► ►► ..ถ น น ส าย นี้ ..มี ต ะพ า บ 38. ....( นิบิรุเจ้าเอย ) ◄ ◄◄







กดลิ้งก์ไปหาโจทย์


กดไปหา เพื่อนตะพาบคนอื่นๆ

1.คุณ toor36
2.คุณ tiensongsang
3.คุณ rommunee
4.คุณ กะว่าก๋า
5.คุณ JewNid


6.คุณ เศษเสี้ยว
7.คุณ ปันฝัน
8.คุณ เจ็บแต่ตอนหายใจ
9.คุณ tanH2O
10.คุณ ปลายแป้นพิมพ์


11.คุณ tifun
12.คุณ ชีริว

อัพเดตเรื่อยๆครับ


.
.
.
.



✿✿✿ นิบิรุเจ้าเอย ✿✿✿





.
.
.
.
.


ลมหนาวเดือนธันวาคมพัดต้องใบไม้เสียงดัง อู้อ้า แมลงทับตัวหนึ่งหล่นร่วงลงมาจากต้นคูน
ลมหนาวเดือนธันวาคมพัดต้องหัวนมของชายหนุ่ม มันชูชัน เขากระชับเสื้อกันหนาวเข้ากับตัว
ลมหนาวปีนี้มาช้ากว่าทุกปี “สงสัยรถจะติด คิกๆ” ชายหนุ่มปล่อยมุกทุยแล้วก็ขำอยู่คนเดียว

เสียงหวูดรถไฟแว่วมาตามลมผสมกลิ่นทุ่งข้าวที่กำลังตั้งท้องใกล้คลอดเต็มที
“กอเอ๋ยกอไก่ ขอไข่ในเล้า “ เขาท่องกอไก่เพื่อให้เข้ากับบรรยากาศชายทุ่ง ใช่ ไก่ก็ชอบกินข้าว

“ดิน” มีนัดกับหญิงสาวที่พบกันทางอินเตอร์เน็ต
วันนี้คือวันที่ 30 ธันวาคม ค.ศ 2011 เขาต้องไปพบกับเธอที่เชียงใหม่ ไปเจอตัวจริง หลังจากคุยกันในโลกออนไลน์มาพักใหญ่ เขารู้สึกตื่นเต้น

.
.
.
.
ชายหนุ่มสะดุดตากับหญิงสาวที่นั่งตรงข้ามกับเขา
เธอเหมือนจะมองหาใครซักคน
เขาน่าจะลองทักเธอเพื่อมนุษยสัมพันธ์ที่ดีและเพื่อสิ่งดีๆที่อาจจะตามมา
หลังจากนั้น

“เธออาจจะพกข้าวต้มกุ้งมาด้วยและแบ่งเรากินมั่ง “เขาคิด
เขากระแอมกระไอ ก่อนที่จะเอ่ยทักด้วยน้ำเสียงสุภาพ
“ กำลังมองหารักแท้อยู่หรือครับ? “ เขายิ้มกรุ้มกริ่มท่าทางพึงพอใจกับมุกทุยๆของตัว

เธอสะอึกหยุดหงึกไปชั่วขณะ ส่งยิ้มแกนๆให้เขา
“ท่าทางคุณขี้หนาวนะครับ ใส่เสื้อซะหนาเชียว” เขายังไม่ยอมแพ้
เธอถอดเสื้อโอเวอร์โค้ดตัวนั้นออกเผยให้เห็น
ไฝเม็ดเล็กๆตรงจุดเชื่อมระหว่างซี่โครงทั้งสองข้าง ดูเซ็กซี่ไม่เบา

เธอรีบจัดระเบียบเสื้อกล้ามตัวจิ๋วให้เข้าที่เข้าทาง หลังจากรู้ตัวว่าโดนจ้องร่องนมจากชายหนุ่ม
“ขอโทษครับ” เขาขอโทษที่จ้องนมเธอ “ผมชื่อดินครับ ดินโป่ง เรียกสั้นๆว่าดิน รู้จักกันไว้นะครับ
ถือซะว่าเป็นการไถ่โทษที่ผมจ้องร่องนมคุณเมื่อกี้ “ เขารู้สึกสำนึกผิด

