ทรายตั้งใจว่า

เมื่อเข้ามหาวิทยาลัยแล้ว

สิ่งที่ช่วยให้เราเรียนรู้ที่จะอยู่กับคนอื่นได้คือ 

งาน Parttime

และ  งานอาสาสมัคร

เพราะนอกจากเราจะได้ปฏิบัติจริงแล้ว

เรายังได้เข้าถึงข้อมูลที่เป็นความจริงอีกด้วย

และผลพลอยได้นั่นคือ  ภาระกิจพิชิต phobia นั่นเอง

ครั้งแรกของงานอาสาสมัคร

นั่นก็คือ  การอ่านหนังสือและทำการบ้านให้คนตาบอด

อ่านหนังสือให้คนตาบอดก็เนื่องจากว่า

น้อง ๆ ในโรงเรียนสอนคนตาบอดนั้น

เค้าจะต้องทบทวนความรู้ของเขาทุกเย็น  ดังนั้นเพื่อให้เค้าสามารถทบทวนความรู้ในวันต่อไปได้

ช่วยเขียนการบ้านเอาไปส่งคุณครู  เพราะนักเรียนตาบอดบางคนจะต้องไปเรียนร่วมกับคนปกติด้วย

เมื่อเสร็จแล้ว  เขาก็จะเชิญฉันไปร่วมรับประทานอาหารเย็นที่โรงอาหารด้วย

ฉันชอบไปที่นั่นทุกครั้งที่ฉันว่าง 

เพราะนอกจากจะใช้เวลาให้เป็นประโยชน์แล้ว

"ยังได้เห็นมุมมองสวยงาม  ของคนตาบอด ที่หัวใจไม่บอดอีกด้วย"

ตอนนั้นเป็นปีแรกที่ฉันยังฝึกสบตาอยู่  ซึ่งการพูดคุยและฝึกสบตา  (Eye Contact) เป็นทักษะที่ฉันต้องใช้เพื่อให้การปฏิสัมพันธ์กับผู้อื่นได้ดียิ่งขึ้น

ดังนั้นฉันจึงต้องฝึกสบตากับคนตาบอด

นักเรียนตาบอดบางคนตาพร่ามัว  บางคนเห็นลาง ๆ และบอดสนิท

เคยคุยกับน้อง ๆ คนตาบอด

เค้าบอกว่า

บางครั้งการมองไม่เห็นของพวกเขา  ก็ทำให้สบายใจ

เพราะถึงมองเห็น  รับรู้  ก็ไม่สามารถช่วยอะไรใครได้

มองไม่เห็นก็ยังดีกว่า  จะได้ไม่เจ็บปวดใจ