เหตุเกิดจากกระทู้ในสวนลุม
เมื่อวาน (21 พค.50 ) ได้กลับเข้าไปอ่านกระทู้ในสวนลุมแล้ว เพราะเห็นว่าพอจะทำใจให้วางในเรื่องนั้นได้บ้างแล้ว
และแล้วก็มาสะดุกับคำตอบของคน ๆ นึง ซึ่งสรุปว่าเป็นเค้าคนนั้นนั่นเอง


พออ่านแล้วความคิดเดิมที่ชอบแว๊บก็กลับมาเหมือนเดิม คือที่เราไปตั้งกระทู้เมื่อวันนั้นไปทำร้ายเค้าหรือเปล่า

ได้อ่านที่เค้าตอบกระทู้และที่เค้าเขียนในบล็อคแล้วแอบคิดอย่างนั้น (ทำไมชอบคิดโทษตัวเองก็ไม่รู้ ไม่เห็นดีเลยอ่ะ 555)

เลยได้ตอบในกระทู้นั้นกลับไปว่า

" ความคิดเห็นที่ 24

ขอบคุณจขกท.นะคะที่นำประสบการณ์ชีวิต มาให้เพื่อน ๆ ในสวนลุมอ่าน

ในเดือนกว่า ๆ มานี้เราก็เจอปัญหาเหมือนกัน
ปัญหาที่เกิดขึ้นเกิดเพราะใจของเราเอง เราไม่เคยคิดว่าใครผิดใครถูก และไม่เคยคิดว่าเค้าเป็นคนผิดด้วย
แต่ที่ผิดคือเราเป็นห่วงเค้าจนเกินใจ ตอนนี้เราก็ได้แต่ทำใจและพยายามทำตัวเองให้กลับมาเป็นเหมือนเดิม
พยายามกลับมามีทัศนคติที่ดี (แต่อยู่ในสิ่งที่เป็นจริง ไม่หลอกตัวเอง) อยู่กับปัจจุบันให้ดีที่สุด

แล้วถ้าคนคนนั้นคิดว่าเราผิด เราก็คงได้แต่ขอโทษกับสิ่งที่เราทำไป
ให้ถือว่าสิ่งที่ผ่านมาเราผิดกับเค้า และหวังว่าคนคนนั้นจะกลับมามีความสุขเหมือนเดิมได้ในไม่ช้า (เราจะได้ไม่รู้สึกว่าเราผิดไปมากกว่านี้ ที่รู้สึกว่าทำให้คนคนนั้นมีความทุกข์)

จากคุณ : depent "


และได้ก็อบข้อความนี้ส่งหลังไมค์ไปให้เค้าคนนั้นด้วย
พอเช้าวันนี้ก็ได้ข้อความตอบกลับมาว่า

" ต้องการอะไรคะ ไม่เข้าใจ "


เฮ้อ

สรุปแล้วเราก็เข้าใจผิดไปเอง คิดไปเองข้างเดียวอีกแล้วจนได้ 555 (ขนาดถามคนอื่นอีก 4 คนแล้วนะ โดย 1 คนคิดว่าไม่เขียนถึงเราแน่นอน เค้าคงทะเลาะกับพวกเพื่อน ๆ เค้าอยู่น่ะ
อีกคน 1 ไม่ค่อยแน่ใจ และอีก 2 คนคิดว่าเขียนถึงเราแน่ ๆ 555 สรุปว่า 2 ใน 4 แล้วนะเนี่ย รวมตัวเราเองด้วยก็เป็น 3 ใน 5 อ่ะ )


ได้อ่านหลังไมค์ครั้งแรก ก็แปร๊บ ๆ นะ แต่กลับมาทำงานได้เรียบร้อย ใจอยู่กับงานได้
ตอนนี้ความคิดที่ว่าเราได้ทำร้ายเค้าคนนั้นก็คงจะค่อย ๆ ลดลงและหายไปในไม่ช้าแล้วหละ (จากที่เค้าตอบกลับมา)
(รู้สึกใจมันสงบ ๆ ไม่ค่อยร้อนรุ่มตั้งแต่เมื่อวานแล้วค่ะ )

แล้วเราก็คงไม่ส่งหลังไมค์หรือติดต่ออะไรไปให้เค้า ให้มันเป็นเรื่องอีกแล้วหละ เพราะทำไปก็คงไม่มีอะไรดีขึ้นอีก


อีกไม่นานชีวิตก็คงกลับมาเป็นเหมือนเดิมเนอะ



Create Date : 22 พฤษภาคม 2550
Last Update : 22 พฤษภาคม 2550 16:42:33 น.
Counter : 2402 Pageviews.