“อ๋อ ค่ะ เอางั้นก็ได้ค่ะ ฉันชื่อเดือนแรม เดือนแรมสี่ค่ำ เรียกสั้นๆว่าเดือนก็ได้ค่ะ “
เธอแนะนำตัวตามมารยาทสายตายังคงสอดส่ายสอดส่องแต่ไม่สอดใส่หาบางสิ่งบางอย่าง
“ ผมช่วยหาไหมครับ เหมือนคุณกำลังหาอะไรบางอย่าง “ เขายิ้มเป็นมิตร
“ขอบคุณค่ะ แต่คุณคงช่วยอะไรไม่ได้หรอก มันเป็นเรื่องเฉพาะตัว “ เธอว่า

“เหมือนปวดท้องเม็นสินะครับ เป็นเรื่องเฉพาะตัว ช่วยอะไรไม่ได้
แต่อย่างน้อยก็ไปซื้อยาให้ได้นะครับ “

เขาพยายามเล่นมุก แต่ไร้ผล เธอขอตัวออกไปเดินสำรวจขบวนรถไฟ เขาหยิบหนังสือนวนิยาย
ของ กวางทอง มองหลังเขา ที่อ่านค้างไว้ตั้งแต่เมื่อคืนออกมาอ่านต่อ

.
.
.
.
ขบวนรถไฟเคลื่อนตัวออกจากสถานีผักไห่ราวหกโมงเย็นกว่าๆ




“ฉันชื่อเดือนเพ็ญ
บันทึกเหตุการณ์เล่มนี้ เขียนขึ้นในปี 2012 วันที่ 18 มีนาคม
เกิดเหตุการณ์ประหลาดขึ้นเหนือท้องฟ้าทิศตะวันออก
เมืองที่ฉันอยู่คือเมืองหลวงของประเทศไทย “ เรื่องสั้นชื่อ”ดวงดาวบนฟ้าคราม” เริ่มต้นเรื่องแนววิทยาศาสตร์ เขารู้สึกแปลกใจเล็กน้อย
ที่เจอคนชื่อเดือนทั้งในโลกสมมุติและโลกจริงๆในวันเดียวกันแบบนี้

“มีคนสังเกตเห็นท้องฟ้ามีสีซีดลง และดาวที่ทอแสงเมื่อคืนที่ผ่านมา ยังคงมองเห็นได้ในเวลาเจ็ดโมง
เช้า สัญญานดาวเทียมล่มแทบใช้การไม่ได้

25 มีนาคม 2011
อากาศทั่วโลกแปรปรวน ยังไม่มีคำชี้แจงจากหน่วยงานรัฐ
ข่าวลือแพร่สะพัดไปทั่วจากเครื่องมือสื่อสารที่ยังพอใช้การได้
ที่น่าเชื่อถือได้ ฉันคิดว่า นี่คือสามแม่เหล็กจากดวงดาวที่เรายังไม่รู้จักที่แผ่ขยายมาจนถึงชั้นบรรยากาศของโลก
ชั้นบรรยากาศของเรากำลังบางลง เป็นที่มาของฟ้าสีซีด อากาศแปรปรวนทั่วโลก
มีคนบอกว่า มันคือดาวเคราะห์ดวงที่ 10 ในตำนาน ดาว “นิบิรุ”

.
.
.
.
ชายหนุ่มละสายตาจากหนังสือเล่มนั้นและเรื่องสั้นโลกแตกในปี 2012เมือเธอกลับมายังที่นั่ง
“นี่ดูสิ ผมเจอตัวละครชื่อคล้ายๆคุณในหนังสือเล่มนี้ด้วย “ เขาชวนคุย “ชื่อเดือนเพ็ญแน่ะ”
หญิงสาวมีนิ่งงันจนเขาแปลกใจ “คุณนิ่งงัน” เขาพูดเพื่อความแน่ใจ
“ขอฉันดูหน่อยสิคะ” เธอขอดูหนังสือในมือของเขา มือของเธอสั่นเทา เทาอ่อนๆไม่เข้มมาก

น้ำตาเธอไหลพราก ชายหนุ่มรู้สึกประหลาดใจอย่างยิ่ง
นั่นหนังสือนิยายวิทยาศาสตร์ ไม่ใช่นิยายรักสามเส้า
เหงาซึ้งจนอึ้งสะอึกขนาดนั้นซะหน่อย แต่เขายังคงมองเธออย่างสนอกสนใจ
มีแอบมองไฝของเธอบ้างตอนที่เธอเผลอ

