บทที่ 1 ปฐมบทแห่งนายท้ายเรือ
บทที่ 1 ปฐมบทแห่งนายท้ายเรือ

ในการฝึกภาคทะเลที่ผ่านมานั้น ทำผมได้รู้จักกับการใช้ชีวิตชาวเรือขนานแท้ คือการฝึกตัวเองให้เตรียมพร้อมที่จะรับมือกับสถานะการณ์ฉุกเฉินในสถานีต่างๆ ไม่ว่าจะเป็น สถานีอุดปะค้ำจุน สถานีไฟใหม้ สถานีเรือโดนกัน ทุกๆวัน ผมต้องเข้าเวรสองครั้ง ภายใต้ความกดดัน หนึ่งร้อยเปอร์เซนต์ ตลอดเวลาสี่ชั่วโมง ของการเข้าเวรเรือเดิน โดยเฉพาะในอ่าวไทย อันอุดมทรัพยากรสัตว์น้ำมากมาย จึงคลาคล่ำไปด้วย เรือประมงนาๆชนิดที่พร้อมใจกันยกเลิกกฎการเดินเรือทุกมาตราที่ผมได้ร่ำเรียนมา ไม่ว่าจะสัณญาณไฟ, ทุนเครื่องหมาย, การบังคับเส้นทาง, พี่แกเล่นติดกันมั่วไปหมด ยิ่งในช่วงกลางคืนไฟเรือเดินที่กำหนดเอาไว้ว่า ไฟเขียวติดข้างเรือกราบขวา และไฟแดงติดกราบซ้าย เนื่องจากเรือต่างจากรถ เมื่อจะสวนทางกันมันจะหลีกทางซ้าย คือเอาไฟแดงสวนกัน (ภาษาเรือเรียกว่า แดงโชว์แดง) ตำราว่าไว้อย่างนั้น แต่ผลปรากฎว่าด้วยความอ่อนด้อยประสบการณ์ และยึดติดตำรามากเกินไป ผมก็เลยเอาแดงโชว์แดง กว่าจะรู้ตัวก็เกือบเกิดการสังหารหมู่เข้าให้ เพราะพี่แกเล่นเอาไฟแดงติดไว้หัวเรือ และเอาไฟเขียวติดไว้ตรงท้าย ดีนะที่ความเร็วเรือผมมากกว่า เลยปาดหน้าชนิดไม่ถึงเมตร ต้องวิ่งออกไปตะโกนขอโทษเป็นการใหญ่ พวกเลยตอบกลับมาด้วยอาก้า หนึ่งแม๊กเต็มๆกระจกแตกไปหลายบาน หลังจากเหตุการนั้นผมได้ความรู้มาว่า เรือปลามันชอบตัดหน้าเรือใหญ่เพราะต้องการอ้อมมาจับปลาบริเวณพริ้วน้ำใบจักรเรือท้ายเรือ คือมันง่ายดี เพราะปลามันจะงงจากกระแสน้ำที่ปั่นป่วนจากใบจักร สองสามครั้งปลาก็เต็มจะได้กลับบ้านไวๆ เหตุผลของพวกเค้ามันมีเท่าเนี้ย โอ้วไอเดียบรรเจิดจิงจริ๊ง

หลังจากนั้นเป็นต้นมาผมต้องจับตาเรือที่อยู่บริเวณหัวเรือทุกลำ ทุกเป้าทุกความเคลื่อนใหวของมัน อ่านทางมันใช้ทั้งเรดาห์ สายตาทั้งความรู้สึกนำเรือชนิดถึงแม้ว่าเรือเป้าจะไม่เป็นอันตราย หรือเป็นภัยคุกคามแล้วก็ตาม แต่ถ้าแค่รู้สึกไม่สบายใจ สงสัยหรือกวนใจ แม้แต่เพียงน้อย ผมต้องเทคแอคชั่นทันที ไม่ว่าจะเป็นการใช้วิทยุเพื่อติดต่อบังคับเรือเป้าให้หลีกพ้นทาง ตีสัณญาณไฟ ธง เสียง(หวูด) รวมถึงรหัสมอส ถ้ามันไม่หลีก ผมจะหันหางเสือตีเรือออกห่างทันที แม้นจะต้องออกนอกเส้นทางก็ตาม จากการฝึกฝนอย่างหนักหน่วง มันได้ปลุกสัญชาติญาณของนักเดินเรือขึ้นมา อันเป็นการก้าวเข้าสู่อีกระดับขั้นของการเป็นนายประจำเรือโดยไม่รู้ตัว