9 comments
ไม่รู้ว่าจะทนกับความเจ็บปวดได้นานแค่ไหน แม่ไม้เมือง
(15 มิ.ย. 2564 02:30:57 น.)
ชีวิตออนไลน์ สบายแบบนี้นี่เอง จันทราน็อคเทิร์น
(10 มิ.ย. 2564 17:09:25 น.)
ทางเดินที่เลือก idea4thai
(12 มิ.ย. 2564 19:17:49 น.)
ถนนสายนี้มีตะพาบ กม.279 "แพ้แต่ชนะ" จันทราน็อคเทิร์น
(9 มิ.ย. 2564 11:08:33 น.)
  
ขอให้กลับมาเป็นเหมือนเดิมได้เร็วๆนะคะ
โดย: อานู๋เล็ก วันที่: 22 พฤษภาคม 2550 เวลา:11:59:59 น.
  
แวะมาทักทายและเอากำลังใจมาฝากเช่นเคย
โดย: เพียงแค่เหงา วันที่: 22 พฤษภาคม 2550 เวลา:12:53:12 น.
  
เชื่อช้านอย่าหลงไปเชื่อใคร
ช้านนี้ล่ะหว่งใย
รักเธอ แหละแน่จริง55555555555
โดย: beautiful civil วันที่: 22 พฤษภาคม 2550 เวลา:14:07:32 น.
  
เกืบเป็นเรื่องนะเนี่ยอิอิ..ดีหลังคิดให้ดีนะค่ะ
โดย: Nueng_Zaa วันที่: 22 พฤษภาคม 2550 เวลา:16:31:16 น.
  
แวะมาขอบคุณที่ไปเยี่ยมครับ

ขอให้ผ่านปัญหาได้ด้วยดีนะครับ
หนักนิดเบาหน่อย โยนๆทิ้งไปได้
ก็อย่าเก็บมาเป็นภาระเลยนะครับ
โดย: aston27 วันที่: 22 พฤษภาคม 2550 เวลา:18:20:20 น.
  


เอาน่า เรื่องมันผ่านไปแล้ว

พระเจ้าให้มนุษย์มีดวงตาอยู่ด้านหน้า
เพราะว่าต้องการให้คนเราก้าวเดินไปข้างหน้า
พระเจ้าไม่ได้ให้ดวงตาไว้ด้านหลัง
เพราะว่าไม่ต้องการให้พะวงกับอดีต ที่อาจมีทั้งดีและไม่ดี

ชีวิตคือวันนี้และวันพรุ่งนี้
ไม่ใช่เมื่อวานค่ะ
โดย: NooNok [MiChiYo] วันที่: 22 พฤษภาคม 2550 เวลา:22:42:17 น.
  
ที่เรายังเจ็บ ก็เพราะเรามัวแต่ทำร้ายตัวเองนั่นแหละ จริงๆนะ
โดย: ST.Exsodus วันที่: 23 พฤษภาคม 2550 เวลา:22:10:15 น.
  
..
โดย: printcess of the moon (ล้อกอินไม่ได้จ้า) IP: 222.123.158.228 วันที่: 30 พฤษภาคม 2550 เวลา:20:09:13 น.
  
แวะมาบอกว่า กลับมาแล้วค่ะ
ขอบคุณมากเลยนะค้ะที่แวะไปทักทายไว้ที่บล๊อกช่วงที่วิไม่อยู่
โดย: ชะตาฟ้า วันที่: 11 กรกฎาคม 2550 เวลา:7:33:18 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

Depent.BlogGang.com

depent
Location :
กรุงเทพฯ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]