ซักพักผ่านไป รถไฟวิ่งถึงไหนแล้วก็ไม่รู้ ช่างมันเถอะ
เหมือนว่าเธอจะรู้ตัวว่าเขากำลังแอบมองนมเธออีกแล้ว
ผิแต่ว่าคราวนี้เธอไม่ได้สนใจจะปกปิดมันนัก


“คุณคะ หนังสือเล่มนี้คุณเขียนเองรึเปล่า? “ เธอถาม
“อ๋อ เปล่าครับ เพื่อนให้มา” เขาว่า เธอมีท่าทีครุ่นคิด
“คุณพอจะรู้ไหม จะเจอคนเขียนหนังสือเล่มนี้ได้ที่ไหน? ฉันมีเวลาไม่มากนัก
ฉันต้องเจอเขาให้เร็วที่สุด “น้ำเสียงเธอจริงจังจนเขารู้สึกได้

“อะไรนะ คุณชอบเขาขนาดนั้นเชียว ผมให้ยืมอ่านก็ได้นะคืนนี้ ไม่นึกว่าจะมีคนชอบมันขนาดนี้ “
เขานึกขำในใจ

“คุณคะ ได้โปรดเถอะ ฉันมีเวลาแค่ 24 ชั่วโมง ฉันคือลูกสาวคนเดียวของคนที่เขียนบันทึกเล่มนี้
เป็นหนึ่งในจำนวนน้อยนิดที่รอดชีวิตจากเหตุการณ์หายนะครั้งนี้ เดือนเต็มคือคุณแม่ฉันเอง “
เธอเล่า น้ำตาไหลพรากจนเขาสับสนไปหมด
“อะๆๆ อะไรนะ พูดเป็นนิยายวิทยาศาสตร์ไปได้ แล้วคุณมาอยู่นี่ได้ยังไง” เขาสับสน
ตามที่บรรทัดข้างบนเขียนไว้
.
.
.
.
“ฉันไม่มีเวลามากนัก คุณดิน ....

ฉันมาจากอนาคต ปี 2055 ได้โปรดเถอะ ฉันต้องเจอคนที่มีบันทึกต้นฉบับตัวจริงของคุณแม่ฉันภายใน 24 ชั่วโมงนี้
และฉันเหลือเวลาถึงก่อน 4 โมงเย็นของวันพรุ่งนี้เท่านั้น ได้โปรดช่วยฉันด้วย “
เธออ้อนวอนจนเขาต้องมองรอบๆตัว ว่ามีกล้องซ่อนอยู่แถวนี้บ้างหรือไม่
นี่อาจจะเป็นรายการล้อกันเล่นก็ได้


“คุณต้องล้อผมเล่นแน่ๆ “ เขาไม่เชื่อสิ่งที่ตัวเองกำลังพบเจอ
เธอมีสีหน้าผิดหวังเตรียมจะถอดเสื้อกล้ามตัวจิ๋วออกจากตัว เธอจะเต้นระบำเปลือยเพื่อเป็นการแลกเปลี่ยนให้เขาช่วยเธอเธอว่า

และถึงแม้ในใจเขาจะเชียร์ซักแค่ไหน แต่การเต้นระบำเปลือยบนรถไฟ
คงไม่ใช่เรื่องเหมาะสมเท่าใดนัก

“ก็ได้ๆ มันเป็นคนให้ผมมาเองแหละ หนังสือเล่มนี้น่ะ มันเขียนเองกับมือคุณโชคดีแล้วล่ะ
ผมมีนัดกับแฟนที่เชียงใหม่และก็พักที่บ้านมันนี่แหละ
มันอยู่เชียงใหม่ ชื่อไอ้อิฐ อิฐมอญ”
เธอน้ำตาไหลพรากกว่าเดิม โผเข้ากอดเขาโดยไม่ทันตั้งตัว
ขนจักกะแร้ที่ถอนไม่หมดเส้นนึงของเธอสัมผัสต้นคอของเขาจนขนลุกซู่ไปหมด


นี่มันเรื่องอะไรกันนะ เขางงไปหมดแล้ว?