จนถึงวันที่ผมได้รับใบประกาศการจบหลักสูตรคนประจำเรือ วันนั้นจึงเป็นวันที่ภาคภูมิใจที่สุดในครั้งหนึ่งของชีวิต เพราะผมคือหนึ่งในไม่ถึง 60นาย ที่สามารถจบได้ทั้งสองภาค อย่างเต็มหลักสูตร ทั้งภาคทฤษฎีที่ได้รับการถ่ายทอดจากบรมครูชาวเรือที่ชาญทะเล ถึงแม้จะเลยวัยตรากตร่ำแลัวก็ตาม แต่ด้วยความที่ไม่ต้องการให้วิชาเดินเรือตายไปพร้อมกับตัว ก็เคี่ยวเข็ญไอ้บรรดาลิงกังทั้งหลาย จนกระทั่งพวกเราสามารถใช้วิชาเดินเรืออย่างถูกต้องแม่นยำไม่น้อยหน้าลูกเรือต่างชาติแต่อย่างใด รวมถึงการฝึกความอดทนเข้มแข็งของร่างการและจิตใจ จากบรรดาครูฝึกที่สั่งตรงมาจากหน่วยทำลายใต้น้ำจู่โจม ที่เคี่ยวกร่ำพวกนักเรียนทั้งหมด 120 นาย อย่างชนิดกระอักจนเหลือรอดมาฝึกภาคทะเลแค่ 76นาย ถึงแม้ว่าจะมีอยู่หลายนายไม่สามารถผ่านการฝึกภาคทะเล แต่ทุกคนก็ได้เข้าใจลึกซึ้งถึงคำว่า "ภาระกิจบรรลุ" นั้นมีความหมายที่ยิ่งใหญ่เหนือกว่าคำว่า บรรลุภาระกิจ มากมายนัก และแล้วจากคนที่ ไม่เคยเป็นโล้เป็นพายติดคุกติดตาราง แถมพกด้วยการเป็นศิษย์เก่าบ้านเมตา สอบที่ใหนก็ไม่ได้ติด กลับได้กำเหนิดใหม่โดยมีพ่อเป็นเสด็จเตี่ย แม่ของพวกเราคือ ย่านางประจำเรือทุกลำที่เราจะต้องลงไปทำการ เรือจึงเป็นทั้งบ้านที่อบอุ่น ที่ทำงาน แต่นั้นก็รวมความถึงภัยอันตรายความโหดร้ายของท้องทะเล ซึ่งพร้อมจะกลายเป็นที่ฝังศพของพวกเราได้ทุกเมื่อ




Create Date : 05 ธันวาคม 2549
Last Update : 5 ธันวาคม 2549 12:32:16 น.
Counter : 542 Pageviews.

14 comments
ทีวีอนิเม หน่วยผจญคนไฟลุก ประกาศผู้ที่มารับบทเป็น Joker iamZEON
(12 ก.พ. 2562 16:25:58 น.)
วิธีรับมือกับ...มรสุมฝุ่น Princezz Matcha Latte
(31 ม.ค. 2562 17:07:35 น.)
สวนลุงวุฒิ อ.ภูเรือ จ.เลย : อาณาจักรของกุหลาบหินแห่งภูเรือ JinnyTent
(24 ก.พ. 2562 18:45:14 น.)
跟老婆打架了 วิวาทกับภรรยา Kavanich96
(5 ก.พ. 2562 02:37:33 น.)
  
