะแบ่งตามสายงานอาชีพ

ที่ประชาชนทำซึ่งมีทั้งหมดห้าระดับด้วยกัน

แบ่งเป็นสัดส่วนเหมาะกับอาชีพแต่ละอาชีพ 

สำหรับซื้อขนมปัง เนื้อสัตว์ ไขมันเนย น้ำตาลมันฝรั่ง เกลือ เมล็ดกาแฟ กาแฟเทียม และชา 

และถึงแม้ว่าประชาชนจะสามารถซื้ออาหารได้แต่อาหารก็มีราคาสูง 

และสามารถซื้อได้ก็แค่ปริมาณจำกัด ไม่เพียงพอกับความต้องการนอกจากนี้ยัง 

มีบัตรลักษณะคล้ายๆกัน สำหรับซื้อเสื้อผ้า และบุหรี่ยาสูบ 

อาหารที่ประชาชนได้รับส่วนมากก็คือมันฝรั่ง 

ส่วนขนมปัง เนย น้ำมันถือเป็นของหายาก และได้รับการปันขายเป็นจำนวนจำกัด 

ส่วนเนื้อสัตว์ไม่ต้องพูดถึงเป็นของที่มีค่า มีราคาสูง 

จนมีมีเรื่องเล่าตลกที่สะท้อนให้เห็นถึงความอดอยากในช่วงหลังสงครามอยู่ว่า

สามีถามภรรยาว่า ที่รักวันนี้มีอะไรกินจ๊ะ 

ภรรยาตอบไปว่า ก็มันฝรั่งไง

สามีก็ถามกลับไปว่าแล้ว กินมันฝรั่งกับอะไรหละ 

เธอก็สวนกลับมาว่า ก็กินกับส้อมไงคะ

ด้วยเหตุการความอดอยากในครั้งนั้นทำให้ประชาชนเยอรมันส่วนมากถูกปลูกฝังให้รับประทาน 

อาหารให้หมดจานไม่กินทิ้งกินกว้าง ผู้ใหญ่จะมีการหลอกเด็กๆว่า

ถ้ากินอาหารหมดจานพรุ่งนี้อากาศจะดีกว่าวันนี้ทีเดียว หรือ

ไม่ก็ขู่ว่า ถ้ากินไม่หมดพวกรัสเซียจะมาจับตัวไป 

ไม่รู้นี่เป็นสาเหตุนึงหรือเปล่าที่ทำให้ประชากรชาวเยอรมันส่วนใหญ่ตอนนี้อ้วนจ้ำม่ำ 

มีน้ำหนักเกินมาตราฐานที่ควร เรียกกันว่าประชากรทุกๆสองคน อ้วนเกินไป

โดยพบว่าผู้ชายถึง ๖๔% และประชากรหญิงถึง ๔๙% เป็นโรคอ้วน 

สาเหตุที่ทางเยอรมันวิจัยกันออกมาพบว่าคนสมัยนี้มีสิ่งอำนวยความสะดวกมากเกินไป 

เคลื่อนไหวร่างกายน้อย การเลือกกินอาหารที่ตามใจปากแต่ด้อยคุณค่า 

แถมภาวะที่ต้องแข่งขันอย่างสูงทางสังคมเช่นเรื่องงานทำให้ประชาชนเครียด  

นอนน้อยเกินไป หรือเกิดสภาวะนอนไม่หลับล้วนแล้วเป็นปัจจัยที่ทำให้อ้วนได้ทั้งสิ้น 

ก็จะด้วยอะไรก็แล้วแต่ที่ทำให้กุ้งแห้งเยอรมันเมื่อเกือบ ๗๐ปีที่แล้วหันมากลายเป็นซูโม่ร่างใหญ่

แต่สิ่งนึงที่ประเทศเยอรมันได้จากสงครามโลกในครั้งนั้น 

นอกจากบทเรียนชีวิตอันเป็นโศกนาฏกรรมระดับโลกแล้ว

เยอรมันได้ผันตัวเป็นประเทศที่เจริญ 

และมีเป็นประเทศที่เปี่ยมไปด้วยคุณภาพทั้งคุณภาพชีวิตของประชาชน

และศักยภาพในตัวบุคลากรชาวเยอรมัน  

แล้วเราหละได้บทเรียนอะไรบ้างจากการสูญเสียในแต่ละครั้ง