.
.
.
.
เวลาผ่านไปกับเรื่องเล่าเหมือนนิยายวิทยาศาสตร์ของเธอ
เรื่องการสูญพันธุ์ครั้งใหญ่ของสรรพชีวิตในปี 2012จากดาวเคราะห์นิบิรุ
อากาศที่แปรปรวนหลังจากนั้นทำให้เธอโผล่มาบนโลกใบนี้ด้วยชุดโอเวอร์โค้ท
และเสื้อกล้ามผ่านไทม์แมชชีนที่หลงเหลือจากโครงการทดลองลับของรัฐบาลไทย
ร่วมกับรัฐบาลญี่ปุ่นชื่อโครงการ “มิยาบิ” ใช่ เขาก็พอจะจำได้ว่าหลังน้องสาวของทักษิณ
ชนะเลือกตั้งใหม่ๆ เขาเดินทางเข้าไปประเทศญี่ปุ่นทันที คงจะไปเพราะเรื่องนี้แน่ๆ
เธอว่ามันเป็นการเสี่ยง ที่เธอมายุ่งเกี่ยวกับอดีตแบบนี้
เหมือนมีตัวแปรใหม่ที่ไม่ควรมีเข้ามาแก้ไขอดีต อนาคตอาจจะดำเนินไปอีกแบบ
เธอจึงพยายามพูดถึงเรื่องอนาคตให้น้อยที่สุด
.
.
.
.
“ คุณวิชา สอลอนอ “ เธอเอ่ยชื่อนี้ เมือเจอกับอิฐเพื่อนของเขา
“อะไรนะครับ? “ มันงง
“คุณชื่อ วิชา สอลอนอ ใช่ไหม? “ เธอถามย้ำ
“ เปล่า ผมชื่ออิฐมอญ ก้อนละสามบาท “ มันยืนยัน
“อะไรกัน มันไม่ควรจะเป็นแบบนี้นี่ คุณควรจะเป็นผู้ครอบครองบันทึกของคุณแม่ฉัน”
เธอสับสนและผิดหวัง


“ อ๋อ ถ้าคุณหมายถึงบันทึกของเดือนเพ็ญ ผมรู้จัก อยู่กับคนที่ส่งเรื่องนี้มาให้ผมพิมพ์
ในนามปากกาผมนี่แหละ คุณก็อาจจะเคยได้ยินมาบ้าง วงการน้ำหมึก ชื่อนักเขียนที่ติดลมบนแล้ว
ทำให้หนังสือขายง่ายกว่าหนังสือที่เขียนโดยนักเขียนโนเนมเยอะ แต่ผมรู้จักเขา” อิฐว่า

“ได้โปรดเถอะ ฉันต้องเจอเขา ก่อนสี่โมงเย็นวันนี้ ฉันมีเวลาแค่นั้น” เธออ้อนวอน
ดินผิดหวังเล็กน้อยที่เธอไม่มีท่าทีว่าจะถอดเสื้อเต้นระบำเปลือยแบบบนรถไฟในครั้งนี้

“ได้สิ เดี๋ยวผมโทรฯหามัน แป้บเดียว “ รอยยิ้มปรากฎบนใบหน้าของเธอเป็นครั้งแรก
มันเป็นรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความหวัง

“ไอ้เป็ดหรอ เออ นี่พี่เอง มีคนอยากเจอแกแน่ะ บอกว่าชื่อเดือนแรม รู้สึกจะเกี่ยวกับบันทึก
ที่แกไปเจอบนดอยเมื่อปีก่อนน่ะแหละ เธอเป็นลูกสาวเจ้าของบันทึกว่างั้น