พี่คับพี่รู้ไหมพี่เป็นคนที่น่าทึ่งที่สุด
เมื่อชีวิตคือทะเล ทะเลก็คือชีวิต
สู้เขาพี่ พี่เยี่ยมมากๆ

**สุขสันต์วันพ่อนะพี่/เอาบุญมาฝากด้วยจ้า(วันนี้ไปทำบุญมาจ้า)
โดย: ชีพชีวิน IP: 124.120.118.37 วันที่: 5 ธันวาคม 2549 เวลา:19:43:36 น.
  
อ่านแล้วทำให้รู้สึกว่าชีวิตที่อยู่ในเรืออันนตรายจัง แล้วแฟนที่อยู่บนบกเขาจะรอได้เหรอ






















โดย: แวะมาเยี่ยม IP: 58.10.198.87 วันที่: 6 ธันวาคม 2549 เวลา:19:18:29 น.
  
รอครับ มันบอกว่ารอทู้กคนน่านแหละ ปากดีกันท้างน้าน แหมนู๋ รอใด๋ รอใด๋ อกช้านนะโว้ยไม่ใช่ยอดกระถิ่น หักได้หักดี ม่าง
โดย: หน้าไม้ใจเย็นยิ่ง วันที่: 7 ธันวาคม 2549 เวลา:12:03:06 น.
  
ใจเย็นไว้พี่ท่าน ผมอ่านบทความของทั่นแล้วรู้สึกปิติในตัวท่านมาก เรื่องหญิงน่ะเสียใจด้วยเพราะทั่นนั้นไม่หล่อ
ผมพึ่งจะได้พักหลังจากไปมา 9 เดือนไว้มีโอกาสได้ร่วมงานจะจัดให้ท่านสักครั้ง ขอให้โชคดี
โดย: 3/E precoius IP: 203.113.76.73 วันที่: 8 ธันวาคม 2549 เวลา:20:22:49 น.
  
ขอสแดงความยินดีด้วย กับความสำเร็จค่ะ
โดย: ปลายฟากฟ้า วันที่: 9 ธันวาคม 2549 เวลา:9:26:44 น.
  

นานกว่าจาได้อ่ายอีกง่ะ
โดย: คนอ่าน IP: 203.113.61.68 วันที่: 10 ธันวาคม 2549 เวลา:13:04:21 น.
  
จริงๆพี่เป็นคนเขียนหนังสือดีนะ น่าไปรวมเล่มขาย ชอบ ชอบ อ่านแล้วหนุกดี
โดย: ตีนหมี IP: 203.146.63.187 วันที่: 17 ธันวาคม 2549 เวลา:23:50:06 น.
  


อัพแอน ดาวน์..
โดย: pooktoon วันที่: 28 มกราคม 2550 เวลา:11:22:23 น.
  
สวัสดีปีใหม่คับ..สุขภาพแข็งแรงๆ มั่งมี ร่ำรวยความสุขและเงินทองกันทุกคนเลยนะครับ...







โดย: pooktoon วันที่: 28 ธันวาคม 2550 เวลา:16:44:55 น.
  
โดย: ชีพเองจ้า (ชีพชีวิน ) วันที่: 4 มกราคม 2551 เวลา:8:46:36 น.
  
ดว่าขอบคุณอีกค้งครับ
โดย: My_World IP: 118.172.203.22 วันที่: 21 มกราคม 2551 เวลา:23:03:23 น.
  
สุขสันต์วันสงกรานต์นะครับ
โดย: pooktoon วันที่: 16 เมษายน 2551 เวลา:17:18:10 น.
  
สู้ต่อไปทาเคชิ
โดย: งุงิ IP: 117.47.66.121 วันที่: 15 พฤษภาคม 2553 เวลา:9:49:31 น.
  
ชีวิตไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบ อุปสรรค มีไว้ฝ่าฟัน แต่ก็ผ่านไปแล้วคะ เก่งจริง ๆ
โดย: สุ IP: 118.173.116.162 วันที่: 16 มีนาคม 2559 เวลา:15:44:56 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

Deviascope.BlogGang.com

หน้าไม้ใจเย็นยิ่ง
Location :
กรุงเทพ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
 ผู้ติดตามบล็อก : 17 คน [?]