แกมาหาพี่ที่บ้านได้ไหมวะ

โอเคๆ แล้วเจอกัน .. สวย..ไอ้บ้า รีบมาเลย “ อิฐวางสาย “ อีกสิบนาทีครับ

เธอร้องไห้อีกแล้ว อิฐดูท่าทางจะงุนงงกับอาการต่อมน้ำตาแตกของเธออยู่ไม่น้อย
.
.
.
.
“ได้โปรด อย่าหยุดสิ่งที่คุณกำลังทำนะคะ ไม่ว่าคุณกำลังตั้งใจทำอะไรอยู่
อย่าหยุด คุณคือความหวังเดียวของเผ่าพันธุ์ของเรา
สิ่งที่คุณได้อ่านจากบันทึกของคุณแม่ของฉัน
มันจะเกิดขึ้นในอนาคตอันใกล้นี้ เราทดลองส่งบันทึกนั้นมาเมื่อปีที่แล้ว ก่อนที่จะเสี่ยง
ทดลองส่งฉันมา ฉันเชื่อว่าดวงวิญญาณของคุณแม่ของฉันเลือกคุณ
ฉะนั้น อย่าหยุดสิ่งที่คุณกำลังตั้งใจทำในวันนี้ ได้โปรด” เธอพูดพลางน้ำตาไหลพราก
หลังจากที่ได้พบ “เป็ดสวรรค์” หรือชื่อจริงของเขาคือ “วิชา สอลอนอ”

บ้าจริง คนบ้าอะไรชื่อนี้

“ครับ ผมจะตั้งใจสะสมหนังโป๊ให้ครบทุกชนชาติให้จงได้ จะไม่หยุดเด็ดขาด” เป็ดพูดหนักแน่น
เธอสะอึกเล็กน้อย ได้แต่คิดในแง่ดีว่าเป็ดคงจะล้อเล่น

15:58 น. ประตูมิติปรากฎขึ้นข้างฝาบ้านของอิฐนั่นเอง เป็นเครื่องยืนยันว่านี่
ไม่ใช่เรื่องติ๊ต่างโกหกพกลมนมปลอมแน่ๆ สาวน้อยเดือนแรมผู้มาจากอนาคต
หายเข้าไปในนั้น
.
.
.
.
ไม่มีใครรู้ว่าแท้จริงแล้ว เป็ดสวรรค์ เขากำลังตั้งใจทำอะไรอยู่ นอกจากตัวเขาเอง
แต่ที่แน่ๆ ท้องฟ้าเหนือดอยสุเทพในวันขึ้นปีใหม่นั้น หากใครสังเกตซักนิดจะเห็นว่า
ดวงดาวยังคงทอแสงอยู่ แม้ในเวลา เจ็ดโมงเช้าและท้องฟ้าก็ดูซีดจางกว่าที่เคยเป็น


แต่นี่มันเพิ่งจะ1 มกราคม 2012 ไม่ใช่หรือ?
.
.
.
.
จบบริบูรณ์พูนสุข
.
.
.
.
ลงนาม
เป็ดสวรรค์
ขอตัวไปซักผ้า แล้วพรุ่งนี้ จะมาทำลิ้งก์ให้นะครับ



images by free.in.th


images by free.in.th











Create Date : 25 สิงหาคม 2554
Last Update : 25 สิงหาคม 2554 23:25:57 น.
Counter : 1129 Pageviews.

31 comments
真正的爱情 รักแท้ของภรรยา Kavanich96
(5 ธ.ค. 2562 03:34:50 น.)
ตอน 7 ไม่เคยลืม tonkho-w
(5 ธ.ค. 2562 09:48:09 น.)
วันที่พระอาทิตย์ขึ้นทางทิศซ้าย ลำเนา
(4 ธ.ค. 2562 03:28:40 น.)
๒๗.*..ใจร้าว..*. พันคม
(1 ธ.ค. 2562 15:24:26 น.)
  
อรุณสวัสดิ์ครับ


อ่านแล้วก็ หุหุหุ

ทั้งมิยาบิ ทั้งข้าวต้มกุ้ง

ใบหน้าโต้งลอยเด่นออกมาเลย 5555








โดย: กะว่าก๋า วันที่: 25 สิงหาคม 2554 เวลา:5:21:34 น.
  
มาอ่านและมาโหวตให้แล้วนะคะ คุณวิชา สอลอนอ 5555 อรุณสวัสดิ์ค่า
มีความสุขยามเช้านะคะ


Rose Pictures
Rose Scraps, Rose Day Graphics, Rose Day Comments and Glitter Graphics

Beautiful Orkut Scraps - Goodlightscraps.com
โดย: กิ่งฟ้า วันที่: 25 สิงหาคม 2554 เวลา:6:39:58 น.
  
ตกลงคิดทำอะไรอยู่ครับ
โดย: คนเคยผ่านมหาสมุทร วันที่: 25 สิงหาคม 2554 เวลา:8:00:24 น.
  
คริ คริ
เรื่องราว ยาวดีค่ะ
โดย: Gunpung วันที่: 25 สิงหาคม 2554 เวลา:8:01:45 น.
  
ฝ่ายชายทักทายได้แบบน่าเตะตกรถไฟมากๆครับ

นิบิรุมีข่าวตั้งแต่เป็นดาวเคราะห์ดวงที่ 10 จนตอนนี้เหลือ 8 ดวงแล้ว แถมมีการจะโหวตพลูโตกลับอีก ฮ่วย... นี่มันระบบสุริยะจักรวาลหรือบ้าน AF ฟระ!
โดย: ชีริว วันที่: 25 สิงหาคม 2554 เวลา:8:06:02 น.
  

how r u scraps for orkut, how are you comments for Myspace
Orkut Scraps - GoodLightscraps.com


สวัสดียามเช้าครับคุณเป็ด
ตามอ่าน ไม่ไดเขียนครับ
โดย: panwat วันที่: 25 สิงหาคม 2554 เวลา:8:30:06 น.
  
ขำคุณชีริว
อิๆๆๆ...น่าจะเดอะสตาร์มากกว่านะ

เฮ้ยเป็ด ผักไห่นี่มันไปเชียงใหม่ได้ด้วยเหรอ

หรือทางผ่าน..หลงทิศๆๆๆแล้ว
โดย: โจนบ้ากับป้าแก่ๆ วันที่: 25 สิงหาคม 2554 เวลา:9:05:00 น.
  
ยังไม่ได้เขียนตามเคย
โดย: แม่ซองฯ IP: 58.11.131.24 วันที่: 25 สิงหาคม 2554 เวลา:9:13:35 น.
  
แวะมารายงานตัวก่อนนะ
ก่อนจะขอตัวไปทำงาน แล้วค่อยเข้ามาส่งการบ้าน พร้อมกับอ่านวีรกรรม หนุ่มดินโป่งให้จบ
อิคิอิคิ
โดย: เจ็บแต่ตอนหายใจ วันที่: 25 สิงหาคม 2554 เวลา:9:51:56 น.
  
มาส่งการบ้านก่อนครับ เดี๋ยวมาอ่าน
โดย: เศษเสี้ยว วันที่: 25 สิงหาคม 2554 เวลา:10:08:10 น.
  
มีจะเต้นบนรถไฟ ดีนะที่ยังไม่เต้น
เรื่องเนบิรุ นิบิรุ ในเว็บ "พลังจิต" มีพูดเรื่องนี้เยอะเหมือนกัน
อะไรจะเกิดก็ต้องเกิดนะ เราก็ใช้ชีวิตอย่างเดิมด้วยความไม่ประมาทก็พอ
emoemoemo
โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 25 สิงหาคม 2554 เวลา:10:30:49 น.
  
สพฺเพปิ กุสลา ธมฺมา ขนฺตฺยาเยว วฑฺฒนฺติ เต
กุศลธรรมทั้งปวงย่อมเจริญเพราะขันติเท่านั้น

มีความสุขความเจริญทั้งทางโลกและทางธรรมด้วยบารมีแห่งขันติ ตลอดไป...นะคะ



รู้สึกว่า คุณเป็ดกับข้าวตัมกุ้ง จะแยกกันไม่ออก...นะคะ

โดย: พรหมญาณี วันที่: 25 สิงหาคม 2554 เวลา:10:39:16 น.
  
อ่านงานเขียนของคุณเป็ดสวรรค์ทีไร
อารมณ์เหมือนอ่าน 1 เรื่องแต่ว่าได้แถมอะไร
มาอีก 3-4 เรื่องเลยค่ะ เรียกว่ามาอ่านแล้ว
คุ้มไปหมด

ทั้งเรื่องการเดินทาง
ผู้คนท่องเที่ยวและร่วมทริป
การกระซิบบอกและธีม si-fi

เรียกว่าถ้าเป็นหนังก็คุ้มเลยค่ะ ..




กระซิบบอกว่าอัพบล็อกแล้วนะค่ะ
แล้วก็โจทย์งวดหน้ามาแล้วค่ะ
โดย: JewNid วันที่: 25 สิงหาคม 2554 เวลา:11:12:40 น.
  
ส่งการบ้าน จ้ะ โห..ยาว เด๋ว มาอ่าน
..ไปหาอะไรกิน ก่อนดีกว่า
หวัดดี ตอนใกล้เที่ยง ..
โดย: tifun วันที่: 25 สิงหาคม 2554 เวลา:11:38:37 น.
  
คลิกที่รูป เพื่อเอาโค้ดรูปนี้ไปแปะ

[ของตกแต่งโดนๆคลิกเลย]
แวะมาทักทายยามสายๆก่อนเที่ยง วันนี้ทานอะไรกันดีคะคุณเป็ด?
โดย: เกศสุริยง วันที่: 25 สิงหาคม 2554 เวลา:11:52:53 น.
  
ปาด นิยายหักมุมสุดริด

ราวกะภาพยนต์ the six sense

ลมหนาวกระแทกหัวโนมของหนุ่มนั่นบนรถไฟ

แหม แหม ไอ้เราก็นึกว่าเป็ดชัวร์

ที่ไหนได้ หักเลี้ยวไปหาเจ้าอิฐก้อนละสามบาท

คราวนี้ก็นึกว่าชัวร์แน่แล้ว เป็ดหวันสวมบทอิฐสามบาทแน่

ที่ไหนได้ หักมุมสุดริดทิ่มมาที่วิชาสลน. ว่าแต่สลน.เนี่ยย่อมาจากไรอ่ะเป็ด

เสริมสร้างประสบการณ์ลมหนาวปะ ^ ^
โดย: น้ำ-ฟ้า-ป่า-เขา วันที่: 25 สิงหาคม 2554 เวลา:12:06:58 น.
  
วิชา สลน. "สลบค่านม" ของชอบเป็ดหวัน อิ อิ
เก็บเป็ด จบแย้วก๊าบ ก๊าบ

โดย: เศษเสี้ยว วันที่: 25 สิงหาคม 2554 เวลา:13:10:16 น.
  
...555
อ่านไปลุ้นไปนะนี่

สรุปว่าโจทย์เป็นรถไฟสายเหนือ เดือนธันวาคม

สะเพร่าอะไรเช่นนี้ เขียนซะหรูเชียวเรา สุราษ-กรุงเทพฯ555
โดย: ปันฝัน วันที่: 25 สิงหาคม 2554 เวลา:16:17:49 น.
  
ส่งงานค่ะพี่เป็ด..

ยังไม่อ่านนะขอติดไว้ก่อน เดี๋ยวมาอ่าน(ยังไม่ได้อ่านของใครเลยอ่ะ)

เกือบจะลืมอยู่แล๊ว...
โดย: ดอกแก้ว (tanH2O ) วันที่: 25 สิงหาคม 2554 เวลา:16:22:12 น.
  

คนอะไรกินเป็นแต่ข้าวต้มกุ้ง

นึกถึงไทม์แมชชีนของโดเรม่อน

สุดท้าย เป็ดก็เป็นพระเอกตัวจริง




โดย: สายหมอกและก้อนเมฆ วันที่: 25 สิงหาคม 2554 เวลา:16:36:13 น.
  
แวะมาอ่านครับ จั้กจี้ซอกคอมาก แค่ขนรักแร้เส้นเดียวนะเนี่ย ฮิ ฮิ

ชอบร่องนมด้วย 555 ขาวป่ะ คุณเป็ด
โดย: ปลายแป้นพิมพ์ วันที่: 25 สิงหาคม 2554 เวลา:16:39:48 น.
  
ยุคที่คนเมืองร้องเรียกหาวิถีชีวิตที่ปกติ
ท่ามกลางเหตุการณ์บ้านเมืองที่ไม่ปกติ

.
.
.

เห็นด้วยครับ

มีคนทำนายว่า
ความวุ่นวายทางการเมืองจะลากยาวไปถึง 10 ปีครับ


แล้วเราจะอยู่กันยังไง

หรือสุดท้ายจะจบแบบลิเบีย



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 25 สิงหาคม 2554 เวลา:16:43:50 น.
  
วิชา สอลอนองี้ โครงการมิยาบิงี้ ขนรักแร้เส้นเดียวอีก
โดย: coji วันที่: 25 สิงหาคม 2554 เวลา:16:51:41 น.
  
สวัสดีค่ะคุณเป็ด..
มีเรื่องจะขอความช่วยเหลือหน่อยค่ะ..
จะให้เพื่อนๆในบล็อคลงคะแนนเลือกรูปแม่ลูกสุดประทับใจ
แบบโหวตคะแนนเลือกรูปที่ประทับใจ
เพื่อนคนหนึ่ง เลือกได้ 3 ครั้งหรือ 3 รูป
หรือจะเทคะแนนให้รูปเดียว 3 คะแนนเลย
ก็ตามแต่เพื่อนๆจะตัดสินกันค่ะ
หมดเขตสิ้นเดือนสิงหาคมนี้นะค่ะ
แล้วเรามารวมคะแนนกัน
จะส่งคะแนนทางหลังไมค์ก็ได้นะค่ะ


รูปที่ 4 เรียกว่า BG 4.
เป็นรูปของคุณธัญ(tanjira)
กะลูกสาวคนสวย น่ารัก(รูปแรก)
และอีกรูปถ่ายคู่กับคุณแม่ หวานน่ารักค่ะ
คุณธัญเป็นมิตรที่ดีคนหนึ่งค่ะ
เล่น Facebook จะเจอคุณธัญ เป็นประจำ
ใครชอบแม่-ลูกคู่นี้ ก็โหวตมาได้นะค่ะ

โดย: คนผ่านทางมาเจอ วันที่: 25 สิงหาคม 2554 เวลา:17:57:59 น.
  
คลิกๆๆ รูปสวยๆน่ารักๆไว้ส่งต่อเพียบ...
โดย: หยุดนิ่ง วันที่: 25 สิงหาคม 2554 เวลา:18:53:45 น.
  
อ่ะแฮ่ม ๆ ชอบประโยคคำถามนั้นจริงๆ 555+

มากินหมี่ผัดกันนนนนน

โดย: sierra whiskey charlie วันที่: 25 สิงหาคม 2554 เวลา:18:55:51 น.
  
แวะไปอ่านต่อ เกือบครบแล้วค่ะ
โดย: Gunpung วันที่: 25 สิงหาคม 2554 เวลา:19:30:45 น.
  
เอาตะพาบร้อนๆมาเสิร์ฟจ้าาาา
โดย: ชีริว วันที่: 25 สิงหาคม 2554 เวลา:22:02:50 น.
  
แน่นอนครับ

ไม่มีอะไรไม่เปลี่ยนแปลง

ขอเพียงเรามองการเปลี่ยนแปลงเป็นธรรมดา
ก็ไม่มีอะไรต้่องน่าเสียดายหรือตื่นวิตก

บางครั้งเราชินกับความเคยชินมากเกินไป
จนทำใจไม่ได้

ทั้งๆที่ทุกสิ่งมันต้องเสื่อมและสลายไป
ไม่ในวันนี้ก็วันหน้า

ถ้าสิ่งเก่าไม่พังทลายไป
สิ่งใหม่จะขึ้นมาทดแทนได้อย่างไร


โดย: กะว่าก๋า วันที่: 25 สิงหาคม 2554 เวลา:22:19:07 น.
  
ตามมาอ่าน วิชา สอลอนอ
คนนี้เองเจ้าของโครงการตะพาบemo
โครงการน่าสนใจค่ะ แต่ยังไม่ร่วม
ขอตามมาอ่านละกัน
โดย: nini (ST2Wonder ) วันที่: 26 สิงหาคม 2554 เวลา:0:10:24 น.
  
ตามมาอ่านย้อนหลังนะพี่เป็ด

งานเขียน...พี่อ่ะสุดโค่ยแล้วไปหยิบ
หนังสือคนอื่นมาอ่านได้ไงเด่วตีมือเลยนะเนี่ย55+
ว่าไปงั้นละเขียนดีนะพี่เป็ดน่ะได้หลายอารมณ์ดีค่ะ^^

โดย: mastana วันที่: 27 สิงหาคม 2554 เวลา:11:44:08 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

Crazylazykoodchi.BlogGang.com

BlogGang Popular Award#15



เป็ดสวรรค์
Location :
สวรรค์ชั้นดาวโด่..สมาคมผู้เลี้ยงเป็ดไล่ทุ่งแห่งเอธิโอเปีย..  Ethiopia

[ดู Profile ทั้งหมด]
 ผู้ติดตามบล็อก : 85 คน [?]

บทความทั้งหมด